Sny umarłych

„Mam nadzieję, że ci, którzy czerpią w życiu radość i przyjemność z nękania, krzywdzenia, zastraszania i wykorzystywania seksualnego, jak najszybciej skończą w ziemi, aby stać się pożywieniem dla zwierząt i robactwa, a w ostateczności nawozem dla roślin". W powieści jest bohater, który nie żyje, nawiedza kolegę, aby, odkryć co mu się stało? Według mnie każdy ma to na, co sobie zasłużył. Zwłaszcza zwyrodnialcy. Mamy tutaj delikwenta, który wykorzystał młodą dziewczynę na tle seksualnym. Podzielam zdanie autorki, że tacy powinni prędko skończyć w ziemi. Niech pożrą ich robaki. Książka chaotyczna, podzielam zdanie reszty, ale ujdzie. Będzie, temat do pogadania na wieczorze autorskim. Bora Chung niedługo w okolicy...

Niestety byłam zawiedziona . Książka miała poplamiony czy porysowany grzbiet co niestety wygląda nieatrakcyjnie na półce, a zakupiłam ją w celu uzyskania autografu od autorki. Na sklepie nie było towaru na wymianę.

Książka jest średnia, po samym opisie spodziewałam się czegoś innego. Więcej duchów, akcji i tajemnicy, a nie użalania się nad sobą i pochwały przemocy.

dziwne ale spoko

🌚🌜Jak powinno się pisać recenzję książki, którą pochłaniasz w mniej dwa dni? Jak napisać jakąkolwiek opinię, kiedy twoja gonitwa emocji wzbudzona lekturą nijak nie chce zamknąć się w ramy słowa pisanego? I co najważniejsze jak do diabła leczy się kaca po takich historiach? Nie mam zielonego pojęcia! Jedno jest dla mnie absolutnie pewne — Sny Umarłych od Bora Chung są moją książką 2024 roku. 🌚🌜Mam wrażenie, że chyba każdą kolejną książkę, którą przeczytam w tym roku będę porównywać do niej, jestem też absolutnie pewna, że każdy spotkany przeze mnie bohater będzie porównany do Tae-gyeonga - bo nikt tak pięknie nie mówił mi ostatnio o emocjach, jak on. 🌚🌜Bora Chung może być już znana co niektórym czytelnikom za sprawą genialnego zbioru opowiadań grozy o nazwie Przeklęty królik. To na łamach tamtej malutkiej książeczki dałam się absolutnie obezwładnić wyobraźni autorki — do plecenia tak niespotykanych historii, że nie znajduje nawet punktu odniesienia, aby móc je do czegokolwiek porównać. Tym razem jednak autorka daje się poznać swoim czytelnikom za pomocą dużej historii i muszę przyznać, że również w takiej formie jej wyobraźnia, jak i styl bronią się wyśmienicie. 🌚🌜Historię Snów Umarłych poznajemy z dwóch perspektyw, które biegną równolegle do siebie. Pierwsza i najważniejsza jest ta należąca do Tae-gyeonga - młodego mężczyzny, który wskutek pewnych okoliczności zmuszony jest wrócić do swojej rodzinnej miejscowości. To tam w trakcie uroczystości pogrzebowej mężczyzny, którego bohater mógł kiedyś nazwać bliskim znajomym dowiadujemy się że nawiedzenie przez ducha nigdy nie kończy się dobrze. Oraz że pewnych wyzwań lepiej jest nie podejmować. Z kolei druga z perspektyw należąca do Seong-yeon - kobiety równie enigmatycznej, jak i pięknej z pewnością zaintryguje was bez reszty. Kim jest? Czym dokładnie się zajmuje? I jaka relacja zaczyna ją łączyć z naszym głównym bohaterem? 🌚🌜Ten enigmatyczny punkt wyjścia zmusi was do podjęcia się wędrówki z bohaterami, od której nie sposób uciec. Będzie wam ciężko, miejscami niesamowicie niewygodnie dowiadując się o wydarzeniach, które nigdy nie powinny się wydarzyć. Będzie śnić sny Tae-gyeonga które tylko pozornie niewiele się od siebie różnią a tak naprawdę raz za razem będą pozbawiać go kontroli nad rzeczywistością. Do czego to wszystko prowadzi? Czy prośba, którą słyszy Tae-gyeong naprawdę była tylko prośbą? Poszukajcie tych odpowiedzi. Bo naprawę warto. 🌚🌜Sny umarłych są głosem zemsty odroczonej w czasie — zemsty zrodzonej z żalu i emocji, które wzbierając latami w końcu doprowadzają do niesamowitej lawiny zdarzeń. Dajcie jej się pochłonąć! Bo finał tej powieści warty jest tej lektury. Ręczę za to — zwłaszcza gdy przeczytacie posłowie i dowiecie się, że historia bardzo dużo czerpie z wydarzeń które miały miejsce naprawdę

Świetna książka! Wciągnęła mnie bardzo i przeczytałam w kilka dni. Nie dłuży się, postacie oraz sama historia jest interesująca. Bardzo lubię książki tej autorki.

Świetna! Bora Chung po raz kolejny udowadnia, że jest świetną pisarką.

Bora Chung to nietuzinkowa postać na koreańskiej scenie pisarskiej. Nie słodzi, nie ubiera swoich tekstów w k-popowe melodie. Bora Chung zderza czytelnika z realiami Korei, której nie widać z zewnątrz. Relacje międzyludzkie, zależność od drugiej osoby, przemoc opisane w książce mogą odrażać. Ale czasami codzienność właśnie tak wygląda. Bora Chung opisała ją bezkompromisowo, co stanowi bardzo dobrą przeciwwagę na obecnym rynku azjatycko-wydawniczym.

niech was nie zwiedzie opis, który brzmi jakby miała to być przygodowka z duchami. przygotujcie się na masę ciemnych tematów, głównego bohatera z którym absolutnie nie będziecie sympatyzować i mnóstwo dziwnych spraw. wciągająca i świetnie napisana pozycja, po której odkładając książkę, nie pozostanie wam nic innego jak wpatrywanie się w ścianę, z pytaniem "co ja właśnie przeczytałaxm"

Emocjonalna powieść, która jest wciągająca. Zmusza do myślenia. Autorka pisze odważnie, pokazując surowe emocje.