Mój piękny syn

Czyta się dobrze, choć temat ciężki, zwłaszcza dla osób, które się spotkały z opisywanym problemem.

wzruszający, pełen bezwarunkowej miłości, trudnej miłości bo do dziecka które jest narkomanem

Książka chwyta za serce. Warto przeczytać dla samorozwoju. Z pewnością polecam wszystkim

Jest to opowieść o wielkiej ojcowskiej miłości. Na podstawie tej książki powstał film.

...Samo życie...pełna wzruszeń .Warto przeczytać-polecam

Bardzo wciągająca i przepiękna historia, na samym początku trudno było się zabrać za tą książkę ale bo kilkunastu stronach zakochałam się w niej, zachowanie Nicka sprawiało że mogłam się z nim utożsamiać ale też zacząć mu współczuć, dobrze czyta się czcionkę jedyne co nie pasuje mi to nadrukowana naklejka :(

Bardzo wzruszająca i wciągająca historia, która wydarzyła się naprawdę. Dla lubiących trudne historie…..przede wszystkich jest to dramat rodziny i pokazanie niezwykłej miłości, siły i woli ojca, który walczy o zdrowie i życie swojego syna…

Książka rewelacyjna, potrafi nam pokazać jak wygląda uzależnienie od substancji odurzających i trudność wyleczenia się z uzależnienia. Nie mogę się doczekać, aby przeczytać wersję syna Davida Sheff’a

Zakochałam się w tej książce. Dawno nie czytałam czegoś co mnie tak bardzo wciągnęło, że przeczytałam ją w kilka dni i, gdy musiałam iść spać nadal miałam ochotę przeczytać jeszcze kilka stron.

Wspaniala ksiazka o walce z nalogiem. Opisana przez ojca, Pokazuje sprzecznosc roli rodzica w sytuacji uzaleznienia dziecka oraz rozpad zycia rodzinnego i mechanizmy wspoluzalezni

Naprawdę polecam dla osób które zmierzają się z uzależnieniem lub po prostu chcą dowiedzieć się czegoś na ten temat. Książka która wywołuje wiele emocji i pozostaje w pamięci.

Przepięknie przedstawiona historia. Zdecydowanie jest w stanie obiektywnie przedstawić problem uzależnienia bliskiej osoby. Jestem na tak. Polecam

Najpiękniejsza, dająca do myślenia, mega wzruszająca, ukazująca wielką miłość ojca do syna i syna do ojca. Polecam wszystkim.

Obowiązkowa lektura dla każdego ojca. Książka o pełnym oddaniu i zaangażowaniu, które potrafi tylko prawdziwy ojciec.

Bardzo dobrze napisana książka. Opisane trudne życie ojca który walczył o syna. Obaj ciężko doświadczeni przez los...

Ciężkie decyzję musieli podjąć.. Ciekawe jakie ja bym podjęła na ich miejscu.

Piękna, bardzo wzruszająca, nie obyło się bez chusteczek. Polecam każdemu

Prezent sprawił wiele radości. Szybka realizacja. Polecam

wydanie ładne dostawa empik ok, jestem w trakcie lektury

Piękna opowieść o bezgranicznej miłości

Przepiękna aczkolwiek smutna historia.

Ciekawa pozycja w trudnej tatyce.

Piękna i bardzo wzruszająca

Cudowna książka

okej

Książka opowiada o prawdziwej historii buntu i uzależnienia od alkoholu a przede wszystkim narkotyków młodego człowieka który dopiero rozpoczyna życie, opowiedziana z punktu widzenia ojca. Zaczyna się dosyć niewinnie - każdy młody człowiek prędzej czy później sięga po używki co nie dziwi chyba żadnego rodzica. Problem zaczyna się w momencie kiedy temu młodemu człowiekowi - Nicowi - narkotyki zaczynają przesłaniać resztę życia. I to nie byle jakie narkotyki. Nic bowiem uzależnia się od najgorszego z możliwych czyli od metamfetaminy. Statystyki są przerażające - w 2017 roku przez przedawkowanie umiera 175 osób każdego dnia - 8 w ciągu godziny. Dzisiaj mamy rok 2019 i większą dostępność do narkotyków i innych uzależnień więc pozostawiam to do wyobraźni każdego kto to czyta, jak bardzo ta liczba wzrosła. Podobno wszyscy jesteśmy uzależnieni. Wystarczy, że dzień w dzień po pracy wypijemy dwa niewinne piwka. Przez miesiąc. A potem to już staje się naszym swego rodzaju rytuałem. Spróbujcie przestać. Wtedy w waszej głowie rozpocznie się burza mózgów - bo co znaczy wypicie jednego czy dwóch chłodnych piwek po pracy ? Ano właśnie. Znaczy. "Mój piękny syn" pozostaje długo w pamięci. Tworzy obraz rozdarcia rodziny, uzależnienia nie tylko Nica, ale ojca głownego bohatera. W pewnym momencie to co się dzieje z młodym chłopakiem przysłania wszystko - jego ucieczki, kradzieże, to że możliwe że leży gdzieś martwy w rynsztoku - staje się uzależnieniem ojca. Jest tak zaaferowany najstarszym dzieckiem, że zapomina o całej reszcie rodziny. Ale czy można mu się dziwić? Nie jestem rodzicem, ale jestem wstanie to zrozumieć. Książkę czyta się ze smutkiem, chociaż autor stara się momentami udowodnić (chyba bardziej sobie), że stara się jakoś iśc dalej. Kibicujesz im, ale w pewnym momencie, po kolejnej ucieczce Nica z terapii odwykowej, i po kolejnym jego narkotykowym wyskoku, zastanawiasz się, chociaż to jest naprawdę ciężkie, czy nie lepiej byłoby gdyby umarł. Może, po żałobie, potrafiliby się podnieść i pamiętać go takim jaki był przed? Jego młodsze rodzeństwo - zapatrzone w niego jak w bohatera musi patrzeć na to jak się stacza i staje się osobą której nie znają. Obcym, który zawładnął ciałem i umysłem ich ukochanego brata. Warto przeczytać, naprawdę warto, chociaż trzydzieści ostatnich kartek czyta się z wrażeniem, że można sobie je odpuścić, jeżeli ktoś nie zna tematu na własnej skórze. Miałam wrażenie że autor na siłę próbuje przedłużyć książkę. Nie mniej jednak, tak jak już pisałam wyżej, książka naprawdę zapada w pamięć. Kiedy już po niej ochłonę, wezmę się za "Na głodzie" - czyli pamiętnik Nica. I na koniec, parę cytatów które zrobiły na mnie największe wrażenie: "Ale wiecie, myślę, że to nie będzie takie straszne umrzeć. Myślę, że to będzie tak jak dzisiaj: koniec wakacji, kiedy jesteś gotowa wrócić do domu" " To działa jakbyś zażył truciznę i czekał, aż umrze ktoś inny" " Nie dawaj wiary moim obietnicom. Obiecam ci wszystko, żeby poczuć ulgę. Ale natura mojej choroby powoduje, że nie mogę dotrzymywać swoich obietnic, nawet jeśli składałem je szczerze. Nie wierz we wszystko co ci mówię : to może być kłamstwo. Zaprzeczanie rzeczywistości jest jedym z objawów mojej choroby. W dodatku zwyklę tracę szacunek do osób, które mogę zbyt łatwo wywieść w pole. Nie pozwól mi na to,żebym ciebie wykorzystywał czy nadużywał w jakikolwiek inny sposób. Na dłuższą metę nie można mówić o miłości, jeśli nie ma w niej pewnej miary sprawiedliwości" " - Popatrz na mnie tato! Popatrz! - Widzę cię. - Jestem na niebie. - Wspaniale. - Jestem wyżej niż chmury "

"Moje uzależnienie od jego uzależnienia nie służyło nikomu", czyli szczera opowieść o uzależnieniach. Mój piękny syn to historia ojca, która stara się pomóc uzależnionemu synowi. David Sheff to amerykański dziennikarz i pisarz. Publikował na łamach The New York Times, Playboya, Rolling Stone Magazine, Wired magazine i Fortune. W 2008 roku sieć Starbucks uznała Mój piękny syn jako featured book (ang. polecana książka). Na ekrany kin 4 stycznia tego roku wszedł film oparty na dwóch bestsellerowych książkach Davida Sheffa i Nica Sheffa. W ich role wcielają się Steve Carell i Timothée Chalamet, którzy stworzyli wielkie, poruszające kreacje, docenione już przez amerykańskich recenzentów i widzów. Timothée Chalamet zdobył nominację do Złotego Globu za najlepszą rolę drugoplanową i jest również pewnym kandydatem do kolejnej oscarowej nominacji. Mój piękny syn to pamiętnik przeżyć ojca (David), który za wszelką cenę chce pomóc synowi (Nic) wyjść z nałogu. Książka jest oparta na prawdziwych wydarzeniach. Nic, z pozoru normalny chłopak, mając kilkanaście lat pije, pali oraz bierze różnego rodzaju używki. Porzuca swoje plany wchodząc głębiej w nałóg. Przez lata rodzina próbuje nakłonić go do odwyku, jednak Nic oszukuje i ucieka z placówek. David w dość szczegółowy sposób opisał dzieciństwo i młodość Nica (czasami jednak można dostrzec, że próbuje udoskonalić syna np. mówiąc o braku wad). Cała książka podzielona jest na pięć części: Do późna na nogach, Jego ulubiony narkotyk, Jak chcesz, Gdyby tylko oraz Nigdy nie wiadomo. David bezustannie zadaje sobie pytanie, czy jest odpowiedzialny za nałóg syna. Czy zawinił rozpad małżeństwa rodziców Nica? Czy można było jakoś zapobiec zbliżającemu się dramatowi? Czy cała rodzina musi cierpieć z powodu uzależnienia najstarszego dziecka? "Moje uzależnienie od jego uzależnienia nie służyło nikomu. Uzależnienie Nica stało się dla mnie czymś o wiele ważniejszym niż reszta." – ten cytat idealnie opisuje całą książkę. Jest to wstrząsająca historia o bólu i cierpieniu. Nie jest to książka dla każdego. Dla jednych będzie nudna, dla innych wciągająca. Trudny temat, ale jak najbardziej na czasie. Mój piękny syn bardzo dokładnie prezentuje trud rodziny, która zmaga się z uzależnieniem Nica. Mam trochę uwag do tłumaczenia, które momentami kłuje w oczy. Spolszczone angielskie słowa takie jak "mityngi" (jak dla mnie wygląda to nienaturalnie – już lepiej wygląda: miting), Wonder Women jako Cud Kobieta (takiej wersji to jeszcze nie słyszałam :D) itp. Podsumowując: książka nie jest przeznaczona dla wszystkich. Trudna do czytania, pełna cierpienia. Aby historia była kompletna polecam przeczytać pamiętnik Nica – Na głodzie (recenzja wkrótce), który dopełnia Mój piękny syn i jest moim zdaniem dużo bardziej wartościowszym zapisem zmagań Nica.

Książka Davida Sheffa miała być po pocieszeniem i nauką dla wszystkich, którzy zderzyli się (bądź zderzą) z problemem uzależnienia. Autor pokazuje jak trudne jest bycie współuzależnionym, jak wielkim obciążeniem psychicznym jest zbyt wnikliwe analizowanie powodów, a co za tym idzie: nieustanne obwinianie się za chorobę dziecka. "Mój piękny syn" jest opowieścią o długiej drodze do zdrowia nie tylko syna autora, ale całej jego rodziny – żyjącej przez całe lata w strachu, rozczarowaniu i wyrzutach sumienia. W przeciwieństwie do innych pozycji dotyczących narkomanii, ta książka nie jest nastawiona na szokowanie ani drastyczne szczegóły, a na pokazanie próby rozwiązania problemu jakim jest uzależnienie. To naprawdę stonowana, choć niepozbawiona emocji opowieść rodzica, który stara się odzyskać swoje dziecko.

Trudno czytać takie książki samemu będąc rodzicem, ale tym bardziej to lektura obowiązkowa. Pokazuje relacje w rodzinie, gdy czasem jest się tym "za dobrym" ojcem, matką. Pokazuje jak trudno jest się często porozumieć i ajk miłość rodziców jest jednak bezwarunkowa, najmocniejsza. Ta książka mną tąpnęła mimo, że w mojej rodzinie i w moim otoczeniu temat uzależnienia był znany tylko z seriali i literatury, lepszej bądź gorszej. Tę książkę zaliczę zdecydowanie do bardzo dobrej. Perspektywa ma tu duże znaczenie - to mówi ojciec, to jest przefiltrowane przez jego emocje. Koniecznie muszę jeszcze sięgnąć po historię Nica. Też dam znać :)

Film już w kinach, ale mimo doskonałych kreacji Carella i Chalameta, czegoś mu brakuje. To coś z pewnością znajdziecie w tej książce. Historia opowiedziana z perspektywy ojca jest dużo lepiej poskładana, a przez to lepiej wyjaśniona. Z każdej strony bije niesamowita ojcowska miłość, o której zdaje się, że powstało o wiele mniej literatury niż o matczynej. Zdecydowanie warto przeczytać - nie tylko jeśli jesteś ojcem, nie tylko kiedy twoje dziecko wpadło w tarapaty. Znajdziecie tu dużo wzruszeń, pobudzi was do wielu przemyśleń, ale i da iskierkę nadziei. Dla mnie jest jedyną z tych lektur, które zostają z człowiekiem na zawsze.