Spalone

Zdecydowanie odpowiada mi styl i sposób pisania tej autorki. Potrafi ona stworzyć ciekawą fabułą, która wciąga i wywołuje delikatne ciarki na ciele. Poza tym świetnie się jej udało nakreślić sylwetki bohaterów, którzy są pełnokrwiści i dopracowani w każdym szczególe. Oprócz misternie uknutej intrygi kryminalnej i odpowiedniej gradacji napięcia, pisarka poświęciła sporo miejsca życiu osobistemu Maeve, która musiała radzić sobie w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Język jest przystępny i lekki, więc książkę się pochłania w szybkim tempie. Na dodatek nie zabraknie emocji, zaskakujących sytuacji i psychologicznych wątków, więc z pewnością nudzić się nie będziecie. Wszystko to owiane mrocznym, nieco tajemniczym klimatem…„Spalone” to interesująca książka, którą polecam wszystkim miłośnikom kryminałów i thrillerów. Także Ci, którzy lubią czytać o silnych kobietach, którym niestraszna zarówno walka o swoją pozycję w pracy, jak i rozwiązywanie morderczych zagadek, będą zadowoleni.Pozdrawiam!

Kolejny raz sięgnęłam po książkę, o której nigdy wcześniej nie słyszałam. Stojąc w bibliotece długo nie wiedziałam, którą powieść ściągnąć z półki i w zasadzie to moja mama ją dla mnie wybrała. Chyba muszę jej za to podziękować, ponieważ okazało się, że Spalone to doskonały wybór i nie żałuję, że trafiła w moje ręce. Czasami sobie myślę, że nie starczy mi czasu na przeczytanie wszystkich świetnych książek, ponieważ zamiast skracać swoją listę lektur do przeczytania, cały czas coś do niej dopisuję. Cieszę się jednak, że nie tylko ja mam taki problem, ale większość moli książkowych. W Londynie szaleje psycopatyczny morderca nazywany przez wszystkich Palaczem. Nazywają go tak, ponieważ po zamordowaniu swoich ofiar pali ich ciała w odludnych zakątkach miasta. Zamordował w ten sposób cztery młode kobiety, a teraz znaleziono ciało piątej. Detektyw Maeve Kerrigan chce udowodnić, że jest równie dobra co jej koledzy i zaczyna poszukiwać mordercy. Czy uda jej się go złapać zanim zginą kolejne osoby? Autorka stworzyła świetną fabułę, która wciąga od pierwszych stron. Gdy tylko poznałam tę historię nie mogłam się od niej oderwać. Cieszę się, że Jane Casey miała tak świetny pomysł na tę książkę i tak dobrze udało jej się go zrealizować. Akcja tej książki jest szybka i nie pozwala się nudzić. Autorka płynnie przechodzi w kolejne zdarzenia i co jakiś czas daje nam pewne poszlaki dotyczące mordercy tak, abyśmy razem z główną bohaterką odkrywali zabójcę. Czytając każdą kolejną stronę coraz bardziej zagłębiałam się w tajemnicę Palacza i coraz trudniej było mi się oderwać od tej powieści. Wszystko jest doskonale opisane i nie trzeba zbytnio się wysilać, żeby zrozumieć każdy wątek. Detektyw Maeve Kerrigan okazała się świetną policjantką i wzbudziła we mnie dużą sympatię. Przez cały czas gdy czytałam tę powieść, trzymałam za nią kciuki i razem z nią starałam się rozwiązać zagadkę. Autorka świetnie wykreowała główną bohaterkę i pozwoliła mi ją bardzo dobrze poznać. Trochę żałuję, że autorka nie napisała więcej książek, w których główną postacią byłaby właśnie Maeve. Książka nie zawiera drastycznych opisów, ale mimo wszystko trzyma nas w napięciu do samego końca. Spalone czyta się naprawdę szybko i przyjemnie. Nawet nie zauważyłam jak z pierwszego rozdziału zrobił się ostatni i musiałam pożegnać się z bohaterami tej książki. Jestem pewna, że jeśli znajdę taką okazję to przeczytam drugą książkę tej autorki, której tytuł to Zaginieni. Myślę, że będzie ona równie dobra jak Spalone i przypadnie mi do gustu. Okładka tej książki jest dobra, ale nie zrobiła na mnie większego wrażenia. Raczej na długo jej nie zapamiętam, ale myślę, że treść tej książki tak szybko nie ulotni się z mojego umysłu. Cieszę się, że przez zupełny przypadek odkryłam tak dobrą książkę, która umiliła mi długie jesienne wieczory. Polecam tę książkę miłośnikom kryminałów i thrillerów. Mam nadzieję, że nie zapomnę sprawdzić czy w bibliotece jest jeszcze druga książka Jane Casey.

Autorka nie starała się na siłę zaskoczyć czytelnika czy też zaszokować drastycznymi obrazami. Spokojna, szczegółowa narracja wyraźnie wskazuje, że pani Casey miała wszystko przemyślane od początku do końca i nie zniżyła się do żenująco oczywistego podsuwania fałszywych tropów. Bohaterka, detektyw Kerrigan, jest przede wszystkim drobiazgowym śledczym, a nie błyskotliwym geniuszem. Właśnie ta drobiazgowość świetnie buduje nastrój. Wszystko, włącznie z pierwszą sceną „ataku” seryjnego mordercy na przypadkową dziewczynę, jest na swoim miejscu. Nie ma momentów, które nudzą, w każdej scenie znajduje się jakiś drobiazg, szczególik, który nie tyle popycha śledztwo do przodu, co przybliża nam postaci, ich sposób myślenia, system wartości. Szczególnie intrygującym zabiegiem jest prowadzenie narracji z perspektywy rożnych osób, które inaczej widzą sprawę. Ksiazka jest naprawdę kawałkiem porządnej literatury kryminalnej.

Spalone, to już druga wydana w Polsce książka Jane Casey. Autorka urodziła się w Dublinie. Ukończyła filologię angielską, a na co dzień pracuje w wydawnictwie jako redaktor książek dla dzieci. W wykreowanym przez nią świecie literackim nie ma jednak miejsca dla niewinności wieku dziecięcego. Zamiast tego doświadczymy brutalności i bezwzględności. Staniemy twarzą w twarz z bezkompromisowym seryjnym zabójcą – Palaczem, który po dokonanym mordzie spala ciała ofiar i porzuca je w odludnych miejscach. Do tej pory odnaleziono zwłoki pięciu młodych kobiet, jednak o zamordowanie ostatniej z nich podejrzewa się naśladowcę. Detektyw Maeve Kerrigan wraz ze swoim zespołem śledczym, stanie przed trudnym i ryzykownym zadaniem, jakim będzie schwytanie i udowodnienie winy potencjalnym dwóm zbrodniarzom. Gdy wkracza w życie ostatniej z zamordowanych kobiet – Rebecci Haworth, musi prześledzić jej przyjaźnie, sukc

Jane Casey, posługując się lekkim i przyjemnym stylem, sprawiła, że odbiorca niemal natychmiastowo dał wciągnąć się w zawiłą intrygę słów, nie potrafiąc odnaleźć rozwiązania zagadki. Stworzyła wspaniałe opisy ludzkiego wnętrza, skrywającego wiele tajemnic, o których prawo mieli dowiedzieć się jedynie nieliczni. Dopiero będąc na ostatnich stronach zaczęłam domyślać się tego, co tak naprawdę stało się z bohaterką, która zginęła. Tym razem autorka znów mnie nie zawiodła, bowiem zakończenie w jej wykonaniu to prawdziwa perełka, o której szybko nie zapomnę. Uwielbiam, gdy czytam o emocjach postaci, utożsamiając się z nimi. W tym przypadku Jane Casey pokazała, że jest prawdziwą mistrzynią w budowaniu napięcia, stwarzaniu tajemnic i ukazywaniu tego, o czym niektórzy nie potrafią mówić.