Agentka

Był taki czas, że zaczytywałam się namiętnie w fantastyce, by później odłożyć ją na boczny tor i skupić się na innych gatunkach. W tym roku powoli wracałam na „fantastyczną” ścieżkę, choć liczba książek z tego gatunku nie jest imponująca, jednak... miło jest móc na nowo cieszyć się lekturą, czuć zaskoczenie i mrowienie w palcach, gdy przewraca się kolejne strony, by poznać ciąg dalszy czytanej historii. I tak właśnie miałam z Agentką Lary Jones, choć nie jest książka idealna, to autorka ma bez dwóch zdać potencjał. Tytuł i okładka niekoniecznie zwróciły moją uwagę. Właściwie w pierwszej chwili, gdy książka pojawiła się na liście zapowiedzi Wydawnictwa Novae Res, zginęła mi w tłumie innych publikacji. Dopiero studiując następujące po sobie tytuły, dałam się zwabić opisem, który obiecywał wiele i właściwie moje oczekiwania spełnił, gdy lekturę miałam już za sobą. Bo Agentka jest naprawdę niepozorna, tak jak tytułowa bohaterka, ale ma jakiś taki magnetyzm, który przyciąga, gdy pozwoli sobie człowiek na bliższe poznanie. A to czasem znacznie więcej niż idealnie zaplanowana fabuła. Połączenie fantastyki i kryminału – bo według mnie mamy tutaj do czynienia właśnie z takim duetem – jest fantastycznym (dosłownie i w przenośni) połączeniem. Ta aura tajemnicy, która unosi się wokół tej powieści, podsycona nutą grozy i elementami wprost z mitów i bajek sprawiają, że nie sposób odmówić sobie przyjemności z odkrywania tego, co skrywa się między stronami. A jest tego całkiem sporo, mając na uwadze liczbę stron. Lara Jones wykorzystała tę objętość co do strony i w większości uczyniła to naprawdę dobrze. Ogólnie bowiem książkę tę czyta się szybko i płynnie. Fabuła jest wciągająca, a napięcie budowane jest w każdym rozdziale, które jest niby to osobną opowieścią, a tak naprawdę wszystko się ze sobą łączy w intrygującą całość. Jednak mam niedosyt, bo niektóre wątki zostały niedokończone, ba!, niewyjaśnione. Pytanie: czy to celowy zabieg, bo pojawi się kolejna część z Elizą Finder, czy „tak miało być”. Liczę na tę pierwszą opcję, bo bohaterka ma niebywale duży potencjał, jak i jej przygody oraz przeszłość, która intryguje mnie najbardziej. Podobało mi się również w tej książce to, iż autorka wyważyła opisy. Nie było ich ani za dużo, ani za mało. Obyło się bez patetycznych i szczegółowych opisów, które bardziej drażnią, niż pozwalają wkroczyć w wykreowany przez autora świat. No i dialogi, które bardzo mi się podobały, bo i bohaterowie zostali przez Larę Jones dobrze nakreśleni. Główna bohaterka wzbudziła we mnie sympatię, mimo iż pozuje na taką, której raczej nie da się lubić, a wypadałoby się bać. Jej cięty język, który skrywa ciepłą i zdaje się pogubioną osobę, sprawiał, że nie raz i nie dwa się uśmiechnęłam. Pozostałe postaci bez dwóch zdań mają swoją rolę w tej historii, która, mam nadzieję, zostanie bardziej rozbudowana, gdy pojawi się ciąg dalszy. Zatem jeśli macie ochotę na ciekawe połączenie kryminału z fantastyką, chcecie przypomnieć sobie jakież to stwory i inne kreatury skrywają się w podaniach, legendach i bajkach zagrażając ludziom, to Agentka wpasuje się w te kryteria idealnie. Jest to co prawda debiut, ale na pewno jeden z lepszych na naszym rynku i warto dać sobie i autorce szansę, bo mam wrażenie, że jeszcze nas zaskoczy.

Lubicie magiczne historie, w których świat fantastyczny miesza się z tym realnym? Ja bardzo! Dlatego z miłą chęcią sięgnęłam po książkę @lara.jonespisarka . W tej pozycji poznajemy Elizę Finder, która jest agentką Kościoła. Kobieta nie zajmuje się jednak zwykłymi, przyziemnymi sprawami, a takimi, które mają znamiona magii. Brzmi kusząco, prawda? Mnie to kupiło już od pierwszej sprawy, którą prowadziła Eliza, nie powiem, że nie! Autorka sprytnie balansuje pomiędzy mrocznym klimatem baśni, a motywami religijnymi. Przyznam szczerze, że początkowo przeszkadzało mi, że autorka nie skupia się na jednym śledztwie, żeby dokładnie je opisać, tylko mamy ich tu kilka. Jednak z czasem pomyślałam sobie „hej! To w sumie spoko wyszło!”. Każde z opowiadań to osobna, pełna napięcia historia. Mówię Wam, jest klimacik 😎 Ta pozycja bez wątpienia trzyma w napięciu. @lara.jonespisarka świetnie wykreowała naszą Elizę, ta kobieta jest niezwykła i przede wszystkim nieustępliwa. Już od pierwszej strony widać, że Lara ma sporo pomysłów w głowie i sprawnie przelewa je na papier. Kocham lektury, gdzie znajdę wampiry, czy wilkołaki, ale autorka poszła o krok dalej i mamy tego wszystkiego więcej! Oj dzieje się, dzieje, mówię Wam! Mamy sporo plot twistów i niedomówień, który być może zostaną rozwiane w kolejnym tomie? Dam Wam znać niebawem, bo niedługo się za niego zabieram. @lara.jonespisarka sprawia, że jej książkę chce się czytać. Pomijam już fakt, że przeplata magię z normalnym, ludzkim życiem, ale jej styl, jest luzacki, bez kolorowania na siłę, bez motylków w powietrzu. Nie ma tu pięknego języka, jest zwyczajna opowieść, dialogi, w których czujemy jakby rozmawiał kumpel z kumplem. Do tego jest świetnie prowadzone śledztwo, a w zasadzie śledztwa, bo opisanych spraw, jak już wiecie, jest tutaj całkiem sporo. Świetnie bawiłam się z Elizą, jej ciętym językiem. Ps. Zwróćcie uwagę na Filipa, mnie kupiła jego osoba, ale nie będę Wam się więcej rozpisywać, nie powiem Wam kto to i co tutaj robi, po co psuć zabawę? Sprawdźcie sami o co chodzi 😈 Czy polecam ten tytuł? Oczywiście! Sama podczas czytania bawiłam się świetnie!

Współczesność, rzeczywistość połączona z wątkami wyjętymi prosto z fantastyki, to jest coś. Nie spodziewałam się, że to będą tak wciągające opowieści i to jeszcze z elementami mitologii, które ja uwielbiam i postaciami, które wywołują gęsią skórkę i jak zawsze toczą bój z człowiekiem lub po prostu są dla człowieka zagrożeniem. Lara Jones niesamowicie połączyła dwa różne gatunki, tworząc wyjątkowy zbiór opowiadań. To też było dla mnie dużym zaskoczeniem.,,Agentka" to książka, która delikatnie muska czytelnika, aby wciągnąć go w swoje sidła, jak książkowa wodnica. Niepozorna, a skrywa wiele, np. krwiopijców, ale to za chwilę. W książce poznajemy Elizę Finder, agentkę, która dba o równowagę między wyznawcami religii a tymi, którzy nadal wierzą w magię, czyli jednym słowem dba o to, aby nie skakali sobie do gardła, jednak z tym trudno, gdy ktoś zaczyna mącić i mieszać. Ten wątek w opowiadaniach zasługuje na brawa, gdyż ma w sobie zarówno mrok, tajemnice, ale też wychodzi poza granice realności, stwarzając baśniowy klimat, gdzie wszystko jest możliwe, a potwory wychodzą z każdej dziury i czyhają, by porwać czyjeś dusze. Dodatkiem są też okrutne postacie z mitologii, które wabią niewinne ofiary, pokazując, że światem nie rządzą wyłącznie ludzie.Opowiadania są mega ciekawe i powiem szczerze, że zbyt krótkie. Mają potencjał, więc można byłoby je bardziej rozwinąć i nadal by przyciągały swoim klimatem i treścią. Niektóre momenty za szybko się dla mnie kończyły i czułam pewien niedosyt. Jednak wiem, że w opowiadaniach tak bywa, w końcu to krótsza forma przekazu. Nie zmienia to jednak faktu, że są doskonałe. Pomysł na nie to strzał w 10tkę.Bohaterowie świetnie wykreowani. Treść tworzy obrazy przez naszymi oczami. Do tego musimy skupić się również na rozwiązaniu spraw, a one nie są proste, bywają niebezpieczne, ale są też także ekscytujące. Główna bohaterka z mocnym charakterem, ale dzięki temu jest wyrazista i nie ginie w tłumie pobocznych postaci.Czytało mi się przyjemnie i chce więcej. A na więcej nie muszę czekać, bo mam przy sobie drugi tom. ❤️Buziaki Kochani

Krótkie opowiadania nie często trafiają w moje ręce. Mógłbym zliczyć na jednej ręce ile ich było. Przed świętami trafiła do mnie pozycja od Lary Jones, która ma w sobie kilka bardzo ciekawych opowiadań, których główna bohaterka jest wyrazistą osobą z mocnym charakterem. Nie zmienia to jednak faktu, że to kobieta doświadczona przez życie i pod osłoną twardej babki, jest krucha. Eliza Finder jest postacią, którą da się lubić, której emocje wpływają również na czytelnika. Jej służbowe obowiązki w połączeniu ze światem, który stworzyła autorka tworzą genialną fabułę tychże opowiadań. Pełna jest ona niezwykłych istot, dość okrutnych, sprowadzających na manowce, które są zagrożeniem dla ludzi. Są to postacie wyjęte z mitologii, baśni, które tworzą niezwykłą aurę i klimat. Mamy tutaj wilkołaków, wampirów, wodnice i inne tym podobne postacie. Mamy też ludzi, których natura jakże nam znana wychodzi na pierwszy plan. Jedni zaparci w swojej wierze, inni określani mianem czarownic. Kto dla kogo jest groźniejszy? Kto wywołuje większy chaos w świecie stworzonym przez autorkę? Pomiędzy tym wszystkim stoi Eliza, która ma dbać o równowagę między wyznawcami religii i magii, ale też rozstrzygać sprawy, które nie są proste. Autorka ma doskonałe pióro. Potrafi zachęcić czytelnika do tego stopnia, że ciągle chce się więcej. Jej opowiadania, choć mają w sobie nutkę grozy, to są komfortowe i przyjemne. Widać pasję do tworzenia treści, a to bardzo cenię. Spędziłem naprawdę świetny czas przy tej pozycji i mam nadzieję, że będzie mi dane sięgnąć również po kolejną część.

Eliza Finder jest agentką, a jej zadaniem jest dbanie o równowagę między wyznawcami religii a tymi, którzy wierzą w istnienie magii. Kobieta niedawno objęła posterunek w stolicy, aby móc to robić. Pewnego dnia dowiaduje się, że młoda dziewczyna zostaje oskarżona o czary. Na wsi twierdzą, że rzuca uroki i skazują ją na spalenie na stosie. Eliza zostaje tam wysłana, aby przeprowadzić własne śledztwo. Dość szybko okazuje się, że nic nie jest takie oczywiste, a komuś bardzo zależy na wywołaniu strachu wśród społeczności. Komu? Dlaczego? Jak poradzi sobie z zadaniem Eliza? W książce znajdziemy zbiór niezbyt długich opowiadań. Każde z nich jest inne, każde na swój sposób ciekawe. W każdym znajdziemy nową przygodę, nowe śledztwo Elizy. Chociaż dość rzadko sięgam po opowiadania, tym razem mnie się podobały. Plusem na pewno jest również fakt, że każde można czytać osobno, a to sprawia, że po książkę można sięgnąć, gdy nie mamy zbyt dużo czasu na czytanie. Akcja dość sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Ja czytałam po jednym opowiadaniu naraz. Główną bohaterką jest Eliza. Moim zdaniem jest postacią ciekawą, dającą się lubić. „Agentka” to książka, w której znajdziemy zbiór ciekawych opowiadań. Ze swojej strony polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Jak mi się dobrze czytało te historie! Nie jest to jednolita historia, a zbiór opowiadań z bohaterką w roli głównej. Poszczególne opowiadania zachowują chronologię czasową, jednak ich bezpośrednie położenie nie jest zaznaczone. Ot, zbiór przygód, które spotykają bohaterkę. I tak, mamy tutaj Elizę, agentkę w służbie kościoła, która zajmuje się różnymi sprawami, od opętań, po zjawiska nadprzyrodzone i istoty pozaludzkie. Ma dość niekonwencjonalne metody, nie zawsze akceptowane przez kościół, ale cóż, jest dobra, bardzo dobra w tym co robi, dlatego zawsze uchodzi jej to na sucho. Jest to też kobieta niezwykle silna emocjonalnie, której historię i przeszłość również będziemy mieli okazję poznać. To taki, Mordimer Madderdin w wersji kobiecej. I to bardzo, ale to bardzo dobrze napisanej🔥 To co mi się spodobało w konwencji opowiadań, i to co też możemy zauważyć tutaj, to brak przysłowiowego „lania wody”. Nie na potrzeby łączenia poszczególnych historii ze sobą, bo nie taki jest ich zamysł. Są krótkie i treściwe i otrzymujemy od nich tylko tę skondensowaną fabułę! Jeśli lubicie opowiadania fantasy z silną i trochę arogancką i pewną siebie bohaterką, to to jest idealny tytuł dla Was! Mi się podobał, i to bardzo, i mam nadzieję, że i Wy się na niego skusicie ❤️

Z góry chcę zaznaczyć, że nie mówię, że ta książka jest zła - na pewno trafiła do odbiorców, którzy ją polubili. Mi niestety pomimo starań się nie udało. Fabuła w opisie mnie zaintrygowała - dziewczyna zostaje oskarżona o rzucanie uroków i skazana na spalenie na stosie. Główna bohaterka musi przeprowadzić śledztwo, aby rozwiązać tą sprawę.. A do tego wątki mitologiczne oraz baśniowe, brzmiało to naprawdę dobrze! Wykonanie.. cóż.. nie usatysfakcjonowało mnie. Bohaterka raz walczyła ze smokiem, za chwilę z wilkołakiem i choć bardzo próbowałam, nie mogłam się połapać. Ciężko było mi też rozróżnić bohaterów, gdy pojawiały się nowe imiona, to nie wiedziałam o kim mowa.. Ogółem jest to zbiór krótkich opowiadań, ale w ogóle nie potrafiłam się wbić w tą historię. Było w niej dużo wszystkiego - wilkołaki, wampiry, wodnice, oraz wiele innych potworów i magicznych istot, których celem było krzywdzenie ludzi. A końcówka książki jest dla mnie trochę niedopowiedzeniem. Jeśli miałabym opowiedzieć, co tam się wydarzyło to tego nie zrobię, choć przeczytałam je specjalnie dwa razy.. No zawiodłam się, nie będę ukrywać :c 🌙 Myślę, że jeśli lubicie książki w których BARDZO dużo się dzieje, to będzie to jak najbardziej pozycja dla was! [współpraca recenzencka]

❤️ „Agentka” to niezwykle intrygująca powieść, która przenosi czytelnika do świata, gdzie granica między rzeczywistością a magia staje się cienka i krucha. Autorce udało się połączyć w fascynujący sposób elementy fantastyki z realnym światem, tworząc uniwersum pełne mroku i tajemnic. Narracja porusza tematy sprawiedliwości, magii i walki dobra ze złem w wyjątkowy i pomysłowy sposób. 🧙‍♀️ Historia głównej bohaterki - Elizy Finder, mająca na celu rozwikłanie tajemnic otaczających oskarżoną kobietę i wchodzące w grę ciemne siły, dostarcza czytelnikowi wielu emocji. Na bieżąco odkrywane są nowe tajemnice dotyczące lokalnej społeczności, nowych postaci oraz mrocznych mocy, które manipulują wydarzeniami w miasteczku. 🍷 Styl pisania był poprawny i klarowny. Autorka posługuje się jasnym i zrozumiałym językiem, co bardzo pozytywnie wpływa na odbiór historii. Jej zdolność do opisu scen pozwala czytelnikowi bardzo szybko wczuć się w nowy świat. 🩸 Mimo fascynującego świata, jaki stworzyła Lara Jones, książka momentami mi się dłużyła. Brakowało mi również elementu zaskoczenia, który jakikolwiek sposób by na mnie wpłynął. Fabuła była dosyć przewidywalna i niestety nie otrzymałam przy tym tytule nic wyjątkowego.

Od samego początku poczułam napięcie i ciekawość, które nie opuszczały mnie aż do końca. Autorka świetnie zbudowała atmosferę tajemnicy, a bohaterowie są tak żywi i wyraziliwi, że naprawdę można poczuć się częścią ich świata. Bardzo podobało mi się, jak w subtelny sposób prowadzone są zwroty akcji. Nie było przewidywalnie ani schematycznie, a każdy rozdział potrafił zaskoczyć i utrzymać mnie w napięciu. Styl pisania jest płynny i przystępny, ale jednocześnie pełen detali, które dodają historii głębi i realizmu. Szczególnie doceniam to, jak autorka stopniowo odkrywa przed nami charaktery bohaterów i ich motywacje, dzięki czemu wszystko wydaje się naturalne i prawdziwe. Po lekturze czuję satysfakcję i lekkie poddenerwowanie, bo historia została poprowadzona tak, że emocje towarzyszą czytelnikowi przez cały czas. „Agentka” to książka, którą z czystym sercem mogę polecić każdemu, kto lubi wciągające, trzymające w napięciu opowieści z ciekawie zarysowanymi postaciami i zaskakującymi wydarzeniami.