Lightlark. Tom 1

Spoko Książka trochę połączenie Bezsilnej i caravalu ale może być wmiare szybko się czyta fabuła dość lekka i przyjemna. Smutne jest to że widać dużo niewykorzystanego potencjału przez co nie zgrałam się za bardzo z bohaterami. Akcja pod koniec staje się bardzo ciekawa ale strasznie zagmatwana przez co nie dało się tego tak dobrze przeżyć i zrozumieć (dalej nie ogarniam co się wydarzyło). Osobiście uważam że moznabybylo opisać to fajniej i ciekawiej w książce o 100-150 stron mniej. Mimo tego Książka spoko takie 7.5/10⭐️

Bardzo dobry zamysł fajna przyjemna fantastyka z romansem w tle

Mega popularne rkmantasy na booktoku

Love it

Q: Czy zdarzyło Wam się kiedyś tak długo odkładać jakąś książkę… aż później byliście źli sami na siebie, że nie przeczytaliście jej wcześniej? 😭✨ Ja dokładnie tak miałam z „Lightlark” od Alex Aster. Tyle czasu odkładałam tę historię, sama nawet nie wiem dlaczego 😅 I dopiero perspektywa zbliżającej się premiery „Grim & Oro” sprawiła, że w końcu po nią sięgnęłam. No i przepadłam. Ta książka ma w sobie coś bardzo „booktokowego”, ale w tym dobrym znaczeniu 😭 Jest tajemnicza wyspa, klątwy, rywalizacja między władcami krain i to ciągłe poczucie, że właściwie nikomu nie można ufać. A najlepsze jest to, że autorka naprawdę potrafi podkręcić napięcie. Co chwilę miałam w głowie: „okej, ale o co tutaj TAK NAPRAWDĘ chodzi?” 😮‍💨 I właśnie przez to praktycznie cały czas chciałam czytać dalej, bo miałam wrażenie, że pod każdą rozmową i każdym zachowaniem bohaterów kryje się coś więcej. Bardzo spodobał mi się sam motyw Centennial - ta wizja gry, w której wszyscy próbują przetrwać, ale jednocześnie każdy coś ukrywa i każdy jest gotów zrobić praktycznie wszystko, żeby ocalić swoją krainę. Dzięki temu przez większość książki czułam taki fajny klimat ciągłej niepewności. Nigdy do końca nie wiadomo, kto mówi prawdę, kto manipuluje i komu faktycznie można ufać. Isla bardzo szybko mnie kupiła jako bohaterka. Nie jest idealna, popełnia błędy, momentami działa impulsywnie, ale właśnie dzięki temu wydawała mi się taka ludzka. I szczerze? Bardzo lubię bohaterki, które nie są od początku wszechmocne i wszystkowiedzące. O wiele ciekawiej ogląda się ich zagubienie, strach i próby odnalezienia siebie w całym tym chaosie. Tym bardziej że Isla praktycznie cały czas musi grać, ukrywać swoje prawdziwe intencje i balansować między przetrwaniem a własnymi emocjami. No i Grim… 😭🖤 Teraz już totalnie rozumiem cały hype wokół niego. Ta jego aura „mam gdzieś cały świat, ale ciebie może trochę mniej” zrobiła na mnie dokładnie to, co powinna. Relacja między nim a Islą ma w sobie naprawdę fajne napięcie i taki vibe ciągłego balansowania między zaufaniem a podejrzeniami. I chyba właśnie dlatego tak dobrze się to czytało. To nie jest relacja, która od początku daje komfort i bezpieczeństwo, bardziej taka, przy której cały czas człowiek zastanawia się, jakie intencje naprawdę kryją się za słowami i spojrzeniami. Najbardziej podobało mi się jednak to, jak łatwo można wsiąknąć w ten świat. Lightlark jest trochę mroczne, trochę baśniowe, trochę niepokojące i momentami naprawdę ciężko było mi odłożyć tę książkę. To jedna z tych historii, przy których człowiek mówi „jeszcze jeden rozdział”… a później nagle jest 3 w nocy 😭✨ Czy wszystko było idealne? Nie. Momentami miałam wrażenie, że niektóre wątki mogłyby zostać bardziej rozwinięte albo dostać trochę więcej przestrzeni emocjonalnej. Ale szczerze? Bawiłam się przy tej książce tak dobrze, że totalnie mi to nie przeszkadzało. Dla mnie to było po prostu bardzo wciągające fantasy z klimatem, który zostaje w głowie na długo 🖤 🇬🇧 English version “Lightlark” by Alex Aster completely surprised me in the best way. I kept postponing this book for so long, but once I started reading, I couldn’t stop. The mysterious island, deadly curses and tension between the characters made this fantasy world incredibly addictive. And yes… now I totally understand the hype around Grim 🖤✨

O boze co to było😦 zryło mózg

Jedno z moich największych książkowych zaskoczeń w tym roku! Widząc tak wiele różnych opinii i biorąc pod uwagę zachwyty zza granicy, podeszłam do tej serii z dużym dystansem, nie nastawiałam się na nic. A gdy pochłonęłam pierwszy tom w dwa dni i drugi dokładnie w tyle samo - zrozumiałam, że to chyba będzie miłość Seria „Lightlark” to Romantasy pełną gębą z motywem trójkąta romantycznego. To co chyba najmocniej zaskoczyło mnie w tej historii to właśnie fakt, że pomimo przeczytania prawie 1000 stron, ja nadal nie mogę wybrać, którego chłopa wolę bardziej a tutaj ważna informacja ja wręcz zawsze wybieram jednego z bohaterów od razu ! Nawet w najbardziej kultowym Zmierzchu Dobra co jeszcze, bo okazuje się, że nie tylko relacją ta książka żyje. Zaskoczył mnie pomysł na świat przedstawiony, osadzenie go na wyspach, gdzie jedna z nich to serce całej krainy było bardzo ciekawe - tutaj mały mankament zabrakło mi mapki :P Dlaczego wspominam o wyspie, bo z czasem okazuje się, że ten fakt ma spore znaczenie dla fabuły. Podobał mi się też motyw klątwy i zabawa w grę - każde z nas ma swój ukryty cel i dąży do czegoś innego, choć końcowo do tego samego. Dostajemy jeszcze oczywiście przepowiednię, która mówi wprost, że aby zakończyć klątwę należy zakończyć istnienie jednego z narodów? Ludów? Krain? Ach bo nie wspomniałam, mamy 6 krain i każda z nim ma swoją klątwę, jedna jest tak naprawdę gorsza od drugiej. Aby zakończyć klątwę, którą niewiadomo kto rzucił władcy krain stają w szranki w magicznym turnieju, w którym o zadaniach decydują władcy, a jeśli jedno z nich umrze, to cała kraina wraz z nim, że tak powiem dzieje się. I rzeczywiście, pomimo tego, że turniej do najciekawszych nie należy, to wszystko to co dzieje, że wokół niego jest mocno intrygujące. To co mnie wciągnęło najbardziej, to właśnie relacja romantyczna, no autentycznie od czasu wspomnianego wcześniej "Zmierzchu" nie czytałam nic, co spowodowałoby u mnie aż takie niezdecydowanie! Tak więc, jeśli lubicie Romantasy, gdzie relacja gra pierwsze skrzypce, ale pomysł na fabułę nadal zaskakuje - to na pewno nie zawiedziecie się zapoznając się z tą serią <3

Kocham, kocham i jeszcze raz kocham. Najlepsza książka fantasy, którą kiedykolwiek przeczytałam!