Biały dym

Pierwsze 150 stron sprawiało, że się nudziłam i nie miałam ochoty brać ponownie tej książki do rąk aby kontynuować. Na początku stwierdziłam, że fabuła i cały zamysł jest dobry, ale autorka tego nie wykorzystała, jednak później doszło do mnie, że aby wkręcić się w tą książkę i samą historię i dać jej szansę, muszę zacząć czytać ją w nocy, kiedy światła będą już pogaszone a wszyscy w domu będą sobie słodko spać. No i to był trafiony pomysł, bo od tego momentu, gdy tak siedziałam w łóżku w ciemnościach, zaczełam się niepokoić i jednak przeżycia głównej bohaterki bardziej wpływały na moje odczucia. Jedyne co wiecznie denerwowało mnie w tej książce, to dialogi, w których ciągle było “eee, mhm”. Na miłość boską! Niech autorzy tego nie robią! Zakończenie totalnie mnie zawiodło, ale to w jaki sposób został przedstawiony obrót akcji, mój zawód nie był aż tak wielki. Uważam, że ta pozycja jest wręcz idealna na zastój czytelniczy. Ale pamiętajcie! Wyłączcie światło. ...𝒟𝒪𝐵𝑅𝒜𝒩𝒪𝒞...

Polecam dla osób które lubią jak w książce niektóre aspekty się wciąż powtarzają aż do znudzenia

Ciekawy zamysł ksiazki, lecz oczekiwałem czegoś innego. Zbyt dużo powtórzeń i tematu związanych z uzależnieniem od narkotyków czy fobii przed pluskwami. Sam wątek nawiedzonego domu i dziwnego miasteczka był super a zakończenie genialne, lecz forma zostawia wiele do życzenia. Książka nie była zła lecz byłaby lepsza, gdyby autorka trochę mniej skupiła się na opisie rzeczy, które do książki nic nie wnosza

Podobało mi się aczkolwiek, pojawia się za dużo wątków, które w późniejszej akcji nie są dokończone. Końcówka dała mi za mało od sobie. Oraz spodziewałam się troszkę innego wyjaśnienia sytuacja. Czuję duży niedosyt po przeczytaniu.

Takie 3/5 rozwija się bardziej na koniec. Przewidywalne z deka