Chamstwo

Książka trudna do przyjęcia i do przełknięcia przez Polaków, których wiedza na temat życia w Polszcze XVII/XVIII opiera się na filmach w rodzaju "Przygody Pana Michała".

Ciekawa ale ciężka lektura. O ile pierwszą połowę pochłania się sprawnie, to od połowy mam wrażenie że autor powtarza cały czas to samo, trudnym, naukowym językiem, nie wnosząc nic nowego do historii.

Papier dobrej jakości,chociaż litry mogły by być ciut większe dlatego daje 4*

Książka ciekawa ale nie dla wszystkich bo wymaga czytania ze zrozumieniem

Świetna książka, dobra obsługa

Zgodny z opisem. POLEZAM!

Nie czytana jeszcze .

Poprawna -bez szału

Warto przeczytać

Super książka

Znakomita

Bez uwag.

ok

Ok

Recenzent: Ewa Maciag-Balmforth (socjolog i psychoterapeuta): Rekomendacja lektury „Chamstwo” autorstwa Kacpra Pobłockiego przyszła do mnie z dwóch niezależnych źródeł od osób reprezentujących środowiska akademickie w Polsce jak i w Wielkiej Brytanii. Te rekomendacje wystarczyły już same z siebie jako zaręczenie, że lektura jest pozycją intelektualnie ważną w dziedzinie nauk społecznych. Jako socjolog z wykształcenia bez wahania sięgnęłam po lekturę. Początek przyznam, choć ciekawy może być, ze względu na poruszaną tematykę, dosyć trudny. Liczne nawiązania do przemocy fizycznej systemowo obecnej w stosunkach międzyklasowych, ale również i tych stosowanych w obrębie rodziny nie czyniły lektury łatwej. Opisy bicia poddanych przytaczane z materiałów źródłowych z całą brutalnością ukazywały panujące relacje w Polszcze (jakiego to terminu używa autor) na jej zróżnicowanych etapach rozwoju społeczno-gospodarczego. Podobnych opisów stosowanych praktyk można też znaleźć w wielu innych publikacjach, o które to materiały zresztą opiera się w swojej pracy autor. Lektura „Chamstwo” nie jest jednak tylko prezentacją erudycji i znajomością problematyki opartej jedynie na materiałach źródłowych. Autor w swoim podejściu stosuje elementy socjologii humanistycznej. Opisując obowiązujące, w danym systemie społecznym, kary cielesne – nie skupia się jedynie na sięganiu do materiałów źródłowych w celu rzetelnego udokumentowania informacji. Kacper Pobłocki, i to jest podejście które mnie w jego lekturze zafascynowało, idzie o krok dalej. Tam gdzie są kary cielesne – pokazuje system, który na to zezwala. Obnażając tego kto wymierzenie kary nakazuje, pokazuje tego kto taką karę ma za zadanie wykonać. Ukazuje też człowieka, który takiej karze podlega. I tego człowieka pokazuje – z całą jego niemocą, z całym cierpieniem wyrytym bezpośrednio na swojej twarzy, z całą traumą, która często przechodzi z pokolenia na pokolenie. Nie cała książka jest jednak poświęcona tematyce karania i przemocy fizycznej chociaż przemoc fizyczna, przemoc społeczna, przemoc osobista oraz społeczne i osobiste na taki stan rzeczy reakcje stanowią trzon zagadnień w tej lekturze poruszanych. Niezwykła erudycja autora pozwala mu z ogromną giętkością intelektualną poruszać się po wielu zagadnieniach dotyczących czasów Polszczy, którym dedykuje swoją lekturę. Ilustracje potwierdzeń i dokumentacji opisywanych zjawisk wykraczają jednak daleko od czasów samej Polszczy. Autor sięga z rozmachem do dokumentacji urzędowych jak i tych cytowanych przez Biblię, a nawet jej różne wersje i wydania! Przykłady opisywanych zjawisk w Polszcze nie są umiejscowione też w izolacji terytorialnej. Autor konfrontuje je z przykładami o podobnym charakterze z różnych części świata i na szerokiej przestrzeni historycznej. Dodatkowym poziomem dodającym głębi lekturze jest mieszanka perspektyw od socjologii humanistycznej, przez socjologię wsi i rolnictwa, socjologię rodziny po psychologię a nawet ocierając się nieco o fizykę kwantową, chociaż być może sam autor by tak tego nie nazwał. O czym jest książka? To już sam autor najlepiej przedstawił w jej treści i jakiekolwiek próby jej streszczania mijają się z celem. Bo nie o sam nurt historycznych wydarzeń w niej chodzi, ale właśnie o niuanse i odstępstwa od reguły. Dla kogo jest to lektura? „Chamstwo” to obowiązkowa lektura dla czytelników z zacięciem intelektualnym lubiących nieoczywiste spojrzenie na procesy społeczne, które kształtowały się w przeszłych generacjach naszych rodzin. To pozycja o charakterze naukowym, ale też o tym wszystkim o czym nasi pradziadowie i dziadowie mówić nie chcieli lub nie mogli. Zapoznając się z tą lekturą wielu z nas, w taki czy inny sposób, niewątpliwie uszczknie rąbka skrywanych, rodzinnych tajemnic. Nie wszyscy mogą być na to gotowi…

Książka z gatunku - w mojej opinii - przeintelektualizowanego opus magnum lub poematu dygresyjnego. Doczytałam bo porusza wiele mało znanych wątków z historii lub pokazuje je w ciekawy sposób. W porównaniu do "Chłopek" Frydryszak - erudycyjna bańka.