Biały ptak. Powieść

Właśnie czytam i uważam że książka jest piękna tak jak film i warta przeczytania bo na prawdę takie książki są potrzebne w życiu.Film również polecam bo byłam i jest piękny i z bardzo wzudzającym przesłaniem

Świetna książka, że względu na temat powinna być obowiązkową lekturą w szkołach Druk w zamieszczonych na końcu dodatkach powinien być zdecydowanie większy!

Wzruszająca i ciepła historia poruszająca tematy wojny, pomocy, poświęcenia i empatii. Dla każdego, dla starszych i młodzieży.

Bardzo serdecznie polecam drugą część kontynuacji Cudowny chłopak z 2017 roku. Cudowny chłopak biały ptak opowiada o dalszych losach Juliana Albansa, który w pierwszej części Cudowny chłopak został wyrzucony ze szkoły za złe traktowanie 10-letniego Auggiego Pullmana. W drugiej części Julian jest już nastolatkiem i uczęszcza już do liceum. Julian jest rozgoryczony i wściekły na cały świat i nie potrafi na wiązać kontaktu z rówieśnikami. Z pomocą przychodzi mu jego babcia, która wie, że każdy zasługuje na drugą szansę i opowiada mu swoją historie z młodości w czasie drugiej wojny światowej, kiedy była żydowską dziewczynką o imieniu Sara Blum, która otrzymała pomoc zupełnie niespodziewanej strony. Od chłopca o imieniu Julien, gotowego zaryzykować wszystko, by ją uratować. Choć Sara nigdy nie stanęła w jego obronie, kiedy prześladowali go w szkole. Ukrywająca się Sara w jego domu, znajduje ucieczkę wraz z Julienem i świat, który wspólnie wymyślają. Cudowny chłopak biały ptak to powieść o poświęceniu i szlachetności nawet w najmroczniejszych czasach. Przypomina, że warto być dobrym, nawet jeśli wymaga to wielkiej odwagi. Jest to przepiękna książka, którą polecam każdej osobie do przeczytania i zachęcam również do obejrzenia filmu, który będzie można obejrzeć w kinach już od 2 lutego.

Wspaniała opowieść o przyjaźni, o wojnie, zawiera na końcu słownik pojęć związanych z książką. Bardzo polecam 💖

Bardzo wciągająca historia z czasów II wojny światowej, która pod koniec wzruszyła mnie do łez.

Piękna i mądra, porywająca, zaskakująca i zachwycająca powieść dla każdego młodego człowieka!

Piękna i wzruszająca. Historia wojny, empatii i właściwych postaw. Super dla nastolatków.

Piękna książka i piękny film.Przekazuje wartości,o które trudno w dzisiejszym świecie.

Super, dostawa była na czas, a książki przyszły idealne i zgodnie z zamówieniem.

Świetna książka. Uwrażliwia na innych ludzi i uczy odpowiedzialności.

Przejmująca opowieść o holocauście oczami dziecka.

przepiękna historia, wspaniała książka

Lekko się czyta, wciągająca

Książka rewelacja polecam

Polecam książka super

Świetna książka

Godna polecenia

Rewelacja!

Biały ptak. Niesie nadzieję i radość. Jest czysty i niewinny. Wyzwala w nas radość i oczekiwanie. Oczekiwanie na lepszą przyszłość, pełną miłości i szczęścia … Trwa II wojna światowa. Chłopiec chorujący na chorobę polio, pomaga koleżance z ławki, żydowskiej dziewczynce przed wywiezieniem jej na pewną śmierć, do obozu koncentracyjnego. On wyciągnął do niej pomocną dłoń, chociaż ona wraz z innymi dziećmi naśmiewała się z jego choroby i z zajęcia jego ojca. Nigdy go nie broniła ani nie zamieniła z nim żadnego słowa, a przez lata siedzieli w szkole w jednej ławce. Jednak on dał jej schronienie w swoim domu, rodzice zapewnili jej opieką, traktowali jak członka rodziny. Bronił jej zaciekle przed oprawcami nawet nie zważając na to, że jemu może grozić niebezpieczeństwo za pomoc i ukrywanie Żydów. Czy rodząca się między nimi nić przyjaźni i zrozumienia ma szansę przetrwać? Czy pomimo krwawych działań wojsk niemieckich mają szansę na przeżycie wojny? Jak potoczą się ich dalsze losy? Biały ptak to cudowna i piękna opowieść o odwadze, sile nadziei i dobroci. Ukazuje młodych ludzi jako bohaterów walczących ze złem, z oprawcą niemieckim, z trudnościami i przeciwnościami losu. A wszystko ma miejsce podczas wojny, co tylko jeszcze bardziej nadaje większej rangi czynom i zachowaniom tych młodych bohaterów. Julien za wszelką cenę chronił Sarę, za punkt honoru obrał sobie pomoc dziewczynce, pomimo że ona w przeszłości go raniła. Zapomniał o wszelkim wyrządzonym mu złu, liczyła się dla niego teraźniejszość, chęć niesienia pomocy innym, słabszym i liczącym na to. Czynienie dobra bez względu na możliwe do poniesienia koszty i restrykcje była jego celem, przyświecała jego czynom i działaniom. „Najlepsza przyjaźń to taka, w której nie są potrzebne słowa”. Wrażliwa i niezapomniana historia, która na zawsze utkwi nam w pamięci. Skłania do głębokich refleksji, zastanowienia się nad własnych systemem wartości. Ale też zmusza do odpowiedzi na pytanie, czy ja dzisiaj, postąpiłbym analogicznie jak Julien? Jakie wartości są dla mnie cenne? Czy życie drugiego człowieka ma dla mnie wartość i jestem gotowy na poświęcenia dla niego? Nie jestem pewna i przekonania, że odpowiedź na to pytanie zawsze będzie pozytywna. Takie sytuacje, gdzie mamy wspólnego groźnego wroga zbliżają ludzi do siebie, nawet dzielące ich wcześniej poglądy czy zachowania, nie liczą się w obliczu zagrożenia. Ludzie potrafią przełamać wzajemną niechęć i być ponad wszystkim, ponad wszelkimi podziałami czy nawet przekonaniami. „Czas płynie. To jedyne, czego w życiu możemy być pewni: że nie staje się w miejscu. Dla nikogo. I z żadnego powodu. Czas maszeruje, bez względu na wszystko”. Biały ptak powinien obowiązkowo znaleźć godne miejsce na stałe w kanonie obowiązkowych lektur szkolnych i to najlepiej już w pierwszych klasach nauczania. Dzieci od wczesnych lat powinny być edukowane i przygotowywane do „walki” ze złem, krzywdą i niesprawiedliwością. Powinno się je uwrażliwiać na dobro i pokazywać, że czynienie dobra daje wielką radość i satysfakcję, pozwala być lepszym człowiekiem. Czuję wielką radość, że miałam okazję zetknąć się z tą historią. Jak wiele by mnie ominęło, gdyby Biały ptak nie wpadł w moje ręce. Dziękuję, że takie historie powstają. „W życiu można zapomnieć wielu rzeczy, ale nie zapomina się życzliwości. Tak jak miłość, zostaje z tobą … na zawsze”. Nawet się nie zastanawiajcie, po tę opowieść obowiązkowo trzeba sięgnąć. Mądra, wartościowa, godna uwagi, ale najważniejsze - wskazuje jasno i wyraźnie cel, który powinien przyświecać każdemu człowiekowi. Bądźcie dobrzy! Miłujcie się! Szanujcie się!

R.J. Palacio potrafi wspaniale pisać o empatii, wrażliwości i szacunku do drugiego człowieka – wartościach, które są zawsze ważne i aktualne mimo upływu czasu. W "Białym ptaku" na wojenną rzeczywistość spoglądamy oczami dwunastoletniej Sary. Widzimy, jak jej bezpieczny świat kurczy się i zamienia w miejsce strachu i niepewności. Koszmar Holocaustu i wojny splata się w tej powieści z miłością, przyjaźnią i bezinteresowną pomocą. Mądra, chwytająca za serce powieść, jednocześnie subtelna i realistyczna, pełna smutku i nadziei – cenna lekcja dobroci, odwagi i życzliwości, których tak bardzo potrzebujemy również i teraz, niemal osiemdziesiąt lat od zakończenia drugiej wojny światowej.

„Zło zo­sta­nie po­wstrzy­ma­ne tylko wtedy, gdy do­brzy lu­dzie po­sta­no­wią po­ło­żyć mu kres”. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością R.J. Palacio. Po "Białym ptaku" koniecznie muszę poznać jej inne dzieła. Cieszę się, że autorka napisała książę o drugiej wojnie światowej z perspektywy ukrywającego się dziecka. Czytając tę powieść, płakałam. Nadal nie mogę pojąć okrucieństwa, które zgotował Żydom i innym narodowością Hitler. "Ludzie ludziom zgotowali ten los". Współcześnie również mamy do czynienia z tyranem. Świat patrzy, a ludzie ginom. Dokładnie tak samo było w czasie drugiej wojny światowej. A co by było, gdyby ludzie czynnie się temu przeciwstawili? Czy historia zawsze musi się powtarzać? Historia z "Białego ptaka" zmusiła mnie do głębokiej refleksji. Dokąd zmierzasz świecie? Poznałam cudowną bohaterkę, która przeżyła naprawdę tragiczne czasy, mimo tego nie zatraciła siebie. Czy zawsze warto być dobrym? Czy dobro zawsze do nas wraca? Czy można być biernym, gdy znęcają się bad innymi? W tej powieści poznałam Juliana, wnuczka naszej głównej bohaterki, który niekoniecznie był grzecznym uczniem. Został przeniesiony do innej szkoły. Czy historia babci zmieni jego podejście do życia? Czy zrozumie swoje złe zachowanie? Pytanie: Czy jego babcia będzie chciała cofnąć się do tamtych ciężkich czasów? Nasza bohaterka dorastała na francuskiej prowincji. Miała cudownych rodziców i piękny dom. Papa naszej bohaterki był cenionym chirurgiem. Maman była nauczycielką matematyki, pracowała na uniwersytecie. Wszystko było idealne do czasu.. I tu warto poznać historię Sary. Jej rodzina jest żydowskiego pochodzenia. Domyślcie się, jak wyglądało ich życie podczas wojny. Czy dziecko jest w stanie ogarnąć tragiczną sytuację, w której się znalazło? Sara nie rozumiała, dlaczego zakazuje się wstępu Żydom do lodziarni. Przed wybuchem wojny wszyscy byli przyjaciółmi, a teraz nagle co się stało? Podobnie jak ona nie mogłam tego pojąć. Łączyłam się w bólu z Sarą. Czy w tym mroku da się odnaleźć dobro? Poznałam również pewnego chłopca, który cierpiał na straszną chorobę Polio. Dzieci w klasie mu dokuczały. Jednak w dniu próby pokazał, że jest ponadto i za wszelką cenę próbował kogoś uratować. Postawa godna pochwały. Warto naśladować jego zachowanie. Czy we współczesnych czasach potrafimy postawić się złu, czy tylko biernie się temu przyglądamy? Historia "Białego ptaka" idealnie łączy się ze współczesnym okrucieństwem. Gdyby cały świat przeciwstawił się panu P., to już dawno byłoby po wojnie. Świat niestety nie uczy się na błędach i je powiela. Czyżby Świat zapomniał o II wojnie światowej? Czy potraficie odpowiedzieć na pytanie zadane przez młodego bohatera z tej powieści: Jak to moż­li­we, że w Ho­lo­kau­ście zamordowa­no sześć milionów Żydów i świat nie za­re­ago­wał? Ja niestety nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie. Cieszę się, że autorka stworzyła tak wyjątkowe dzieło. Młodzieży trzeba przypominać prawdę o II wojnie światowej, żeby szanowali to co mają. W "Białym ptaku" znalazłam ciekawe ilustracje. Cieszę się, że na końcu książki autorka skierowała kilka słów do swoich czytelników. Nie zabrakło również słowniczka, w którym autorka wyjaśnia kilka ważnych spraw dotyczących II wojny światowej. "Biały ptak" jest powieścią fikcyjną inspirowaną wieloma historiami z tych okrutnych czasów. Zastanawiam się, co o Holokauście wie współczesna młodzież. Cieszę się, że w moje ręce wpadła powieść R.J. Palacio pod tytułem "Biały ptak". Warto ją przeczytać.

Są różne powieści, które traktują o II wojnie światowej. Te oparte na wnikliwym researchu, które przybliżają nam – czytelnikom okrucieństwo tamtych czasów, prawdziwe wydarzenia, które wplecione w fikcyjną fabułę, mają oddać to, co było piekłem na ziemi. Są też opowieści, których akcja toczy się w samym centrum wojennej zawieruchy, a jednak skupiają się na człowieczeństwie, które wówczas było towarem deficytowym. I „Biały ptak” należy do tej drugiej kategorii. Choć nie jest to książka historyczna, to przedstawione w niej wydarzenia mogłyby być prawdziwe. Wszak tak wielu ludzi ukrywało w czasie II wojny światowej obywateli żydowskiego pochodzenia, ryzykując swoje bezpieczeństwo, a nawet życie. Autorka kreśli opowieść, która jest obrazem widzianym oczami dziecka, młodej Żydówki, która z panny z dobrego domu, z dnia na dzień stała się ukrywającą się, zastraszoną istotną, odciętą od rodziny i zdaną na łaskę obcych ludzi. Nie sposób nie poddać się emocjom, które niczym rwąca fala, napływają na nas podczas lektury, bo cała ta historia mocno chwyta za serce. To opowieść o przyjaźni, która narodziła się w tych okrutnych czasach, o nadziei, która była niczym nikły płomień, a także o dyskryminacji, która niestety jest zjawiskiem... uniwersalnym. I w moim odczuciu sposób, w jaki autorka połączyła przeszłość z teraźniejszością, akcja powieści toczy się naprzemiennie, jest ciekawym zabiegiem. Pokazuje bowiem tym samym, że zło ma wiele twarzy i dopóty będzie obecne w naszym życiu, niezależnie od czasów, w których żyjemy, dopóki stanowczo się mu nie przeciwstawimy. Dlatego też „Biały ptak” może być swego rodzaju apelem do współczesnych, by nie byli głusi i ślepi na różnego rodzaju uprzedzenia, brak tolerancji, społeczne wykluczenie wynikające z różnicy poglądów, orientacji, narodowości czy płci. Bo tylko jawny sprzeciw może zmienić teraźniejszość. Tylko my możemy sprawić, by historia nie zatoczyła kolejnego koła, a zło ponownie nie doszło do głosu, niszcząc ludzkie życie. Książka R.J. Palacio to opowieść idealna dla młodych czytelników. Autorka porusza w niej wartości takie jak rodzina, przyjaźń, otwartość na drugiego człowieka, bezinteresowność. Chociaż wydarzenia z okresu II wojny światowej są tłem i mocno determinują losy bohaterów, to nie jest ona na pierwszym planie. Palacio nie epatuje bowiem okrucieństwem, choć go nie unika, skupia się raczej na uczuciach i emocjach młodych ludzi, zwłaszcza Sary, która jest w tej historii narratorem. Wspólnie z nią i Julianem, ale także ze współczesnym bohaterem - słuchaczem snutej przez babkę opowieści, odkrywamy takie uczucia jak: wybaczenie, wstyd, czułość, odwaga, strach, ból straty. A wszystko to widziane oczami młodych ludzi, co sprawia, że mamy wrażenie, że jest takie pierwsze, niewinne i proste… Podsumowując: „Biały ptak” to na pewno opowieść, która chwyta za serce. Tutaj na pierwszy plan wysuwają się uczucia i wartości, które powinny być wciąż aktualne, niezależnie od okoliczności, w których przyszło nam żyć. Książka R.J. Palacio to historia o odwadze, przyjaźni, pierwszej miłości, a przede wszystkim o człowieczeństwie, którego przejawy można dostrzec nawet w najbardziej mrocznych i okrutnych czasach. Autorka apeluje, by nie pozwolić złu dojść do głosu i uniemożliwić mu rozprzestrzenianie się w ludzkich umysłach i sercach. By przeciwstawiać się jego przejawom, jakiekolwiek oblicza nie przybierze i ocalić dobro, które jest w stanie wzrastać nawet na nieurodzajnym gruncie.

Jak rozmawiać z młodym człowiekiem o Holokauście? Przeprowadzić taką rozmowę samemu, czy może zostawić to nauczycielom w szkole? Według mnie o Holokauście trzeba mówić i nie należy tego powierzać obcym. Nie chodzi tylko o ciągle zmiany programowe, które w końcu może i doprowadzą do tego, że będzie to temat zapomniany… ale przede wszystkim o to, że jest to zbyt ważny temat aby powierzać go innym. Jednak jak o tym mówić, aby nie wystraszyć młodego człowieka i przede wszystkim zachęcić go do poznania historii? Tutaj przydatne okazują się być książki. Zwłaszcza takie jak „Biały ptak” R.J. Palacio oraz Erici S. Perl. „Biały ptak” to czysta fikcja literacka, jednak do jej napisania wykorzystano wiele źródeł historycznych. Jest to opowieść o Sarze, żydówce mieszkającej we Francji, która w swoich czerwonych pantofelkach uciekała przed Niemcami i wojną kanałami, lasami, ukrywała się w szopach, czy na strychach. Dziś, wiele lat po wojnie jest babcią i historię swego życia opowiada przez FaceTime wnukowi Julianowi. Czytając tę historię nie sposób jest nie płakać. Tym bardziej jeżeli inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami, a obraz wojny widziany oczami dziecka jest jeszcze bardziej przerażający niż w oczach dorosłego. Jednak jeszcze bardziej przerażające jest to, że obrazy II wojny światowej tak idealnie pasują do naszych obecnych czasów. W czasie Holokaustu zginęło ponad 6 milionów Żydów i nikt nic z tym nie zrobił. Teraz też giną ludzie, a my nie jesteśmy w stanie nic z tym zrobić. Wielu z nas jest na to obojętnych i żyje swoją codziennością. Książka ta opowiada o tyranii, wykluczeniu, ksenofobii - wszystko to na kanwie wydarzeń z II wojny światowej, ale i tego co dzieje się obecnie. Niejednokrotnie zmusza Czytelnika do zastanowienia i daje wiele pretekstów do poważnych rozmów z młodzieżą. Dlatego uważam, że „Biały ptak” powinien się znaleźć w spisie lektur obowiązkowych w naszych szkołach. Jest napisany współczesnym językiem idealnie dostosowanym do młodego Czytelnika i zwraca uwagę na to co najważniejsze. Ukazuje historię taką jaka była, a przy tym ukazuje, że czasy II wojny światowej i nasze obecne mają wiele cech wspólnych i to tylko od nas zależy czy to powstrzymamy. „Zło zo­sta­nie powstrzymane tylko wtedy, gdy do­brzy lu­dzie po­sta­no­wią po­ło­żyć mu kres”. „Biały ptak” to cudowna książka wzbudzająca ogrom emocji. Pomimo, że dla Palacio Holokaust był czymś obcym to idealnie udało jej się odzwierciedlić historię rodziny jej męża. W książce prócz pięknej powieści znajdziemy na samym końcu genezę pomysłu i cel powstania książki, słownik pojęć, zdjęcia ważnych postaci, bibliografię, listę stron na których można przeczytać o Holokauście oraz zestawienie tematów do rozmów w domu/podczas lekcji o „Białym ptaku”. Ta książka to gotowa pomoc dydaktyczna dotycząca trudnych rozmów o ludobójstwie…

Choć przez wiele lat nie czułam potrzeby wracania do przeczytanych tytułów, niedawno to się zmieniło. Jedną z książek, którą postanowiłam sobie odświeżyć był „Biały ptak” R. J. Palacio. Mimo że nazwisko autorki kojarzy mi się przede wszystkim z „Cudownym chłopakiem”, to jednak historia związana z babcią Juliana i II Wojną Światową, zrobiła na mnie o wiele większe wrażenie i zbudziła o wiele więcej emocji. Z dużym zainteresowaniem i niemniejszym przekonaniem wybieram książki wojenne. Niezmiennie uważam, że zasługują na mój czas, uwagę i ciekawość. II Wojna Światowa to temat, którego nie można pominąć czy przemilczeć. Jak podkreśla Palacio, „Biały ptak” jest powieścią fikcyjną, niemniej czerpiącą jednak ze świadectw historycznych. To historia, która może poruszyć, przypomnieć, skłonić do pamiętania i myślenia, a nawet otworzyć oczy. „Biały ptak” ogromnie mnie wzruszył. Książka, zakwalifikowana do nurtu literatury młodzieżowej, obciążona została ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Podczas lektury wraz z bohaterami intensywnie przeżywałam kolejne wydarzenia, aktywnie brałam w nich udział i wielokrotnie zajmowałam ich miejsce. Pokochałam ich całym sercem i gorąco wierzyłam, że nadejdą dla nich lepsze dni. Choć wiedziałam już przecież, jak zakończy się ta historia, sympatia dla książkowych postaci napawała mnie naiwną nadzieją, że może tym razem będzie inaczej. Strony książki zapisane zostały smutkiem, nostalgią i niesprawiedliwością. Autorka nie oszczędza ani swoich bohaterów ani czytelników. Z brutalną szczerością pokazuje, jak okrutne mogły być czasy, w których żyli Sara i Julien. Choć nieco zmieniło się od tamtego ciemnego historycznego okresu, ludzie dalej pozostają tylko ludźmi. Wciąż zmagamy się z uprzedzeniami, nienawiścią, stereotypami. I patrząc na tę książkę w taki sposób i z tej perspektywy, nietrudno odnieść wrażenie, że to historia nie tylko interesująca i istotna, ale też cenna i mądra. To piękna nauka o życiu, niezwykła lekcja dla każdego czytelnika. Cenny temat, intrygująca fabuła oraz niezwykłe sylwetki bohaterów zostały przedstawione przy wykorzystaniu mocy słowa. Autorka ma lekki, przyjazny i przyjemny styl pisania, który zwyczajnie przypada do gustu. Miło podąża się za jej myślą i śledzi rozwój wydarzeń. To ten typ narracji, który swoją subtelnością i dojrzałością potrafi odciążyć trudny temat, nie odbierając mu przy tym znaczenia i powagi. Wartość książki pogłębiają również proste, ale dające do myślenia ilustracje. „Biały ptak” to historia, której nie sposób zapomnieć i obok której nie można przejść obojętnie. Istotny temat, emocjonalna głębia i odrobina magii. Serdecznie polecam ten tytuł. Niezależnie od wieku i czytelniczych zainteresowań.

Film czy książka? Mieliście już okazję przeczytać powieść „Biały ptak” lub obejrzeć jej ekranizację? Film wszedł do kin 2 lutego 2024 roku, a książką w polskim przekładzie możemy cieszyć się od 24 stycznia. I co ciekawe, R. J. Palacio znana z „Cudownego chłopaka” stworzyła ją najpierw w formie graficznej, a dopiero na jej podstawie urodziła się ta poruszająca historia napisana przez Ericę S. Perl. W tej łapiącej za serce i niesłychanie wartościowej książce o przyjaźni, poświęceniu i bohaterstwie z gatunku literatury pięknej udajemy się w podróż do współczesnego Nowego Jorku i dotkniętej wojną Francji. Główna bohaterka, Sara, dzieli się ze swoim wnukiem, Julianem, przeżyciami z czasów dzieciństwa przerwanego wybuchem II wojny światowej. Wyjątkowo wzrusza narracja prowadzona z perspektywy żydowskiej dziewczynki zmuszonej, by ukrywać się z obawy o swoje życie. Dziewczynki, która trwa jedynie dzięki wsparciu i bohaterstwie ludzi gotowych ryzykować wszystko, by sprzeciwić się złu. Odczuwałam ciepło na sercu czytając o przyjaźni Sary z chłopcem, którego rodzina przyjęła ją pod swój dach i przerażenie poziomem wrogości społecznej, okrucieństwem i aktami zdrady, kładącymi na szali czyjeś życie. "Zło zostanie powstrzymane tylko wtedy, gdy dobrzy ludzie postanowią położyć mu kres." Autorka pisze bardzo obrazowo i z łatwością można wczuć się w sytuację bohaterki za sprawą bogatych opisów, dynamicznych dialogów, ale również dzięki zamieszczonym ilustracjom dodającym wyrazistości opowieści. Odrobina realizmu magicznego idealnie oddaje bezmiar dziecięcej fantazji, która pozwala przetrwać najtrudniejszy czas i przenieść się na skrzydłach ptaka, by stać się niemym świadkiem bolesnych zdarzeń. „Biały ptak” to nie tylko opowieść o tragicznej przeszłości, ale też przestroga przed jej powtórzeniem, a tematy w niej poruszane pozostają nadal tak bardzo aktualne i uniwersalne. Przeciwstawianie się ksenofobii i uprzedzeniom we współczesnym świecie jest równie ważne jak przed laty, a na tym polu pozostaje ciągle tak wiele do zrobienia. Jeśli jednak chcemy, by świat się zmienił musimy zacząć od siebie samych. "Nie błędy o nas świadczą, lecz to, czego się na nich uczymy". Powieść nie tylko dotyka serca czytelnika, ale też skłania ku refleksji i zarówno młodsi, jak i starsi czytelnicy znajdą w niej wiele tematów do przemyśleń.

Koniecznie przeczytajcie przed premierą w kinach . Premiera już 2 lutego . "Biały Ptak .Powieść " R. J. Palacio Wydawnictwo Albatros pomimo tego , że jest fikcją literacką opiera się na prawdzie historycznej . Pokazuje nam ,że czynienie dobra w czasie II Wojny Światowej było możliwe . Książka napisana z perspektywy ukrywającego się dziecka ,któremu pomocy udzielił niepełnosprawny kolega z klasy wraz z rodzicami . "Biały Ptak " niesie ze sobą przesłanie ,że zło można przezwyciężyć dobrem. "-To świa­tło po­zwa­la nam wej­rzeć w ludz­kie serca i do­strzec w środ­ku pięk­no. Mi­łość. Smu­tek. Czło­wie­czeń­stwo. Ale nie­któ­rzy lu­dzie utra­ci­li to świa­tło. Mają w sobie mrok i dla­te­go w in­nych też widzą tylko mrok. Nie do­strze­ga­ją pięk­na ani mi­ło­ści". Julian w ramach projektu poznaje losy swojej babci Sary . Kobieta pierwszy raz postanawia nie ukrywać prawdy . Opowiada wnukowi jak wyglądało jej życie i jak zmieniło się ono,gdy do Francji wkroczyło wojsko Niemieckie . Sara będzie musiała sobie poradzić z ucieczką przed nazistami , rozłąką z bliskimi . Pomocy dziewczynce udzieli niepełnosprawny Julien, kolega z klasy . Wstyd się przyznać ,ale wcześniej Sara nawet nie wiedziała jak ma on na imię . Pomiędzy bohaterami narodzi się niezwykła więź , którą nie rozdzieli nic... Czy w czasach Wojny można czynić dobro ? "Dla­te­go to takie ważne, żeby twoje po­ko­le­nie wie­dzia­ło, czego do­świad­czy­ło moje po­ko­le­nie, bo wtedy nie po­zwo­li­cie, żeby coś po­dob­ne­go wy­da­rzy­ło się znowu". O tej książce można wiele napisać . Ją jako czytelnik uważam ,że trzeba ją poznać . Każdy z Nas będzie się utożsamiał z tekstem na swój sposób . Tak jak Autorka uważam ,że musimy walczyć ze złem nie pozwalając nigdy na podobne wydarzenia. Na koniec tylko przytoczę dwa cytaty ,które towarzyszą mi podczas czytania książek z historią II Wojny Światowej 👇👇 "Ludzie ludziom zgotowali ten los". "Niech świat o tym wie, co oni robili”

Będąc dzieckiem, lubiłam słuchać powieści moich dziadków o wojnie. Pewnie przypominały mi historie z moich ukochanych książek, ponieważ były pełne zarówno zabawnych jak i wstrząsających wydarzeń. Opowieść snuła się niczym dym z papierosa, którego popalał mój dziadziuś jednak w pewnym momencie napotykaliśmy mur. Nigdy nie został rozbity i niektóre historie pozostały za nim na zawsze. Dziadkowie mówili, że jest coś więcej, ale nie zdradzili najmroczniejszych szczegółów nawet swoim dzieciom. Czy im się dziwię? Nie, niektóre demony są zbyt przerażajace na wolności. Trochę jednak żałuję, że nie ulżyli sobie wyciągając traumę na zewnątrz, a i wydaje mi się to ważne dla przyszłych pokoleń. Bohaterka Białego ptaka również postanawia podzielić się swoim świadectwem z wnuczkiem. Bije się z myślami, pragnie zapomnieć o tym co przeżyła, ale z drugiej strony chce by ktoś wyciągnął z jej historii odpowiednie wnioski. Snuje opowieść z perspektywy dziecka choć jest już starszą kobietą. Oczami dziewczynki opisuje wojnę, wykluczenie i niewyobrażalne cierpienie zgotowane w imię chorej ideologii. Pokazuje jak przewrotny bywa los, który z sielankowej rzeczywistości w przeciągu kilku chwil może zamienić się w horror i walkę o przetrwanie. Myślę, że to młodsi czytelnicy wyniosą z niej najwięcej, to na ich emocje będzie działała najbardziej i być może po raz pierwszy zetkną się z pojęciem antysemityzmu. Taki jest właśnie jej zamysł, pod płaszczykiem wzruszającej historii z elementami baśni uwrażliwia młodsze pokolenia na tematy, które wydają im się pewnie odległe i nieprawdopodobne, a jednak... Mnóstwo podobnych historii wydarzyło się na świecie i warto o nich pamiętać. Będę musiała teraz przeczytać pierwowzór, czyli powieść graficzną Palacio. Nie do końca czuję się dobrze w takiej książkowej formie, ale ta historia ma szansę mi się spodobać.

To nie jest zwykła bajeczka dla dzieci i młodzieży z ukrytym morałem. To wspaniała, przemyślana i mądra opowieść o pewnych wartościach, którymi należy się w życiu kierować, by być dobrym człowiekiem. Polecam najserdeczniej. O II wojnie światowej i potwornościach z nią związanymi trzeba pamiętać, by zapobiec w przyszłości podobnym sytuacjom.

Wspaniała. O tym co istotne w życiu. O wartościach najważniejszych. Przeczytałam w dosłownie jeden wieczór. Część książki przepłakałam…warta przeczytania