Atypowy

Nie da się tego czytać. Jak widać w tych czasach już wszyscy mogą być pisarzami...

Zastanawia mnie tylko jedno. Jak takie coś w ogóle mogło zostać wydane. To jest dramat. Nie da się tego przeczytać bez przerw na ochłonięcie od nadmiaru zażenowania. To jest książka napisana przez nastolatkę, jedynie sceny erotyczne tu nie pasują. Do połowy książki nie wiemy nawet jak dokładnie wygląda bohaterka. Cała akcja dzieje się w jakieś trzy dni. Dialogi są takie jakby ktoś przekopiował rozmowy z messengera. Bohaterka jest naiwna i ma równie naiwne teksty niczym dziecko. Została na siłę przedstawiona na taką „pick me girl”. Jestem taka malutka i słodziutka. Błędem autorki było również to, że swoją bohaterkę nazwała swoim imieniem. Po prostu NIE polecam

Sześcioletni związek to naprawdę długi czas, a osoby w nim będące mają plany wobec siebie. Tak było i w przypadku Ani, dlatego, kiedy się kończy, jej świat się załamuje. Od teraz ponownie zamieszkuje z mamą i próbuje się jakoś pozbierać. Na szczęście ma przy sobie przyjaciółkę, która nie pozwala jej się po prostu zakopać pod kołdrą. Co prawda Ania nie ma za dużej ochoty, jednak w końcu daje się namówić na wspólny koncert. Nie przepada za nimi, ponieważ Patrycja zazwyczaj zajmuje się szukaniem partnera na jedną noc, a ona zostaje sama. Tak było i tym razem, a kiedy postanowiła ją odnaleźć, poznaje Atypowego, rapera, który tego dnia występuje. Kobieta nadal pragnie prawdziwej miłości, takiej aż po grobowe deski, a mężczyzna ją do siebie przyciąga. Chociaż praktycznie się nie znają, Ania decyduje się wyjechać wraz z nim. Trafia do obcego miasta, nie znając tam nikogo poza nim (o ile w ogóle można powiedzieć, że jego zna), nie wiedząc, co ją tam czeka. Na dodatek dość szybko się okazuje, że mężczyzna nie do końca był z nią szczery. Jakie tajemnice skrywa? Czy decyzja Ani o wyjeździe była słuszna? Czy odnajdzie upragnioną miłość? Historia, jaką znalazłam w książce, według mnie była dość ciekawa i nawet wciągająca. To opowieść o długoletnim związku, który się nagle kończy, o poszukiwaniu miłości. Pełna tajemnic, sekretów, pokazująca jak potrafi na nas wpłynąć zauroczenie, co się może stać, jeśli się podejmuje decyzje „na szybko”. Akcja nie bardzo szybka, ale również nienudna czy nużąca. We mnie książka wywoływała emocje podczas czytania. Główną bohaterką jest Ania, kobieta, której rozsypał się związek i to taki z sześcioletnim stażem. Jest osobą ciekawą, a jednocześnie trochę naiwną, lekkomyślną. Osobiście z jednej strony ją polubiłam i mocno jej kibicowałam, z drugiej były momenty, w których miałam ochotę mocno nią potrząsnąć. „Atypowy” to dość ciekawa propozycja na leniwy wieczór. Ze swojej strony polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2024/01/atypowywydawnictwonovaeres.htmlSześcioletni związek to naprawdę długi czas, a osoby w nim będące mają plany wobec siebie. Tak było i w przypadku Ani, dlatego, kiedy się kończy, jej świat się załamuje. Od teraz ponownie zamieszkuje z mamą i próbuje się jakoś pozbierać. Na szczęście ma przy sobie przyjaciółkę, która nie pozwala jej się po prostu zakopać pod kołdrą. Co prawda Ania nie ma za dużej ochoty, jednak w końcu daje się namówić na wspólny koncert. Nie przepada za nimi, ponieważ Patrycja zazwyczaj zajmuje się szukaniem partnera na jedną noc, a ona zostaje sama. Tak było i tym razem, a kiedy postanowiła ją odnaleźć, poznaje Atypowego, rapera, który tego dnia występuje. Kobieta nadal pragnie prawdziwej miłości, takiej aż po grobowe deski, a mężczyzna ją do siebie przyciąga. Chociaż praktycznie się nie znają, Ania decyduje się wyjechać wraz z nim. Trafia do obcego miasta, nie znając tam nikogo poza nim (o ile w ogóle można powiedzieć, że jego zna), nie wiedząc, co ją tam czeka. Na dodatek dość szybko się okazuje, że mężczyzna nie do końca był z nią szczery. Jakie tajemnice skrywa? Czy decyzja Ani o wyjeździe była słuszna? Czy odnajdzie upragnioną miłość? Historia, jaką znalazłam w książce, według mnie była dość ciekawa i nawet wciągająca. To opowieść o długoletnim związku, który się nagle kończy, o poszukiwaniu miłości. Pełna tajemnic, sekretów, pokazująca jak potrafi na nas wpłynąć zauroczenie, co się może stać, jeśli się podejmuje decyzje „na szybko”. Akcja nie bardzo szybka, ale również nienudna czy nużąca. We mnie książka wywoływała emocje podczas czytania. Główną bohaterką jest Ania, kobieta, której rozsypał się związek i to taki z sześcioletnim stażem. Jest osobą ciekawą, a jednocześnie trochę naiwną, lekkomyślną. Osobiście z jednej strony ją polubiłam i mocno jej kibicowałam, z drugiej były momenty, w których miałam ochotę mocno nią potrząsnąć. „Atypowy” to dość ciekawa propozycja na leniwy wieczór. Ze swojej strony polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Ania nie wierzy, że życie przyniesie jej jeszcze coś dobrego. Po sześciu latach jej związek zakończył się, a ona wróciła mieszkać do mamy. Nie miała potencjalnych perspektyw na przyszłość i jedynie jej przyjaciółka, starała się wyrwać ją od dnia codziennego. Tym razem zaciągnęła ją do klubu. Ania mocno się opierała, ponieważ wiedziała, że jak zwykle zostanie sama, gdy Patrycję porwie dobra zabawa. Oczywiście, nie myliła się - została sama, wsłuchując się w wykonania raperów. Lecz gdy postanowiła poszukać przyjaciółki, poczuła na sobie wzrok, który przyciągał ją niesamowicie. Ich znajomość już na starcie zaczęła się kłamstwem (a może tajemnicą?), ponieważ mężczyzna miał swoje powody, by zataić przed nią kluczowe fakty. Ania postawiła wszystko na jedną kartę wyjeżdżając z rodzinnego miasta w objęcia partnera, którego znała tylko przez chwilę. Można się domyślić, że nie było tak kolorowo, jak mogłoby się wydawać. Skrywał on w sobie przeszłość, która niszczyła zaufanie, raniła uczucia, ale powodowała też uzależnienie od jego osoby. Czy Ania już zawsze będzie zdania, że wygrała życie? Się okaże… ———— Powiem wam, że mam mieszane uczucia, bo książka jest dość męcząca i szczerze zdziwiłam się, że książka wyszła z tego wydawnictwa. Dziewczyna, która po spędzonej nocy z dorosłym facetem, zostawia wszystko i jedzie w nieznane, przeprowadzając się do niego (mieszkającego z mamą), tak naprawdę nie znając nawet jego nazwiska, czy też numeru telefonu. Facet zaś niestabilny emocjonalnie i do tego z uzależnieniem. Okręcił ją sobie wokół palca, przez co dziewczyna nawet nie myślała, żeby go zostawić, mimo chorych sytuacji i wiecznego obrażania jej. Oraz przyjaciółka, która niby jest, ale mało kiedy można na nią liczyć, ponieważ na każdej imprezie szuka partnera do se#u, a nie kontaktu z przyjaciółką. Niestety nie mogę polecić tej książki, ale warto przekonać się na sobie, jakie emocje wywoła. Czytałam o niej również te pozytywne opinie, więc być może poprostu nie jest dla mnie, a dla Ciebie!

Podczas przeglądania zapowiedzi wydawniczych, w oko wpadła mi pewna książka, której okładka w swej prostocie przyciągnęła moją uwagę. Opis tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że chciałabym poznać tę historię w jej pełnej krasie. A o czym jest ta książka? Ania, główna bohaterka, która jest narratorem tej historii, to dwudziestopięcioletnia optymistka, z sercem na dłoni. Nie wierzy w sytuację bez wyjścia, zawsze służy pomocą i nie może znieść cierpienia innych. Kiedy jednak to ona cierpi, zawsze może liczyć na niezawodną przyjaciółkę Patrycję, która swoim ostrym językiem potrafi postawić na nogi każdego. Tak oto, kiedy Ania zostaje porzucona przez swojego chłopaka, Patrycja zabiera ją na koncert hip-hopowy, podczas którego poznaje niebieskookiego Michała. Michał jest przystojny, tajemniczy i wzbudza w Ani uczucia, jakich jeszcze nie znała. Jedna noc sprawia, że ta dwójka nie może się od siebie uwolnić, tworząc związek “jak z bajki”. Jednak życie to nie bajka. A może jednak? Wierzycie w miłość od pierwszego wejrzenia? Ania i Michał wierzyli i takiej miłości doświadczyli. Tylko czy miłość do drugiego człowieka, jest warta tego, aby zatracić samych siebie? Z tym dylematem przyszło zmierzyć się głównej bohaterce. Dobroć, jaka bije od Ani, jest zaraźliwa. Czułam ją podczas czytania książki i bardzo kibicowałam jej. Chciałam, aby doświadczyła miłości pełnej, romantycznej, młodzieńczej, w której byłaby równie ważna, jak partner, bo na taką właśnie zasłużyła. Michał miał być ucieleśnieniem księcia z bajki. Jednak… Tutaj powinnam napisać coś jeszcze, ale mam wrażenie, że cokolwiek napiszę, zdradzę zbyt dużo szczegółów. A tego bym nie chciała. Musicie więc sami się przekonać, co takiego wydarzy się pomiędzy bohaterami. Nie ukrywam, że książka zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, do tego stopnia, że nie mogłam się od niej oderwać. Przeczytałam ją w jedno popołudnie. Okazała się ona pełna emocji wylewających się z każdej strony – zarówno tych pozytywnych, jak i tych negatywnych. To właśnie dzięki tym emocjom, czytałam ją z zapartym tchem, przewracając stronę po stronie, łapczywie pochłaniając każde zdanie i ciekawa zakończenia. Zakończenia, które przeszło moje najśmielsze oczekiwania i zostawiło mnie w osłupieniu. Książka jest debiutem literackim Anny Muchy i serdecznie gratuluję tak udanego debiutu. Mogę zapewnić autorkę, że ma już swojego pierwszego wiernego czytelnika. Po takiej uczcie, w ciemno będę sięgać po jej następne książki. Liczę na to, że Anna Mucha zaskoczy mnie nieraz i da możliwość spędzenia kolejnego emocjonującego popołudnia. Może z bohaterami książki, którą właśnie przeczytałam? Papierowy Bluszcz

Muzyka łagodzi obyczaje i jak się okazuje łączy ludzi, którzy na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą nic wspólnego. A jednak wspólnie usłyszane melodie potrafią zmienić bieg dwóch odmiennych dróg. Nie ma konkretnych reguł ustalających kiedy należy dokonać zmian w swoim życiu. Są one potrzebne, aby świeżym okiem spojrzeć na niektóre sprawy, ale często niechciane, poneiważ psują pewien przyjęty ład. Przekonała się o tym główna bohaterka powieści, która poprowadziła nas swoją nową, choć nie pozbawioną zakrętów drogą. Ania rozstała się z chłopakiem po sześciu latach. Była pewna, że zawalił się jej świat. To co tak skrupulatnie budowane rozwiało się niczym domek z kart. Na szczęście miała u swojego boku Patrycję, oddaną przyjaciółkę, która nie pozwoliła zatopić się jej w nowych falach smutku. Zabrała Anię na koncert podczas którego poznały Atypowego, muzyka z niezwykle czarującą osobowością. Zauroczeni sobą postawili na szybki rozwój relacji. Nie mieli nic do stracenia. Jednak mimo wielkiego szczęścia szybko okazało się, że jedno z nich skrywa mroczne sekrety. Oto książka idealna dla romantyczek. Anna Mucha prowadzi nas przez świat ludzkich pragnień, pokazuje odwagę ukrytą w bohaterach a także pozwala zobaczyć lęki z jakimi mierzą się na co dzień.Ania musiała odbudować swój świat od nowa, straciła stabilność i możliwe, że właśnie przez to zdecydowała się na tak szybki skok w nowe uczucie. Atypowy natomiast okazał się jeszcze bardziej rozbudowaną postacią, tajemniczy i nieszablonowy, wymykał się wszelkim podejrzeniom. Autorka pokusiła się o wprowadzenie do fabuły odpowiedniego klimatu, wzbudziła fale skrywanymi sekretami i testowała swoich bohaterów ponad przeciętność. "Atypowy" jest powieścią kierującą się konkretnymi wartościami.Czytamy nie tylko o dwójce zakochany w w sobie postaci, ale i o lękach z jakimi mierzą się każdego dnia. Przyszłość, która daje o sobie znać w najmniej odpowiednim momencie nadaje książce idealny wydźwięk. Odrywa myśli od szarej codzienności, angażuje i zaskakuje silnymi emocjami. Tak ciekawa, że właściwie nieodkładana.

Super:) Przeczytałam i czekam na dalszy ciąg historii.