„Myśli” Simone Weil to zbiór tekstów, które odsłaniają niezwykłą intensywność jej duchowego i intelektualnego życia. Weil była myślicielką radykalną — w sensie dosłownym, bo zawsze sięgała do korzeni problemu, i w sensie egzystencjalnym, bo każdą ideę przeżywała całym sobą. W jej notatkach nie ma miejsca na powierzchowność. Każde zdanie jest wynikiem głębokiej kontemplacji, a jednocześnie świadectwem jej nieustannego poszukiwania prawdy, dobra i sensu.
Książka ukazuje szeroki zakres tematów, które zajmowały Weil: od metafizyki i teologii, przez etykę, politykę i pracę, aż po cierpienie, piękno i miłość. Jej myśl jest jednocześnie surowa i delikatna, logiczna i poetycka. Weil potrafi w jednym zdaniu uchwycić paradoks ludzkiej kondycji, a w kolejnym — wskazać na transcendencję, która przekracza wszelkie ludzkie kategorie. Jej refleksje często dotyczą relacji między człowiekiem a Bogiem, ale nie w sensie dogmatycznym — raczej jako doświadczenia absolutu, które wymaga od człowieka całkowitej uwagi, czystości intencji i gotowości do wyrzeczenia.