Fear

Biorąc pod uwagę fakt, iż wszyscy członkowie Marillion są już w okolicach, a nawet już po, 60-tce, wartość artystyczna albumu F.E.A.R. musi pozytywnie zaskakiwać. Ok, wprawdzie nie jest to coś na tyle odkrywczego jak to miało miejsce w przypadku albumu "Brave", czy "Marbles", niemniej jednak chociażby tak zaskakujące rozpoczęcie utworu zaczynającego się jakby na przekór od finału - jak to ma miejsce w killerze tej płyty: utworze "Gold" niewątpliwie jest znakomitym nowatorskim pomysłem. "Gold" to zresztą jeden z moich ulubionych momentów tej niezwykle równej płyty. Nie ma tu utworu zupełnie niepasującego do reszty płyty w rodzaju "Cannibal Surf Babe" ze znakomitel płyty "Afraid of Sunlight", co już samo w sobie jest wartością nowego wydawnictwa. Nowy album jest oparty na 3 suitach: El Dorado, The Leavers i The New Kings, trwających każda po dobre kilkanaście minut. W mojej ocenie najbardziej spójna i najładniejsza jest pierwsza z nich, cho to oczywiście odczucie subiektywne; innym może równie dobrze podobać się 2-ga, czy 3-cia. Wszystkie jednakowoż zarówno muzycznie, jak i tekstowo są spójne i jakby wynikają jedna z drugiej. Na początku i końcu albumu są 2 króciutkie utwory miniaturki stanowiące swoistą klamrę. W samych nagraniach można odszukać wiele podobnych wątków muzycznych, jakie znamy z "Marbles", z "Happiness of the road", ale też ze starszych albumów, jeszcze tych z lat 80-tych. Osobiście odnalazłem też niemal identyczny pasaż klawiszowy co w płycie "Stationary traveller" Camel - zagadka w którym utworze?. Po blisko 10-ciu już przesłuchaniach całości albumu (bo tak należy go słuchać ) muszę stwierdzić, że to bardzo dobra (i mądra) płyta w dyskografii Marillion, która z biegiem czasu będzie takim kanonem grupy. W skali 10 stopniowej dałbym jej 8/10.

Marillion prezentuje na nowej płycie ten sam znany od lat wysoki poziom ale sama płyta nie zachwyca, brakuje porywających solówek gitary czy utworów w czasie słuchania "szczeka opada". Płyta fajna ale raczej nie do słuchania codziennego. Czekam na koncert.

No cóż, jako odwieczny fan zespołu podpisuję się obiema łapkami, że to cudowna płyta. Dałbym jej miejsce tuż za "Brave", jeżeli chodzi o różnorodność, klimat, teksty i siłę przekazu. Stanowi rodzaj uzależnienia... :)

Płyt z taką dynamiką już prawie się nie nagrywa a szkoda. Próżno tu szukać  loudnessu :) Muzycznie się broni, solidna pozycja.

Album koncepcyjny różni się od poprzednich linią melodyjną .Wymaga kilkukrotnego przesłuchania.

PŁYTKA SUPER WARTA POSŁUCHANIA. NIEJAKO KWINTESENCJA DZIAŁALNOŚCI GRUPY Z NOWYM WOKALISTĄ

Według mnie najlepsza płyta Marillion z Hogarth'em w roli wolalisty.

Kolejna bardzo dobra płyta zespołu Marillion, serdecznie polecam !!!

Spójna, dynamiczna, rytmiczna, sugestywna I liryczna. Miód.

Marillion zawsze dobry do posłuchania. Miłe dla ucha.

Po tylu latach grania, przyznaje jest świeży powiew.

Kolejny świetny album tej grupy

FEAR to naoczny dowód tego, że Marillion mimo prawie 40 lat na scenie w dalszym ciągu pozostaje grupą, która jeszcze nie powiedziała ostatniego słowa. Na "Fear" nie znajdziemy żadnych eksperymentów muzycznych, ale nie znaczy to, że Panowie nie mają nic ciekawego do opowiedzenia. Album jest niezwykle spójny i klimatyczny, doskonale wpisujący się w marillionową stylistykę i charakter. Całość podzielona jest na trzy części - El Dorado, The Leavers i The New King. Każda z nich jest wynikiem poprzedniej i tylko razem tworzą niepowtarzalną całość. Bez bicia przyznaję, że FEAR to najlepszy album Marilliona od czasów Marbles.

Jak w tytule. Płyta niezwykle nastrojowa, może trochę pesymistyczna. Przede wszystkim równa, nie ma słabych momentów.

Kawałek wspaniałej muzyki dla fanów rocka progresywnego. Gorąco polecam.