Kopia ojca

zadko czytam poslowie lub od wydawcy, tym razem przeczytalem i sadze ze to ostatni zbior opowiadan Dicka, ktory kupilem i ktory przeczytalem, poniweaz zadaje mi sie, ze zrozumialem dlaczego gosciu pisal, kolo czego ciagle sie krecil. oczywiscie nie dowiedzialem sie tego tylko z tego zbioru ale dzieki niemu upewnilem sie w tym co kolatalo mi sie po glowie po tym co przeczytalem wczesniej.

Kolejna porcja Dicka dla każdego. Pięknie prezentuje się na półce, a w środku..... fantastyka w najlepszym wydaniu.

„Kopia ojca” to już trzeci zbiór opowiadań Dicka, tym razem zabierający nas w okres, kiedy talent autora rozwinął się w pełni a pierwsza powieść ukazać się miała na przestrzeni miesięcy zaledwie. Zbiór dojrzalszy, niż poprzednie, bardziej samoświadomy, ale nadal tak samo fascynujący i paranoiczny. Przybliżanie treści w przypadku antologii i zbiorów krótszych form zawsze mija się z celem. Trudno jest także jednym tylko słowem nadać opowiadaniom Dicka konkretną gatunkową etykietkę. Bo i owszem, prawie wszystko co napisał da się włożyć do szuflady opatrzonej podpisem „Science Fiction”, a jednak rozpiętość tematów jakie poruszał w swoich pracach wykracza dalece poza gatunkowe ramy. Już bliżej im do filozoficznych dywagacji i koszmarów paranoika, dla którego szaleństwo było codziennością, niż do czystej fantastyki. Mamy to oczywiście mutantów (w sfilmowanym jako „Next” „Złotoskórym”), mamy też roboty („Ostatni z panów”), obce światy („Dziwny Eden”), podróże w czasie („Stary wiarus”) czy dziwne moce („Psioniku, ulecz mi dziecko”), jednak to w osobliwych odczuciach Dicka odnośnie rzeczywistości i władzy tkwi największa siła lektury. W dwóch najlepszych tekstach w tym temacie autor pokazuje ludzi jak on owładniętych obsesją. Nerwicą. Szaleństwem. W „Łatwym łupie” przyczyną jest wiara głównego bohatera w to, że jest obserwowany przez niby boską istotę, jednak szczyt wątek ten osiąga w „Grze pozorów”. Tu bowiem bohaterami są chorzy psychicznie pacjenci żyjący w świecie niekończących się wizji zagrożeń. Ciągłego ataku niedającego im spokoju. Siła wymowy tych tekstów jest równie wielka, jak w przypadku prac Lovecrafta, który także przecież żył w świecie iluzji i urojeń. U Dicka nawet najbardziej fantastyczne wymysły przejmują prawdą i realizmem, a przy okazji obok kondycji samego autora, doskonale pokazują także kondycję społeczeństwa jego czasów. Nic dziwnego, że po dziś dzień pozostaje on inspiracją, dla każdego, kto tworzy fantastykę naukową – inspirację, a często także materiał do kopiowania. Trzeba jednak pamiętać od kogo wyszły najpierw te pomysły i kto jest ich ojcem. I to jego poznać najpierw, a kiedy już poznacie – do czego gorąco zachęcam i wprost namawiam – przekonacie się, że już żadne SF nie smakuje tak, jak jego i nie zasiewa takich wątpliwości w rzeczywistość. Polecam gorąco!

Philip.K.Dick to pisarz znany przede wszystkim ze swoich świetnych powieści, takich jak Człowiek z Wysokiego Zamku, czy Deus Irae, napisana wspólnie z Rogerem Zelaznym. Niedoceniony za życia, zyskał uznanie dopiero po swojej przedwczesnej śmierci. Introwertyk, wszędzie widzący spiski.Alkoholik i narkoman. Uważa się, że większość swojej twórczości pisał będąc pod wpływem alkoholu, lub narkotyków. Kopia Ojca to zbiór opowiadań powstałych pod koniec lat 50 i 60.. W otoczce science fiction Dick snuje rozważania na temat nas, ludzi.Czy to co nas otacza jest realne, czy jest tylko złudzeniem, które uznajemy za prawdę, aby nie popaść w szaleństwo.Co się stanie jeśli nasze działania doprowadzą do całkowitego rozpadu społeczeństwa, lub do totalnej dewastacji planety.Nasze dążenie do samounicestwienia, brak tolerancji i rozdmuchane ego. Jaka jest natura wszechświata, co czyni nas istotami myślącymi i czy nasza cywilizacja jest gotowa na spotkanie obcej cywilizacji, które nie musi być przyjaźnie nastawiona. Pisane prostym językiem, opowiadania te stawiają odwieczne pytania, na które nie zawsze jest odpowiedź, która by nas satysfakcjonowała. Genialnie wydany zbiór, dodatkowo wzbogacony doskonałymi ilustracjami Wojciecha Siudmaka. Polecam, nie tylko pasjonatom fantastyki.