Bezsenność

Obowiązkowa pozycja dla fanów S. Kinga, a zwłaszcza dla fanatyków serii Mrocznej Wieży, ponieważ książka ta nawiązuje do niego, a właściwie jest jego integralną częścią (choć nie na pierwszy rzut oka). Dla kogoś, kto z Kingiem dopiero zaczyna taniec, ta pozycja może być zbyt wyrafinowana.

King nie zawodzi. Mimo ilości stron książkę czyta się zaskakująco szybko, choć ma momenty, gdzie chciałoby się przeskoczyć dalej, ale ogólna ocena jak najbardziej

Najsłabsza książka Kinga jaką czytałem. Książka nie zaciekawiła mnie i czytałem ją jako typowy zabijacz czasu.

Ciekawa historia ale bardzo długo się rozwija , wciąga dopiero pod sam koniec

Niestety nie dobrnęłam do końca … zanudziła mnie. Ale Kinga kocham i tak :)

Nic dodać, nic ująć. Mistrz grozy zawsze będzie Mistrzem.

Ciekawa książka. Oczywiście w stylu kinga.

Idealna dla osób cierpiących na bezsenność

ciekawa książka, polecam 🤌👍

Poplamione boki

ok

Prawda jest taka, że King tą książką chciał pomóc zasnąć osobom cierpiącym na bezsenność. Gest godny pochwały.

Co przyniosła tym razem książka Króla Horrorów? Otóż zawód. Opis znajdujący się na tylnej okładce wzbudził moje szczególne zainteresowanie, chociaż książkę kupiłam ze względu na tytuł. Czego się spodziewałam? Dobrej lektury. King jest zbyt nieoczywistym pisarzem by móc wspomnieć o jakichkolwiek oczekiwaniach względem treści. Warto na początku wspomnieć, że "Bezsenność" nie jest typowym przedstawicielem swojego gatunku. Więcej w niej fantastyki, niż typowej grozy. Szukasz drugiego "To" czy może "Carrie"? Jeśli tak, odpuść sobie tą książkę. Albo spójrz na nią inaczej. W książce owszem, znajdziemy krew, aborcje i tajemnicze (i oczywiście złe) stwory. King pokaże nam świat istniejący ponad nam znanym. Bezsenność pełni tu bardzo ważną rolę, ponieważ jej zawdzięczamy rozwój wydarzeń. Więc gdzie te minusy? Powieść bardzo trudno się czyta, szczególnie początek. Powoli zostajemy wprowadzeni we wszystkie zdarzenia, ale.. no właśnie. Zbyt powoli. Wzbudza wręcz.. senność, co jest mało adekwatne do tytułu. Można powiedzieć, że połowa książki jest szczególnie nużąca i nie wprowadza wiele do fabuły. King zbytnio dał się ponieść słowom. To wzbudziło moją niechęć. Ale wytrwałam do końca, całe 654 strony (w wydaniu kieszonkowym oczywiście)! I moje uprzednie wrażenie zniknęło. Im bardziej wczytywałam się książke, tym cieplejsze emocje wzbudzała. Szczególnie podobała mi się wizja śmierci przedstawiona przez autora. Jednak czegoś jest brak - samego Kinga, jego zaskoczenia i nieprzewidywalności. Czy do książki wrócę ponownie? Prawdopodobnie tak. Aczkolwiek z mniejszym entuzjazmem.

Niestety ale jedna jako fan autora, ta książka ie wciągnęła mnie aż tak bardzo. Być może innym soissons się bardziej, sądzę że kwestia gustu.

Czytało się miło i przyjemnie jednak czegoś mi zabrakło.