Endymion

Kontynuacja genialnego cyklu Hyperion. Mimo tego, że to już 3 część cyklu, książka trzyma poziom świetnych poprzedniczek. Coś pięknego..

Kontynuacja Hyperiona, tylko że 260 lat później. W tej części więcej jest podróży i przygód, a mniej rozważań religijno-filozoficznych. Tym razem akcja rozpoczyna się na Hyperionie, ale po upadku TechnoCentrum światem zawładnął Pax, czyli zbrojne ramię religii katolickiej. Konotacje są widoczne na każdym kroku - religia jako nadrzędny ruch i władza nad wszystkimi ludźmi. Wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób sprzeciwiają się panującej doktrynie, giną bądź są poddawani ekskomunice, egzekucjom. Tytułowy Endymion jest właśnie jednym z tych, którzy nie chcieli przyjąć krzyża. To on zostaje wysłany z misją, żeby ocalić Eneę, uratować ją przed Paksem. Ich przygody są zajmujące, świetnie się to czyta i naprawdę książka jest niezłą przygodówką, ale nie taką pustą. Akcję oglądamy z dwóch perspektyw. Raz widzimy wszystko oczami Endymiona i Enei, a innym razem śledzimy poczynania de Soyi - kapitana, który z ramienia Paksu ściga uciekinierów i ma zamiar ich schwytać lub zabić.

„Endymion” różni się nieco od pozostałych części międzygwiezdnej sagi Simmonsa. Trzeci tom cyklu jest swoistą „powieścią drogi”, gdyż traktuje o kosmicznej wędrówce, bądź też ucieczce, podczas której trójka przyjaciół odwiedza znane już czytelnikowi światy. Nowego bohatera a zarazem narratora poznajemy na Hyperionie, około 200 lat po wydarzeniach z tomu drugiego. Opowieść, którą snuje stanowi zarówno pewnego rodzaju rozliczenie się z przeszłością, jak i tło pod ostateczne zakończenie historii, jak chociażby zawiązanie się niezwykle ważnego dla fabuły wątku mesjanistycznego. Przed zakończeniem lektury bardzo wskazane jest zaopatrzenie się w ostatni tom cyklu...

Polecam zdecydowanie, tak samo, jak zdecydowanie zalecam czytanie w kolejności: Hyperion, Upadek Hyperiona, Endymion i na koniec Triumf Endymiona. Uwaga! Cykl hyperioński uzależnia. Osobiście przeczytałem to już trzy razy, za każdym razem odnajdując w opowieściach coś nowego.

Po "Hyperionie" i "Upadku..." ta książka opowiada o losach dziecka jednego z pielgrzymów. Trochę się bałam, czy po dwóch wspaniałych książkach Simmons utrzyma poziom. Na szczęście, niepotrzebnie - historia Raula i Enei jest naprawdę wciągająca, na kartach książki przewijają się też losy części pielgrzymów (jakich? tego nie zdradzę xD). Z niejakim odprężeniem oraz zaciekawianiem czytałam o tym, jak naukowa Hegemonia zamieniła się w teokratyczne państwo - może nie jest to naprawdę oryginalne, ale genialnie wykonane. Ja osobiście mocno wczułam się atmosferę kościelnego państwa decydującego niejako nawet o liczbie urodzeń i zgonów. Przyznam, że były fragmenty, które przekartkowałam. Poza tym, o ile Enea - mesjasz pod postacią dziewczynki była bardzo ciekawą postacią, to Raul Endymion wydał mi się trochę płaski. Ale, co tam. "Endymion" nie daje takiego psychicznego kopniaka jak "Hyperion", ale według mnie jest lepszy od "Upadku...". Polecam całą serię!

Powrót do korzeni, czyli do pierwszej części.Simmons to geniusz.Krótko i na temat. Początek trochę drętwy-wiadomo historia się rozkręca. Im dalej tym lepiej. Ostatnie 200 stron wbija w fotel, dosłownie MIAŻDŻY! Autor najlepsze bez wątpienia zostawił nam na koniec. A to co wydarzyło się na Sol Draconi Septem jest najlepszą historią (akcją) jaką do tej pory wymyślił Simmons. To co się wydarzyło na tej planecie przyprawia mnie o gęsią skórkę -świetnie to autor wykombinował!Historia rodem z horrorów Sci-Fi.Po za tym autor oszczędza nam takich cudów jak w "Upadku H" całe te latające motyle itd nie przypadły mi krótko mówiąc do gustu. Tutaj na szczęście jest tego niewiele. Oczywiście pozostałe wątki też są niesamowite, zwłaszcza ten z pewnym ...."wynalazkiem"który ma za zadanie zgładzić Eneę. Gwarantuję, że się nie rozczarujecie. Gorąco polecam!

Niestety, obie książki "Endymion" i "Triumf Endymiona" to ciągnąca się niemal przez cały czas nuda. Naprawdę szkoda na to czasu. Rozmyte i całkowicie wykoślawione wątki z obu tomów "Hyperiona". W zasadzie dowiadujemy, że wszystko, co zostało w nich opisane było bezcelowe. Przebrnąłem przez to, ale żałuję. Lepiej pozostać przy pierwszych dwóch ksiązkach, a te sobie odpuścić. Ogólny pomysł jest ciekawy, ale rozmach przedsięwzięcia przerósł chyba samego autora. W efekcie mamy przerośniętą, nudną opowieść, w znacznej mierze składającą się z "masy tekstowej", nie wnoszącej do akcji niczego istotnego. Trudno nie odnieść wrażenia, że książki były pisane, bo taki był wymóg wydawcy i trzeba było jakoś tę historię pociągnąć.Szczerze odradzam, wielkie rozczarowanie...

Nowi bohaterowie, nowe otwarcie, ale z nawiązaniem do kilku znajomych postaci oraz genialnych pomysłów znanych z "Hyperiona". Jeśli dodamy do tego uniwersum przesunięte o trzysta lat do przodu, elementy filozofii Teilharda de Chardina, szczyptę akcji, żywe dialogi, doskonałe opisy okraszone bogactwem warsztatowym Dana Simmonsa oraz nieszablonowe postaci, to otrzymamy powieść wielowymiarową, która zasłużyła na stałe miejsce na liście najlepszych książek w historii science fiction. Powieść wartą polecenia każdemu miłośnikowi prozy Jacka Dukaja. Mateusz Czubienko, Empik Bielsko-Biała

Porywająca, zachwycająca, niesamowita opowieść. Czyta się z zapartym tchem, bez końca, bez odpoczynku, w dzień, w nocy. Jeśli przeczytałeś Hyperiona, Upadek Hyperiona, Endymiona to z pewnością sięgniesz po Triumf Endymiona - przeczytasz na jednym tchnieniu, oddechu i poczujesz nie zaspokojoną chęć przeczytania jeszcze więcej. Niestety nie ma dalszych części. Polecam

Bardzo lubię styl pisania Simmonsa i jego wyobraźnię. W zestawieniu z Hyperionem pozycja gorsza, i nie polecam czytać tych tomów zaraz po skończeniu Hyperionòw. Można mieć zbyt wysokie oczekiwania i się zawieść. Te książki są poprostu trochę inne.

Książka jest kontynuacją tej serii. Bardzo ciekawe jest nie tylko wydanie ale jej zawartość. "Wymyślony świat" potrafi zaskoczyć. Polecam !

Mistrzostwo! Simmons zmusza do myślenia.