Mister

Dla Maxim życie było niezwykle łaskawe: uroda, arystokratyczne koneksje i pieniądze sprawiły, że nigdy nie musiał pracować, a noce rzadko spędza samotnie. To idylliczne życie przerywa jednak coś, na co mężczyzna nie jest gotowy: Maxim dziedziczy rodzinny tytuł szlachecki, cały majątek i gigantyczne posiadłości... a także wszelkie wiążące się z nimi obowiązki. To rola, z którą nie umie się zmierzyć. Największym wyzwaniem będzie jednak walka z pożądaniem pewnej tajemniczej młodej kobiety, która niedawno pojawiła się w Anglii. Ta dziewczyna ma w sobie coś więcej niż niebezpieczną, skomplikowaną przeszłość. Zacznę od tego, że moja przygoda z czytaniem rozpoczęła się właśnie od serii E. L. James „Pięćdziesiąt Twarzy Greya” więc z dużą ciekawością sięgnęłam po serię „ Mister and Missus”. Jest to zupełnie inne oblicze niż to, które poznaliśmy w przypadku poprzedniej serii. Główni bohaterowie pochodzą z dwóch zupełnie różnych światów i dzieli ich praktycznie wszystko. Alessia to niezwykle tajemnicza dziewczyna, która sprzątaniem zarabia na swoje utrzymanie. Wystraszona, cicha, skryta, przez co ciekawa i intrygująca. Maxim to z kolei mężczyzna, który lubi rozrywkowe życie bez zobowiązań. Bogaty, dostający to czego chce. Niestety przewrotny los sprawił, ze musiał zmienić swoje dotychczasowe zachowanie. Postać Alessi wzbudzała we mnie jakąś obawę i niepokój, polubiłam ją ale bałam się, żeby wszystko się u niej jak najlepiej ułożyło. Maxim natomiast początkowo nie wzbudził mojej sympatii. Nastawienie do niego zaczęło się zmieniać dopiero z czasem. „Mister” to książka, która ciekawi, szokuje i wzbudza całą gamę emocji. Poznajemy w niej interesujące, realistyczne postacie, które wzbudzają ciekawość, a chemia między nimi jest wręcz namacalna i wyczuwalna. Początki ich relacji przypominały bardziej zabawę w kotka i myszkę niż budowanie zażyłości. Sceny zbliżeń napisane są ze smakiem, bardziej skupiając się na emocjach i uczuciach niż na erotyzmie. Książka porusza niezwykle trudny i drastyczny temat jakim jest handel ludźmi. Muszę także wspomnieć o minusach, jakie od samego początku rzuciły mi się w oczy i niestety były dość uciążliwe. Chodzi tu o bardzo dużą liczbę opisów, które niekoniecznie były potrzebne, a także narrację. Miałam spory problem, żeby się do niej przyzwyczaić. Myślę, że warto sięgnąć po tą książkę i wyciągnąć swoje wnioski, a także poznać inne oblicze Autorki. Ja od razu zabrałam się za drugi tom.

Alessia zdołała uciec handlarzom ludźmi i zdobyła serce angielskiego hrabiego. Zrobi wszystko, by Maxim już zawsze darzył ją uczuciem. Ale czy Maxim na pewno jest tym wymarzonym księciem z bajki? Alessia jest gotowa walczyć ze wszystkich sił o to, co dla niej najważniejsze. Z kolei Maxim, niechętny dziedziczeniu tytułu hrabia Trevethick, podążył za ukochaną aż do dzikiej Albanii. Walczył o nią, nie spoczął, dopóki jej nie zdobył. Teraz – pod groźbą śmierci – musi się z nią jak najszybciej ożenić. Kontynuacja historii Alessii i Maxima. Dwójki, która ma za sobą swoje prywatne przejścia i trudne chwile. Historię rozpoczynamy w Albanii, gdzie bohaterowie czekają na ślub, do którego zostali zmuszeni przez ojca dziewczyny. Na każdym kroku wyrastają przed nimi kolejne problemy i postacie z przeszłości. Były narzeczony, dawne kochanki, nowe obowiązki, które musi przejąć mężczyzna, łatka służącej, która chce poślubić hrabiego, którą przypięto Alessii. Kiedy myślą, że ich życie w końcu zaczyna się układać, kolejne problemy i zmartwienia stają im na drodze do szczęścia. Tak wiele ich dzieli, jednak łączy ich miłość. Czytając tą książkę targało mną wiele różnorodnych emocji. Dzieje się w niej naprawdę dużo. Ponownie mam możliwość podziwiania cudownych krajobrazów Anglii i Albanii. Jednak jak dla mnie, znów mamy tu zbyt dużo zbędnych opisów, które momentami nudzą. Brakowało mi tu trochę większej dynamiki. Początek historii ponownie jest spokojny, jednak im dalej tym akcja trochę mocniej się rozwija. „Missus” to lekki i niezbyt wymagający romans ze sporą ilością stron. Książka, podobnie jak cała seria niestety nie będzie należała do moich ulubionych. Jednak nie mogę powiedzieć, że jest zła. Dla mnie po prostu jest trochę zbyt mało dynamiczna. Na pewno jest to seria, która nie wymaga od czytelnika wielkiego skupienia. Idealna na leniwy dzień z książką, więc jeśli właśnie takiej lektury poszukujecie to ta seria będzie właśnie dla was.