Dżuma

"Dżuma" to powieść jedyna w swoim rodzaju, która już pierwszym zdaniem, cytatem Daniela Defoe, nakreśla swój symboliczny wydźwięk, który w pełni powinien zostać przeniesiony w sferę nierzeczywistości naszych umysłów. Ta pozornie prosta książką przedstawiająca zmagania mieszkańców Oranu ze śmiertelną chorobą, kryje za sobą metaforyczną nić, którą z powodzeniem można wpleść między codzienne moralne dylematy. Czy istnieje mniejsze zło? Czym jest śmierć dla życia? Czy utracone wspomnienia mogąc być przywrócone, czy też należy iść dalej? Kim jest jednostka w stosunku do społeczeństwa? A przede wszystkim - czy to wszystko wydarza się naprawdę?

Jedna z lepszych lektur szkolnych, ciekawa i wciągająca. Warto przeczytać!

Lektura bardzo przydatna na maturze. Polecam do przeczytania maturzystom.

Ciekawa ale trudna lektura

Super pozycja. Rewelacja

Przydatna lektura

Wszystko ok

Pamiętam jak z "Dżumą" zetknąłem się po raz pierwszy. Czytałem ją wtedy w liceum. Wywarła ona na mnie wtedy ogromne wrażenie. Długo myślałem o całej fabule książki, o postępowaniu głównych bohaterów. Po kilku latach postanowiłem ponownie do niej wrócić. To zadziwiające, ponieważ książka wywarła na mnie bardzo podobne wrażenie. Znowu nie mogłem się od niej oderwać. Czytałem ją z zapartym tchem. Co więcej po raz kolejny wywołała ona u mnie milion uczuć, podobnie jak za pierwszym razem. Uważam, że jest to książka ponadczasowa i warta przeczytania!!!!

Dżuma jakiś czas temu wpadła mi w ręce, ale jakoś nie miałem na nią ochoty. Teraz jestem świeżo po lekturze i żałuję, że książka tak długo przeleżała na półce nietknięta. Powieść, to fikcyjna kronika epidemii Dżumy, ale fabuł nie jest na pierwszym planie. Esencją książki jest opis różnych ludzkich postaw w sytuacji zagrożenia życia. Powieść dała mi dużo do myślenia. Polecam każdemu, kto chcę przeczytać dobrą książkę i podjąć się refleksji. Polecam!

Pierwszy raz "Dżumę" czytałam jako lekturę szkolną. Prawdopodobnie ze względu na przymus jej przeczytania, nie odkryłam jej ponadczasowej wartości i piękna. Dziś, bogatsza o solidny kawał literatury, całkowicie świadomie dałam się zabrać w podróż po ludzkich emocjach i umysłach w obliczu zagrożenia metaforyczną dżumą.