Heimdal

Weterani z Norwegii na swojej nowej płycie, potwierdzili status mistrzów gatunku. Mimo upływu lat, ciągle potrafią zaskakiwać świeżymi pomysłami i precyzyjnymi kompozycjami. Choć nie ścigają się z młodymi wykonawcami, ta płyta udowadnia, że ciągle potrafią wplatać coraz to nowsze elementy do swojej muzyki. Płyta czaruje słuchacza od pierwszego przesłuchania, a z każdym kolejnym, znajdujemy możliwość odkrywania nowych warstw i smaczków. Bardziej ortodoksyjni fani mogą mieć problem z akceptacją coraz dłuższych partii czystych wokali, ale to właśnie w tym kierunku Enslaved konsekwentnie podążą i nie ma już powrotu do brutalnej i prostej gry, jak na pierwszych płytach zespołu. Trzeba to zaakceptować, a z czasem można dostrzec, że ta dywersyfikacja linii wokalnych wpływa na zwiększenie (na zasadzie kontrastu) mocy brudnego wokalu. Podsumowując, jest to moim zdaniem pozycja z rodzaju "must hale" dla każdego fana zespołu, a i nowicjuszy może przekonać do zagłębienia się w twórczość Enslaved. Jednocześnie, choć to dopiero marzec, to widzę w tej płycie potencjał, by uznać ją za kandydatkę do płyty 2023 roku. Kolejne skandynawskie arcydzieło.