Go!

Ciekawa, szybko się czyta. Rozbawiło mnie ostrzeżenie o papierosach w treści, które pojawiły się raz, a wulgaryzmów naliczyłam się z 7? Więcej było alkoholu i narkotyków niż wspominanych papierosów przed którymi tak ostrzegano 😂 Relacja głównego bohatera z jego przyjacielem mnie urzekła, bardzo lubię czytać o takich przyjaźniach. Wątek romantyczny mnie natomiast zmęczył, przez co wcale nie cieszyłam się z happy endu tej znajomości 😅 4,5/10

Intrygujące rozważania o dorastaniu w cieniu ostracyzmu. Duża dawka japońskiej i koreańskiej kultury. Trochę schematyczne zakończenie.

ɢᴏ! - ᴋᴀᴢᴜᴋɪ ᴋᴀɴᴇꜱʜɪʀᴏ ᴡꜱᴘᴏʟᴘʀᴀᴄᴀ ʀᴇᴄᴇɴᴢᴇɴᴄᴋᴀ ᴢ @wydawnictwokirin ღ#hellobookstagram ღDzisiaj przychodzę do Was z recenzją mojego ostatniego ulubieńca, czyli "Go!" Kazukiego Kaneshiro. ღNa początku nie miałam pojęcia, czego się spodziewać po tej książce. Byłam zaintrygowana opisem, jednak nigdy dotąd nie miałam styczności z literaturą azjatycką, więc bałam się, że będzie mi z nią nie po drodze. Na szczęście, myliłam się. ღ"Go!" to książka oparta przede wszystkim na przeżyciach wewnętrznych głównego bohatera, Sugihary, i w małym stopniu na romansie. Poznajemy tutaj perspektywę osoby na każdym kroku dyskryminowanej, która zmaga się z rasizmem, nietolerancją i stereotypami. Sugihara jest bowiem Koreańczykiem mieszkającym w Japonii, przez co dotyka go wiele przykrych zdarzeń. Nieraz został pobity, zwyzywany czy potraktowany niesprawiedliwie tylko ze względu na swoje pochodzenie. Uważam, że książki poruszające tematy dyskryminacji rasowej są bardzo potrzebne w dzisiejszym świecie i bardzo się cieszę, że pojawiają się one również na polskim rynku. ღDrugą bardzo ciekawą kwestią dotyczącą tej powieści jest portret psychologiczny Sugihary. To bardzo interesująca postać, skrywająca się za fasadą zabijaki, choć tak naprawdę ma gołębie serce. Tak samo polubiłam Sakurai, dziewczynę głównego bohatera. Ich relacja była bardzo angażująca, autor świetnie ją zbudował, pojawiło się tu wiele napięcia. Godne uwagi jest również wykreowanie postaci ojca głównego bohatera - to bardzo interesujący człowiek, były bokser, pozornie oschły i patrzący na syna krytycznym okiem, tak naprawdę kochał go całym sercem. Uważam, że relacja Sugihary z tatą również była interesującym aspektem książki. ღChciałabym również zwrócić uwagę na zakończenie. Oczywiście nie będę go tutaj podawać, jednak muszę przyznać, że było okropnie smutne. Bardzo polecam Wam zapoznać się z tą książką! Na pewno nie pożałujecie :))

Jak prezentuje się pierwsza w Polsce japońska książka young adult? Myślę, że to jest bardzo dobry start! Książka opowiada o licealiście Sugiharze, który cieszy się opinią szkolnego buntownika i zabijaki. Chłopak nie ma wcale łatwo i woli, aby ludzie się go bali niż wyśmiewali przez to, że jest Zainichi, czyli potomkiem Koreańczyków, przedstawicielem japońskiej mniejszości narodowościowej. Ludzie są bardzo uprzedzeni, a Sugihara nie chce być uważany za tego gorszego. Pewnego dnia poznaje przepiękna dziewczyne, która go intryguje. Tworzą zgraną parę, jednak czy pochodzenie chłopaka tego nie zniszczy? Książka o problemie, który dotyka nie tylko tamte rejony. W Polsce również spotykamy się z dyskryminacją w szkole, ale nie tylko. Jest to problem, który dotyka bardzo wiele osób i można sobie wyobrazić jakie to jest dla nich trudne, bo przecież nie mają wpływu na to skąd pochodzą. Myślę, że w tym temacie książka może dać coś do myślenia, bo cała historia przedstawiona jest właśnie z punktu widzenia osoby dyskryminowanej. Opis książki sugeruje, że książka najbardziej skupia się na wątku romantycznym, co jednak nie jest prawdą, bo w bardzo dużym stopniu wnikamy w życie chłopaka. Relacje w domu, z przyjaciółmi i co myśli o tym wszystkim co go spotyka, a oprócz problemów w szkole zaczyna się również walić jego życie prywatne. Wątek romantyczny jest też bardzo ważną częścią historii, bo wtedy też przyznaje na głos, co sądzi o dyskryminacji. Książka jest naprawdę dobra i wartościowa. Jest to coś nowego na polskim rynku, ale czuję, że będzie dla każdego. 🫶 ⭐⭐⭐⭐✨/5

Książka Go! to moje pierwsze w życiu spotkanie z japońską literaturą młodzieżową. Autor wprowadza nas do świata nastolatków - w Japonii, czyli kraju niezwykle odległego i innego kulturowo od Polski. Historia opowiadana jest z perspektywy licealisty Sugihara. Możemy się poczuć jakbyśmy razem z nim siedzieli i słuchali co ciekawego ma nam do przekazania. A uwierzcie, że historia jest bardzo wciągająca. Tym bardziej, że autor prawdopodobnie czerpał inspirację z własnego doświadczenia, ponieważ Sugihara tak jak Kazuki Kaneshiro są z pochodzenia Zainichi czyli Japończykami koreańskiego pochodzenia. Powieść głównie skupia się na ukazaniu problemów nierówności wśród społeczeństwa oraz dyskryminacji. Główny bohater zawzięcie walczy i buntuje się wobec systemu w jakim przyszło mu żyć. Co ciekawe doczytałam w internecie odnośnie zjawiska tak ogromnej nienawiści do tej mniejszości i jest to sytuacja istniejąca od dekad. ONZ stanowczo nakazał Japonii przyjęcie odpowiedniego prawa, które byłoby w stanie zwalczyć takie nastroje w społeczeństwie. Sytuacja ta pod naciskiem międzynarodowym zmienia się jednak idzie to bardzo opornie. Szkoda, ponieważ Ci ludzie nie zasługują na ilość krzywd z jaką muszą się zmierzyć. Wątek romansu natomiast myślałam, że zostanie mocniej rozwinięty. Jako ambasadorka jestem usatysfakcjonowana i polecam Wam zagłębienie się w tą nietuzinkową historię.

„GO!” to powieść young adults o japońskich Romeo i Julii. Wydawcą jest Kirin i tutaj ukłon w stronę wydawnictwa za zamieszczenie content warning. Książka opowiada o losach licealisty, który pod podszewką szkolnego łobuza skrywa wrażliwą naturę. Chłopak jest Zainichi, potomkiem Koreańczyków i przedstawicielem japońskiej mniejszości narodowościowej. Nie jest mu z tego powodu lekko i utrzymuje ten fakt w sekrecie. Pewnego dnia chłopak zakochuje się w ślicznej dziewczynie, Sakurai. Czy ich związek ma szansę przetrwać? Książka napisana jest prostym językiem. Porusza kwestię dyskryminacji i barier, jakie ludzie sami przed sobą stawiają. Wątek miłosny nie gra tutaj pierwszych skrzypiec. Autor bardziej skupia się na tym, aby pokazać nam codzienność głównego bohatera. To dobry wybór dla osób, do których adresowana jest ta historia, czyli młodych dorosłych.