Mordercy

Od momentu zarezerwowania tej książki, aż do jej zakupu czułam narsatającą ciekawość i ekscytację na myśl o nowej książce, a jej opis sprawił, że po plecach przeszły mnie dreszcze jak jeszcze nigdy. Bardzo interesuję się zagadkami kryminalnymi, zbrodniami, mordercami i ich przeszłością. Dzięki tej książce zagłębie się w ich świecie, poznam mroczne sekrety dokonywanych zbrodni i wczuję się w emocje jakie panują przy czytaniu tej książki. Cieszę się, ze udało mi się na nią trafić. Polecam ją każdemu kto nie boi się spojrzeć mrokowi w oczy. Coś czuję, ze po jej przeczytaniu na dłogo o niej nie zapomnę...

Jeśli spodziewacie się historii z dreszczykiem, bo według mnie tytuł książki to sugeruje, to się bardzo zawiedziecie. Książka jest w większości wspomnieniami autora odnośnie jego kariery, nauki, doświadczeń itd.. Nuda, porzuciłam ją po przeczytaniu ponad polowy, bo miałam nadzieję, że jednak stanie się ciekawsza.

Świetna książka Szybka dostawa

"Mordercy" to osobista opowieść Davida Wilsona, naczelnika więzienia, eksperta i profesora kryminologii. Autor na przestrzeni lat prowadził przesłuchania i rozmowy z przestępcami. Jak sam określił odbywa z nimi "partię ludzkich szachów". Ta metafora przypadła mi do gustu, bo rozgrywka wymaga, aby każdy ruch był przemyślany, a przeciwnik zwykle do łatwych nie należy. Książka została podzielona na tematyczne rozdziały, przybliżając np. takie kwestie jak morderstwa masowe, młodocianych zabójców, dziciobójców czy np. tych cierpiących na psychopatię. Należy zaznaczyć, że czytelnik nie doświadczy w tej lekturze opisów krwawych zbrodni, gdyż książka ma charakter psychologiczny. Mi oczywiście najbardziej do gustu przypadł rozdział o profilowaniu brutalnych mężczyzn, w intrygujący sposób przybliżone zostało rozwinięcie dyscypliny profilowania, od czasów amerykańskich początków. Autor wyraźnie zaakcentował swoją wiarę w proces modyfikacji osobowości jednostki społecznej, w celu przystosowania jej do życia w społeczeństwie, a czytelnik zagłębiając się w reformę więziennictwa na przestrzeni lat, zaczyna dostrzegać kwestie problematyczne. Po przeczytaniu tej książki towarzyszyło mi uczucie, że David Wilson podarował mi autentyczny kawałek siebie. Przedstawiał fakty, które miały wpływ na jego tok myślenia, kwestie teoretyczne potwierdzał praktycznymi przykładami. Jeszcze większej dozy autentyczności dodały opowieści, w których Wilson pokazuje, że jest omylny i nie zawsze podczas konfrontacji z osadzonym, zachował się tak jak powinien. Ważnym, a zarazem ciekawym tematem poruszonym w tejże lekturze, jest kreacja seryjnych morderców przez media. Seryjni sprawcy to rzadkość, jednak ma się to nijak do tego jak telewizja, film czy książki to przedstawiają. W ramach ciekawostki posłużę się przykładem Jo Nesbo, który kazał swojemu fikcyjnemu detektywowi, wytropić sześciu seryjnych morderców, nawet jeśli Norwegia (gdzie rozgrywają się jego powieści) doświadczyła tylko jednego takiego przypadku. Książka jest ciekawa, jednak jeśli ktoś liczy na opisy zbrodni i dialogi na linii kryminolog-sprawca, to jest ich tutaj niewiele. Dla mnie była ciekawym doświadczeniem, nie mogłam się powstrzymać od porównywania Davida Wilsona z Christopherem Berry-Dee. Moje wnioski są takie, że choć obaj Panowie działają na brytyjskiej arenie, mają tożsamy zakres obowiązków, to ich spojrzenie na kryminologię jest różne. Styl i sposób pisania też jest totalnie odmienny. Może zatem jeśli komuś nie przypadły do gustu książki Pana Berry-Dee, to odnajdzie się w książce Pana Wilsona?

David Wilson jest jednym z najsłynniejszych brytyjskich kryminologów. Był naczelnikiem więzienia. W swej pracy spędził wiele czasu z najniebezpieczniejszymi mordercami. Teraz na łamach książki pt. „Mordercy” dzieli się z nami swoimi doświadczeniami. Lektura ta jest doskonałą propozycją dla miłośników kryminałów. Myślę, że dostarcza nawet większych emocji, ponieważ ukazuje prawdziwe oblicza morderców, a nie fikcyjne historie tworzone przez pisarzy kryminałów. „Mordercy” to kolejna książka wydana w cyklu „Filia na faktach”. Czytając ją zastanawiałem się, czy potrafiłbym odnaleźć się w roli Wilsona? Czy miałbym w sobie na tyle odwagi, by spojrzeć w oczy mordercy? Czy każdy dzień w pracy nie byłby dla mnie nasączony strachem o własne życie? Przyznaje, że poznawanie historii profesora wzbudziło moją ciekawość podgrzewając emocje do czerwoności. Nie ukrywam, że wydarzenia, które miały miejsce podczas nabożeństwa w więziennej kaplicy sprawiły, że wstrzymałem oddech. Obezwładnienie przez skazanych funkcjonariuszy więziennych oraz zamieszki do których doszło za murami więzienia, to wydarzenie, które dogłębnie mną wstrząsnęło. Przyznam szczerze, że nie chciałbym znaleźć się w skórze pracowników zakładu karnego. Moją ciekawość wzbudził rozdział poświęcony profilowaniu brutalnych morderców. David Wilson ukazuje nam „narzędzia diagnostyczne do określenia psychopatii”, która jest obecnie najpowszechniej funkcjonującą w warunkach więziennych. Metoda ta stosowana jest w celu przeprowadzenia wywiadu ze skazanym. Autor książki szczegółowo opisuje strukturę tego procesu. David Wilson zdradza nam technikę Reida stosowaną podczas rozmowy z mordercami. Podzielona jest ona na dwie fazy. Ta końcowa zawiera dziewięć etapów. A jeśli chcecie dowiedzieć się, jakie są rodzaje fałszywych zeznań, to koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Jest ona innym spojrzeniem na morderców. Nie z perspektywy ich poszukiwania, ale próby znalezienia motywów ich bestialskich czynów. „Mordercy” to książka, którą mogę zaadresować nie tylko osobom zawodowo zajmującym się więziennictwem, lecz również tym, którzy chętnie sięgają po kryminały. Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu FILIA, FILIA Mroczna Strona http://www.czyt-nik.pl/recenzje/wsrod-mordercow/

Od wieków ludzi pociąga to co złe. Mimo negatywnego wpływu przestępców na nasze życie ogromnym zainteresowaniem cieszą się opowieści z dreszczykiem, kryminały, seriale o zbrodni oraz sensacyjne nagłówki. Życiorysy przestępców osiągają milionowe wyświetlenia. Bezpieczni w domu rozkoszujemy się poznawaniem nieznanego. Chcemy lepiej zrozumieć sposób myślenia i motywy największych zwyrodnialców. A może sami, w głębi ducha, chcielibyśmy złamać prawo, ale boimy się konsekwencji? David Wilson swoje życie spędził w więzieniach. Jako element sprawiedliwości pracował z różnymi przestępcami. Najpierw był naczelnikiem więzienia, potem kryminologiem. Wykorzystując swoje wykształcenie oraz możliwość rozmowy z pozbawionymi wolności badał ich psychikę. Co może dziwić, zawarł z tymi ludźmi przyjaźnie (nawet był gościem na weselu jednego z nich). Swoje doświadczenia przelał na papier. W ten sposób powstało dzieło "Mordercy". Już sam tytuł obiecuje nam możliwość zagłębienia się w najmroczniejsze zakamarki ludzkiej duszy. Zapewniam, że będzie to doświadczenie nietuzinkowe. Sama książka napisana jest przystępnym językiem. Podzielona jest na dziesięć rozdziałów, które omawiają inne zagadnienie. Padają tu nazwiska, opisy przestępstw. Jest analiza psychologiczna, która pozwala nam na rozważanie - czy ten człowiek o którym mowa faktycznie jest zły? Autor naprawdę jest specjalistą - widać to po sposobie przedstawienia postaci i zdarzeń. Nie chce on zszokować czytelnika, dba jednak by nie było nudy. Mimo iż porusza tematykę akademicką użyte słownictwo jest tłumaczone tak by laik mógł zrozumieć. David Wilson przeprowadził również wywiady z mordercami, ich bliskimi, świadkami zdarzeń. Pozwala to na poznanie różnych perspektyw i obserwacji. Dużym atutem jest również rozdział dodatkowy, w którym autor poleca wszystkim zainteresowanym dalszą lekturę. Jest to nietypowe, ale bardzo przydatne rozwiązanie. Krótki opis polecanych pozycji pozwala na wybór tego co najbardziej jest przydatne lub umożliwi rozwój wiedzy najciekawszej dla czytelnika. Uważam, że "Mordercy" to ciekawa pozycja, która zainteresuje każdego kto lubi czuć dreszczyk strachu. Recenzja powstała dzięki współpracy z wydawnictwem FILIA.

Książka „Mordercy” jest dla tych, którzy lubią czytać o mordercach i ich ofiarach. Dla osób, które lubią, napisane rzeczowo, opisują pobudki, zapędy i uczucia mordercy. Dla tych, którzy chcą zrozumieć motywy zbrodni, albo poczytać o tym jak życie wychowało osobę, która stała się tak bestią. Autor z zawodu profesor David Wilson spędził swoje życie zawodowe na pracy z najniebezpieczniejszymi przestępcami i mordercami. Na co dzień przebywał z tymi bestiami i ciągle chciał zrozumieć ich psychikę. Codziennie z nimi rozmawiał, pijąc herbatę lub nawet piwo. To z mordercami nawiązał bliższe kontakty, organizując mecze i schodząc z nimi na podłoże zawodowo- koleżeńskie, a nawet pisze o zawartej przyjaźni. Poznamy kilka osób, które w swoim życiu dokonało jedną lub kilka zbrodni. Opowie o tym, co dany morderca mówi o swojej sprawie i jak on ją widzi od swojej strony, a nie od strony policji. Książka jest napisana w formie pamiętnika i David opowiada o swoich przemyśleniach, rozmowach i tego, co czytał w aktach sprawy. Pokazuje jak starał się pomóc tym ludziom, aby mogli stać się normalnymi, kiedy odsiedzą karę. Mi bardzo podobała się ta książka i przyjemnie się ją czytał. Z wielkim zainteresowaniem, przerzucałam kartki licząc na więcej szczegółów. Opowiada w tak ciekawy sposób, o tak ciekawych przypadkach, że nie sposób się oderwać. Pokazuje życie za murami, o czym my nie mamy nawet pojęcia. Książkę pochłonęłam w półtora dnia i myślę, że warto po tę książkę sięgnąć, jeśli tylko interesuje Was kryminalistyka.

✔️Najpierw nie mogłam się doczekać kiedy książka do mnie dotrze , potem kiedy będę mogła spokojnie usiąść i przeczytać .Miałam duże oczekiwania co do treści , patrząc na okładkę , opisy spodziewałam się w środku wielkiego WOW. Niestety ….. ✔️Miałam nadzieję,że przeczytam coś bardziej ekscytującego , szokującego , nieprawdopodobnego , coś czego jeszcze nie było w innych książkach o tej tematyce . Miałam nadzieję, że autor przedstawi czytelnikowi bardziej drastyczne a zarazem prawdziwe sytuacje , jakieś nawet dokładniejsze opisy zbrodni coś co spowoduje dreszczyk emocji przy czytaniu . ✔️Zabrakło mi również takiej psychologicznej analizy , portretu tych psychopatycznych osobowości , zabrakło mi takiego głębszego i dokładniejszego prześwietlenia postępowania , tego co tak naprawdę ,,siedziało w głowie ” opisywanych osób . Dla mnie to było jak suche informacje w gazecie . Owszem były niektóre momenty lepsze inne gorsze , dużo informacji zbędnych , nie potrzebnych ,nie wnoszących nic ciekawego . ✔️David Wilson ,na podstawie swoich doświadczeń jako dyrektora więzienia , naczelnika , profesora i eksperta kryminologii przedstawił nam kilku morderców , zbrodniarzy z którymi pracował , rozmawiał i przebywał na codzień . Ukazał ich metody działania , ich zachowanie podczas wywiadów czy przebywania w więzieniu . Ale czy tak naprawdę udało mu się sięgnąć do duszy i umysłu , tych niebezpiecznych przestępców ? Przeczytajcie i ocenicie sami !!!! Za egzemplarz książki dziękuje #wydawnictwofilia #filianafaktach

David Wilson wybrał ścieżkę zawodową, w której pracuje z brutalnymi mężczyznami – zwłaszcza z takimi, którzy popełnili morderstwo. W wieku dwudziestu dziewięciu lat został naczelnikiem więzienia. Spotkał się z przeróżnymi zabójcami; często podczas trudnego wywiadu, czasem przy filiżance herbaty, nierzadko patrząc im w oczy i wiedząc, że są psychopatami. Mordercy pozwala nam zgłębić ludzką psychikę, wejść w umysł niebezpiecznych ludzi, by poznać ich motywy, sposób widzenia rzeczywistości. David Wilson przedstawia nam sposób myślenia takich ludzi, bez owijania w bawełnę. Wilson w odpowiedzialny sposób podchodzi do swojej pracy – nie tłumaczy przestępstw dokonanych przez tych ludzi, ale raczej stara się zrozumieć ich na tyle, by móc rozwiązać problem. Autor wierzy w resocjalizację, jednak nie wszyscy mogą ją przejść. Bowiem są takie przestępstwa, po których winny powinien zostać w więzieniu, ponieważ nie ma żadnej gwarancji, że za chwilę nie dopuści się podobnej zbrodni. Ponadto są takie sytuacje, na tyle brutalne i okrutne, po której zbrodniarz musi pozostać w więzieniu, by społeczeństwo wiedziało, że sprawiedliwości stało się zadość. Jest to interesująca książka, po którą powinien sięgnąć każdy, kogo interesuje tematyka przestępczości oraz kryminalistyki. Autor przedstawia rzetelne fakty, pozwala wejść w głąb ludzkiego umysłu oraz skłania do myślenia nad spektrum przypadków. Polecam!

David Wilson "Mordercy" Książka ma 10 rozdziałów. Trafiały się gorsze i lepsze od tych gorszych. Książka „Mordercy” jest dla tych, którzy lubią czytać o mordercach i ich ofiarach. Lecz nie nastawiajcie się tutaj na zbyt wiele, bo za dużo to tutaj nie ma. Momentami byłam trochę znużona, za dużo tych opisów, za mało treści wartościowych i budzących ciekawość. Nie ma tutaj głębszego wejścia w umysł mordercy, nie ma tutaj opisanego rozwoju mordercy, jak to się stało, że się zmienił, w sensie bardziej wejścia w jego historie. Aczkolwiek styl autora jest przyjemny i lekki i książkę czyta się sprawnie. Widać, że została napisana z niezwykłą starannością i zamiłowaniem do tego. Emocji tutaj nie czułam żadnych, bardziej znudzenie, bo czasami miałam po prostu dość czytania o tym jak autor miał kaca, albo że przegrali mecz. Książka składa się z samych przemyśleń autor tego jak przebiegały spotkania, ale nie było w nich nic takiego wow. Rozmów z mordercami też prawie żadnych nie było. Taka po prostu książka, która opisem i okładką przyciąga, ale środek jest nudny 🙄 Ale trafiły się dwa rozdziały, które czytało mi się naprawdę całkiem dobrze. Mnie nie porwała 😣

David Wilson "Mordercy" Książka ma 10 rozdziałów. Trafiały się gorsze i lepsze od tych gorszych. Książka „Mordercy” jest dla tych, którzy lubią czytać o mordercach i ich ofiarach. Lecz nie nastawiajcie się tutaj na zbyt wiele, bo za dużo to tutaj nie ma. Momentami byłam trochę znużona, za dużo tych opisów, za mało treści wartościowych i budzących ciekawość. Nie ma tutaj głębszego wejścia w umysł mordercy, nie ma tutaj opisanego rozwoju mordercy, jak to się stało, że się zmienił, w sensie bardziej wejścia w jego historie. Aczkolwiek styl autora jest przyjemny i lekki i książkę czyta się sprawnie. Widać, że została napisana z niezwykłą starannością i zamiłowaniem do tego. Emocji tutaj nie czułam żadnych, bardziej znudzenie, bo czasami miałam po prostu dość czytania o tym jak autor miał kaca, albo że przegrali mecz. Książka składa się z samych przemyśleń autor tego jak przebiegały spotkania, ale nie było w nich nic takiego wow. Rozmów z mordercami też prawie żadnych nie było. Taka po prostu książka, która opisem i okładką przyciąga, ale środek jest nudny 🙄 Ale trafiły się dwa rozdziały, które czytało mi się naprawdę całkiem dobrze. Mnie nie porwała 😣

Autor, profesor David Wilson był naczelnikiem więzienia, więc niejednokrotnie w swojej pracy zawodowej prowadził przesłuchania i spędzał czas z wszelakiego rodzaju mordercami. Ba...z niektórymi z nich potrafił się nawet zaprzyjaźnić. Głęboko wierzył w resocjalizację i niezmiennie próbował znaleźć odpowiedź na nurtujące go pytanie : dlaczego mordowali? Dlatego razem z nami wchodzi w ich umysły, przedstawia historię, pokazuje zbrodnie i próby manipulacji. Uświadamia nam jak wytwornymi są graczami wyzbytymi wyrzutów sumienia i przekonanych o słuszności swoich zachowań. Książka jest naprawdę przemyślana, napisana rzeczowo i w interesujący sposób. Momentami przeraża, ale i fascynuje, dlatego czyta się ją jednym tchem. Mną najbardziej wstrząsnęła zbrodnia dwójki 10-latków, którzy najpierw skatowali, a potem wrzucili pod pociąg ciałko 2-letniego chłopca, a to, niestety, nie jest jedyna taka okrutna historia.☹️ Książkę ogromnie Wam polecam, zwłaszcza jeśli jesteście zainteresowani takim tematem.

David Wilson to profesor kryminologii i były naczelnik więzienia. Książka ta jest czymś na kształt dziennika, opisuje ścieżkę jego kariery zawodowej, początkowo w systemie penitencjarnym, później w środowisku akademickim oraz jako ekspert zajmujący się profilowaniem. Zawiera zbiór rozmów i spotkań z różnego kalibru przestępcami, przybliża nam ich sylwetki i przedstawia popełnione przez nich zbrodnie. Począwszy od pojedynczych zabójców, przez dzieciobójców, masowych i seryjnych morderców.

Jedna z pierwszych true-crime książek jakie wpadły mi ręce z polecenia. Nie do końca podpasował mi styl pisania i same historie, ale to zapewne kwestia gustu. Przeczytałam dość szybko i równie szybko zapomniałam o czym dokładnie była.