Echo

Echo E. K. Blair Powiem wam, że Bang zostawiła mnie w wielkim szoku, ale to co czuje po przeczytaniu echa to się nie mieści w głowie. Jeszcze zbieram szczękę z podłogi. Po skończeniu Bang cieszyłam się, że mam możliwość od razu sięgnąć po kontynuację serii czarny lotos. Echo to książka, która nie bierze jeńców druzgocze, miażdży i rozwala system. Elizabeth tutaj poznajemy z innej strony, kobieta traci dwie najważniejsze osoby w jej życiu. Książka ujawnia kolejne fakty z przeszłości bohaterki. Przez większość cześć autorka opisuje próby naprawienia relacji Elizabeth i Declana. Ujawnia jak bardzo popieprzona jest psychika kobiety. Jak wiadomo od miłości do nienawiści jest cienka granica, a na nienawiść zdecydowanie sobie zasłużyła. Ogólne przemyślenia zdecydowanie ta książka nie jest normalna jest brutalna, opisy szokują, a z bohaterami zdecydowanie jest coś nie halo. Jednak to właśnie jest fenomen tej serii, zdecydowanie nie jest to historia dla każdego więc jeżeli liczysz, że w tej części coś się zmienia i dostaniesz slodko-gorzki romans to nie tutaj. Trzeba przyznać, że trzyma w napięciu, czyta się praktycznie bez mrugnięcia okiem. Wciąga bez reszty, to mroczna historia. Istny rollercoaster emocji żal, ból, gniew. Boję się czym jeszcze nas autorka zaskoczy już się nie mogę doczekać kontynuacji tej serii. Jeżeli się zastanawiasz czy warto przeczytać? Zdecydowanie TAK!

Książka świetnie napisana, pełna tajemnic i zwrotów akcji ale im głębiej się wczytywałam tym bardziej wkurzała mnie główna bohaterka. Mimo że starałam się ją zrozumieć, nie przekonała mnie do siebie a czasami wręcz wzbudzała moją niechęć. W zasadzie żaden z głównych bohaterów nie przypadł mi do gustu. Momentami miałam ochotę odłożyć tą książkę bo akcja nie szła po mojej myśli. Mimo to polecam fanom mrocznych tematów.

Drugi tom serii Czarny Lotos.Bardzo ciekawa ksiązka trzyma w napięciu . Nie mogłam się doczekać kiedy skończę a jednocześnie nie chciałam jej kończyć.

niestety nie podobała mi się tak jak I część. Mimo szczerych chęci niestety nie rozumiem dłubania przez gówna bohaterkę paznokciami dziury w głowie

Super szybko i dobrze się czyta

👍👍👍

Po niszczycielskim Bang rozległo się Echo, a jego siła jest tak potężna, że trwa ono w nieskończoność, ciągnąc za sobą swoje ofiary w przepaść. "Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie, dłużej niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie… i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też." Nina Vanderwal, a właściwie Elisabeth Acher osiągnęła swój cel, pragnęła zemsty na mężu za zabrane dzieciństwo i dzięki wyrachowanej grze, poniósł on śmierć z ręki mężczyzny, który nieświadomie robił za pionka w tej wyrafinowanej mistyfikacji. Niestety, nie każdy plan można do końca przewidzieć. Tak jak fakt, że nawet, tak zimna kobieta, jak Nina może pokochać prawdziwie mężczyznę, który stał się zabójcą jej męża. Zemsta, którą przez całe lata planowała razem z przyrodnim bratem Pikem miała jednak gorzki smak i nieprzewidywalny obrót spraw. Za sprawą Niny umarł Bennet, natomiast Elisabeth doprowadziła do śmierci Declana i Pike. W jednej chwili straciła ważne dla siebie osoby, została sama, przygnębiona i załamana. Po odczytaniu testamentu męża, który obnaża największy sekret Benneta i rozmowie z ojcem Declana, postanawia wyjechać do Szkocji. Wraz z opuszczeniem dotychczasowego życia umiera Nina, a pozostaje tylko wrak człowieka, zagubionej kobiety, jaką jest Elisabeth. Kobieta nie mogąc żyć bez mężczyzny, którego kochała, postanawia wypełnić pustkę po Declanie, będąc w miejscu, które miało być ich wspólnym domem i o których mężczyzna jej niejednokrotnie opowiadał. Gdy zdesperowana zakrada się na teren posesji, na gorącym uczynku przyłapuje ją nikt inny jak sam Declan. Elisabeth jest zszokowana, że jej ukochany żyje, jeszcze większym szokiem jest reakcja Declana na jej widok. "Śmierć jest nieunikniona - wiem o tym aż za dobrze - ale nie ważne, jak wiele stracimy i jak bardzo uda nam się zobojętnieć, zawsze będziemy czuć w sobie ukłucie pustki. Nigdy nie uda nam się odzyskać fragmentów duszy, które ukochane osoby zabierają ze sobą, odchodząc z tego świata. Pozostają po nich otwarte rany, którym nic nie pomoże się zagoić. " Elisabeth i Declan, to zdecydowanie całkiem inne osoby, jakie poznaliśmy dotychczas. Kobieta zagubiona, uczuciowa, na swój sposób trochę opętana. Nie może wybaczyć sobie, że tak postąpiła z Declaem. Pragnie jego bliskości, wybaczenia z tej potrzeby ukojenie znajduje w samookaleczeniu. Jest w stanie znieść największe poniżenie z rąk Declana, by być tylko przy nim. Otwiera się przed nim, wyjawia swoje sekrety o dzieciństwie, które było koszmarne i o relacji jaka łączyła ją z bratem. Ta zagubiona i załamana dziewczyna przeszła już tak wiele, natomiast los nie jest jej sprzymierzeńcem. Declan natomiast stał się potworem, który jednocześnie kocha i nienawidzi. Nie może patrzeć na Elisabeth, jednak ją kocha, traktuje ją w okropny i pełen pogardy sposób, by potem uświadomić sobie, że popełnia błędy. Mimo wszystko ta dwójka jest dla siebie stworzona, tylko, tak strasznie pogubiona, pełni żalu i nienawiści i miłości. "-Bo ja naprawdę cię nienawidzę, bardziej niż cokolwiek innego na świecie. Każda kropla krwi przetaczana przez moje serce nasączona jest nienawiścią. Chciałbym cię ukarać w najgorszy możliwy sposób, skrzywdzić cię, sprawić że będziesz cierpieć. Ale Bóg mi świadkiem... Kocham cię. " "Echo" to druga część serii Czarny Lotos i nie ukrywam, że z wielką niecierpliwością na nią czekałam. To jedna z tych serii, gdzie każda kolejna część zapewnia nam strasznego książkowego kaca. Po zakończeniu Bang zastanawiało mnie, co autorka nam jeszcze jest w stanie zaserwować. Okazuje się, że E. K. Blair trzyma poziom i z tą częścią zaskakuje nas niejednokrotnie. Mamy tutaj mnóstwo zwrotów akcji, nieprzewidywalnych sytuacji. Autorka w wyśmienity sposób wprowadza nas po raz kolejny w popaprany świat pełen bólu, miłości i nienawiści, nie ma dla niej tematów tabu, powieść przesycona jest żalem, rozpaczą i brutalnością zwłaszcza w scenach miłosnych, których jest niewiele, ale kunszt, w jakim są opisane, sprawia, że w zupełności wystarczą czytelnikowi. Książkę dosłownie czyta się na jednym wydechu, pełni obaw o losy bohaterów, którzy co chwilę stawiani są przed nowymi problemami. Przyznam się, że książka tak wkradła się w mój umysł, iż niejednokrotnie czułam strach, uroniłam łzę, a cierpienie Elizabeth, czułam każdą cząstką ciała. Zakończenie natomiast zostawiło całą masę pytań bez odpowiedzi. Ja już z niecierpliwością czekam na kolejną część serii, mam nadzieję, że nie będzie to długa rozłąka. "Rozkoszuję się świadomością, że Declan posiada antidotum na wypełniającą mnie zgniliznę. Jestem jak anioł męczeństwa, a on - jak oczyszczający bezoar." https://girlsbookslovers.blogspot.com/2018/12/e.html#more

Do tej pory nie miałam styczności ani z tą Autorką, ani w ogóle z jakąkolwiek jej książek, nie mówiąc już o tym, że na daną chwilę nie zaznajomiłam się z pierwszą częścią tej książki. Przyznam, że szczerze w niczym mi to nie przeszkadzało, jakoś dałam sobie radę z fabułą, bohaterami i ogólnie całością. Czy ta książka mnie porwała i zachwyciła? Okey, nie była najgorsza, ale też nie najlepsza. Dostrzegłam w niej troszkę minusów, ale i tak uważam, że ten tytuł zasługuję na uwagę. Słynne ,,Echo" robi wokół siebie niezłe zamieszanie. Może przez wzgląd na fabułę? Początek książki raczej nie zniewala. Jest trochę nudny, mało wciągający. Byłam nim nieco zawiedziona, ale na szczęście nie poddałam się i czytałam tę historię dalej. Wyszło mi to na dobre, bo dzięki temu przeczytałam całość. Jeżeli jednak choć trochę mnie znacie, to wiecie, że przeczytałam opis pierwszej części książki aby choć trochę wiedzieć w czym rzecz. I wiecie co mi się nie spodobało? Wiele osób pisało, że w pierwszej części główna bohaterka- Elizabeth, była ,,babą z jajami". Kobietą pewną siebie, przebojową. Natomiast po przeczytaniu drugiej części, stwierdziłam że główna bohaterka jest zupełnie inną osobą. Przeszła jakąś nietypową przemianę. Trochę mnie to zdołowało, no ale trudno. Oczekiwałam raczej tego, że Elizabeth nadal będzie dobrą bohaterką. Kto wie, może akurat komuś innemu przypadła jej kreacja, ale mi nieszczególnie. Co do fabuły, to przyznam że wciągnęła mnie i cała ta otoczka zdecydowanie przypadła mi do gustu. Może trochę początek co nieco mnie odepchnął, w sensie, był troszkę nudny, taki rozwleczony. Z czasem jednak przyzwyczaiłam się do tego, a fabuła zaczynała się po woli rozkręcać i nadbierać tępa, szczególnie koniec. Czy ta książka jest łatwa, przyjemna? Zdecydowanie nie! Ale nie znaczy to, że jest zła, o nie! To bardzo dobra książka, bardzo brutalna, emocjonalnie bardzo ciężka. Główna bohaterka wiele przecierpiała, miało się stale wrażenie, że ta osoba nigdy nie będzie szczęśliwa. Z kolei, z drugiej strony poznajemy Declana... i tutaj również nie jest tak kolorowo, pięknie i cudownie. I dobrze, bo może tak ma być, bo taka jest fabuła, taki był zamysł Autorki? Po co nam kolejna piękna i zmysłowa książka? Czytelnicy również potrzebują czegoś, co sprawi ,że ich czytelniczy świat przewróci się do góry nogami. Ta książka miejscami jest pogmatwana, niezrozumiała, można powiedzieć, że troche mroczna. Tylko, że ja to lubię, im więcej kontrowersyjnych i niejasnych spraw, tym dla mnie lepiej, bo całość zdecydowanie lepiej się odbiera i ogólnie czyta. Opis fabuły Wydarzenia z poprzedniej części nieco odmieniły życie naszej bohaterki - Elizabeth. Wiem, że Elizabeth żyje chęcią zemsty, jest nieszczęśliwą kobietą, która nosi w sobie wiele ran, smutku i bólu, ponieważ pozostała sama. Nie ma już nikogo... Jej życie obróciło się o sto osiemdziesiąt stopni. Jak się okazuje Elizabeth we wcześniejszym życiu wcale nie była taka idealna, miała ponoć wiele na swoim sumieniu. Można nawet stwierdzić, że jej zachowanie i czyny sprawiły, że pozostała sama. Straciła swojego kochanego męża oraz brata. To dla niej ogromny szok. Bo kto chciałby od razu stracić dwie najważniejsze osoby w swoim życiu? Elizabeth nie potrafi tak żyć. Wydaję mi się, że nie chodzi tutaj tylko o jej zachowanie ale przede wszystkim o zdrowie psychiczne. Zdecydowanie na pierwszy rzut oka widać, że kobieta bardzo cierpi i nie potrafi sobie sama poradzić. Wyjeżdża więc do Szkocji. Niby po to aby odkryć tajemnice chęci zemsty, niby po to aby coś odmienić, może zapomnieć? Spróbować się jakoś zrehabilitować po tym wszystkim, ale niestety nie jest to takie proste. Ten wyjazd znowu wiele zmienia w jej życiu i to znacznie. Ta zemsta... niesie ze sobą zagadkę i tajemnicę. A Elizabeth jest w stanie wiele zmienić. Nie jest to jednak takie proste, ponieważ wiele zmienia się w jej życiu po przyjeździe do Szkocji. Nie są to jednak pozytywne zmiany. Wszystko ponownie niszczy się i zmienia o sto osimemdziesiąt stopni. To dla bohaterki zdecydowanie za dużo...

https://kochajacaksiazki.blogspot.com/2018/11/198-e-k-blair-echo.html „Echo” jest drugą częścią niezwykle mrocznej serii pt. „Czarny lotos”, autorstwa E. K. Blair. Pierwszy tom – „Bang” wstrząsnął mną do głębi i na długo pozostał w mej pamięci. Byłam zachwycona tą historią do tego stopnia, że dostała ode mnie najwyższą ocenę, tj. 10 pkt. Drugiego tomu wyczekiwałam z ogromną niecierpliwością. Gdy w końcu wymarzony egzemplarz trafił w moje dłonie, ponownie zakochałam się w twórczości tej autorki. Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie, dłużej niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie… i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też. Jak głupia sądziłam, że w pierwszym tomie autorka wyczerpała całkowicie limit dramatów głównej bohaterki, wyjaśniła wszelkie tajemnice, dlatego ogólnie rzecz biorąc, zastanawiałam się, co ona może mi jeszcze pokazać. A tu taka niespodzianka. „Echo” przerosło wszelkie moje oczekiwania, całkowicie porywając mnie już od pierwszych rozdziałów. W II tomie autorka w ogóle nie zwalnia tempa. Już na samym początku zrzuca na nas bombę, która mnie osobiście zwaliła z nóg. Po raz kolejny jestem zachwycona umiejętnościami autorki w dziedzinie budowania napięcia, tworzenia brutalnej i szokującej fabuły jak i odkrywania kolejnych tajemnic w odpowiednich momentach. Nie da się ukryć, że twórczość pani Blair całkowicie wychodzi poza schemat, dostarczając dzięki temu czytelnikowi maksymalną dawkę adrenaliny. „Echo” to jedna z nielicznych książek, która szokuje ale i zachwyca swą mrocznością i brutalnością. Tak jak już wspominałam w skali brutalności I tom nie różni się od II. Jestem pełna podziwu dla autorki za poruszanie tak odważnych tematów, stworzenie tak wyrazistej fabuły. „Echo” tak samo jak „Bang” owiane jest wyrazistym pożądaniem i namiętnością, choć zdecydowanie w innym tego słowa znaczeniu. Jeśli w pierwszym tomie ta namiętność łączyła się z miłością, tak w przypadku „Echa” pożądanie zespoliło się z czystą nienawiścią. Z tym wątkiem „hate&love” bywa dość różnie. Zazwyczaj bywa tak, że bohaterowie się nie znoszą, kryją w sobie jakieś dawne urazy wobec tego drugiego, ale potem niespodziewanie i ze wzajemnością odkrywają w sobie głębokie uczucia . Oklepany dość temat, zwłaszcza we współczesnych romansach. W tym jednak przypadku autorka pozytywnie mnie zaskoczyła, gdyż według jej wizji, te skomplikowane uczucia, jakie łączyły bohaterów wcale nie doprowadziły do tego, że którekolwiek z nich diametralnie się zmieniło. Wręcz przeciwnie. W „Echo” widoczna jest wyraźna zmiana w psychice Niny/ Elizabeth. W pierwszym tomie, poznajemy ją jako niezwykle silną, niebezpieczną, pozbawioną wszelkich skrupułów kobietę, która dla zemsty jest gotowa poświęcić wszystko. Nie mniej jednak dramatyczne wydarzenia, jakie miały miejsce w zakończeniu I tomu sprawiły, że w kolejnym tomie mamy już do czynienia z wrakiem człowieka. Poznajemy kobietę wyniszczoną przez swoją nienawiść, pogrążoną w rozpaczy za tymi, których straciła. Autorka wprowadza nas jeszcze głębiej w jej niepokojącą, momentami chorą psychikę, sprawiając, że te wszystkie mdłe i oklepane bohaterki odejdą w niepamięć, a na ich miejscu (z pewnością na długo) zasiądzie Elizabeth. Po raz kolejny autorka zostawiła mnie z zaskakującym zakończeniem, które zrodziło jeszcze więcej pytań w mojej głowie. Mam tylko nadzieję, że Wydawnictwo NieZwykłe nie będzie kazało nam zbyt długo czekać na premierę III tomu. „Echo” jest rewelacyjną kontynuacją serii „Czarny Lotos”. To brutalna i chora historia, która niesamowicie uzależnia. Jest jak narkotyk, który nie wypuści Cię ze swych ramion, jeśli nie weźmiesz całej dawki, a po wszystkim pozostawia po sobie uczucie pustki i chęci na więcej. Gorąco polecam! Moja ocena: 10/10

W tej recenzji nie będę owijać w bawełnę, dlatego przygotujcie się na wszystko. Dawno nie czytałam tak dziwnej, pieprznej i erotycznej historii. Nie wiem co bierze autorka, nawet nie chcę wiedzieć, ale jej wyobraźnia jest tak szalona i nieprzewidywalna, że szkoda gadać. Jeszcze kilka miesięcy temu myślałam, iż nic mnie zaskoczy po przeczytaniu "Bang", a tu proszę! Na horyzoncie pojawiło się "Echo" i moje przekonania poszły do lasu. Jeżeli pierwszy tom był moim zdaniem porządnie pieprznięty (przeprasza za wyrażenie) to nie mam bladego pojęcia jak powinnam opisać kontynuację. Nie ma takich słów Kochani! Tych emocji nie da się opisać, a Pani Blair na serio musi trochę przystopować, ponieważ boję się sięgać po ostatnią część. A wiecie co najbardziej mnie martwi? Ta książka, a raczej ta seria naprawdę mi się podoba, a jest brutalna, "brudna" i bezwzględna w każdym calu. Jestem w szoku. Naprawdę jestem w ogromnym szoku, ponieważ "Echo" chwilami mnie odtrącało, obrzydzało, a mimo wszystko nie mogłam się oderwać. Co z tego, że historia Elisabeth mnie szokowała? Co z tego, iż nie rozumiałam poczynań bohaterów? Kogo to obchodzi?! Nie przeszkadza mi szok, obrzydzenie i niezrozumienie, ponieważ ta książka i tak jest fantastyczna mimo to. Detektywie, czy z Tobą jest wszystko w porządku? Nie mam pojęcia! Ale naprawdę lubię historię Niny/Elizabeth i jej haremu. A skoro zaczęliśmy już temat naszej gwiazdy, to nic się nie zmieniło - nadal nie wiem czy ją lubię. W pierwszym tomie miałam o niej mieszane zdanie, a teraz kompletnie nie wiem co o niej myśleć. Nadal z Niną/Elisabeth jestem na etapie tolerowania. Aczkolwiek muszę przyznać, iż w tym tomie główna bohaterka pokazuje nam kompletnie inne oblicze. Ona potrafi być czuła, sympatyczna, a nawet ludzka. Jak to jest możliwe? Tego na pewno Wam nie zdradzę, chociaż nie. Szepnę Wam słówko. Przybliżcie twarze do ekranu. Jeszcze bliżej. A teraz uważnie czytajcie - miłość czyni cuda. Dokładnie tak. Wracając do tematu Elisabeth/Niny to nadal potrafię ją skarcić i umiem usprawiedliwić, dlatego nie jest dobrze. Chociaż chyba w tym tomie zaczęłam ją lepiej rozumieć, ponieważ poznałam jej przeszłość , trudne wybory i demony z którymi kilka lat temu zawarła pakt. W każdym razie muszę przyznać, iż autorka stworzyła naprawdę oryginalną postać z ogromnym jajem. Ta dziewczyna jest tak nieprzewidywalna, trudna i niepohamowana, że na bank nie spotkacie drugiej takiej bohaterki. Za co lubię tę opowieść? Za multum przeróżnych emocji. Przy tej pozycji nie można się nudzić, ponieważ jest wciągająca jak odkurzacz, gorąca jak wulkan i pieprzna jak pieprz. Historia Elisabeth mnie ponownie mnie zaskoczyła, zdenerwowała, ale przede wszystkim wywołała we mnie wiele przeróżnych emocji. Chwilami byłam wściekła, zła, obrażona, obrzydzona i udobruchana, by za chwilę znowu się wściekać. Nie wiem dlaczego autorka tak bawi się moim kosztem, ale dziękuję jej za napisanie tak nieujarzmionej, rozbuchanej i zwariowanej historii. Nie wiem jak wytrzymam do premiery trzeciej części, ale jakoś muszę to przetrzymać. "Echo" to mocna, oryginalna i szalona opowieść o żywiołowej miłości, niepohamowanym pożądaniu i ogromnej nienawiści. Znacie to powiedzenie, że od miłości do nienawiści jest jeden krok? Jeżeli nie, to Elisabeth i jej ukochany mogą być tego najżywszym przykładem. Będzie ostro. Będzie brutalnie. Będzie wybuchowo. Nie wierzycie? To przeczytajcie "Echo".

Zakończenie „Bang” E.K.Blair pozostawiło mnie w osłupieniu i dosłownie wbiło mnie w fotel. Z ogromną niecierpliwością czekałam na „Echo”. Choć pierwszą część przeczytałam już jakiś czas temu, to wciąż w mojej głowie pojawiały się myśli, które nie pozwoliły mi zapomnieć o książce. Czy „Echo” jest lepszą częścią i dostałam odpowiedzi na nurtujące mnie pytania? Po kilku pierwszych rozdziałach odnosi się wrażenie, że to zupełnie inna książka. Czy gorsza? „Echo” zaczyna się spokojnie i leniwie, jednak nie można powiedzieć, że brak w niej emocji. Autorka zadbała, by z każdą przeczytaną stroną pojawiało się w naszej głowie pytanie: Co tu się dzieje!? Główna bohaterka z przebiegłej i żądnej krwi kobiety stała się zupełnie inną osobą. Elizabeth właśnie zdała sobie sprawę, że straciła dwie osoby, które kochała. Pochowała znienawidzonego męża oraz ukochanego brata i straciła prawdziwą miłość swojego życia, Declana. Zrozpaczona leci do Szkocji, by na własne oczy przekonać się, co straciła, gdy ukochany proponował jej ucieczkę. W Szkocji poznajemy nową Elizabeth, emocje przejmują nad nią władzę, a ona sama przypomina wiecznie szlochającą mimozę. Nie umie poradzić sobie psychicznie z sytuacją, w której się znalazła i zamiast próbować ułożyć sobie życie na nowo, nieustannie okłada się pięściami. Na dodatek powracają obrazy z brutalnej przeszłości, które jeszcze mocniej oddziałują na słabą już psychikę bohaterki. Czy stanie się coś, co sprawi, że będzie normalnie funkcjonować i może ponownie kogoś pokocha? Początek jest naładowany emocjami i nie są to pozytywne emocje, dominuje tu żal, ból, gniew. Nie śmiałam nawet wyobrażać sobie, co może na mnie czekać w drugiej części „Czarnego lotosu”, ale to jak zaczyna się książka wywołało u mnie ogromne niedowierzanie. Czy ja na pewno czytam kontynuację „Bang”? Na szczęście to była krotka chwila zwątpienia i ponownie E.K. Blair zaserwowała potężną dawkę adrenaliny. Akcja momentalnie nabiera rozpędu, gna przed siebie, aż nie sposób odłożyć lekturę na później. Jak najszybciej trzeba się dowiedzieć, czym nas jeszcze zaskoczy autorka i co się jeszcze wydarzy. A będzie się działo! Elizabeth, choć wciąż jeszcze nie będzie kontrolowała emocji, znajdzie się w ogromnym zagrożeniu. Blair zdradzi nam także kilka bardzo istotnych informacji o ojcu dziewczyny i pojawi się bardzo ważny bohater. Będą emocje! Fabuła jest jeszcze mocniej zakręcona i książka gwarantuje jeszcze szybszą i niebezpieczniejszą jazdą rollercoasterem. Autorka ponownie spowodowała, że moje serce bilo mocniej a na usta cisnęły się same niecenzuralne słowa. Jeszcze nigdy nie czytałam takiej książki! Zakręconej, ale bardzo dobrej. Spełniła swoje zadanie i ponownie nie mogę o niczym innym myśleć, pragnę, by jak najszybciej pojawiła się trzecia część, potrzebuje tego bardzo! Książka dosłownie emocjonalnie niszczy. Będziemy patrzeć, na miotającą się w swojej rozpaczy bohaterkę, zobaczymy jak poznaje miejsce, w którym mogłaby mieszkać i być szczęśliwą. Zamiast tego straciła wszystkich tych, których kochała, bo czy na kłamstwie można zbudować prawdziwy związek? Bang, Bang i zostało już tylko echo. Mimo że „Echo” miażdży, wciąż chce się więcej. Książka nie pozwoli Wam o sobie szybko zapomnieć i nie będziecie mogli doczekać się kolejnej części. Nie ma co się zastanawiać, ją trzeba po prostu przeczytać.

Gdy echo wybrzmiewa w oddali oznacza, że historia jeszcze się nie kończy. Gdy głosy nie cichną, jest szansa na wszystko. Czy dźwięk ten będzie silniejszy od ciszy, która niesie się w oddali? Są takie książki na premierę których czekamy z zapartym tchem. Są historię, których finał pozostawia w naszej głowie mnóstwo pytań. Są autorzy, których proza przenika nam do krwi. I bez wątpienia E.K. Blair doskonale odnalazła się w tej roli pisząc serię, która idealnie trafiła w moje oczekiwania i zaskoczyła mnie poprowadzoną fabułą, której intensywna atmosfera zbudowała w mojej głowie prawdziwe obrazy. Dlatego nie mogłam oprzeć się kontynuacji. I otrzymałam historię inną niż jej poprzedniczka, ale zdecydowanie równie dobrą. Pierwszy tom serii Czarny Lotos zaskoczył nas finałem. Pozostawił w naszych głowach mnóstwo pytań bez odpowiedzi. I zmusił do intensywnego myślenia - co będzie dalej? Okazało się, że autorka miała plan na swoją serię, który rozwinęła w kontynuacji bardziej niż mogłam się spodziewać. Jednak musicie przygotować się na ciąg dalszy, który wydaje się odrębną częścią fabuły. Rozpoczyna się sentymentalnie, niemal nostalgicznie, przywołując wspomnienia. Elizabeth Archer, bohaterka która przecież wcześniej pokazała prawdziwy pazur niezależnej kobiety, zaczęła użalać się nad swoim losem. Zrobiło się więc smutno, nie tak porywająco jak wcześniej, nie tak drastycznie... do czasu, gdy akcja ponownie wskoczyła na tory niekontrolowanej adrenaliny. Nie mogłam oderwać się od fabuły. Nie mogłam wyjść z podziwu jak łatwo przyszło Blair zmylić mnie pozorami, by w najmniej oczekiwanym momencie ponownie porządnie mną wstrząsnąć. Elizabeth szybko wróciła na pierwszy plan jako przedstawicielka tych bohaterek, które lubię najbardziej - silna, odważna, świadoma, pewna siebie. Kobieta, którą śmiało można byłoby postawić jako wzór do naśladowania, gdyby nie to poczucie lęku emanującego z każdego jej ruchu. Co kryje się w głowie głównej bohaterki? Co nią kierowało? Jakie wybory zmieniły ją nieodwracalnie? W tej powieści otrzymujemy szansę zajrzenia w głąb umysłu kobiety, która zaskoczyła nas wielokrotnie podejmowanymi decyzjami. Chciała bezwzględnie zemścić się na mężu a wpakowała w sam środek piekła, z którego nie było wyjścia. Żyjąc z piętnem mordercy ukazała cały proces zachodzący w człowieku o zachwianej psychice. Wytrąciła mnie z równowagi swoimi wyborami, zatrzymała głębią postaci, której autorka nadała fantastyczną charyzmę i wiarygodne kształty. Podsumowując - "Echo" to ścisła kontynuacja "Bang", czyli książki przypominającej emocjonalny rollercoaster. Także tutaj emocje nie mają końca, chociaż przechodzą na drugi plan ustępując miejsca kreacji głównej bohaterki, która pokazała się od strony człowieka z prawdziwie zachwianą psychiką. Mordercze myśli, dramatyczne działania, bezwzględność, która nie ma końca. Inna niż wszystkie, zaskakująca, intrygująca, drapieżna i niebezpieczna. To książka dedykowana tylko tym odważnym, ale ten kto zaryzykuje - na pewno nie będzie rozczarowany.

Po tym jak miałam okazję zapoznać się z poprzednim tomem oraz rozczulić się nad przedstawioną w nim treścią, po prostu nie mogłam się doczekać, aż w końcu przyjdzie dzień, w którym to będę mogła zapoznać się z następnym tomem, aby przekonać, czy będzie tak świetny jak poprzedni. Czy był? Przekonajcie się o tym w reszcie recenzji. I tym razem zachwycałam się nad przyjemnym i łatwym w odbiorze stylem autorki, dzięki czemu całość czytało się szybko i przyjemnie oraz pozostało mi po niej wiele miłych wspomnień, których z pewnością długo nie będę w stanie zapomnieć. Oczywiście nie była to dla mnie nowość, jednak miło jest odkryć, że wraz z pojawieniem się kolejnego tomu, styl i pomysły E.K. Blair nadal pozostają tak niesamowite. Bohaterowie tej książki nie ograniczają się tylko i wyłącznie do stronic tej książki, oni żyją własnym życiem, a ich świat miesza się z naszym, tworząc coś po prostu niesamowitego, na co z pewnością warto zwrócić uwagę. Ponadto nie są to typowo puści i nie wiadomo jak niesamowite postacie pozbawione wad i skaz. Oni także popełniają błędy i dzięki temu bardziej przypominają nas, normalnych śmiertelników, co według mnie jest naprawdę świetne. Przyznam szczerze, że sądziłam, że po tym jak Elizabeth zostanie sama, akcja będzie ciągnąć się byleby tylko iść dalej, więc jak wielkie było moje zadowolenie, gdy okazało się, że jest wręcz przeciwnie, a przedstawione tam wydarzenia nadal mogą być ciekawe. Moim faworytem bez dwóch zdań stał się Declan, którego polubiłam za dość specyficzny sposób bycia. Nie chcę zdradzać wam zbyt wiele, gdyż wiem, że nie wszyscy mieli okazję zapoznać się z pierwszym tomem tej serii więc napiszę tylko, że akcja jest tak samo niesamowita co poprzednio, a co za tym idzie godna uwagi. Przyznam szczerze, że mimo iż spodziewałam się, że zachwycę się przedstawioną tam akcją, nawet nie sądziłam, że ta opowieść pochłonie mnie do tego stopnia, że po chwyceniu tej lektury, nie będę w stanie oderwać się od niej dopóki nie zapoznam się z ostatnią stroną. Jeżeli więc udało mi się w chociażby maleńkim stopniu pobudzić waszą wyobraźnię, serdecznie zachęcam was do sięgnięcia po tę książkę, bo naprawdę warto i jestem więcej niż pewna, że z pewnością nie zawiedziecie się na przedstawionej tam fabule. Osobiście jestem nią zauroczona i z pewnością jeszcze niejednokrotnie przeczytam ją ponownie. Jak najbardziej polecam!

To książka wobec której nie da się przejść obojętnie. Jedynym pytaniem, które po jej skończeniu kotłuje się w głowie jest „CO TU SIĘ WŁAŚNIE WYDARZYŁO?!”. Początek historii po zdarzeniach z poprzedniej części jest raczej spokojny. Ze stron sączy się wszechobecny smutek, żal i nienawiść bohaterki do sytuacji w jakiej się znalazła. W końcu nie taki miała plan. Postanawia zmienić otoczenie i wyjechać. Nie może znieść myśli o tym, że została sama. Ogarnia ją bezsilność i szaleństwo. I chociaż początkowo mamy wrażenie, że ta część jest zdecydowanie słabsza, bo nic się nie dzieje… to nic bardziej mylnego! Po jednym wydarzeniu następuje taki wybuch, że nie potrafimy się oderwać od tego, co ze strony na stronę serwuje nam autorka. Bohaterka zaczyna wariować, popada wręcz w chory obłęd. Los sobie z niej drwi na każdym kroku, a ona nawet na chwilę nie może zaznać spokoju. Akcja nabiera rozpędu… a my z szeroko otwartymi oczami nie wierzymy w to co czytamy! Świetna kontynuacja „Banga”! I z góry zaznaczę, że to książka zdecydowanie dla osób o mocnych nerwach w wieku +18! Opisy jakie tam znajdziemy nie tylko mogą nas zemdlić… ale i czasem zniesmaczyć. Są dramaty, jest brutalny seks oraz drastyczne opisy kobiety, która straciła rozum i krzywdzi się w bardzo obrzydliwe sposoby. Mam nadzieję, że nikt się nie obrazi, gdy powiem, że ta książka „ryje mózg” dosłownie i w przenośni. To o czym w niej przeczytamy wywiera na nas ogromne wrażenie. Oczywiście wszystkie te złe obrazy to negatywny oddźwięk traumy z dzieciństwa, która zniszczyła Ninę. Uraz ten sprawiła, że zrodził się w niej potwór, który zbiera swoje tragiczne żniwo. Do końca nie wiem czy przechodzi jakąś przemianę, bo jak dla mnie to idealna pacjentka szpitala psychiatrycznego, ale coś w niej pęka. Dociera do niej, że sieć kłamstw, które utkała zabrały jej znacznie więcej ofiar niżeli by się spodziewała. Książka bardzo mi się podobała. Podobał mi się również styl pisania autorki. Mimo tego, że nie pisze o rzeczach łatwych, to potrafi idealnie ubrać w słowa zagubienie, szaleństwo i tęsknotę bohaterki. Gra na naszych uczuciach i zmusza nas do przeżywania wszystkiego ze zdwojoną siłą. Rzuca nas na kolana z każdą porażką Niny i wzmaga apetyt na kontynuację... bo nie będę ukrywać, jestem szalenie ciekawa, co nam zgotuje w trzeciej części pt."Hush". Polecam bardzo! @tina_booklover

"Echo" to kontynuacja serii Czarny Lotos autorstwa E.K Blair. To książka dla osób o mocnych nerwach, wytrzymałych uczuciach i zdrowym sercu. W tej powieści nie możecie być pewni niczego, bo nic nie jest takie, jakie się wydaje. Po pierwszej części myślałam, że kontynuacja nie może mnie już zaskoczyć. Myliłam się! E.K. Blair jest mistrzynią w tym gatunku. Mroczny klimat, tak bogato skonstruowane charaktery postaci, dosadny język i momentami przerażające sytuacje to wszystko sprawia, że losy Elizabeth pochłania się w moment. Akcja rozwija się w miejscu gdzie skończył się poprzedni tom. Widzimy jak cały, misterny plan Elizabeth odbił się na jej psychice, jej życiu. Kiedy nieplanowane emocje zniszczyły cały wybudowany mur, za którym chowała się od dzieciństwa. Teraz już wie, że śmierć nie sprawia, że miłość i nienawiść od tak znikną. Czuje, że jej teraźniejsza sytuacja jest kompletnie bez wyjścia, jest w opłakanym, tragicznym stanie psychicznym, a to co będzie się działo w dalszych etapach przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Sądzę, że tego cyklu nie będzie w stanie nic przebić. Tak upleciona, uwikłana i splątana akcja, gdzie czytelnik nie może być pewny, kto żyje, kto nie, kto jest dobry, kto zły wciąga nas w niesamowity wir wydarzeń. Mieszanina miłości i nienawiści na największym poziomie. Dziwię się, że lubię takie książki, ale to co mnie do nich ciągnie to ten specyficzny charakter. Nie ma tu mdłej, miłosnej opowiastki o cudownym, bogatym życiu. Za to otrzymujemy dawkę brudnych emocji, prawdziwy przekrój psychologiczny głównych bohaterów i niesamowity splot zdarzeń. Autorka, aby jeszcze bardziej podkreślić wydarzenia, "wywleka" ze swoich postaci wszystkie najgorsze cechy ludzkie. Pokazuje naszą obrzydliwą naturę, nasze zezwierzęcenie i to, że wszystko, co nas w życiu spotyka kształtuje nasz charakter w dalszym życiu. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej serii i nie mogę się doczekać następnej części. "Echo" to książka dla dorosłego, dojrzałego czytelnika. Nie nadaje się dla nastolatków czy młodzieży. Aby dobrze ją zrozumieć, trzeba otworzyć się na to co autorka ma nam do zaoferowania, bo tutaj nie ma zwyczajnej opowieści o miłości, zdradzie, czy trudnych życiowych dylematach, za to jest brutalność, nienawiść, pożądanie i samookaleczanie i trud życia z poczuciem winy.

Elizabeth po wydarzeniach, które miały miejsce w 'Bang' całkowicie się załamuje. Zemściła się na człowieku, który jak twierdzi przed laty odebrał jej wszystko, ale przez manipulację i kłamstwa straciła dwie najbliższe jej osoby. Samotna Elizabeth zaczyna tracić zmysły i nie wie co dalej począć ze swoim życiem. Jej zachowanie w 'Echo' niejednokrotnie uświadamia, że nie jest ona zdolna do racjonalnego myślenia. W jej życiu nie ma osoby, która wskazałaby jej odpowiednią drogę, zamiast tego otacza się toksycznymi osobami, które swoim zachowaniem i to w jaki sposób ją traktują, ostatecznie doprowadzą ją do autodestrukcji. W końcu ile cierpienia może znieść jedna osoba? Jakie są jej granice? Jeszcze nikt ich nie przekroczył, ale jest na tyle słaba, że jest podatna na wszystko. Niczym kukiełka, pozwala sobie na każdy cios wymierzony w swoją stronę. Wydarzenia opisane w "Echo" są tragiczne, wręcz drastyczne. Czasami trzeba przymknąć oczy albo przekartkować, bo nasze wrażliwe serce nie jest w stanie znieść niektórych momentów. Każda postać jest przepełniona nienawiścią i chęcią zemsty. Elizabeth nie jest jedyną osobą, która postradała rozum. Okazuje się, że wydarzenia z Bang wypłynęły jeszcze na inne osoby. Wyszłabym na socjopatkę, gdybym napisała, że to co czytałam podobało mi się, ale bez dwóch zdań jest to bardzo dobrze napisana pozycja i w książkach o podobnej tematyce nie ma sobie równych. Intensywna, i wyniszczająca historia, która wciąga, porusza a czasem nawet przeraża. Jej zadaniem jest złamanie naszych serc i doskonale spełnia ona swoją rolę. Zemsta Elizabeth zraniła wiele osób, niektórzy z nich byli tylko przypadkowymi ofiarami. Ciężko jest pojąć fakt, że jedna kobieta była w stanie zmanipulować tyle osób. Karma wraca. W Echo to Elizabeth jest ofiarą, to ona jest zabawką. Wszystko idealnie podsumuje cytat z Konfucjusza: "Zanim wstąpisz na drogę zemsty, wykop dwa groby" - Elizabeth wykopała już niejeden grób i myślę, że na sam koniec będzie musiała wykopać jeden dla siebie. Echo utwierdza mnie w przekonaniu, że nie ma dla niej ratunku, a tym bardziej szczęśliwego zakończenia. Mogę mieć tylko nadzieję, że nie pociągnie za sobą pozostałych. I jakby Pani Blair nie dostarczyła nam wystarczająco emocji, to postanowiła zakończyć książkę cliffhangerem.

O Echo, czyli drugim tomie serii Czarny Lotos nie napiszę Wam nic, oczywiście chodzi mi o to, że nie napiszę nic z fabuły książki, bo wszystko byłoby ogromnym spoilerem, a nie chcę psuć Waszej przyjemności z czytania. Początek książki jest dość spokojny, a nawet rzekłabym nostalgiczny, gdyż do głównej bohaterki dociera, że swoimi diabelskimi czynami i okropnym planem zemsty zniszczyła wszystko… Straciła nie tylko znienawidzonego męża, ale także przyrodniego brata, który był dla niej opoką i ostoją w najmroczniejszych momentach życia oraz mężczyznę, który był jej niespodziewaną miłością i wprowadził do jej mrocznego życia odrobinę światła i nadziei. Przyznam się Wam szczerze, że ten początek bardzo mnie zaskoczył, bo w swojej głowie miałam ułożony całkiem inny scenariusz. Jednak po kilkudziesięciu stronach nastąpiło wielkie BUM i znów zaczęło się dziać… Myślę, że ta część jest jeszcze bardziej pokręcona, a emocji jej w niej tyle, że starczyłoby na pewno na wypełnienie nimi kilku książek. Akcja nieziemsko dynamiczna, momentami czułam się, jakbym pędziła kolejką górską, która nie może wyhamować. Z każdej strony byłam bombardowana informacjami, jedne tajemnice zostały wyjaśnione, ale na ich miejscu pojawiały się nowe. Ta książka naprawdę namiesza Wam w głowach i na pewno nie tak łatwo o niej zapomnicie. Autorka znów postawiła na zakończenie, które zostawiło mnie w zawieszeniu, ale niestety cierpliwie muszę czekać na kolejny tom. Echo to powieść, która przetoczyła się przez mnie niczym emocjonalne tornado. To naprawdę dobra książka pełna mroku, brutalności, intryg i kłamstw. Znajdziecie w niej także wątek miłosny, który ja nazwałabym chorym, bo relacja między bohaterami do normalnych nie należy. Ale przecież jak wiemy, miłość ma wiele twarzy, a poza tym miłość od nienawiści oddziela naprawdę bardzo cienka granica. Tylko, czy na pewno można kogoś kochać i nienawidzić zarazem? „Echo” to powieść, która szokuje, wprawia w osłupienie i na pewno dostarcza wielu mocnych wrażeń. Spodoba się osobom, które mają dosyć mdłych romansów z cukierkowatymi bohaterami. Skoki adrenaliny gwarantowane. Jestem przekonana, że przez długi czas nie zapomnicie tej historii. Ja czekam na kolejny tom, bo znów chcę trafić do tego mrocznego i popieprzonego świata.

Zacznę dość nietypowo. BANG wywołało furorę. Nie zdążyłam otrząsnąć się, aż tu nagle ukazuje się ECHO. Czy ECHO będzie niosło się w świat, tak samo, jak nasz głos odbijający się od górskich skał czy „ścian lasów”, czy może jak ostatni strzał, którego akustyka zostanie na długo w wyobraźniach czytelników Bang? Jeśli chodzi o mnie to nie lubię „serii/ kolejnych części”, bo uważam, że są słabsze. Czy to samo mogę powiedzieć o Echo? Otóż nie do końca. Echo nie jest gorsze od BANG. Po prostu jest inne, skrajnie różne, inaczej interpretowane. Początek jest „mozolny” i „nostalgiczny”, wiele wątków zaczyna układać się w całość, tajemnice zostają rozwiązane. I tylko tyle? Otóż nie. Fabuła nagle nabiera tempa, pojawiają się nowe sekrety, adrenalina, wiele emocji i oczywiście zaskoczenie! Czy z tymi bohaterami jest coś nie tak? Po prostu trafił swój na swego. Sceny zawarte w tej książce mogą wywołać obrzydzenie, gdyż opis np. aktów przemocy seksualnej nie należą do łatwej literatury. Zresztą czytelnicy. którzy sięgnęli po pierwszą część, wiedzieli na co się piszą w drugiej, dlatego uważam, że Echo nie jest gorsze od Bang. Wręcz przeciwnie. Moc ciekawej fabuły i silnego erotyku została zachowana. Elizabeth. Kobieta, która traci wszystko i wszystkich. Były momenty, że ja jako kobieta, nie byłam w stanie jej zrozumieć. Jednak kto ma zrozumieć, jak nie ona sama? Doskwierająca samotność ukazuje dość słabą psychikę zagubionej w realiach bohaterki. Osobiście nie wiem, jakiej emocji mogłabym się uczepić pisząc swoją opinie, gdyż ta książka daje ich aż nadmiar, ale mogę podsumować wszystko słowami piosenki B.R.O – „Gorzka czekolada” „Może jest szmatą, krzywe odbicie Ale *** gdzie są granice?  Gdzie są granice?[…] Nie spytam Cię o wiek,  Bo wiem, że nie wypada Widać, że lubisz seks,  Bo ciągle o tym gadasz Jesteś tak słodka, wiesz?  To twoja najgorsza wada Bo w środku jesteś gorzka,  Jak gorzka czekolada.”

Gdzieś czytałam, że najmocniejszą częścią jest tom pierwszy. Pod względem erotyki i preferencji seksuaknych, faktycznie, ale pod względem brutalności i kontrowersji, wypaczonych i sprzecznych uczuć, tom drugi rozbraja czytelnika na części pierwsze i wysysa emocje. "On jest moim sadystą, a ja jego masochistką. Jesteśmy wzajemnym odbiciem swoich wewnętrznych demonów." Po pierwsze w życiu nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Nawet nie pomyślałam, że autorka może pójść w takim kierunku. Bo pierwszy tom to szerokie pasmo nieszczęść i morderstw, jednak w tej historii E. K. Blair dała komuś drugie życie. Ale jest to życie, którego pierwszą zasadą jest ZEMSTA, drugą NIENAWIŚĆ, a trzecią ŚMIERĆ. "– Wszyscy mają swoje tajemnice, wszyscy kłamią i oszukują w pogoni za marzeniami. Gdyby faktycznie było nam przykro, nie robilibyśmy tego; ale robimy, bo jako ludzie mamy prawo dążyć do szczęścia." Główna bohaterka Elizabeth od początku nie ma łatwo, a teraz musi spojrzeć w oczy osobie, którą zdradziła i skrzywdziła. Złe rzeczy zagłusza równie złymi, przedstawiając je w dobrym światłe. Ta mieszanina samych myśli, emocji, usprawiedliwień jest momentami tak zawiła, że sama zaczęłam się zastanawiać, czy to, co robią bohaterowie, ta ich forma oczyszczenia i przebaczenia sobie jest dobra i usprawiedliwiona. Osobiście uważam, że jest to dobrze skonstruowana książka pod względem psychologicznym bohaterów. Dobrze przemyślana, ale nie jest to historia dla każdego. Dlatego, że w książce występuje przemoc seksualna, więc sięgając po nią, trzeba przygotować się na dużą brutalność. W romansach kobiety znajdują rozrywkę, erotyki trzeba po prostu lubić, a dark romance trzeba przeczytać, zaakceptować i pójść krok dalej. Tych książek nawet nie powinno się oceniać, bo w nich górę nie bierze cielesność, tylko pierwsze skrzypce zazwyczaj grają psychologiczne mechanizmy. Mechanizmy, które są napędem całej fabuły i wydarzeń.

Druga część serii Czarny Lotos to powieść, która zawiera w sobie całe pokłady adrenaliny. Jest dynamiczna, nieprzewidywalna, pełna zwrotów akcji i zawiłych intryg. W tym tomie wyjaśnia nam się również wiele sytuacji, o których nie chcę Was wspominać, bo to Wy musicie to odkryć. Elizabeth zamroczona żądzą zemsty straciła wszystko, co kochała. Straciła wszystkich, których kochała. Straciła siebie. Ale czy na pewno? Czy wszystko jest takie, jakie się wydaje? Czy zemsta może zatruć duszę? Czy można wygrać z nienawiścią? Na te i na wiele innych pytań znajdziecie odpowiedzi w tej szalonej książce, która nie pozostawi na Was suchej nitki, przesiąkniecie tymi wydarzeniami, tą akcją, która nie zwalnia nawet na sekundę. Wasze emocje będą szaleć i niejednokrotnie zapragniecie rzucić tą książką o ścianę, podłogę, lub przez okno, nie zgadzając się z tym, co się dzieje. Ja miałam tak przy zakończeniu pierwszego tomu, które nie do końca odpowiadało temu, co założyłam. Nie był to klasyczny happy end, do którego przyzwyczaiły nas romanse. Tu nic nie jest schematyczne, nic nie jest takie, jakie mogłoby się wydawać. Dzięki E.K.Blair zapragniecie poznać dalsze losy tej powieści, zapragniecie więcej i więcej. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Jestem pod wrażeniem tego, co zachodzi w głównej bohaterce i aż trudno mi się pozbierać po wydarzeniach, które miały miejsce w tej książce. Polecam i czekam na dalsze losy Elizabeth, ja uwielbiam tę serię i myślę, że i Was pochłonie.

Po seksownym, oszałamiającym i uzależniającym Bang, przyszła pora na rozbrzmiewające w uszach, ogłuszające Echo, które nie da Ci spokoju! E.K. Blair pompuje w powieść rozrywające serce wspomnienia głównej bohaterki o podwójnej tożsamości. Echo zbrodni pozostawia w człowieku ślad i nigdy nie da o sobie zapomnieć. Zmienia jego duszę i rzuca ją w odmęty demonicznej przepaści. Elizabeth cierpi po wszystkim co zrobiła. To, do czego się posunęła, już nigdy nie da jej spokoju. Dramatyczne wydarzenia wieńczące Bang to jeszcze nie koniec. Otóż Blair dokłada już na samym początku Echo do pieca i serwuje swoim Czytelniczkom kolejny wstrząs. Kontynuacja, czyli Echo przewyższyła moje najśmielsze oczekiwania, usatysfakcjonowała mnie i zaskoczyła. E.K.Blair w umiejętny sposób przedstawiła metamorfozę głównej bohaterki, która z egoistycznej, żądnej zemsty kobiety staje się wrakiem samej siebie. Echo to sieczka jej popieprzonego umysłu, który za jednym dotknięciem, w jednej chwili może ulec zniszczeniu. To powieść, która wzbudza mój podziw. Bardzo rzadko oceniam książkę jako wybitną, ale ta z pewnością zasługuje na tak wysoką notę. Echo sprawiło, że musiałam wrócić do Bang, jeszcze raz czytałam poszczególne sceny i opis myśli Niny. Chciałabym pisać i pisać, analizować i analizować, zachwycać się, ale to i tak nie odda wymiaru wstrząsu, który odczujesz na własnej skórze, gdy tylko zaczniesz czytać pierwszą stronę. Kochani, polecam!

Świetna kontynuacja „Banga”! I z góry zaznaczę, że to książka zdecydowanie dla osób o mocnych nerwach w wieku +18! Opisy jakie tam znajdziemy nie tylko mogą nas zemdlić… ale i czasem zniesmaczyć. Są dramaty, jest brutalny seks oraz drastyczne opisy kobiety, która straciła rozum i krzywdzi się w bardzo obrzydliwe sposoby. Mam nadzieję, że nikt się nie obrazi, gdy powiem, że ta książka „ryje mózg” dosłownie i w przenośni. To o czym w niej przeczytamy wywiera na nas ogromne wrażenie. Oczywiście wszystkie te złe obrazy to negatywny oddźwięk traumy z dzieciństwa, która zniszczyła Ninę. Uraz ten sprawiła, że zrodził się w niej potwór, który zbiera swoje tragiczne żniwo. Do końca nie wiem czy przechodzi jakąś przemianę, bo jak dla mnie to idealna pacjentka szpitala psychiatrycznego, ale coś w niej pęka. Dociera do niej, że sieć kłamstw, które utkała zabrały jej znacznie więcej ofiar niżeli by się spodziewała. Książka bardzo mi się podobała. Podobał mi się również styl pisania autorki. Mimo tego, że nie pisze o rzeczach łatwych, to potrafi idealnie ubrać w słowa zagubienie, szaleństwo i tęsknotę bohaterki. Gra na naszych uczuciach i zmusza nas do przeżywania wszystkiego ze zdwojoną siłą. Rzuca nas na kolana z każdą porażką Niny i wzmaga apetyt na kontynuację... bo nie będę ukrywać, jestem szalenie ciekawa, co nam zgotuje w trzeciej części pt."Hush". Polecam bardzo! @tina_booklover

Kiedy skończyłam czytać "Bang", który otwierał serię Czarny Lotos byłam w wielkim szoku...ile jedna osoba może przeżyć nieszczęść i jak ją w końcu może to złamać. Przecież nie można całe życie tłumić wszystkich emocji w sobie, to musi kiedyś się wydostać i doprowadzić do zemsty, do samozniszczenia. Byłam pewna, że limit tragedii został wyczerpany, a "Echo" zaskoczy mnie czymś łagodniejszym i w końcu chociażby namiastką dobrego zakończenia. Niestety tak bardzo się pomyliłam bo to było pasmo kolejnych nieszczęść. Wielka chęć zemsty Niny wszystko tylko pogorszyła, przez jedną złą decyzję wszystko posypało się jak domek z kart, a szczęście dziewczyny leżało na samym dnie. "Pragnę tylko tego, czego on z pewnością odmówi" "Echo" i historię Niny wręcz pochłonęłam. To było niesamowite uczucie trzymać tą książkę w rękach. To co wykreowała E.K.Blair było mistrzostwem tragedii i mroku. Po mimo takiej ilości nieszczęść jakie spadły na główną bohaterkę, historia nie była przesadzona i przerysowana ale wciąż oryginalna i jedyna w swoim rodzaju. Oczywiście zdaje sobie sprawę, że nie wszyscy lubią takie klimaty i dla tych osób książka będzie zła, ale w tej całej okropnej historii warto razem z bohaterką uczepić się skrawka nadziei i walczyć o to aby jednak bajka stała się prawdziwa. Jednak było coś co mnie rozczarowało: " Ciąg dalszy nastąpi... " Czekam z niecierpliwością!

Gdy tylko zaczęłam czytać „Bang”, amerykańskiej autorki E.K.Blair, wiedziałam, że to będzie miłość od pierwszego rozdziału. Ten styl, ta historia, ci bohaterowie, wszystko napiętnowane emocjami do granic wytrzymałości, by finalnie zostawić mnie w rozsypce i totalnym zawieszeniu. Dlatego też z napięciem, wyczekiwałam kolejnej odsłony serii Czarny Lotos. Czy „Echo” wspięło się na wyżyny i zdobyło moje serce jak jej poprzedniczka? Tego dowiecie się w dalszej części recenzji. „Echo” rozpoczyna się leniwie i bardzo nostalgicznie. Do głównej bohaterki Elizabeth Archer, powoli dociera, że przez swój szatański plan zemsty, straciła nie tylko znienawidzonego męża, ale również brata i miłość swojego życia Declana McKinnona. Miałam ochotę rzucić książkę w kąt, bo to nie było to, czego oczekiwałam. Byłam wściekła, że Wydawnictwo kazało mi tyle czekać na kolejny tom, aż tu nagle BANG! No i zaczęła się na nowo jazda bez trzymanki! Mimo iż „Echo” jest skrajnie różne od pierwszego tomu, to nie oznacza wcale, że jest gorsze. E.K. Blair zadbała aby poziom adrenaliny był na równie wysokim poziomie, co w poprzedniej części. Uwierzcie, że emocji i zaskakujących zwrotów akcji w tej książce nie brakuje. Na pełną recenzję zapraszam oczywiście na blog https://kryminalnakuchnia.com/echo-e-k-blair/

"Echo" wstrząsnęło mną chyba jeszcze bardziej niż "Bang", a myślałam, że to niemożliwe. Jestem w szoku. Dosłownie. Książka wywołała we mnie tyle emocji, że sama nie wiem jak to wszystko ogarnąć. Jestem oszołomiona. To chyba dobre słowo na określenie tego co czuję. Wiecie co, chwilami przez sceny opisane w powieści miałam mdłości. Jest tu tyle cierpienia, przemocy, scen tak drastycznych, że aż serce boli na samą myśl. I choć napawa mnie to lękiem jestem pod wrażeniem historii stworzonej przez autorkę. Z jednej strony myślę sobie, kurczę skąd ona bierze takie pomysły? - Chora czy jak? A z drugiej strony książka tak wciąga i pochłania , iż nie można się od niej oderwać. Mimo tych scen czyta się to z zapartym tchem. I chyba mam coś z głową, ale uważam, że to dobra powieść, nawet bardzo dobra. I zakończenie, które pozostawia tylko kolejne pytania. Czy sięgnę po 3 część? Zdecydowanie!! Bardzo chcę się dowiedzieć jak to dalej się potoczy. Aczkolwiek mam cichą nadzieję, że takich okropnych scen nie będzie za wiele. Czy polecam? Tak. Jest to książka obok , której nie można przejść obojętnie.

„Echo”, to książka, która Was zniszczy. Emocjonalnie rozdepcze i zdruzgocze. Jak wiele można poświęcić, by odzyskać utraconą miłość? Ile można znieść w jej imieniu? Czy coś, co było budowane na kłamstwie można w ogóle odbudować i czy powinno się to robić? Na wszystkie te pytania razem z bohaterami szukamy odpowiedzi w drugim tomie cyklu, który nikogo nie pozostawi obojętnym. To naprawdę pokręcona, chora, brutalna opowieść o najczarniejszym mroku ludzkiej duszy. O niewyobrażalnym bólu i upadku na samo dno. Ta historia niemal fizycznie boli. Jej poznawanie wstrząsa i szokuje. Pozbawia tchu i rani do krwi. To literacka tortura, niesamowita, doskonała, odurzająca, ale też zatruwająca umysł swoją szczerością i brzydotą. Nie zapomnicie jej nigdy. Nie ma takiej możliwości, bo jeszcze długo po skończeniu lektury będzie ona rozbrzmiewała echem w waszych głowach i złamanych sercach. CAŁA RECENZJA http://beauty-little-moment.blogspot.com/

To nie jest przyzwoita ani układna powieść. Ta historia jest brudna, mroczna, nieraz brutalna. Nierzadko kontrowersyjna i niemoralna. Autorka nie bawi się w żadne półsłówka, dlatego też przemoc, gwałty czy erotyczne sceny, których tutaj uraczymy mogą wstrząsnąć i zbulwersować czytelnika. Echo to książka, która zabrała mnie w chorą rzeczywistość przepełnioną pożądaniem, nienawiścią i bólem. Kontynuacja Bang spełniła wszystkie pokładane w niej nadzieje, dostarczając emocji z najwyższej półki. Ta lektura to istna mieszanka wybuchowa, która obezwładnia, uzależnia i zaskakuje swoją dosadnością. Pisarka wie jak utrzymać i dozować napięcie, co pokazuje kolejny finał pozostawiający czytelnika w srogiej niepewności.

Wszyscy fani książki "Czarny lotos" na pewno będą zachwyceni kontynuacją losów Elizabeth. Dla mnie ta książka jest jedną z lepszych, jakie czytałam. Jest to lektura, która po prostu wciska w fotel i trudno się od niej oderwać. Ja nie miałam wątpliwości, że szybko jej nie odłożę i każdą wolną chwilę poświęcałam na jej przeczytanie. Tym razem dowiadujemy się , że Elizabeth traci dwie najbliższe sobie osoby i jednocześnie próbuje naprawić swoje relacje z Declanem. Bardzo mi się podobało, że autorka wtopiła się wręcz w naturę kobiety pokazując jej wszystkie blaski i cienie. Dla mnie książka jest rewelacyjna.