Żmij

Muszę powiedzieć, że "Wróżda" zniechęciła mnie do kolejnych części opowieści o Draconisie, dlatego musiałem się zmusić do sięgnięcia po "Żmija". Byłem mile zaskoczony, gdyż styl pisania Sindery znacznie się poprawił od pierwszej części trylogii. Doszły nowe wątki, narracja przeskakuje z jednej postaci na drugą, z miejsca na miejsce, przez co można poczuć, że gra toczy się o naprawdę wysoką stawkę, gdyż obserwujemy poczynania władców kilku grodów, a nie tylko jednego czy dwóch. Po przeczytaniu "Żmija" chcę sięgnąć po wieńczącą trylogię "Pożogę". Mam nadzieję, że trzecia część będzie przynajmniej tak dobra jak druga.

Całkiem fajnie się czyta, ale wszędobylskie zdzieranie z Wiedźmina strasznie mi wpada w oczy i niesamowicie irytuje.

Dobra powieść o początkach naszych dziejów z elementami wierzeń słowiańskich.

Mamy 877 rok. Na tronie w Gnieździe zasiada Draco, który uważa się za potomka boga Żmija. Okoliczni władcy czują coraz większe zagrożenie ze strony sąsiada, dlatego postanawiają zebrać siły do wojny. Czas pokaże, że ziemia nasiąknie krwią... Ach, jakie to było ZNAKOMITE fantasy!!! Totalnie w moim guście! Chociaż nie czytałam pierwszej części, w niczym mi to nie przeszkadzało by z lubością delektować się lekturą. Autor swoim malowniczym językiem sprawił, że nie wiadomo kiedy przeniosłam się do świata słowiańskich obrzędów i chłonęłam atmosferę okrutnych walk. Było krwawo i mroczno!!! Tutaj nie będzie czasu na nudę, a wielka polityka miesza się z wojną na miecze i topoty. Nie ma żadnych sentymentów. Do tego świetnie skrojone postaci, zwłaszcza Draconisa, który okazuje się być nie tylko wspaniałym przywódcą, ale i wojownikiem Całości dopełniały realistyczne rysunki i to wszystko sprawiało, że książkę pochłonęłam w jeden wieczór. Ja jestem nią zachwycona i jeśli lubicie fantasy to ogromnie ją Wam polecam

Recenzja: http://chbelleap.blogspot.com/2021/06/zmij-marcin-sindera-starosowianskie.html Lektura Żmija, była dla mnie najczystszą, książkową przyjemnością, to mój świat, zdecydowanie mój klimat, powieść pochłonęłam w dwa, czerwcowe popołudnia. Żmij wciąga i fascynuje, a doskonała fabuła nie pozwala odłożyć książki, ani na moment. To wspaniałe, historyczne fantasy, krwawe czasy wojów starosłowiańskich, jakby namacalnie dla czytelnika, udostępnione są tu na wyciągnięcie ręki. Krew się leje, trup ściele się gęsto, są wiedźmy, magia, starosłowiańscy bogowie, piękne słowianki, seks, wyprawy, wojenne potyczki i meandry polityczne, na chwilkę pojawia się też mój ukochany Biskupin, to iście doskonała lektura dla absolutnie każdego miłośnika starosłowiańskich klimatów fantasy, mój książkowy hit, polecam z całego serca.