22.09.2026
No dobrze, teraz mogę napisać to oficjalnie – bałam się tej książki. I wcale nie dlatego, że Marcin Ciszewski pisze horrory, tylko z powodu polityki, której w poprzednim tomie było całkiem sporo. A ja z polityką jestem na bakier, w książkach zwykle jej nie rozumiem i zawsze mam obawy przed napisaniem recenzji. Z drugiej strony – kolejny tom z Jakubem Tyszkiewiczem – no jak sobie odmówić takiej przyjemności? Ale to nie jest książka o zjawiskach meteorologicznych, tylko wizycie prezydenta USA w Polsce. A jak przylatuje prezydent USA, to wiadomo – wszystkie służby są postawione w stan najwyższej gotowości, po Warszawie praktycznie nie można się poruszać, część ulic jest zamknięta, a osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo głowy państwa wszędzie węszą spisek. Tym razem cel wizyty jest dość jednoznaczny – negocjacje, które mają się zakończyć podpisaniem paktu dającego Polsce poczucie bezpieczeństwa w związku z sytuacją za naszą wschodnią granicą. W czasie rozmów prezydenckich – wiadomo, ten z USA nie gada z byle kim, tylko z samym prezydentem Polski – pierwsze damy udają się do galerii naprzeciwko Pałacu Prezydenckiego, gdzie ma się odbyć charytatywna aukcja obrazów. Jeden z nich wystawia Helena Berezowiec – uznana malarka a prywatnie żona Jakuba Tyszkiewicza. Wszystko idzie zgodnie z planem do momentu, w którym w teoretycznie zamkniętej i przygotowanej tak, że mrówka nie ma prawa się przecisnąć przez szparę galerii, wchodzą terroryści. Obie pierwsze damy, Helena, gwiazda pop i kilku nieprzyzwoicie bogatych szejków stają się zakładnikami. Czego chcą przestępcy? To sobie musicie doczytać. Ja napiszę jeszcze tylko tyle, że autor pojechał po bandzie całkowicie.
02.11.2026
Marcina Ciszewskiego poznałem najpierw, czytając dwie książki z serii „www”. Potem porwał mnie „Szakal” i nie ukrywam, że czekam na kolejny tom, tomy… Bardzo przypadła mi do gustu „Szpilka”, która miała właśnie swoje wznowienie. Już zacieram ręce na kolejny tom, który po kilku latach od pierwszej części trafił właśnie na półki księgarskie. Obecnie skończyłem „Deszcz” – 5. tom z cyklu Meteo, czyli przygód nadkomisarza Jakuba Tyszkiewicza. Trudno wchodzi się w cykl, który ma już tyle części. Człowiek czuje się trochę obco, ale nie w powieści Marcina Ciszewskiego. Co prawda wierni fani przygód Tyszkiewicza znają współpracowników nadkomisarza jak przysłowiowe łyse konie, znają jego przyzwyczajenia, zachowania, tok prowadzenia spraw, nie są im też obce postaci z otoczenia bohatera cyklu. Mimo ulewnego deszczu i trochę ponurej atmosfery szybko ogarnąłem, kto jest kim i dlaczego tak się zachowuje. Odwołań do poprzednich tomów jest niewiele, a te, które są znaczące, autor dobitnie przypomina. Kiedy za oknem pada deszcz, a w powieści trwa ciągła ulewa – tak długotrwała i intensywna, że powoduje przerwanie wałów na Wiśle – to książka wciąga z kopytami i nie pozwala pomyśleć o jedzeniu czy piciu. Polecam zatem termos gorącej herbaty, ciepły pled na kolana i zapomnieć o Bożym świecie. Akcja rozgrywa się błyskawicznie w ciągu tak naprawdę pięciu dni, ale jakich dni! Do Polski przylatuje prezydent Stanów Zjednoczonych, by podpisać ważny układ związany z obronnością i produkcją sprzętu wojskowego. Faktem tym zniecierpliwieni są Rosjanie, a wszystko to ma miejsce w momencie, kiedy zmienia się władza w Polsce. Wszyscy wiemy, jaki to pociąga za sobą zamęt przy przekazywaniu obowiązków, a kiedy na to wszystko nakładają się gierki polityczne i animozje, robi się niebezpiecznie. Pierwsze damy mają swój program, uczestniczą w aukcji charytatywnej obrazów, wśród których jest płótno żony Tyszkiewicza, Heleny. Przyjeżdżają na specjalne zaproszenie wybrani ludzie z grubymi portfelami, wśród nich dwóch obywateli Arabii Saudyjskiej. To ma być ostatnia sprawa Tyszkiewicza, który składa wypowiedzenie z Biura Zwalczania Terroryzmu, którym kieruje. Wie, że z nową władzą będzie mu nie po drodze, co jawnie też komunikują premier i minister spraw zagranicznych, mający osobiste rachunki do wyrównania z nadkomisarzem. Jak widać, robi się gęsto od zależności, powiązań, grup nacisku – takie polityczne piekiełko. U Tyszkiewicza rozpoczyna się już wsteczne odliczanie i myślenie o przenosinach do domu w Portugalii, który jego żona właśnie kupiła. Gdyby nie ten ulewny deszcz, atmosfera byłaby gęsta, ale poukładana. I nagle powieść nabiera rozpędu. Zostajemy wsadzeni – i nie będę tu oryginalny w porównaniu – na rollercoaster. Wszystko dzieje się szybciej, niż byśmy mogli się spodziewać. Wizyta jest zagrożona, podobnie jak dwie pierwsze damy. Służby specjalne, terroryści, porwania, wybuchy, ucieczki, pościgi, a wszystko w strugach deszczu. Często w tego typu powieściach autorzy sami gubią się w ich rozwijaniu. Wpadamy w jakieś dziwne boczne korytarze bez wyjścia, akcja traci tempo, a koniec sam zaskakuje piszącego. Ale nie u Ciszewskiego – tu wszystko toczy się płynnie, a jedno wynika z drugiego, bez zbędnych odwołań do przeszłości. To taka narracja jak w teatrze – tu i teraz, ale na kilku scenach. To wręcz gotowy scenariusz filmowy. Kiedy wydarzenia się zamykają, jesteśmy na dużej adrenalinie, trochę wściekli, bo oczekujemy innego zakończenia. To jednak nie koniec – teraz przychodzi czas na powolne rozwiązywanie zaplątanych sznurków, czas rozliczeń. Jest wina, musi być kara, która wymierzana jest z precyzją szwajcarskiego zegarka czy chirurgicznego cięcia. Każdy, kto ma coś na sumieniu, nie unika kary. Tylko my i kilka osób z postaci z książki łączymy kropki i wiemy, kto jest egzekutorem. Po przeczytaniu książki już zrobiłem rekonesans co do wszystkich tomów, a jest ich sześć – po „Deszczu” był jeszcze „Ogień”. Znam ceny no i trzeba będzie kupić pozostałe tomy oraz kilka wiaderek czasu na przeczytanie. Autor zapowiada na swoim profilu FB, że w przyszłym roku ukaże się książka „2055”, która będzie kontynuacją przygód nadkomisarza, a głównym bohaterem historii jest major Leopold Tyszkiewicz (dobrze się domyślacie – syn Jakuba), zastępca szefa Pionu Operacyjnego Straży Granicznej. Oj, będzie się działo. A na koniec wypowiedź Tyszkiewicza, która była. jest i będzie boleśnie aktualna i nie dotyczy tylko Polski: "gdyby było tak, że tylko jedni są głupi, pazerni na kasę i władzę, krótkowzroczni i zawistni, byłoby naprawdę nieźle. Wyborcy by ich w końcu kopnęli w tyłek i byłoby po kłopocie. Niestety, ci drudzy nie są lepsi. Może nawet gorsi, bo jeszcze zasłaniają się praworządnością i wartościami, a wszystko to dla osłony interesów i interesików, robionych głównie kosztem państwa. (...) Napatrzyłem się przez te lata na tyle brudu, ile nie widziałaś w całym życiu".
30.10.2026
„Deszcz” od @skarpawarszawska to książka, która od pierwszych stron wciąga w wir niebezpiecznych wydarzeń i nie pozwala ani na chwilę odetchnąć. Prezydent Stanów Zjednoczonych przybywa do Warszawy, a w tym samym czasie w jednej z galerii odbywa się wyjątkowa aukcja charytatywna z udziałem najważniejszych osobistości ze świata polityki, sztuki i biznesu. Nad bezpieczeństwem gości czuwa podinspektor Jakub Tyszkiewicz. Szybko okazuje się jednak, że to zadanie będzie znacznie trudniejsze, niż ktokolwiek przypuszczał. Bardzo lubię książki z nieprzewidywalną akcją, a tutaj zdecydowanie jej nie brakuje! Autor świetnie buduje napięcie i co chwilę zaskakuje kolejnymi zwrotami wydarzeń. Przyznaję, że wielokrotnie próbowałam domyślić się, co wydarzy się dalej, ale bezskutecznie. Kim są terroryści? Jaki jest ich prawdziwy cel? Kto wyjdzie z tej historii cało? Pytań przybywa, a odpowiedzi wcale nie są oczywiste. Ogromnym atutem jest również naprzemienna perspektywa, dzięki której możemy śledzić różne wydarzenia i lepiej poznawać sytuację z kilku stron. Przez sporą część lektury siedziałam jak na szpilkach, nie mogąc oderwać się od czytania. [Współpraca recenzencka] #skarpawarszawska #deszcz #thriller #polityka
09.10.2026
[ współpraca reklamowa ] Po raz kolejny Marcin Ciszewski zawitał na mojej półce! Tylko tym razem byłam lekko zagubiona. Wznowienie serii 𝐍𝐚𝐝𝐤𝐨𝐦𝐢𝐬𝐚𝐫𝐳 𝐉𝐚𝐤𝐮𝐛 𝐓𝐲𝐬𝐳𝐤𝐢𝐞𝐰𝐢𝐜𝐳 trafia powoli na półki, a ja z początku czułam się zagubiona. Odkryłam, że tom 6 został wydany wcześniej niż ten, przez co z początku nie mogłam się zgrać z fabuła. Jednak im dalej tym bardziej intrygi, kłamstwa i tajemnice wciągały mnie w ten świat. Tym razem nad Jakubem widnieje bilet do zwolnienia, ale zanim to ostatnia najważniejsza misja. Ochrona prezydenta Polski oraz Stanów zjednoczonych. Sprawy nieco się komplikują, a nawet jeśli prawda wyjdzie na jaw, nic już nie będzie takie samo. Jestem fanką nieprzewidywalnej akcji w książkach, tutaj to dostajemy! Nie potrafiłam przewidzieć co będzie następne. Ile osób zginie, a ile zostanie przy życiu. W dodatku kim są terroryści. Czego chcą? Przez połowę książki siedziałam jak na szpilkach! Wielkim plusem była naprzemienna perspektywa. Niby w trzeciej osobie, ale mogliśmy obserwować wiele rzeczy na raz.
29.09.2026
Zdecydowanie, żeby czerpać jak największą przyjemność z tej części warto przeczytać poprzedni tom ponieważ początek bardzo mocno odwołuje się do jej wydarzeń. Ta część to gratka dla tych którzy lubią szybką i dynamiczną akcję, pełną napięcia fabułę, wydarzenia obejmujące swoją skalą całe państwo a wszytsko osadzone w realiach Polskiej rzeczywistości. Autor w sposób wręcz mistrzowski słowo za słowem rozwija historię, która wciąga i powoduje przyspieszone bicie serca. Napięcie i niebezpieczeństwo sprawiają, że kolejne rozdziały same się przewijają a nam w niewiadomy sposób uciekają kolejne godziny. Choć początek był dla mnie trudny bo nie czytałam poprzedniej części to w momencie, gdy wszyscy byli już gotowi na lądowanie samolotów z przedstawicielami USA przepadłam w tej historii. To co wydarzyło się podczas aukcji, ta szybkość wydarzeń, ich podłoże i następstwa sprawiły, że przeczytałam ją praktycznie na raz. A zakończenie...nie należy do tych szczęśliwych.