Brać

„Brać” Pauliny Jurgi to historia, która nie tylko opowiada o mafii, ale wręcz zmusza czytelnika do zanurzenia się w jej dusznym, bezlitosnym świecie. To opowieść ciężka, gęsta od emocji i napięcia, w której każda decyzja ma swoją cenę, a przeszłość nigdy nie przestaje istnieć...Ona tylko czeka. Już od pierwszych stron czuć, że to nie będzie bezpieczna podróż. Początek osadzony w realiach carskiej Rosji buduje fundament pod coś znacznie większego niż zwykła fabuła. To właśnie tam rodzi się idea, która później przekształca się w system rządzący ludźmi, ich wyborami i losem całych pokoleń. Tragedia, która daje początek kodeksowi, nie jest tylko wydarzeniem. To moment, który determinuje wszystko, co nastąpi później. Kiedy historia przenosi się do lat dziewięćdziesiątych, wchodzimy już w świat ukształtowany przez brutalne zasady. Nie ma tu miejsca na niewinność. Bohaterowie zostali wychowani w przekonaniu, że lojalność jest ważniejsza niż życie, a emocje to słabość, którą inni bez wahania wykorzystają. I to właśnie czyni ich tak przerażająco prawdziwymi. Oni nie próbują być dobrzy. Oni próbują przetrwać. Najbardziej uderza sposób, w jaki autorka prowadzi postacie. Każda z nich jest naznaczona przeszłością i decyzjami, których nie da się cofnąć. Grisza, wychowywany na przyszłego przywódcę, balansuje między obowiązkiem a czymś, czego nie powinien nawet czuć. Nikita to z kolei żywy dowód na to, jak bardzo można zostać zniszczonym i uformowanym na nowo przez przemoc. Szyty natomiast jest postacią, która zostaje w głowie najdłużej. To nie jest już człowiek w klasycznym rozumieniu. To konsekwencja zdrady, bólu i lat spędzonych w świecie, który odbiera wszystko, co ludzkie. Ogromnym atutem tej książki jest jej konstrukcja. Wątki przeplatają się ze sobą, tworząc spójną, wielowymiarową historię, w której nic nie jest przypadkowe. Narracja zmienia perspektywę, dzięki czemu czytelnik raz znajduje się w samym centrum emocji, a chwilę później obserwuje wszystko z dystansu, widząc mechanizmy rządzące tym brutalnym światem. To daje poczucie pełnego zanurzenia, jakby było się częścią tej rzeczywistości. Nie sposób pominąć stylu autorki. Jest intensywny, sugestywny i niesamowicie wciągający. To ten rodzaj pisania, który sprawia, że strony znikają jedna po drugiej, a Ty nawet nie zauważasz, kiedy tracisz poczucie czasu. Emocje są tu niemal namacalne. Czuć strach, gniew, napięcie i tę dziwną, niepokojącą fascynację światem, który powinien odpychać, a jednak przyciąga. To, co wyróżnia tę historię, to brak upiększeń. Mafia nie jest tu tłem dla romansu ani atrakcyjną dekoracją. To system, który działa bez litości. Relacje międzyludzkie są wypaczone, uczucia stają się narzędziem lub zagrożeniem, a każda chwila słabości może kosztować życie. Nawet jeśli pojawia się coś na kształt miłości, nie jest ona wybawieniem. Jest kolejnym ryzykiem. Książki Pauliny biorę w ciemno. A przed jej mafią naprawdę padam na kolana. Za autentyczność, za odwagę, za to, że nie idzie na kompromisy i nie próbuje przypodobać się czytelnikowi. Ona prowadzi go tam, gdzie chce i robi to bez ostrzeżenia. „Brać” to nie jest historia, którą się tylko czyta. To taka, która zostaje pod skórą. Zostawia ślad. I przypomina, że są światy, z których nie da się tak po prostu odejść. Jeśli szukasz czegoś mocnego, bezkompromisowego i prawdziwego do bólu, ta książka nie tylko spełni Twoje oczekiwania. Ona je rozbije.

Idealna lektura dla fanów klimatu mafijnego

Rewelacja

Nie mogłam się doczekać

Dzisiaj, w dzień premiery, przychodzę do Was z recenzją książki „Brać” Pauliny Jurgi, która jest jednocześnie moim patronatem. Nadal trochę nie dowierzam, że mogę to napisać, ale jednocześnie jestem z tego niesamowicie dumna. Bo jeśli już obejmować coś patronatem, to właśnie takie historie. To jedna z tych książek, które wciągają tak bardzo, że po prostu nie da się o nich przestać myśleć. To nie jest kolejna romantyzowana mafia ani historia, która próbuje złagodzić brutalność tego świata. To opowieść o systemie, przemocy i decyzjach, które potrafią odbijać się echem przez całe pokolenia. Historia zaczyna się dużo wcześniej. Prolog przenosi nas do momentu, w którym rodzi się fundament tego świata. To właśnie wtedy kilku mężczyzn daje początek temu, co z czasem przerodzi się w potężną strukturę bratwy. Jedna decyzja, jedna tragedia, jedna przysięga i jeden układ uruchamiają mechanizm, który z biegiem lat zaczyna żyć własnym życiem. Kiedy historia przenosi nas do lat dziewięćdziesiątych, widzimy już konsekwencje tamtych wydarzeń. Ten świat jest brutalny i bezwzględny, rządzi się własnymi zasadami, a lojalność i władza mają swoją cenę. Poznajemy bohaterów uwikłanych w mafijną rzeczywistość, między innymi Girsze, Nikolę czy Jegora. Ich wątki przeplatają się ze sobą i pokazują różne oblicza tego świata. Z jednej strony mamy walkę o wpływy, zemstę i mafijne porachunki, z drugiej pojawiają się emocje i uczucia, które w takim środowisku potrafią być równie niebezpieczne jak broń. I choć w książce pojawia się również wątek dark romansu oraz mafijnego romansu, mam ogromne poczucie, że nie on jest tutaj najważniejszy. To, co absolutnie mnie w tej książce zachwyciło, to jej wielowątkowość i sposób prowadzenia narracji. Każdy bohater wnosi coś do tej historii i pozwala spojrzeć na mafijny świat z innej perspektywy. Bardzo podobało mi się również to, że autorka prowadzi narrację zarówno w pierwszej, jak i w trzeciej osobie, w zależności od tego, czyj wątek aktualnie śledzimy. Dzięki temu momentami jesteśmy bardzo blisko bohaterów i ich emocji, a chwilę później możemy spojrzeć na wszystko z dystansu i zobaczyć mechanizmy rządzące tym światem. Ogromnym plusem jest też dla mnie to, że ta książka nie romantyzuje przemocy. Pokazuje ją taką, jaka jest naprawdę. Brudną, brutalną i wpisaną w strukturę tego świata. To nie jest mafia tylko z nazwy ani tło dla romansu. To system, który działa od lat i który potrafi zniszczyć każdego, kto znajdzie się na jego drodze. Nie mogę też nie wspomnieć o stylu autorki, bo dla mnie jest on po prostu genialny. To jeden z tych, przez które czytasz kolejne strony i nawet nie zauważasz, kiedy minęło kilkaset stron. I naprawdę wiem, co mówię, bo tę cegiełkę przeczytałam w dwa dni,(na telefonie czego nienawidzę) zarywając przy tym nockę. Jest intensywny, obrazowy i niesamowicie wciągający. Ja w tej historii naprawdę przepadłam. Bez wahania mogę powiedzieć, że to moja ulubiona książka mafijna, jeśli chodzi o historię o mafii jako świecie i systemie, a nie tylko romans osadzony w mafijnym klimacie. Muszę też powiedzieć kilka słów o samym wydaniu, bo ono naprawdę robi wrażenie. Czy czarna książka może wyglądać dobrze? No patrzcie. Czarna oprawa, czarne brzegi, a w środku piękne ilustracje i strony stylizowane na czarne. Całość wygląda niesamowicie klimatycznie i idealnie pasuje do mrocznego charakteru tej historii. Jestem totalnie zakochana w tej opowieści i już teraz wiem, że będę z ogromną niecierpliwością czekać na kontynuację, bo po prostu muszę wiedzieć, co wydarzy się dalej. Na koniec chcę z całego serca podziękować Wydawnictwu KDW oraz Paulinie Jurdze za zaufanie przy tym tytule. Jestem naprawdę zaszczycona, że mogłam objąć patronatem tak genialną książkę. To zdecydowanie jedna z najlepszych historii, jakie miałam okazję przeczytać w tym roku, dlatego tym bardziej czuję ogromną dumę, że mogłam być częścią jej drogi do czytelników. Jeśli lubicie mroczne, brutalne historie mafijne, które nie są tylko tłem dla romansu, to naprawdę powinniście zwrócić uwagę na tę książkę.

"Strzeż się ludzi z tatuażami" Brać. Grisza to historia, która nie uderza czytelnika dynamiczną akcją ani zawrotnym tempem. Ona działa inaczej. Powoli, niemal niezauważalnie wślizguje się do umysłu i zostaje tam na długo. To jedna z tych książek, od których nie można się oderwać. Ja odkładając ją nadal o niej myślałam - analizowałam wydarzenia, snułam własne teorie... dokąd to wszystko zmierza, jak się zakończy? Ta historia toczyła się w mojej głowie nawet wtedy, gdy już zasypiałam. Paulina Jurga stworzyła brutalny, surowy świat rosyjskiej mafii lat 90., gdzie honor, lojalność i krwawa zemsta mają większą wartość niż ludzkie życie. Tutaj miłość jest słabością, a okazanie emocji może kosztować więcej, niż ktokolwiek byłby gotów zapłacić. To zdecydowanie nie jest typowy romans mafijny - wątek romantyczny stanowi jedynie delikatne tło dla wydarzeń, bo na pierwszym planie stoi mafia i bezwzględne zasady worowskiego miru. Nie ma tu miejsca na upiększenia ani cudowne przemiany bohaterów pod wpływem miłości. To świat ludzi zepsutych do szpiku kości, wychowanych w przemocy i okrucieństwie. „Życie bywa gorszą torturą niż śmierć.” Największą siłą tej historii są bohaterowie - skomplikowani, niejednoznaczni i wzbudzający ogrom emocji, nawet jeśli jest to wyłącznie złość czy nienawiść. Grisza, Jegor, Jurji...zostali ukształtowani przez sposób, w jaki ich wychowano, a ich wybory są nieustanną walką między tym, co muszą zrobić, a tym, czego naprawdę by chcieli. Mnie jednak szczególnie  poruszyła historia Nikity, któremu odebrano wszystko, okaleczono go i zesłano do "obozu szkoleniowego" na niemal pewną śmierć. Jednak on się nie poddał. Przeżył i teraz kieruje nim żądza zemsty, a mimo to jako jedyny wydaje się mieć granice, których nie przekroczy nawet za cenę własnej krwi. „Zemsta wymaga czasu i cierpliwości, bo im lepiej jest pielęgnowana, tym większe przynosi korzyści i bardziej satysfakcjonuje.” Historia jest rozbudowana i wielowątkowa, ale wszystkie elementy idealnie się ze sobą przeplatają, tworząc spójną i niezwykle wciągającą całość. Nie zabrakło też tematów trudnych - brutalności, braku szacunku wobec kobiet czy życia w świecie, który nie zna litości. I właśnie dlatego ta książka działa tak mocno. Nie próbuje niczego wybielać ani usprawiedliwiać. Pokazuje mafię taką, jaka jest - zwyrodniałą, bezwzględną i przerażająco brutalną. "Bratwa zawsze na pierwszym miejscu. Kto raz wstąpi w nasze szeregi, nigdy nie będzie mógł dobrowolnie nas opuścić" To historia, która zostaje pod skórą niczym tatuaż. Czy odważysz się pozwolić, by i na Tobie zostawiła swój ślad? Ja przepadłam w niej całkowicie i mam przeczucie, że ten świat dopiero pokaże swoje najokrutniejsze oblicze, a krew jeszcze nieraz poleje się strumieniami. Jedno wiem na pewno: koniecznie muszę sięgnąć po kolejne mafijne książki Pauliny Jurgi, bo jeśli wszystkie są tak dobre, to chyba właśnie znalazłam swoją ulubioną autorkę mafijnych historii. Z niecierpliwością czekam na drugi tom. 🖤

✨️Q: Dał*byś radę żyć według zasad mafii? "Zapamiętaj najważniejsze: w bratwie nie ma przyjaciół. Jest poniatia. I szacunek. I strach." 🤍 Tam gdzie lojalność stawia się na piedestale, a zdrady nigdy nie wybacza, zdecydowanie nie ma miejsca na słabość. Tak właśnie działa bratwa, bo opuszcza się ją jedynie poprzez śmi3rć... 🤍 Nawet nie wiecie, jak się cieszę, że znalazłam dla Was tak fajną i ciekawą książkę. Już od dawna mówiłam o tym, jak bardzo kocham historie osadzone w świecie mafii, a jednak dopiero pierwszy raz zetknęłam się z twórczością Pauliny Jurgi. I uważam, że stało się to zdecydowanie za późno. Więc nie bądźcie jak ja, czytajcie ten post, a potem biegnijcie po "Brać". Zaraz Wam udowodnię, że naprawdę warto. 🤍 Witaj w brutalnym świecie postsowieckiej mafii lat 90. Czy wiesz komu możesz zaufać? Trzej synowie sołncewskich awtoritietów – Kosłow, Paszczenko i Wasin – muszą odnaleźć się w rzeczywistości, gdzie przysięga braterstwa ma największe znaczenie. Ale czy nawet ona przetrwa w obliczu władzy, zdrady i usilnym pragnieniu zemsty? 🤍 Wiecie, że jak już decyduję się objąć jakąś książkę patronatem, to naprawdę musi ona wiele dla mnie znaczyć. W "Braci" odnalazłam bowiem coś, czego we wszystkich mafijnych historiach mi jak dotąd brakowało. To nie jest książka wyidealizowana, gdzie wszystko idzie zgodnie z planem, a uczucia mogą rozwiązać każdy problem. Ta historia jest brudna, brutalna i w wielu momentach również szokująca. Pokazuje jak w obliczu przemocy i układów, trudno jest odnaleźć siebie i pielęgnować uczucia, które w tym świecie, bywają po prostu wypaczone. 🤍 Bohaterowie tej książki są źli, zepsuci i kompletnie nie umią w uczucia. Przez to jednak, są aż tak bardzo autentyczni. Nie da się ukryć, że autorka wie o czym pisze i wręcz idealnie oddaje duszny, przerażająco prawdziwy klimat świata rosyjskiej mafii. Tego nie czyta się łatwo, nie liczcie nawet na taki przywilej. Przygotujcie się za to na przyjęcie brutalnej prawdy, którą "Brać", już teraz, jest gotowa Wam zaserwować. [współpraca patronacka]

Początek historii nie był dla mnie łatwy, jednak z każdym kolejnym rozdziałem czułam się całkowicie pochłonięta. Byłam tak ciekawa świata, który stworzyła autorka, że ciężko było mi się oderwać. Początek jest wprowadzeniem w te historię, później zaczyna się dużo dziać. To książka o mafii, która nie ma litości. Nie ma tutaj cukierkowego romansu, ani mężczyzn, którzy udają groźnych. To niezwykle mroczny świat przepełniony brutalnością, przedstawiający mafie lat 90. Autorka bardzo dobrze oddała surowy klimat. Mamy motyw zdrady i zemsty, które tylko podsycają całą fabułę. Nie jest to na pewno łatwa książka i na pewno nie dla każdego, ale jeśli szukasz książki, która przeniesie cię do zupełnie innego świata, to warto po nią sięgnąć. To prawdziwa skarbnica wiedzy i zarazem książka mafijna, jakich zdecydowanie powinno być więcej.

To, że książki Wydawnictwa KDW są pięknie wydane, nie jest już dla nas nowością. Perfekcja w każdym aspekcie. Dodatkowo pocztówka z artem i wycięta gwiazda na okładce to coś, co przyciąga wzrok. Książka ma mroczny wygląd i taka też jest w środku. ​W prologu poznajemy początki formowania się mafii. Ta historia zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Pomyślałam, że istnieje coś takiego jak męstwo, lojalność czy zemsta za krzywdę wyrządzoną niewinnym osobom – i taką zemstę szanuję. ​Później jednak przenosimy się w lata 90. i wszystko się zmienia. ​Trzech chłopców wychowywanych w brutalnym świecie zawiązuje pakt krwi: Kosłow, Paszenko i Wasin. I choć w dzieciństwie obiecali sobie lojalność i przyjaźń, po latach wszystko zaczyna być grubymi nićmi szyte. ​A propos – Szyty, czyli Nikita. Własna rodzina go zdradziła, więc poprzysiągł zemstę. Tylko czy mu się to uda? ​Powiem tak: poza Szytym nie ma ani jednego bohatera, którego bym polubiła. Niegdyś niewinni chłopcy stali się bezwzględnymi brutalami, którzy udowadniają swoją siłę poprzez przemoc oraz wykorzystywanie innych. To nie były łatwe czasy i autorka niczego nie upiększała. Postawiła na ponurą rzeczywistość i pokazała ścieżkę przeznaczenia osób związanych z mafią. ​Jeśli narzekacie na książki o mafii bez mafii, to tutaj tego nie znajdziecie. Autorka pokazuje schemat funkcjonowania organizacji oraz panujące w nich zasady. Przede wszystkim chodzi o hierarchię i pokazy siły. Nie ma miejsca na sentymenty. Jasno widać, że uczucia, rodzina i przyjaźń są postrzegane jako słabość. Co więc z paktem? Czy jako dorośli mężczyźni będą potrafili go dotrzymać? ​Historia jest rozbudowana i obejmuje cztery główne wątki: postsowiecką mafię, Czeczenów, Gruzinów, a później również Polskę. Na szczęście wszystko jest przekazane w logiczny sposób. Poznajemy także obce kultury i obrzędy, co bardzo mi się podobało. Wielokulturowość oraz przemiana Nikity były dla mnie najmocniejszymi punktami tej opowieści. ​Jakie emocje mi towarzyszyły? ​Przede wszystkim złość, niechęć i obrzydzenie. Bo jak szanować mężczyznę, który upadla niewinną kobietę? G**łci siostrę kumpla, a potem twierdzi, że mu na niej zależy? Albo okalecza dziewczynę, bo ma taki kaprys? Żołądek mi się wywracał przy tych scenach i naprawdę życzyłam bohaterom długiej, bolesnej śmierci. Takiego bólu, jaki sami zadawali. ​Styl autorki jest łatwy w odbiorze. Pomimo wielu obcych zwrotów i wielowątkowości, książka jest napisana przejrzyście. Każdy bohater ma wyraziste cechy charakteru, dzięki czemu łatwo go odróżnić od innych, co przy takiej mnogości postaci jest nie lada sztuką. ​Finalnie – dla mnie było zbyt brutalnie. Nie poczułam „sensu” bycia w mafii; chodziło wyłącznie o stołek, poczucie władzy i nic więcej. Aby to osiągnąć, bohaterowie robili rzeczy, przez które przestali być ludźmi. Zatęskniłam za opowieścią z prologu, w której mężczyzna mścił się w imieniu kobiety. Wiem jednak, że taki był zamysł – pokazanie ludzi pozbawionych skrupułów. Dlatego zachęcam, abyście sami przekonali się, czy to opowieść dla was. Fani „prawdziwej” mafii, brutalności i mocnych wrażeń będą się bawić rewelacyjnie. To jeszcze nie koniec, wiele wątków pozostało otwartych, więc być może bohaterów czeka jeszcze jakaś przemiana. Poczekamy, zobaczymy. ​I choć rzadko źle życzę bohaterom, tak tutaj mam nadzieję, że na koniec Nikita ich wszystkich roz... sami wiecie co ;)

Ta książka to totalnie coś innego niż wszystko, co do tej pory miałam okazję przeczytać. To romans mafijny, dark romans, ale taki w zupełnie innym wydaniu, niż można by się spodziewać. Mamy tutaj oczywiście wątek romantyczny, ale on nie gra pierwszych skrzypiec. Jest obecny, wpływa na wydarzenia i decyzje bohaterów, ale pozostaje gdzieś z boku. To nie miłość jest tutaj najważniejsza. Najważniejszy jest świat. Gęsty, ciężki, brutalny i mroczny. Autorka fenomenalnie wprowadza nas w realia rosyjskiej mafii lat dziewięćdziesiątych. To świat surowy, bezwzględny, niebezpieczny i przesiąknięty przemocą. Taki, w którym każdy ruch ma znaczenie, każdy błąd może kosztować życie, a każda zła decyzja niesie za sobą bardzo bolesne konsekwencje. Bohaterowie są równie mocni jak sama historia. Niebezpieczni, konsekwentni, moralnie niejednoznaczni, choć nawet to określenie wydaje się za delikatne. Momentami bezduszni, działający według własnych zasad i własnego kodeksu. I to właśnie najbardziej mi się podobało. Nie da się ich romantyzować. To nie są bohaterowie brutalni tylko z pozoru, za którym kryje się miękkie serce. Tutaj tego nie ma. I właśnie dzięki temu są tak autentyczni i tak fascynujący w śledzeniu. Ogromnym plusem jest narracja prowadzona z wielu perspektyw. Dzięki temu możemy wejść głębiej w głowy bohaterów, zrozumieć ich emocje, motywacje i decyzje. Lepiej poznać mechanizmy, które nimi kierują, a także zobaczyć ten brutalny świat z różnych stron. To dodaje historii jeszcze więcej głębi. Bardzo podobało mi się też to, że autorka nie prowadzi czytelnika za rękę. Nie wyjaśnia wszystkiego od razu. Trzeba się skupić, wyłapywać szczegóły, momentami samemu połączyć fakty. To angażuje jeszcze bardziej i sprawia, że naprawdę trudno się od tej historii oderwać. Tutaj właściwie ciężko mówić o miłości w klasycznym rozumieniu, bo nie ma na nią miejsca. Rządzą układy, władza, przemoc, brutalność i walka o przetrwanie. Ten świat pochłania wszystko. Pokazuje, jak łatwo człowiek może zatracić siebie i jak szybko może stracić wszelkie zahamowania. Totalnie przepadłam przy tej książce. I szczerze mówiąc, nadal mam ją z tyłu głowy. Wciąż o niej myślę. Autorka bardzo mi zaimponowała swoim stylem pisania. Nie oszczędza czytelnika, nie łagodzi rzeczywistości, nie próbuje niczego upiększać. Pokazuje świat mafii takim, jaki jest: brutalnym, okrutnym, surowym, niebezpiecznym i przesiąkniętym złem do szpiku kości. Nie spodziewałam się aż tak mocnej historii, choć samo wydanie już zapowiadało coś intensywnego. Ale i tak ta książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie. To zdecydowanie nie jest książka dla każdego. Jeśli ktoś nie przepada za brutalnością i ciężkimi klimatami, może się z nią nie odnaleźć. Ale jeśli lubicie mroczne, bezkompromisowe historie, które nie boją się przekraczać granic i pokazują naprawdę brutalne oblicze mafijnego świata, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć. Ja jestem zachwycona.

"Zemsta wymaga czasu i cierpliwości, bo im lepiej jest pielęgnowana, tym większe przynosi korzyści i bardziej satysfakcjonuje." Brać. Grisza-Paulina Jurga Rosja. Wschodnia mafia, klimat lat 90, tak czy nie? Dla mnie zdecydowanie tak. Ale uprzedzam, to książka wyłącznie dla czytelników o stalowych nerwach, odpornych na brutalne sceny i lubujących się w mroku. To nie jest romans mafijny. To bardziej książka o bezwzględnej mafii rosyjskiej, czeczeńskiej i gruzińskiej doprawiona odrobiną romansu. Nie ma tu miejsca na miękkie serce czy uczucia. Miłość to słabość. A tej pod żadnym wzgledem okazać nie można. Liczy się bezwzględność i skuteczność. I Brać to dokładnie oddaje. Wszystkie opisy tortur są tak realistyczne, że aż cierpnie skóra. Szczególnie na psychikę i wyobraźnię oddziałują zasady traktowania kobiet, dziewczyn, dzieci. Nie mają lekko, więc albo nauczą się funkcjonować w tym świecie albo czeka je marny los. Świat worów i pachanów rządzi się własnymi prawami. W Sparcie mówiło się "twarde prawo, ale prawo". I tu jest analogicznie. Ceną za zdradę jest śmierć. I śmierć to najlepszy, najłagodniejszy wyrok, jaki cię spotka. Widać, że autorka zrobiła potężny reserch do tej historii i to czuć na każdej stronie. Rosyjskie i gruzińskie powiedzenia, słówka. Świetnie oddany mroczny, brutalny klimat lat 90, brudne interesy, załatwianie wszystkiego poza prawem, handel ludźmi, zabójstwa na zlecenie i życzenie oraz wszystko inne, co przychodzi wam do głowy, kiedy wspominacie czasy słusznie minione. Niezaprzeczalnym atutem fabuły są postaci. Grisza i Nikita. Kat i Szyty. Oni niosa na barkach fabułę ale równie interesujący jest wątek warszawski z Jegorem, przedstawicielem mafii rosyjskiej w kraju nad Wisłą, któremu w oko wpadła sporo młodsza córka jego polskiego wspólnika. A z tego z pewnością będą problemy. Książka skończyła się w taki sposób, że na cito potrzebuję drugiego tomu!!! I wisienka na torcie. Cudne, mroczne wydanie, z barwionymi brzegami i piękną oprawą w środku! Dziękuję @wydawnictwo_kdw za egzemplarz do recenzji, jestem oczarowana! @paulinajurga_ czekam do września 🖤

"Brać.Grisza" to jedna z najbardziej bezkompromisowych powieści mafijnych z jakimi miałam przyjemność obcować. Pani Paulina Jurga nie idzie na skróty, serwuje nam surowy, brutalny i brudny świat bratwy lat 90tych, w którym lojalność jest największą walutą, a zdrada kara na śmiercią💥 Akcja powieści rozgrywa się w świecie postsowieckiej mafii, choć prolog obsadzony jest jeszcze wcześniej, w czasach carskiej Rosji. Trzej synowie sowieckich bossów mafijnych – Kasłow, Wasin i Paszczenko zostają poddani próbie lojalności, gdy dawne przysięgi braterstwa zderzają się z władzą i zemstą. Obok tych wydarzeń pojawia się Szyty, chłopak zdradzony przez własną rodzinę, wracający po latach z podwójną tożsamością i planem krwawej z zemsty. W tle toczy się historia zakazanej miłości Ani Pudliszewskiej, która staje się iskrą bo w innej wojnie😱🤯 Pani Paulina zbudowała świat z chirurgiczną precyzją. To nie jest typowy, wygodny "dark romans", a powieść przesiąknięta przemocą, strachem w dusznym i brudnym świecie. Ogromny plus za nie romantyzowanie przestępców. Bohaterowie są zepsuci, moralnie szarzy i autentyczni do bólu. Zdecydowanie nie ma tutaj miejsca na typowych Hero. Największą zaletą książki jest zdecydowanie wielowątkowość. Narracja przeskakuje pomiędzy perspektywami, co pozwala na szybkie zanurzenie się w mechanizmach mafijnego świata. Nic nie jest przypadkowe, a każda nielojalność czy zła decyzja ma swoje konsekwencje. Klimat powieści jest niezwykle gęsty, opisy przemocy są dosadne, momentami szokujące🤯. Według mnie książka bije na głowę inne dark romans pod względem mroku. Ogromny plus również za to, że autorka nie spieszy z wyjaśnieniami, co zmusza czytelnika do skupienia. Podsumowując, "Brać.Grisza" to jedna z najmroczniejszych polskich mafijnych powieści jakie znam. Pani Paulina nie próbuje przypodobać się czytelnikowi i prowadzi nas przez najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury. To historia, która zostaje pod skórą, brudna, mroczna i niezwykle autentyczna. Więc jeśli szukasz książki, która pokazuje mafię bez makijażu, bierz w ciemno! Ręczę że warto!❤️❤️❤️

1915 Rosja początek historii rodziny Kosłow. Strogan, nie znał litości, dla swoich zrobiłby wszystko. Mówiono że jego ludzie są dla niego jak bracia, władze carskie miały jedno określenie- bratwa. Koniec XX wieku obecny pachan Anatolij Kosłow ksywka Bies, bezwzględny i okrutny, jego czas panowania dobiega końca, ale ma godnego zastępcę syna. Grigorij Kosłow zwany Katem od dziecka przygotowywany był do tej roli. Wychowywany bez matki, na rozkaz ojca z zimną krwią zabija matkę i ciężko rani brata bliźniaka. Nikita jest więźniem swojego ojca i brata. Wysłany na szkolenie wśród Czeczenów żyje by pomścić matkę, to jest jego cel, a droga do niego długa. Kat ma słabość do zadziornej pięknej Gruzinki Mariny. Dziewczyna wychowywana w takim środowisku, musi dbać sama o siebie. Interesy rosyjskiej mafii powiązane są też z Polską, córka polskiego gangstera to przeciwieństwo Mariny. Ania wie czym zajmuje się jej ojciec, ale od tego trzyma się z daleka. Jedno spotkanie z niebezpiecznym facetem pozbawi ją rozsądku i instynktu samozachowawczego. Czy mężczyzna, który zabija, gwałci, znęca się psychicznie i fizycznie nad drugą osobą może się zakochać. Tak, jest to ich słaby punkt, każdy wróg wykorzysta go bez mrugnięcia okiem. Brać. Grisza jest pierwszą częścią, to brutalny świat postsowieckiej mafii. Lojalność, oddanie to podstawa, zawiedź i zdradź kula w łeb. Tutaj nie ma litości, nie możesz być słaby. Dlatego miłość do kobiety to jedyne, gdzie wróg uderzy w pierwszej kolejności. To słabość, którą trzeba ukryć i z twarzą pokerzysty grać. Bardzo mi się podobał wątek Szytego czyli Nikity, jestem ciekawa jak się rozwinie dalej. Historia świetnie pokazuję jacy są ludzie, okrutni, bez skrupułów zabijają, gwałcą. Władza to imperium budowane, na ludzkiej krzywdzie. Brać - lojalność, przemoc, przyjaźń, miłość jeśli wejdziesz w jej szeregi, tylko śmierć może cię uwolnić. Cytat : Przyjaźń, kobieta i rodzina to trzy słabości, na które jesteśmy narażeni. Jeśli będziesz słaby, nie wytrwasz jako pachan. Polecam 😈

Kiedy całe życie nikt Cię nie ratuje, nikt później nie może Cię powstrzymać. [współpraca reklamowa] Z istnej niedoli, gehenny, biedoty i bólu powstała Brać. Mafijna organizacja wzniosła się na tym, że miała chronić swoich i przeciwstawić się bestialskiemu traktowaniu ludzi z nizin społecznych. Chcieli dobrze, a wyszło jak zwykle. Rosnąca siła, władza i organizacja spowodowała, że nowe pokolenie wykorzystuje swoje położenie do swoich celów. Wychowani brutalnie, bez oporów szukają nowych rozwiązań na powiększenie swoich majątków i władzy. W dążeniu do celu wszystko oprócz Braci jest tylko środkiem do celu, a szczególnie kobiety. Tu znajdziecie traktowanie ich przedmiotowo. Są one dobre tylko do jednego, a jak przy tym urodzą potomków to super, ale nie daj Boze, żeby któreś dziecko było słabe. Niczym gladiatorzy zrzucają takie dzieci "ze skarpy". Taki los spotkał Grisze i Szytego. Jeden całe życie był w biedzie ale miał miłość matki, a drugi pod silną ręką ojca dąży tylko do jednego.

„Brać Grisza” Pauliny Jurgi mocno mnie wciągnęła już od pierwszych stron. Książka ma ciężki, brutalny klimat i momentami była dla mnie aż za mocna, a niektóre sceny wręcz ohydne. Mimo tego cały czas ciekawiło mnie, co wydarzy się dalej. Bohaterowie są skomplikowani i wywołują dużo emocji, szczególnie złość na tych, którzy zasługiwali na karę. Ogólnie książka była bardzo dobra, ale chyba trochę za brutalna jak dla mnie.