Sekta

Nie wiem co powiedzieć by odwzorować to co czułam czytając tą książkę. Wciągająca historia , niespodziewane zwroty akcji , coś co pokazało jak może wyglądać życie i jak bardzo, człowiek zmienia się przez ból. Wspaniałe!

Niesamowicie wciągające, każda książka to przyjemne trzy dni wyjęte z życiorysu :)

Marek Stelar jak zwykle zaskakuje. Niesamowita książka, gorąco polecam!

Super pozycja. Wciągnęła mnie na maksa. Serdecznie polecam !!!

Bardzo dobry kryminał. Stelar to klasa sama w sobie.

Książka nie zawiodła,ciekawy wątek Polecam

Wartka fabuła, świetnie się cczyra

Młode wilki polskiego thrillera

Doskonała książka!

Polecam. Sztos.

Świetna!

Niezła

Uwaga spoilery między innymi. Na książce nie ma nic kompletnie napisane że to cykl książek i wątki zastają niedokończone. Nie lubię cyklów i zawsze kupuje jednorazowe książki i tak też liczyłem się z tą ale okazuje się że jest kontynuacja z cyklów i wątek zostaje nie dokończony co mnie zawiodło i wkurzyło poniekąd. Po za tym tytuł i opis jest mylący. Spodziewałem się serio typowej sekty co wzywa demony a to jednak tylko dom komunalny w którym wszyscy się modlą do Boga. Ogólnie fajnie się wszystko łączy w całość po kolei za to plus. No ale generalnie też niektóre rzeczy są tak napisane że nie do końca wiem co się dzieje i o kogo chodzi. W skrócie no fajnie się czytało jako fabularnie ale ogólnie struktura książki dupy nie urywa

Rewelacyjna książka, jak każda od Marka Stelara. Gwarancja ciekawej fabuły, barwnych bohaterów a całość napisana starannym językiem. Wszystko to powoduje, że trudno się oderwać, a nawet na chwilę przerwać. POLECAM.

Marka Stelara zawsze warto kupić tak jak i tym razem💪

Polecam książki tego autora

Średnia z tej serii

Doskonały kryminał

Bardzo polecam

Dobre

Kryminał ten mogę określić jedynym zdaniem: kawał solidnej roboty. Niezwykle szczegółowo przedstawiono pracę śledczych, miałam wrażenie, że biorę w tym procesie udział. Wszystko zostało bardzo realistycznie opisane z najmniejszymi nawet detalami. Postacie "z krwi i kości", wydaje się, że możesz ich spotkać gdzieś na ulicy. To świat taki, jakim jest na co dzień, pandemia hula po kraju, a życie musi toczyć się dalej. Również wątek prywatnego życia komisarza obiera zupełnie nieoczekiwany kierunek.

„Co musi się stać, żeby człowiek zmienił się w potwora?” W swoim kryminale Marek Stelar próbuje odpowiedzieć na to pytanie. Pokazuje, że w życiu nic nie jest czarno-białe, a za postępowaniem zabójcy stoi konkretne, dramatyczne wydarzenie z przeszłości. Autor kolejny raz udowodnił, że jest stworzony do pisania kryminałów, i że bardzo starannie do tego pisania się przygotowuje. „Blizny” mnie zachwyciły, bo jest to kryminał na najwyższym poziomie, „Sekta” też jest świetna, ale odrobinę gorsza od poprzedniczki. Każdemu autorowi trudno bowiem utrzymać poziom, gdy wysoko zawiesi poprzeczkę. Oczekiwałam wiele po drugiej części i nie zawiodłam się, chociaż entuzjazm podczas jej czytania był dużo mniejszy niż poprzednio. W „Sekcie” pojawią się bohaterowie znani już z „Blizn”, którym zostaje powierzone nowe śledztwo, związane z tytułową sektą. Pomimo że powieść, mocno skupia się na działalności grupy religijnej, która pod przewodnictwem swojego guru mieszka nieopodal Szczecina, to przede wszystkim jest skoncentrowana na serii zabójstw i na tym co do tych zbrodni doprowadziło. Ci, którzy nie czytali pierwszej części, nie muszą się obawiać, że nie odnajdą się w fabule, gdyż to zupełnie nowa historia, jedynie z postaciami z poprzedniej części. Podobnie jak w „Bliznach”, autor akcję umieścił w okresie pandemii, co dodaje realności całej historii, ale na szczęście nie robi tego zbyt nachalnie, tylko tyle ile wymagają tego realia powieści. Nadkomisarz Tomasz Rędzia prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa mężczyzny znalezionego w podziemiach szpitala. Pozornie wygląda to na przypadkową śmierć zwykłego człowieka. Brak motywu i narzędzia zbrodni, nie przeszkadza dostrzec komisarzowi jednak podobieństwa śmierci salowego z inną zbrodnią, nad którą również pracuje szczecińska policja. Obie ofiary mają podobne obrażenia, ale tu także nie można odnaleźć narzędzia zbrodni. Mimo braku punktu zaczepienia, policjant znajduje tropy, którymi może podążyć. Kierują go one do sekty, która przed kilkunastu laty skończyła swoją działalność. Tymczasem kolejne morderstwo popełnione z olbrzymią brutalnością zdaje się przeczyć wszelkim dotychczasowym ustaleniom. Dodatkowo pojawiają się sprawy z przeszłości policjanta i prokurator Rybarczyk, które rozpraszają komisarza i przeszkadzają w śledztwie. Życie prywatne Rędzi może przybrać nieoczekiwany kierunek. Autora do napisania tej książki zainspirowało samo życie, a właściwie kilka spraw, z którymi miał w ostatnim czasie do czynienia. I tak powstała „Sekta” historia składająca się z kilkunastu elementów, pozszywana w jedną całość. Trochę dziwnie to brzmi, ale z tych puzzli powstał całkiem zgrabny kryminał. Marek Stelar stworzył fikcyjną sektę, wykreował tajemniczego guru, całość ubarwił zakazaną miłością i wątkiem zemsty. Obok znanego nam komisarza Rędzi i prokurator Agnieszki Rybarczyk, autor postawił jeszcze jednego głównego bohatera, który jest negatywny i niejednoznaczny, budzi współczucie pomimo tego, że jest mordercą. Czytelnik w jakimś sensie rozumie jego motywacje, chociaż żadna zbrodnia nie może znaleźć wytłumaczenia. Nawet wielka miłość, aż po grób i poza nim. Trochę przeszkadzało mi w dobrym odbiorze powieści, nadmiar postaci łudząco do siebie podobnych, chociaż autor mocno skupił się na konkretnych cechach, które miały odróżniać każdego z bohaterów, czyniąc go oddzielną osobowością, to jednak musiałam się nieźle pilnować, żeby mi się nie pomyliły, bo w końcowym efekcie każda z nich miała duże znaczenie w tej historii. Akcja „Sekty”, toczy się dwutorowo, przeszłość ciągle przeplata się z rzeczywistością. Historia sekty i zasady jej działania oraz współczesne skrupulatnie prowadzone śledztwo, są niepodważalnymi atutami tej powieści. Chociaż tożsamość mordercy zostaje odkryta na długo przed zakończeniem, to w końcowym efekcie, nie zakłóca to odbioru, a wprost przeciwnie, czyta się książkę z ogromnym zainteresowaniem aż do końca. Kolejny świetny kryminał Marka Stelara, wart każdej spędzonej z nim chwili.

1,5 dnia wyjęte z życia... Jedna z lepszych polskich książek, jakie czytałam.

Wciągająca książka z dreszczykiem, którą świetnie się czyta. 

„Blizny” zostawiły we mnie trwały ślad. „Sekta” uwięziła w kleszczach porywającej historii. Sekta każdemu z nas kojarzy się negatywnie, lecz ta od Marka Stelara jest jedyną do której warto wstąpić. A pamiętać musicie, że przekraczając jej progi, nie opuścicie jej już do końca. I nawet, gdy przeczytacie słowa „Nie miał niczego, czego mógłby się chwycić” to złapiecie się na tym, że ta historia już na zawsze przylgnie do Waszej psychiki. Nie sposób wymazać jej ze swojego umysłu. Tomasz Rędzia bohater pierwszej części ponownie podejmie się misji wydawałoby się o nikłych szansach powodzenia. Lecz znając upór nadkomisarza możemy być pewni, że tak łatwo nie odpuści. Łańcuch zbrodni wiedzie nas zagmatwanymi ścieżkami, które wraz z Rędzia będziemy starali się rozwikłać. A znając twórczą fantazję Marka Stelara możemy być pewni, że czeka nas długa droga. I bardzo dobrze, gdyż prawdziwy rasowy kryminał, nie powinien podawać na tacy rozwiązania zagadki. Im bardziej zagmatwana fabuła, tym bardziej przylega do naszej wyobraźni. A ta pracować będzie na najwyższych obrotach. Wszystko zaczyna się jesienią 2020 roku. Wówczas w opuszczonych piwnicach szczecińskiego szpitala odnaleziono zwłoki mężczyzny. Pracował on jako salowy, a kilka dni wcześniej zniknął podczas dyżuru. Tomasz Rędzia w toku prowadzonego śledztwa łączy ten wątek z innym równie tajemniczym. Latem tego samego roku z oddziału neurochirurgii zniknął pacjent, który w wyniku pobicia, przyjęty był jako NN. Z kolei rana na jego ciele wskazuje na związek z zagadką innego morderstwa prowadzonego przez szczecińską policję. Trzeba przyznać, że Marek Stelar uknuł zagmatwaną historię, której sznurki łączą się tworząc prawdziwy węzeł zbrodni. Gdy już jesteśmy pewni, że wszystkie puzzle tej układanki ułożyliśmy w spójny obraz, Stelar dokłada kolejne elementy zmieniający kształt naszych wyobrażeń na temat tej zbrodni. Elementy, które uświadamiają nam, że nadkomisarz Tomasz Rędzia musi powstrzymać falę zbrodni. A czas nie jest jego sprzymierzeńcem. Musi działać szybko, a jeden niepochopny ruch może wywołać kolejną lawinę. „Sekta” jest doskonałym dowodem na to, że Marek Stelar z każdą książka wzbija się o szczebel wyżej. I choć każda jego książka, począwszy od „Niepamięci” serwuje nam kryminalną zagadkę, tak „Sekta” wzbija się na wyżyny. Śmiem twierdzić, że autor zdobył kolejny szczyt, a ta książka jest zapowiedzią pasma sukcesów autora na arenie kryminalnej. Myślę, że każdy fan tego gatunku sięgając po nią dozna ekstremalnych doznań, niczym miłośnik gór zdobywający Tatry, które Tomasz Rędzia znał na wylot. A „Sekta” przeniknie Was na skroś. Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu FILIA, FILIA Mroczna Strona http://www.czyt-nik.pl/recenzje/wezel-zbrodni/

Pozostając pod wrażeniem pióra Autora sięgnąłem wreszcie po kolejną część serii. Tym razem jest to książka SEKTA – drugi tom z nadkomisarzem Rędzią w rolach głównych. Czy uda się jemu powstrzymać falę wstrząsających zbrodni, zanim będzie za późno? Kolejny raz trafiłem do Szczecina, gdzie w opuszczonych piwnicznych pomieszczeniach jednego ze szpitali znalezione zostały zwłoki salowego. To morderstwo staje się zdarzeniem, będącym jak kropla, która przelewa czarę, jak kamyk, który powoduje lawinę – uruchamia spiralę zbrodni... SEKTA to opowieść o człowieku, o każdej i każdym z nas. Czyż nie spotkało Cię w życiu coś przez co wlazłeś w bagno, w którym konsekwentnie brodziłeś, godząc się na pobrudzenie? Pomyśl... Czytając tę opowieść miałem przeświadczenie jakbym trochę czytał o samym sobie: "Ten świat zmieniał się szybciej, niż ktokolwiek umiał przewidzieć. On za nim nie nadążał i nawet nie próbował, wiedząc, że taka próba z góry skazana jest na niepowodzenie. Znał siebie (...). Gdyby nie moja najbliższa rodzina to sam nie wiem czy nie poszukiwałbym takiego odosobnionego miejsca jak jeden z bohaterów? Bardzo podobało mi się w tej książce przenikanie się opowieści z dwóch przestrzeni czasowych – teraz i kiedyś. Dzięki "kiedyś" otrzymywałem pełen obraz sytuacji jak do tego doszło. "Teraz" dopełniało i wyjaśniało. "W emocjach, które człowiek wyrzuca z siebie bez jakiejkolwiek kontroli w naprawdę stresującej sytuacji, nie ma piękna, nie ma myśli, jest tylko fizjologia, chaos i brzydota uwalniane ze łzami i krzykiem ". Czytając uwalniałem swoje emocje – raz piękne, raz brzydkie – najważniejsze, że dzięki Autorowi w ogóle one się pojawiły: spazmatyczny oddech, poczucie rozpadania się czy spadanie w ciemną, bezdenną głębinę. Ta historia, losy bohaterów, ich historie ogromnie mnie poruszyły – po lekturze czułem się "pusty jak skorupa rozbitego dzbana. Wyschnięty niczym ziemia w nieznośnym skwarze upalnego lata. Wyrzuty z uczuć jak narkoman po latach ćpania (...)". W głowie miałem samą ciemność – "nieprzeniknioną i pustą, pozbawioną jakiegolwiek punktu odniesienia". Kolejny raz dałem się ponieść lekturze. Wszedłem w nią całym sobą, przez co zostałem emocjonalnie poszarpany, wymemłany i wypluty. Teraz cierpię, mam za swoje. Ale chyba nie potrafię inaczej? Mimo tego na pewno sięgnę po trzeci tom serii zatytułowany "Głębia". A ciebie, cóż, nie pozostaje mi nic innego jak zachęcić do sięgnięcia po tę serię. Zacznij od "Blizn" – daj się "zarazić" lekturą. Polecam! Czytaj!

„Sekta” jest drugim tomem cyklu „Nadkomisarz Tomasz Rędzia”. Dla pełnego zobrazowania zawartej w książce fabuły, lepiej przeczytać tom pierwszy, zatytułowany „Blizny”. Stelar swoją historię rozpoczyna powoli, uchylając przed czytelnikiem drzwi, za którymi kryje się pomysł na przemyślaną drobiazgowo fabułę. Komisarz (lub jak kto woli, nadkomisarz) Tomasz Rędzia rozpoczyna kolejne śledztwo, wydarzenia zdają się rozgrywać jakby rutynowo i na początku można odnieść wrażenie, że nic się w „Sekcie” ciekawego nie dzieje. Jest jeden, trup, potem drugi a akcja nabiera powoli tempa. Autor poszerza pole, które ukazuje czytelnikowi pogląd na wydarzenia. I kiedy sprawy, o których się zdążyliśmy dowiedzieć, zaczynają się ze sobą łączyć, a Stelar stwierdza, że szczelina w otwieranych przed czytelnikiem drzwiach jest wystarczająco szeroka, spuszcza na niego bombę. Reakcja łańcuchowa, która następuje po tym emocjonalnym wybuchu, zaczyna niszczyć nie tylko pieczołowicie łączone przez komisarza wątki śledztwa, ale z ogromna siłą wdziera się w jego prywatne życie. To ma duże oddziaływanie na pochłaniającego lekturę i targa jego emocjami i uczuciami. A właśnie te odgrywają w „Sekcie” bardzo ważną rolę. Ten, kto zna twórczość Marka Stelara, wie, że jednym z jego największych atutów jest naturalność. Autor umie stworzyć doskonałych bohaterów. I nie chodzi o to, że są to diamenciki, czyste jak łza. O nie, każdy z nich ma „coś za uszami”. To właśnie to „coś” i umiejętność odpowiedniego kreowania portretów decyduje o tym, że Stelar nie musi wybitnie silić się aby przyciągnąć uwagę czytelnika. To wychodzi mu bez żadnej napinki. Jeśli do tych bohaterów, dołączyć jeszcze emocjonującą fabułę, która trzyma w napięciu właściwie do ostatnich stron, to powstaje właśnie taka mieszanka, zwana kryminałem doskonałym. Bo tak naprawdę, w kryminałach Stelara niczego nie brakuje, są świetnie wyważone i nadają się doskonale, dla tych, którzy chcą zacząć przygodę z tym gatunkiem, jak i dla starych wyjadaczy. Zapewniam, że tych także autor swoimi pomysłami nie raz wyprowadzi w pole. I mam nadzieję, że po Bliznach, Sekcie jest coraz więcej czytelników, którzy uznają, że powinni nazwisko tego autora dopisać na listę tych, na książki, których czeka się najbardziej. Stelar, na mojej widnieje od dawna. T.R.

Spotykamy się przy kolejnym tomie przygód nadkomisarza Rędzi i jego według mnie bystrego umysłu, który niejedną kryminalna zagadkę rozwiązał. Tym razem mamy do czynienia z „sektą” jak sam tytuł wskazuje, ale to nie będzie miejsce, które już znamy. Na taki pomysł mógł wpaść tylko jeden człowiek, a może kilku? Pozwólcie, że lekko zamieszam. Jeżeli nie czytaliście t1 „Blizny” to według mnie możecie zacząć od tego, ponieważ historie nie są powiązane. Oczywiście kilka odrębnych spraw zapoczątkowane są w pierwszym, ale nie z głównym tematem. Czytając książkę miałam wrażenie, że biorę udział w całej tej zawiłej akcji i to chyba spowodowało, że zakochałam się w twórczości autora. W żaden sposób nie ma możliwości, żeby nie zrozumieć co i jak. Owszem są zawiłości, są podejrzani, ale z rozdziału na rozdział zaczynają sami układać się w jedną logiczną całość. Co mnie najbardziej cieszy to, to że pomimo morderstw nie ma opisów które powodują, że obiad, lub wczorajsza pizza przyjdą z odsieczą. Temat wierzeń , religii, a nawet sekt jest na czasie. Ile trzeba, żeby w zwykłego człowieka zmienić się w potwora? Jak bardzo jesteśmy, chcemy ogłupić drugiego, żeby trafił w „nasz świat” jakim jest wspólnota i codzienna praca. Ile to osób znanych wam trafiło do grup, w których religia była na końcu łańcucha zysków osób które gdzieś kiedyś postanowiły żerować na niewinnych, ufnych osobach. Chciałabym, aby ktoś zainteresował się tą serią i zekranizował ją, bo kilka scen chciałabym zobaczyć jakby wyglądały w tv dokładnie jakby reżyser przedstawił je. Tak jak w pierwszym tomie tak i tutaj mamy akcje jaka dzieje się dziś jak i w przeszłości więc wszystko budowane jest stopniowo co według mnie dodaje lekko pikanterii. Kolejne morderstwa, kolejne ofiary i kolejna zagadka do rozwikłania przez komisarza Rędzie i jego ekipy. Według mnie taki nowoczesny Kodżak w zachodniopomorskim. No właśnie zapomniałam napisać, że jednym z powodów dla którego uwielbiam książki autora to, że np. w tej serii akcja dzieje się blisko Kołobrzegu (ponad 100km. Z tym „blisko” prawie jak to, że Szczecin leży nad morzem :p Mieszkańcy zrozumieją żart) hehe.

Od kryminałów Marka Stelara oczekuję wiele, a z każdą kolejną książką mam wrażenie, że spełnienie tych wygórowanych wymagań przychodzi autorowi z niesamowitą lekkością. „Sektą” autor bezsprzecznie udowadnia, że jest stworzony do pisania kryminałów i cieszę się, że odnalazł swoje (w moim mniemaniu) życiowe przeznaczenie. Jak wiele byśmy stracili gdyby skupił się jedynie na architekturze. Znany z „Blizn” nadkomisarz Tomasz Rędzia prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa mężczyzny znalezionego w podziemiach szpitala. Mimo braku punktu zaczepienia, komisarz dzięki swojej skrupulatności zaczyna znajdować nitki prowadzące do kłębka i tropy, którymi może podążyć. Kierują go one do innego, podobnego morderstwa, a także do sekty, która przed kilkunastu laty skończyła swoją działalność. Jednak kolejne morderstwo popełnione z olbrzymią brutalnością zdaje się przeczyć wszelkim dotychczasowym ustaleniom. W skupieniu się na śledztwie przeszkadzają Rędzi zawirowania w życiu osobistym. Sprawa, w którą dał się wmanewrować nieświadomie, lecz na własne życzenie może przynieść druzgoczące konsekwencje. Ta bomba z opóźnionym zapłonem już rozpoczęła odliczanie, a ciągłe napięcie i niepewność nie opuszczają komisarza ani na moment. Czy gorsza jest nieuchronność wybuchu, czy rozmiar szkód jakie może wywołać? Autor pozwala nam zerkać nie tylko na pracę śledczych, ale również obnaża mechanizm działania sekty i pozyskiwania jej członków, ludzi często pozbawionych sensu życia, którzy stanowią łatwy cel dla złotoustych przywódców. Tym co wzbudziło moją jeszcze większą ciekawość było dość szczegółowe przybliżenie tematu pozostającego nadal pewnym tabu, mianowicie przygotowania zwłok do pochówku z zastosowaniem tanatopraksji. Brawo, po trzykroć brawo! Za niesamowicie skonstruowaną fabułę, za umiejętne wplatanie humoru w sytuacje, które do zabawnych nie należą, za realizm w oddawaniu rzeczywistości i kreowaniu postaci budzących sympatię, ale niepozbawionych wad. Dziękuję autorowi za znakomitą rozrywkę i pozostaje mi wyczekiwać kolejnej części z nadkomisarzem Rędzią.

Zbrodnia dopiero się rozpoczyna... Ofiar będzie więcej... Ocena 7/10 Nadkomisarz Rędzia otrzymuje sprawę morderstwa. W podziemiach szpitala znaleziono zwłoki salowego, który w dziwnych okolicznościach zniknął z dyżuru. Morderstwo zostaje powiązane z inną sprawą, zdaje się dość pokrewną. Nikt nie myśli o tym, co może wydarzyć się jeszcze... Warsztat pisarski @marekstelar poznałam już jakiś czas temu za sprawą książki Blizny. Już wtedy poczułam sympatię do pióra autora, zaś Sekta, jedynie upewniła mnie co do dobrego wyboru. Fabuła toczy się dwutorowo za sprawą dwóch przestrzeni czasowych. Przeszłości oraz teraźniejszości. Zabieg ten spowodował, że z czasem cała sprawa ułożyła się w jedną dość zaskakująca całość a emocje które mi wtedy towarzyszyły były ogromne! Powieść zdecydowanie należy do gatunku kryminału, i jest to kryminał bardzo krwisty, czyli taki jaki powinien być! Autor nie boi się opisów bestialskiego traktowania, czy zarysu zbrodni. Idealnie wcielił się w postać sprawcy, co oddziaływało na moją psychikę. Sama próbowałam myśleć tak jak on ! Akcja toczy się dość dynamicznie. Co rusz napotykamy na nowe wydarzenia, które wiele wnoszą w śledztwo. Podobała mi się kreacja postaci. Autor skupił się na konkretnych cechach, które odróżniały każdego z bohaterów, czyniąc go oddzielną osobowością . Czasem miałam wrażenie jakby tych postaci było troszkę za dużo, natomiast nie przeszkadzało mi to. Powieść pełna jest okrucieństwa ale także wielu emocji. Przedewszystkim towarzyszył mi strach, czasem panika. Czytając w nocy, czasem musiałam przerwać czytanie aby uspokoić swoją wyobraźnię która pracowała na ogromnych "obrotach" Bardzo podobał mi się wątek z sektą. Autor pokazał rozbudowany cykl życia w owej grupie, ale i niebezpieczeństwa jakie za sobą niesie. Czasem traktowałam te opisy jako osobną historię, choć całość komponowała się idealnie. Jestem pod ogromnym wrażeniem powieści oraz sposobu w jaki autor przekazuje nam tą historię. Myślę że jest to książka dla osób o mocnych nerwach oraz kochających dobre kryminały !