Hate

Świetna książka. Przeczytałam ją tego samego dnia jak zaczęłam. Porusza bardzo delikatną tematykę - tolerancję, różnorodność. Niestety Ci co powinni wyciągnąć wnioski ze swoich zachowań pewnie nie przeczytają tej książki.

Świetna książka, może lepsza dla trochę młodszych czytelników, ale porusza bardzo ważne aspekty życia młodych ludzi. Polecam.

Ciekawa fabuła, dobrze opisane wszystkie wątki i fajne przeplatane historii z przeszłości z teraźniejszością.

Dobra książka, nie jest zła. Polecam każdemu na zimowe i nie tylko wieczory.

"Hate" to mocna, oparta na prawdziwych wydarzeniach książka, która na długo pozostanie w umyśle czytelnika. Zainspirowana tragicznym morderstwem Sophie Lancaster powieść, to rozdzierająca historia o miłości, stracie i głęboko zakorzenionych w społeczeństwie uprzedzeniach. Jest to hołd oddany wszystkim ofiarom przemocy i bigoterii. Alan Gibbons stworzył niezwykle realistyczne postaci, z którymi nawiązanie relacji jest rzeczą oczywistą i prostą, ich nostalgiczne myśli były na pierwszym planie mojego umysłu przez cały czas trwania lektury. Książka w dużej mierze opowiada o tym, jak łatwo jest wpłynąć na umysł nastoletniego człowieka, jak podatny jest na manipulacje i jak wielki wpływ ma na nas otoczenie. Jest to ważna książka, może nawet obowiązkowa dla wszystkich nastolatków jednak zainteresuje również dorosłych czytelników. Minęło pół roku od śmierci Rose, która umarła w szpitalu w następstwie brutalnego pobicia przez grupę nastolatków. Jej siostra nie może w pełni dojść do siebie. Jej stan się pogarsza kiedy do jej klasy przyłączony zostaje nowy uczeń Anthony, który był świadkiem brutalnej napaści. Choć wszystko widział, sparaliżowany strachem nie udzielił dziewczynie pomocy. Również w toku śledztwa odmówił składania zeznań na korzyść ofiary. Alan Gibbons usłyszał historię Sophie Lancaster na konferencji nauczycieli. Sylvia Lancaster, matka dziewczyny, postanowiła podzielić się historią swojej córki. Sophie umarła w szpitalu, w wyniku obrażeń zadanych przez małoletnich sprawców, kiedy wraz ze swoim partnerem wracała do domu. Do tego tragicznego wydarzenia doszło w Stubbylee Park, Bacup Park, Lancashire w 2007 roku. Choć do zdarzeń doszło ponad 10 lat temu, ta tragiczna historia całkowicie zawładnęła umysłem autora, co skutkowało powstaniem tej niezwykle sugestywnej i grającej na emocjach książki.Jednak nadal musimy mieć na uwadze, że choć inspirowana faktami "Hate" jest tylko fikcją literacką, z fikcyjnymi bohaterami, którzy nie mają odbicia w rzeczywistości, i nie są pozbawieni wad. Brutalnie zamordowana Rosie, była młodą dziewczyną, która dzięki swojemu strojowi, prowokacyjnym poglądom i zachowaniem odstawała od reszty swoich rówieśników. Kolorowa jak balon, krzykliwa jak papuga, zwracała na siebie uwagę. A nasze ksenofobiczne społeczeństwo nie lubi wszelkiej odmienności. Należy pamiętać, że Anglia początków XXI wieku, to państwo pełne patologii i uprzedzeń, które były widoczne szczególnie w małych społecznościach. Choć tragiczny, atak na młodą dziewczynę, był dość łatwy do przewidzenia, gdyż napaści na członków różnych grup społecznych są dość powszechne. Tutaj sprawcy posunęli się za daleko. Jednak za daleko posunął się również autor, robiąc z Rosie postać niemalże mitologiczną. W wyniku tego zabiegu jej siostra, Eve nabrała barw szarości, wtopiła się w tło i choć nadal łatwo jest odczytać jej emocje, przebija przez nie zazdrość zarówno o swoją tragicznie zmarłą siostrę jak również o uwagę ze strony rodziców, którzy nadal walczą o sprawiedliwość, zapominając, że mają jeszcze jedno dziecko. Autor skupiony na postaci Rosie, poniekąd zapomina o kolejnej ważnej postaci, którą jest Anthony. Ten młody człowiek zmienił szkołę ze względu na tragiczne i smutne wydarzenia, których stał się uczestnikiem. Uciekł przed patologicznym i agresywnym ojczymem by wraz z matką w nowym miejscu znaleźć spokój i bezpieczne schronienie. Choć ciekawy, wątek ten, został potraktowany dość pobieżnie. Autor uczynił z niego tło by usprawiedliwić zachowanie chłopca. A szkoda, gdyż można było upiec dwie pieczenie na jednym ogniu i opowiedzieć troszkę więcej o przemocy w rodzinie i jej wpływie na umysł i życie młodych ludzi. Temat również współczesny i ważny w dzisiejszych czasach. Choć książka ta porusza niezwykle ważne zagadnienia, jest dobrze napisana i gra na nerwach czytelnika to nie udało mi się przeoczyć pewnych niedociągnięć. Widać, że autor skupił się na samej idei dyskryminacji wśród młodych ludzi. Jego celem był przekaz o akceptacji inności jako elementu społecznego porządku. I to się oczywiście udało. Jednak wydaje mi się, że chcąc naprawiać społeczeństwo zapomniał o ważnym elemencie jakim jest żałoba i jej wpływ na życie. Sześć miesięcy po śmierci siostry Eve, choć nadal smutna i momentami przerażona, wydaje się być zwykłą nastolatką prowadzącą normalne życie. Ma normalną szkołę, normalnych znajomych, świat toczy się dalej swoim torem. Często odnosiłam wrażenie , że nic się nie stało. Jedynym elementem, który przypominał mi o śmierci Rosie była chora rozpacz jej matki, która w dość szokujący sposób starała sobie radzić ze stratą. Zamiast szukać prawdziwych winnych i od nich domagać się sprawiedliwości uwzięła się na rodzinie Anthoniego, chłopaka którego jedyną przewiną był paraliżujący strach, który nie pozwolił mu działać.

Powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami zawsze mocniej wpływa na odbiorców. Czy zatem śmierć niewinnej, nastoletniej osoby to dobry przykład dla młodego pokolenia? Alan Gibbons w swojej powieści "Hate" uchwycił przekaz, który dotarł także do mnie - dojrzałego czytelnika, który w młodzieżowej literaturze odnalazł więcej prawdy niż w niejednej "dorosłej" książce. "Hate" to głos rozsądku, historia skierowana w stronę upamiętnienia bestialsko zamordowanej w 2007 roku Sophie Lancaster, nastolatce która odważyła się wyróżniać. Brutalny atak na dziewczynę i jej chłopaka, którzy wracając z imprezy przebrani na wzór gotyckiej subkultury, wstrząsnął całą Wielką Brytanią. Świadkowie opisywali zdarzenie w sposób niezwykle przerażający i przekonujący, że są wśród nas na świecie ludzie, którzy nie wahają się odebrać innymi życie za to, że tamci odważyli się być sobą. Właśnie na tej podstawie opiera się powieść Alana Gibbons'a, nawiązująca do fikcyjnej treści opartej na prawdziwych wydarzeniach. Pół roku temu zginęła Rosie, nastolatka zamordowana przez swoich rówieśników. Jej siostra Eve nie potrafi pogodzić się z wydarzeniami i chociaż próbuje żyć dalej - to dla niej niezwykle trudne. Brak siostry i rozpad rodziny wciąż od nowa przypominają dziewczynie o tragedii. Jednak Eve nie spodziewała się, że to szkolne spotkanie z Anthon'ym, świadkiem tragicznych wydarzeń, rozbudzi wszystkie najgorsze wspomnienia. Oboje będą zmuszeni stawić czoła źle podjętym decyzjom i własnym emocjom, które być może zmienią ich na zawsze. Alan Gibbons poruszył ważny temat nietolerancji, który dotyka osób w każdym wieku. Jednak zawsze śmierć osób, które mają przed sobą całe życie, wydaje się najstraszniejsza. Dlatego poprzez trudną do przełknięcia, naszpikowaną masą ciężkich emocji fabułę pokazał swoim czytelnikom jak koszmarne są skutki zatracenia w sobie człowieczeństwa. Zrozpaczeni rodzice dostrzegalni w fabule jako ci nieporadni życiowo, których wielka tragedia rozdzieliła zwykłym podmuchem, którzy nie potrafili stawić czoła prawdziwej tragedii wspólnie, rozstali się na oczach Eve. Dziewczyny, która potrzebowała ich w tym momencie najbardziej na świecie. Pozostawiona na pastwę swoich mrocznych uczuć, zagubiona i przepełniona stratą, świadoma życia w cieniu tragedii jako ta druga córka, córka która przeżyła, zjednuje sobie czytelnika i prowadzi go przez swoją historię w niezwykle emocjonalny sposób. Podobnie jest z Anthony'm - chłopakiem, który zaznaczył się w historii jako ten, który sparaliżowany strachem nie zrobił nic, by wyrwać Rosie z rąk brutalnej śmierci. Oni wszyscy widoczni w fabule okazali się tylko tłem dla dziewczyny, która chciała być sobą i przypłaciła to własnym życiem. "Hate" to głos pokolenia, książka która obowiązkowo powinna trafić do szkół jako lektura interpretowana na lekcji. Może właśnie to otworzyłoby młodzieży oczy na wszechobecną nienawiści, niczym nie pokrytą. Napisana prostym językiem, przepełniona masą emocji uderza w każdego - młodzież i dorosłych, którzy są otwarci na trudne tematy i świadomi możliwej krzywdy. Czytając "Hate" dostrzeżecie otaczający bohaterów smutek, żal i wyrzuty sumienia. Dostrzeżecie, że nienawiść może pojawić się w jednej chwili, bez konkretnego powodu. Ujrzycie świat młodych ludzi, którzy muszą zmagać się se swoją innością i odwagą do tego by manifestować siebie. I chociaż to powieść straszna - jest jednocześnie konieczna do przeczytania, ponieważ autor bez żadnych przekłamań opowiada prawdziwą historię morderstwa i obojętności, która być może stanie się prawdziwą lekcją życia dla wielu z nas.

Do napisania książki autora zainspirowała głośna w Anglii sprawa Sophie Lancaster, zakatowanej przez nastolatków dwudziestojednoletniej dziewczyny, tylko dlatego, że nie podobał się im jej wygląd. Starsza siostra Eve - Rosie zginęła po brutalnym ataku. Anthony był świadkiem napaści, niestety nie zrobił nic, a teraz nie chce nawet zeznawać w sprawie. Niespodziewanie losy Eve i Anthonego się przeplatają. Spotykają się w tej samej klasie. Wspomnienia powracają. Czy Eve i jej rodzinie sprawiedliwy wyrok przyniesie ukojenie? Czy Anthony znajdzie sposób na życie z poczuciem winy i wstydu? Kogo można postrzegać jako ofiarę? Czy bardziej ranią słowa, czy czyny? Czy można znaleźć sposób na radzenie sobie ze stratą najbliższej osoby? Książka, choć liczy prawie 300 stron, pochłonęłam w jeden dzień. Mamy tu przedstawioną historię, która porusza swą bezsensownością. „Żeby zrobić coś dobrego, potrzeba bardzo dużo ludzi. Za to jeden, góra dwóch wystarczy, by uczynić potworne zło". Mnie jednak przychodzą na myśl słowa Niemena „Ludzi dobrej woli jest więcej". Myślę, że głównym problemem jest brak reakcji na zło, w końcu park, gdzie doszło do napadu był pełen ludzi... W książce zbrakło mi dogłębniejszych portretów psychologicznych bohaterów i bardziej rozbudowanej fabuły. Mam wrażenie, że temat został ledwo muśnięty, niektóre wątki się urywają jak choćby znajomość Jess z Anthonym, czy konkurs szkolny w którym wziął udział Anthony. Rozmowa Eve i Anthoniego czyli kulminacyjny punkt historii wypadł jakoś blado. Powieść kierowana jest do młodzieży i powinna się im spodobać. Na pewno zmusza do refleksji. MJ źródło: www.szkolnyklubrecenzenta.pl

Nieraz zdarzyło mi się stanąć w obliczu nieciekawej sytuacji. Nie znoszę, gdy innym dzieje się krzywda i zawsze muszę się wtrącić, żeby kogoś obronić. Nawet za cenę własnego bezpieczeństwa. Przyznaję nie zawsze jest łatwo się sprzeciwić, szczególnie gdy strach paraliżuje, a w głowie rodzą się myśli, że przecież ja też mogę ucierpieć. Jednak taki stan rzeczy nie powinien sprawiać, że stajemy się całkowicie bierni, obojętni i nie widzimy rozgrywającego się na naszych oczach dramatu. Alan Gibbons zainspirowany prawdziwymi wydarzeniami, postanowił napisać książkę. Ale to jaką książkę. „Hate” dosłownie miażdży czytelnika, przytłacza tym wszechobecnym smutkiem i przygnębieniem, wyzierającym z niej bólem. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak trudne jest życie osób, które mają dość siły i odwagi, żeby się wyzwolić i z dumą prezentować swoją inność. Takich ludzi powinno się doceniać i gratulować im, a nie szykanować i krzywdzić. Autor w bezprecedensowy sposób przedstawia ten trudny temat. Wcale nie stara się złagodzić sytuacji, żeby lepiej było ją przełknąć. Gibbons posługuje się lekkim i przystępnym piórem, co stanowi ułatwienie w przyswajaniu tego ciężaru. Lektura ta wywołała we mnie wiele skrajnych emocji, ale zdecydowanie dominujące było niezrozumienie. Dlaczego ludziom tak przeszkadza, że niektórzy się od nich różnią? Dlaczego trzeba takie osoby ranić i dopiekać im przy każdej możliwej okazji? Czemu to wszystko ma służyć? To jedna z tych książek, do których na pewno wrócę nieraz, a Wam serdecznie polecam się z nią zapoznać.

W "Hate" poznajemy historie Eve, której siostra zmarła po tym, jak została zaatakowana przez grupę rówieśników, bo nie spodobał im się jej wygląd. A także historię Anthonyego, który był świadkiem tej okrutnej napaści i nie zrobił nic aby ją powstrzymać. Mamy również historię Olego, który chce ujawnić wszystkim swoją orientację seksualną i wiele innych. Ta książka Kochani opowiada o miłości, stracie i sposobach radzenia sobie z nią, o nienawiści, bólu, walce z uprzedzeniami, strachem i samym sobą. Nie ma tu cukierkowych rozwiązań. Wszystko jest napisane prostym językiem, dosadnie ale jednocześnie tak subtelnie jak to tylko możliwe. To dobrze, biorąc pod uwagę do kogo jest skierowana. Mnie i tak skłoniła do wielu przemyśleń i wywołała ogrom emocji. Jest w niej tyyyyyyle bólu. Mam wrażenie, że na co dzień nie myślimy o tym jak trudno żyć zgodnie z własnymi przekonaniami i zachować własną tożsamość tym, którzy wyłamują się w jakiś sposób z ogólnie przyjętych norm. Ciężko przyjąć do wiadomości, że są ludzie, którym to może tak przeszkadzać, że są w stanie zabić. Ale tak właśnie jest. I ta smutna prawda totalnie uderza przy czytaniu tej książki.

„Hate” bez wątpienia nie należy do łatwych książek z tego powodu że porusza dość trudne tematy w których jest ukazane ciężkie życie nastolatków, przygnębiający obraz rzeczywistości w której gdy ktoś wyróżnia się z tłumu jest od razu napiętnowany i nadaje mu się łatkę dziwaka od tak, bez powodu. Zawsze jest coś takiego ciężko zrozumieć, a w tej książce jest to idealnie opisane. Przedstawione jest to na podstawie historii Eve, która pół roku temu straciła swoją starszą siostrę w brutalnej napaści. Nie potrafi sobie z tym poradzić, jak każdy z nas po takiej stracie bliskiej osoby. Nie ma co więc się jej dziwić w żaden sposób. Podczas historii dane jest nam również poznać Anthonego, który był świadkiem ataku i nic nie zrobił, obojętność w takim przypadku chyba najbardziej boli. Gdy taka osobę poruszają wyrzuty sumienia, nachodzą go myśli. Przecież mógł jakoś zareagować, a nie stać z boku. Wręcz jest to do niezakceptowania! Bez porównania, Alan Gibbons potrafi oddać uczucia i emocje, układając je w słowa, które poruszą każdego kto na pewno sięgnie po tę książkę.

Książka, którą ciężko skończyć czytać, bo chcielibyśmy po jej przeczytaniu upewnić się, że nikt więcej nie padnie ofiarą hejtu. Niestety świat nie jest aż takim przyjaznym miejscem, jak chcielibyśmy, żeby był dla nas i naszych dzieci, czy znajomych: gejów, ludzi z innych krajów, czy takich, których wygląd zdradza zainteresowania - metali, gotów, fanów tatuażu itd. Wbrew temu, co często czytamy w necie, hejt i mowa nienawiści nie jest wydumanym problemem zachodniego świata. Jest jak najbardziej realny, a jego skrajnym przykładem są zbrodnie motywowane głupim myśleniem. Ta historia to piękny opis niepięknych zjawisk, o których każdy powinien przeczytać.

Historia zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami z 2007 roku z UK gdzie w wyniku pobicia zmarła młoda dziewczyna. Nakłania do głębszego przemyślenia zachowań, które niestety są spotykane w naszym otoczeniu. Porusza się tutaj tematy niczym nieuzasadnionej nienawiści, oceniania ludzi po wyglądzie czy agresji względem inności. Pozycja obowiązkowa zarówno dla młodzieży jak i rodziców, wychowawców i nauczycieli.

Książka z całą przesłaniem i głębszą nauką - nie wolno nie doceniać prześladowania, gnębienia, nawet wydawałoby się tak niewinnego jakie jest w szkołach. Takie sytuacje mogą rodzić daleko idące konsekwencje, różne, ale zawsze psychiczne dla ofiar i dla oprawców. Książka smutna, ale konieczna do przeczytania dla wszystkich młodych ludzi.

Trudny i bardzo wazny temat ostatnio, przedstawiony w przystępny, ale nie infantylny sposob. Mysle, ze trafi do mlodziezy. To dobra pozycja prezentu dla natolatka. Daje do myslenia, ale nie w taki moralizatorski sposob. Czytelnik sam wyciaga wnioski i zastanawia sie , ile razy sam byl swiadkiem takiego "niewinnego" hejtowania...

Siostra głównej bohaterki zostaje zaatakowana w parku przez nieznajomych, ponieważ wygląda inaczej niż inni. Kilka miesięcy później dziewczyna spotyka w szkole chłopaka, który widział atak na jej siostrę i nie zareagował. Świetnie opisane emocje i powody zachować młodych ludzi. Polecam!

hejt to słowo, które coraz częściej słyszymy. Do czego może doprowadzić? Jak wpływa na życie bliskich osób, które były jego ofiarą? Świetna opowieść dla młodych ludzi

Niezwykle mocna książka. Ważna, jak mało która młodzieżówka. Daje do myślenia i zachęca do działania i reagowania na hejt. Polecam. Każdemu - nie tylko młodzieży!

Niezwykle mocna książka. Ważna, jak mało która młodzieżówka. Daje do myślenia i zachęca do działania i reagowania na hejt. Polecam. Każdemu - nie tylko młodzieży!