Guamba

Nie można dać 4 z minusem - a na tyle, moim skromnym zdaniem, zasługuje ten album. Obok wprost porywających kompozycji, można usłyszeć trochę chaotyczne utwory, trochę bez myśli przewodniej. Gdyby album skrócić o dwa tracki spokojnie mógłby dostać 4,5. Ale wtedy byłby EP-ką :) Zgadzam się z panem Tomaszem Maksymiukiem, który jako pierwszy ocenił album - Erskine błyszczy! Bardziej dokładna recenzja na moim blogu. Serdecznie zapraszam: https://mtrzy-m3.blogspot.com/2021/03/gary-peacock-guamba-1987-ecm-recenzja.html

Frapujący album, który nietrudno polubić. Wymaga to jednak kilku sesji w spokojnej chwili. Cytując nieżyjącego już free-jazowego pianistę Paula Bleya: "Gary jest jednym z tych rzadkich muzyków, na których zawsze można liczyć, że grają lepiej od ciebie". I choć prowadzącym głosem jest bas lidera, na tle kompetentnej gry całego składu wyróżniają się, moim zdaniem, zwłaszcza perkusista John Erskine i saksofonista Jan Garbarek.