Homo Patiens

Psychiatra i psychoterapeuta austriacki, więzień obozów koncentracyjnych, m.in. Auschwitz. Studiował medycynę w Wiedniu; z początku pozostawał pod wyraźnym wpływem Freuda, potem filozofów egzystencjalnych. Zasady swojej analizy egzystencjalnej i logoterapii opracował przed II wojną światową. Jego podejście określane jest jako trzecia SZKOŁA wiedeńska. W latach 1942–1945 był więźniem obozów koncentracyjnych w Teresinie, Auschwitz i Dachau. W 1994 roku Katolicki Uniwersytet Lubelski przyznał mu tytuł doktora honoris causa. Książka ==Homo patiens== to wybór najważniejszych pism wybitnego austriackiego neurologa i psychiatry, twórcy trzeciego (po Freudzie i Adlerze) wiedeńskiego kierunku w psychoterapii. Logoterapia oznacza - w największym skrócie - psychoterapię skoncentrowaną na sensie. Punktem wyjścia jest tu obserwacja: człowiek dąży do znalezienia sensu życia bądź też do zrealizowania sensu swego życia. W swych badaniach prof. V.E. Frankl, znany na obu półkulach, odnosi się do trzech źródeł: psychoanalizy, filozofii egzystencjalnej i nauki chrześcijańskiej W pracy Homo patiens przedstawia losy jednostki ludzkiej, uwikłanej w problemy własnej egzystencji. Człowiek musi pytać o sens swego życia wcześniej, niż pytanie takie postawi przed nim samo życie. Psychoterapeutyczne teorie Frankla i jego praktyka medyczna są odpowiedzią na zagrożenia, jakie niesie współczesny świat. Książka przeznaczona jest nie tylko dla specjalistów.