Cdn

...sprzeczałem się z moją drugą połową, czy dajemy 2* czy 4*. Jest kompromis - płyta na 3*. Od początku, pudełko to wielka pomyłka, zniszczy się szybciej niż powinno. Zawartość: - materiały dodatkowe, - dwie płyty zapakowane w osobne "kartoniki" jak dodatki do FAKTU :( Materiał na płytach: - rozczarowanie, brakuje tam wielu utworów, które stanowią o dorobku HEY, - umieszczenie utworów z ostatniej płyty to najgłupszy pomysł jaki mógł im przyjść do głowy, - aranże to kwestia gustu, nie wszystko nam się podobało - żadnego bonusa, no chyba że miałby być to "Gdzie Jesteś? Gdzie jestem"... Szkoda, bo oczekiwania były wysokie, bo do takiego poziomu HEY nas przyzwyczaił.

Jak na jubileuszową płytę piosenek trochę za mało. Kilku, które powinny tu być, niestety nie ma.... Ale generalnie przyjemnie słucha się starych numerów w nowych wersjach choć przydałby się może jeszcze jeden nowy na drugiej płycie ;) A temu kto zaprojektował to pudełko życzę wszystkiego najgorszego! Zamiast dać zwykły digipack oczywiście musieli przekombinować. Przecież tej płyty praktycznie nie można otworzyć!

Nie rozumiem opinii, że za mało jak na jubileuszową płytę. Hey nie musi niczego już nikomu udowadniać! Ta płyta pokazuje jak mądra, dojrzała i spełniona jest ta kapela. Dla mnie słuchanie CDN jest jak podróż w przeszłość. Każdy kawałek to wspomnienie i cieszę się, że nowe aranżacje nie są przekombinowane. One są tylko bogatsze. Życzę wszystkim członkom zespołu powodzenia i dziękuję za piękne 25 lat.

Świetny dobór pieśni, bardzo świeża!!! Słucham i słucham bez końca.Polecam.

Stary zespół ale co za jakość brzmienia Miód na moje uszy, te same kawałki ale transformowane powiewem świeżości i lekkości wykonania. Tą płytą hey faktycznie przez fosę rzucił most i dołączył do najbardziej profesjonalnych dzwiękowo kapel.To jest zdecydowanie światowa półka. Pozdrawiam zespól i życze szybkiego powrotu z kolejną płytą.

Wielka szkoda, że ich kariera jako Hey dobiegła końca. Towarzyszyli mi odkąd skończyłam 14 lat. Ich ostatnia płyta nie jest moją ulubioną, ale koncert w Szczecinie jeszcze długo będę wspominać. Dzięki za te wszystkie lata.

Świetne pożegnanie zespołu podsumowujące całą twórczość od Fire do Błysku plus całkiem nowy singiel. Dwie płyty wyprodukowane przez różnych producentów, którzy w rożny sposób podchodzą do muzyki Heya. Polecam!

Jak na wydawnictwo nagrane z takim rozmachem i szumem medialnym to czegoś jednak brakuje tej płycie. Największe zaskoczenie(pozytywne) to "Katasza", szkoda, że tylko jedna piosenka została zmieniona aż tak.

Gdy tylko usłyszałem zapowiedzi o wydaniu tego albumu, powiedziałem sobie- muszę go mieć. Znane piosenki HEY, w innych, powiem nawet, że lepszych wersjach. POLECAM.

świetne podsumowanie życia,Kaśki nowe teksty jak zawsze życiowe,kto był na ostatnich koncertach powinien ją mieć,a kto nie był musi -fajnie się słucha

Cudowna płyta, a dokładnie 2 płyty. Można się zasłuchać w nowych aranżacjach " starych " utworów, a całość śpiewać, nucić na okrągło. Polecam .

Zbiór najlepszych numerów hey. Płyta nr 1 zdecydowanie bardziej pozytywna ale i płyta nr 2 przyjemna do posłuchania

Płytę słucha się z przyjemnością. Dostawa szybka bez żadnych niespodzianek. Polecam zakupy w EMPIKU

Super płyta. Można powspominać, ale też zauważyć jak dobry i lepszy stał się zespół. Gratuluję!!!

Hey lubię od początku, miło ich posłuchać "od nowa" i przenieść się myślami w czasy liceum

Ciekawy zestaw utworów z długiej historii zespołu -dla fanów mniejszych i większych

Swietne stare przeboje w nowych wspanialych aranzacjach. Polecam każdemu

Jak zawsze Hey. Fajna muzyka, po prostu Hey, to mówi wszystko 😉😉

Spoko płytka spoko artysty polecam wszystkim serdecznie.

Spoko płytka spoko artysty polecam wszystkim serdecznie.

Znakomita! Niepowtarzalna! Można słuchać non stop.

Fantastyczne nowe aranżacje 😊 polecam

Po kilku latach słuchania dalej super

Należy sie 100 gwazdek a nie tylko 5

Idealny zbiór piosenek.

Moje ulubione :)

Świetna płyta

Płyta zaskakuje powrotem do korzeni. Aranże są w większości zbliżone do oryginalnych. Dużo tu czysto rockowego grania. Ewidentnie czuje się też klimat grania na żywo (płyta była nagrywana "na setkę") i odejście od elektroniki. Ale nie jest to w żadnym wypadku wada. Lubię brzmienie zespołu z ostatnich lat, ale tutaj ewidentnie celem zespołu było oddanie hołdu... i to na wielu płaszczyznach, chociażby poprzez zatrudnienie obok Marcina Borsa również Leszka Kamińskiego, z którym zespół niegdyś współpracował. Każdy z panów wyprodukował po jednym krążku CDN. Nawet styl śpiewania Kasi jest często zgodny z oryginalnym dla danego okresu (charakterystyczna chrypka znana z początków kariery). Każdy album Heya ma w tej kompilacji co najmniej jednego reprezentanta. Premiera CDN jest więc chyba najlepszą okazją do przekrojowego spojrzenia na twórczość zespołu. A prawda jest taka, że Hey, jak żaden inny polski wykonawca wyznaczał na przestrzeni lat trendy i ścieżki dla innych twórców. Brzmienie ewoluowało z roku na rok, z albumu na album i zawsze wprowadzało sporo świeżości. Właśnie z powodu tej ciągłej ewolucji, tej świeżości tak bardzo będzie mi brakowało tego zespołu. Zawsze czekałem na nową płytę zastanawiając się czym mnie zaskoczy. Od teraz już niestety pozostanie tylko gdybanie, co by było, jak by brzmiało. Będzie brakowało genialnych tekstów Nosowskiej - poruszających, często aktualne tematy, ale jednocześnie ponadczasowych i wielowarstwowych. Odchodzą niepokonani, moim zdaniem, bez słabego albumu w dorobku, a z kilkoma naprawdę wybitnymi. A nam pozostaje nadzieja, że jednak wrócą. CDN

Hey wydało nową-starą płytę, tzw nowe wersje nie są ani gorsze ani lepsze niż te, które znamy. może to nie jakiś bubel, ot coś jak nagranie z koncertu (przydałaby się płyta DVD do tego skoro tak) jednak do nowości jaką była płyta unplugged to bardzo daleko. no i ta brzydka okładka...

Hey'a uwielbiam od zawsze - a przynajmniej od czasów gdy miałam na tyle wyrobiony gust muzyczny, aby śmiało sięgać po ich twórczość czyli tak od połowy lat '90. Zasmuciła mnie wieść o tym, że zespół zawiesza działalność do odwołania - gdyż moim zdaniem nigdy, ale to nigdy nie stali w miejscu (każda nowa płyta zaskakiwała i wnosiła coś świeżego do ich bogatego dorobku). Informację odnośnie tego, że wydają jakby pożegnalny album z nowymi wersjami starych piosenek przyjęłam ze sporą dozą wątpliwości i powątpiewania. Nie oszukujmy się - takie numery jak "Teksański", "Moja i Twoja nadzieja", "Ja sowa", "Misie" czy "List" to klasyki same w sobie i - myślałam - porywanie się na nagrywanie ich od nowa to po prostu samobójstwo. Jak wiadomo, z oceną trzeba jednak wstrzymać się do premiery - zatem słucham już kolejny raz i jestem rozdarta pomiędzy oceną 1, a 6. Dlaczego? Już wyjaśniam. Płyta w moim subiektywnym odczuciu jest bowiem ekstremalnie nierówna. O ile zespół dał popis kreatywności na "MTV Unplugged" gdzie w zasadzie 3/4 numerów brzmiało genialnie w całkiem nowych odsłonach, tak tutaj niestety kapcie nie spadają z nóg. O ile aranże numerów z lat '90 jeszcze się bronią wnosząc coś oryginalnego do pierwotnych kompozycji (genialna wersja "Ja sowa", "Misie", "List" czy nawet "Katasza" z dość ryzykownymi wstawkami rapowymi) - tak niestety,numery z lat 2000-2016 praktycznie niczym nie różnią się od oryginałów poza delikatnie zmienioną linią melodyczną czy obecnością lub brakiem danego instrumentu w odniesieniu do wersji oryginalnej. Zrezygnowano z elektroniki niemal całkowicie, w znakomitej większości utworów dodano perkusję i gitarę. Tyle. Może tylko, a może aż? Ktoś niżej wspominał w tym, że wokal Nosowskiej nie oferuje w nowych wersjach całej palety emocji i kolorytu jak to miało miejsce w przeszłości. Niestety, mam podobne wrażenie. Całościowo jednak wydawnictwo nie powala. Stanowi owszem miłe podsumowanie, ale czy wydawanie tej płyty było potrzebne? Ja traktuję to wydawnictwo jako ciekawostkę, mając nadzieję, że tytuł "CDN" oznacza "Ciąg Dalszy Nastąpi", a nie - jak sugerują inni - "Ciąg Dalszy Nastąpił". Bez Hey'a nic już nie będzie na polskim rynku muzycznym takie samo.