Dezinformator

Niektórzy mówia, że Forsyth to już prehistoria i nikt nie będzie chciał czytać skoro jest tylu nowych autorów. To nie do końca może byc prawdą. Powstaja nowe książki tego autora i wcale nie gorsze a na dodatek dopracowanie i elegancja pisarstwa nadal bije na głowę wielu młodzszych pisarzy.Trzeba przeczytać

Polecam polecam polecam polecam polecam polecam polecam

Super

Miałem przyjemność czytać kilka książek tego autora i bywało różnie. Niektórych nie byłem w stanie skończyć... jednak fałszerz czy teraz Dezinformator to moim zdaniem najlepsza książka Forsytha. Dobre tempo akcji, intrygi, tajemnice wywiadu i walka z systemem. nie sposób nie polubić bohatera i nie wspierać go w samotnej słusznej walce. Świetnie napisane! Szkoda, że nie wszystkie sensacje sa takie!

Dawno już nie czytałem żadnej powieści Forsytha, dlatego do tej podszedłem z ogromna ekscytacja i oczekiwaniami. Od razu powiem, że się nie zawiodłem. Forsyth nadal potrafi skonstruować tak misterną i zawiłą intrygę, że do samego końca nie jesteśmy w stanie nawet przewidzieć zakończenia. Ta powieść natomiast stała sie jedną z moch ulubionych ponieważ cała fabuła i motywacja bohatera Sam jest tylko i wyłącznie prywatna. Chce pozostać w pracy jeszcze kilka lat, aż do pełnej emerytury, tyle że młodsi koledzy chcą go się pozbyć. Bardzo fajny zabieg, bo zazwyczaj u Forsytha mieliśmy spiski polityczne, szpiegowskie podchody. Tu mamy czysto egoistyczne pobudki. I piękno z jakim Sam wykorzystuje swoje wyjątkowe zdolności do realizacji swoich celów... mistrzostwo.

Jak ktoś słusznie niżej wspomniał, Dezinformator to reedycja Fałszerza Forsytha tylko w innej oprawie i pod zmienionym tytułem. Cztery dobrze nakreślone historie o końcach kariery asa brytyjskiego wywiadu – Sama McCready’ego z wątkami akcji szpiegowskich z tłem politycznym. Książkę uważam za jedną z lepszych w twórczości Forsytha, którego zawsze postrzegałem jako powieściopisarza chaotycznego, skaczącego z wątku na wątek bez ładu i składu. Fabuła Dezinformatora jest natomiast zwarta bez zbędnych luk na domysły czytelnika, bez wątków urwanych w połowie. Polecam szczególnie wielbicielom politycznych sensacji.

Nie jest fanek literatury sensacyjnej, bo zawsze uważałem, że styl pisania takich książek sprawia, że po kilku stronach czytelnik jest zagubiony w akcji. Po Dezinformatora sięgnąłem z czystej ciekawości, przekonany, że w połowie odłożę go na półkę. Doczytałem do końca jednym tchem. Niespieszna akcja, dużo intryg, świetnie nakreślona czasoprzestrzeń i bohaterowie. A co do znanego motywu to Dezinformator jest drugim wydaniem Fałszerza z 1991 roku tylko pod zmienionym tytułem.

Po jednej nieudanej książce Forsytha, w końcu sięgnęłam po tak szeroko reklamowanego Dezinformatora i w końcu się nie zawiodłam. Ma to, czym Forsyth wbił się na listę moich ulubionych powieściopisarzy sensacji - polityczne zagrywki wymieszane z osobistymi zagrywkami plus do tego perfekcyjnie poprowadzona akcja bez miejsca na domysły i spekulacje czytelnika. Takie książki chce się czytać!

Po wielkich zapowiedziach i długim oczekiwaniu w końcu jest. "Dezinformator" to powieść, która, w przeciwieństwie do większości książek Forsytha, jest doskonale skonstruowana, a wielowątkowość zostaje zastąpiona przez jeden znakomicie poprowadzony wątek główny. Fakt - sam pomysł na fabułę nie jest zbyt oryginalny, ale trzeba przyznać, że książka bardzo wciąga.

Wciągnąłem się i to dosyć mocno mimo, że jestem fanem dobrych kryminałów, a za sensacjami nigdy nie przepadałem. Czytając książkę miałem jednak nieodparte wrażenie, że podobną fabułę znam z innej książki lub filmu. Agent odsunięty ze swojego stanowiska walczy o swoją pracę jednocześnie odkrywając szfindle brytyjskiego systemu. Skąd ja to znam..

Przeczytałam, wciągnęłam się i jako coś lekkiego do poczytania w tym gatunku polecę. Mocnych wrażeń się nie doszukałam. Jednak przez cały czas miałam wrażenie jakbym już znała tą historię tylko czytałam ją napisaną od nowa.