Uniwersum Metro 2033. Metro 2033

NIC DODAĆ NIC UJĄĆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Rok 2033. Ziemia od ponad 2 dekad to radioaktywna pustynia, poprzecinana zionącymi promieniowaniem lejami, na miejscu których kiedyś stały miasta. Zombie, obrzydliwie zniekształcone przez promieniowanie mutanty to tutaj codzienność. Tym nielicznym, którym udało się uratować podczas Sądnego Dnia, gdy poleciały bomby atomowe, którzy zdążyli w porę schować się w ukrytym głęboko pod ziemią kompleksie moskiewskiego metra, świat codziennie gotuje nieustające zagrożenia. Uformowali karłowate państewka, których nędzna egzystencja sprowadza się do walczenia o najmniejsze kawałki nędznego, szczurzego mięsa, o nienapromieniowaną wodę, czy po prostu ochronę filtrów powietrza. Jedyne, o czym ludzie myślą na co dzień, to przeżyć. Za wszelką cenę przeżyć. Witajcie w piekle. Metro 2033 Dmitrya Glukhovsky'ego, to naprawdę mocna książka o życiu mieszkańców stacji WOGN, na których z powierzchnia naciera nowe, jeszcze nie znane nikomu, przerażające zagrożenie. Naprawdę polecam, baaardzo wciąga.

O Metrze dowiedziałem się za pośrednictwem gry "Metro Last Light" gra jest świetna więc kiedy dowiedziałem się, że jest oparta na książkach postanowiłem je sprawdzić i nie zawiodłem się! Świetny duszący klimat, gratka dla fanów postapokaliptycznych klimatów. Świetna fabuła która jest starania prowadzona od początku do końca, pełna napięcia utrzymuje czytelnika w stałej fascynacji tym co się dzieje. Dużo filozoficznych wywodów, można wiele z tej książki wynieść ciekawych rzeczy do rozkminiania. Świat jest pięknie wykreowany, dla mnie dodatkowym punchem do poczucia klimatu ze zdwojoną siłą jest znajomość gry. Serdecznie polecam tą świetną powieść!

Fajnie się czyta,klimat zagrożenia,zaszczucia rewelacyjny,ale dam jeden minus,mianowicie: Dlaczego w świecie tak zepsutym,śmierdzącym,brudnym,gdzie żyją,mordują,kradną ludzie ( Rosjanie ) nie przeklinają,nie używają wulgaryzmów ??? Jak to możliwe ??? Zbir,który mówi kurna... !!! Tego mi brakuje w tej pozycji do pełnej satysfakcji.

Dość fajna i lekka, natomiast zawiera kilka mega podobnych sytuacji, gdzie głównemu bohaterowi udaje się przeżyć (nie dzięki sobie). Jest to mocno schematyczne, żeby nie powiedzieć, iż niemal identyczne. Książka mi się nawet podobała ;)

Doskonała książka, z czystym sumieniem polecam każdemu, kto uwielbia książki sci-fi/survivalowe. Wartka akcja i ciekawa narracja wciągają niesamowicie.

Polecam jak najbardziej ten produkt. Książka wykonana jest elegancko. Treść książki jest także bardzo emocjonująca i wciągająca, polecam w 100%

Najzacniejsza książka postapo, jaką czytałem, a czytałem wiele i wiem coś o tym. chwała wielkiemu czerw... to znaczy, polecam oczywiście.

Świetna książka, wciągnęła mnie. Teraz czyta ją mój chłopak i podziela moje zdanie. Serdecznie polecam!

To trafiony i przemyślany prezent dla mojego syna. Polecam Książka ciekawa napisana ciekawie.

Bardzo fajna książka, rewelacyjnie napisana. Godna polecenia dla fanów takiej tematyki

Dobre sci-fi z wątkiem filozoficznym. Jeżeli jeszcze nie znasz tej serii to polecam.

Dobra książka, a empik to najlepszy sklep . Po dobra książkę tylko do Empiku

jak ktos lubi mroczne klimaty w niepodległej przyszłości to polecam

Polecam wszystkim rosyjską serię Metra - wszystkie czesci sa super.

Przeczytałam zachęcona grą. Nie zawiodłam się

Bardzo ciekawa i wciągająca

Klasyka dla komiksomanów.

Kozak

Ok

Zwykle nie czytuję zbyt wielu powieści SF, jednak z racji tego, że książka toczy się w interesującym mnie otoczeniu, postanowiłem dać tej książce szansę. Całkowicie zaskoczyła mnie wizja postapokaliptycznego świata tego młodego rosyjskiego autora. Dzieło Głuchowskiego czytałem jednym tchem. Nawet pod ziemiią ludzie nie potrafią się zjednoczyć, odświeżeniu ulegają systemy wartości sprzed wielu stuleci, jak i sprzed nie tak dawna. Długie, ciemne tunele przyprawiają o uczucie niepewności. Sam proces powstawania książki był ciekawy, polecam obejrzeć wywiad z autorem na Youtube. Czuć klimat stalkerowski, jest w treści coś rosyjskiego - ten specyficzny styl. Tutaj gratulacje należą się tłumaczowi, który świetnie oddał tajemniczy nastrój moskiewskiego metra - ostatniej ostoi świata chylącego się powoli ku upadkowi. Zakończenie mnie osobiście nieco zdziwiło - to bynajmniej nie jest kolejny happy end. Dodam, że pośrodku znajdziemy świetny, składany plan metra z legendą. Szczerze polecam.

Autor przenosi w świat wyobraźni! Rosyjska literatura ma to do siebie, że kreuje całkiem inny świat, ale tak plastycznie i lekko, że czytelnik natychmiast się do niego przenosi i nie potrafi oderwać od czytania. Metro 2033 można trochę porównać do Jestem Legendą, aczkolwiek... ta druga książka wypada przy Metrze naprawdę blado.

Ostatnio zakupiłam książkę Glukhovskiego "Metro 2033". Już na pierwszych stronach dałam się ponieść klimatowi podziemnego metra, zamieszkanego przez ludzi i... Nie ludzi. W naszych czasach ludzie mieszkający w metrze, nie wzbudzają większego zdziwienia. Tutaj jednak, akcja rozgrywa się po jakimś wybuchu nuklearnym. Ziemia jest zniszczona. Tylko nieliczni Stalkerzy (skąd My to znamy..?) wyruszają co jakiś czas na powierzchnię aby przynieść paliwo do generatorów prądu, drewno na opał, książki... S

Tak, książka napisana bardzo plastycznie i przejrzyście. Ładny język. Swietny klimat postapokaliptyczny. Miesza science fiction z metafizyką i lekkimi przemyśleniami na temat bytu. Momentami przypomina filmy Szulkina. Nie jest to książka akcji, nie jest prostacka jak Zachodnie odpowiedniki. Wprawdzie około 200 stron przypomina zbytnio ilm drogi, ale potem jest lepiej niż na początku. W kilku miejscach ma się wrażenie, że historia dochodzi do finału, a tutaj ku pozytywnym zaskoczeniu brnie dalej.

Mamy rok 2033, w wyniku konfliktu atomowego świat uległ zagładzie. Na powierzchni czeka Cię tylko silne promieniowanie, mutanty i cudownie ocalały Kreml. Tylko nieliczni zdołali się schronić w jedynie bezpiecznych tunelach metra. Jesteś pośród nich? To dobrze, odwlekłeś śmierć, ale na jak długo? Nie lubisz grzybów i wieprzowiny? Po tobie. Szczury przyprawiają Cię o mdłości? Będziesz musiał się przyzwyczaić. Boisz się ciemnych tuneli? Przykro mi, ale do nich nie przywykniesz, każdego dnia nowe legendy opowiadane z ust do ust przy ognisku, dziwne odgłosy zasłyszane w nocy, jakieś cienie, które przypadkiem zobaczysz wciąż i wciąż będą Cię przerażać. To jak wychodzisz na powierzchnię, czy uczysz się nowego życia?! Zostajesz? Super, teraz odszukaj Artema, to on będzie twoim przewodnikiem. Niewinny mały chłopiec- nie daj się zwieść i nie odstępuj go na krok. Książka językowo jest utrzymana na dobrym poziomie, co sprawia, że szybko i miło się ją czyta. Pod względem oddziaływania na emocje i zmysły czytelnika jest rewelacyjna! Nie często się zdarza, że łapiemy głównego bohatera za rękę i jesteśmy tak blisko. W tym akurat wypadku Artem już na mnie czekał. Razem przemierzaliśmy tunele, w których było tak strasznie, że chciało się obrócić przez ramię i cały czas sprawdzać, czy coś aby za tobą nie idzie. Razem czuliśmy na karku oddech czarnych. A w pewnych momentach było już tak ciemno, że autentycznie mnie to męczyło. Pozycja, choć fantastyczna nie jest oderwana od rzeczywistego świata, zawiera kilka odniesień polityczno-historycznych, które pozwalają bardzo ogólnie rozeznać się w historii narodu rosyjskiego. Ja także mam wrażenie, iż książka posiada głębszy sens i niesie pewne przesłanie- to może za dużo powiedziane, ale pewne myśli a propos egzystencji, człowieka, celu ludzkiego życia...Ale na ten temat chętnie poznałabym inne opinie. Szczerze mówiąc lektura z początku bardzo mnie zaciekawiła, wiadomo to w końcu mój pierwszy raz w ciemnych tunelach moskiewskiego metra! Jednak im dalej, tym bardziej zaczynałam się nudzić- nogi odmawiały posłuszeństwa, oczy bolały, a umysł cały czas stawiał pytania typu: co tu jeszcze może się wydarzyć?!, aż tu w końcu, mniej więcej od połowy książki takie rzeczy, iż na skończenie wystarczyły mi już tylko dwa dni :)

Rosyjscy pisarze są mi bliscy i chyba jak żadni inni na świecie nie dali się zwyciężyć prozaiczności. Wszystko, co piszą nosi znamiona romantyzmu. To kraj fizyków – liryków, którzy ogromną wrażliwością i nostalgią potrafią zbudować most łączący dwa przeciwstawne światy. Takie jest właśnie „Metro 2033”. Łączy w sobie mroczną, postapokaliptyczną wizję zniszczonego świata z potrzebą ocalenia choćby cząstki ludzkiego ducha. Stanowi również kapitalną, społeczną analizę ludzkich zachowań, przesyconych odwieczną, irracjonalną potrzebą popełniania wciąż tych samych błędów. Wiem – wielu już o tym pisało. Jednak „Metro” przemawia do mnie tym, że cuchnąca, przesiąknięta strachem rzeczywistość, posiada swego na wskroś romantycznego bohatera - Artema. Bohatera zaplątanego w smolistą rzeczywistość dusznych tuneli, jednak skazanego na misję, jaką jest ofiarność, zadanie, którym jest ocalenie i na finał, jakim jest... W „Metrze 2033” intuicja jest ważniejsza od tego, co empiryczne, odczucia są ważniejsze od zmysłów. Wszak nie musisz widzieć śmiertelnego promieniowania, żeby wiedzieć, że cię zabije. Nie musisz posmakować niebezpieczeństwa, aby mieć pewność, że ci grozi. Nie musisz także dotknąć nadziei, aby ją mieć… Mimo znacznej objętości książki – a może właśnie dlatego – polecam.

Świetny pomysł, dobre pióro.. Przeszkadza mi jednak Rosyjski Kompleks. Nasi sąsiedzi od lat piszą podobnie, przygnębiająco jednostronnie. Zawsze bohater jest dręczony przez system, zawsze pojawiają się ustroje totalitarne wobec których śmiertelnik jest bezbronny. Mnie to nuży i o ile rozumiem Strugackich i Bułyczowa to oczekiwałem w utworach Ķlodego pokolenia jakiejś świeżości. Tej jednak w Metro 2033 nie znalazłem. Druga rzecz ktora mnie drażni to bohaterowie którzy czasami nie pasują do całości. Han jest jak Bombadil w Trylogii Tolkiena... zupełnie nie na miejscu. Nie znaczy to, że książka jest zła. Jest tylko Rosyjsko przewidywalna. Brawa dla autora za nastrój i ciekawą opowieść która wciąga i pozostawia czytelnika w smutnej zadumie.

Długo się zastanawiałam, czy warto przeczytać tę książkę. W końcu postanowiłam po nią sięgnąć. Książka wciąga, dobrze i lekko się ją czyta. Trochę dużo w niej różnych potworów i zjawisk paranormalnych, ale nigdy się nie wie, czy to rzeczywistość, czy tez wyobraźnia bohatera płata mu figle. Po przeczytaniu wysunęłam wniosek (morał?) - to nie zmutowane potwory czy kosmici mogą zniszczyć ziemię i ludzkość. To człowiek swoim lekkomyślnym i egotycznym postępowaniem zagraża samemu sobie, ziemi i pozostałym jej mieszkańcom. Mam tylko zastrzeżenie do redakcji książki - jest dużo drobnych błędów, tzw. literówek i błędów w odmianie - rzecz/postać rodzaju męskiego jest opisana jako ona i odwrotnie.

Kiedy pierwszy raz ją zobaczyłem, to nawet nie słyszałem że takie coś w ogóle istnieje. Kupiłem ją na wakacje, tak naprawdę to z powodu nudy... I ta książka tak niesamowicie mnie wciągnęła, że gdy zobaczyłem, iż jest kontynuacja, jednak nie po polsku, to się załamałem. Na szczęście wystarczyło poczekać trochę i co? Jest ciąg dalszy!!! Szczerze, te książki mają w sobie coś takiego, że nawet jeśli chcesz się od nich oderwać, to nie możesz. Na pierwszej stronie jest ostrzeżenie, iż korzystanie z metra wiąże się z podwyższonym ryzykiem. To powinno być na okładce, w trochę zmienionej formie, a mianowicie że czytanie metra wiąże się z podwyższonym ryzykiem. Jak dla mnie to 6/5

To jest właśnie ta z książka, która wywarła na mnie ogromne wrażenie. (a przyznam, że mało kiedy tak się zachwycam, jestem wymagająca) Nie mogłam się od niej oderwać. Niesamowity pomysł, niesamowita historia, sceneria... ktoś by mógł powiedzieć, że tematy postapokaliptyczne są już przeżytkiem. Radzę sięgnąć po tą książkę! Zakończenie: miażdżące! Gdy kończyłam książkę leżałam w łóżku, ostatnie strony, ja zamurowana... nie wiedziałam czy to co przeczytałam to prawda czy autor robi sobie żarty? Wryło mnie... i to chyba najlepsze podsumowanie książki: gdy ma się ciarki podczas czytania, gęsią skórkę, zadaje się sobie na głos pytania ii ,,kłóci'' z autorem to jest to!