Aurora. Agla. Tom 2

Gdyby noc była dłuższą, to przeczytałabym za jednym zamachem. Sofija i jej przygody... Styl pisania autora... To wszystko sprawia, że nie można się oderwać. Już czekam na kolejną część.

Świetna powieść. Drugi tom wciąga jeszcze bardziej, nie wiadomo, kiedy się skończyła. Z niecierpliwością czekam na tom 3.

Rewelacja. Pomysły, język, bohaterowie - wszystko mnie zachwyca w tym cyklu. Czekam na trzecią część.

Od pierwszych stronach Agla porywa. Radek Rak umie w takie historie!

Uwielbiam prozę Radka Raka. I tym razem nie zawiodłem się. Polecam

Spodziewałam się nieco mniej chaotycznej kontynuacji historii

Dużo słabsza od poprzedniej.

Radek Rak nadal w formie ❤️

Powolna ale wciągająca

Świetna, magiczna

Wspaniała ❤️

Z rozmachem i inteligencją obrazująca porywające oblicze przygody. Z wrażliwością eksplorująca nieoczywiste portrety psychologiczne ludzi i osobliwych istot. Wdzięcznie oferująca wzniesiony na fundamencie barwnej wyobraźni świat, w którym z łatwością można się zatracić. „Agla. Aurora” to druga odsłona i zarazem bezpośrednie rozwinięcie antyutopijnej historii osnutej na kanwie fantasy, meandrującej po filozoficznej i industrialnej materii, ujętej z zaakcentowaniem istoty natury, a przy tym intertekstualnej, ożywczo rozbudowanej oraz oddanej z zachwycającymi detalami. Tym razem zakamarki pomroczonego złym miasta Tybil wzbogacono fabularną przestrzenią ulokowaną w oprószonej śniegiem i spowitej obezwładniającym zmysły mrozem Dalekiej Północy. To opowieść kontynuowana odważnym głosem Sofji Kluk, ale także zainicjowana narracją Tymiana Drakowa, który w tym tomie wyrasta na niezależnego protagonistę – oba brzmienia niosą się echem rewolucji, która oscyluje wokół niebanalnie zdefiniowanej wolności. Radek Rak, podejmując się rozpisania zajmujących losów obu kreacji, stworzył niejako osnowę jeszcze bardziej absorbującą w czeluść mrocznych zdarzeń, jeszcze mocniej zanurzoną w awanturniczej i wywrotowej toni, jeszcze jaskrawiej podkreśloną metaforyczną wymową fundamentalnych dla człowieka wartości. I wciąż niestroniącą od brawurowego humoru, którym zmyślnie operuje, traktując o rzeczywistości – również tej naznaczonej dojmującymi emocjami. Holometabolia i w tej aranżacji otula charakterologiczne rysy bohaterów – okrutne okoliczności bytowe zmuszają do wytworzenia w głowie silnego pancerza, zamknięcia uczuć i delikatności w ciemnej otchłani poczwarki, ukrycia iskry człowieczeństwa przed bezwzględnym wzrokiem obcych, do zrzucenia warstwy lęku i wyzbycia się tchórzowskich odruchów. By finalnie dokonać przeobrażenia, by dorosnąć do zrozumienia bolesnej prawdy, by wreszcie stanąć do świadomej walki z przeciwnościami, z systemem, z własnymi słabościami. Tym samym to książka w moim odczuciu znacznie dojrzalsza niż poprzednia, dotykająca śmiało kwestii życiowych błędów, których nie sposób już naprawić, które należy zaakceptować, oswoić i uznać za część osobowości, a następnie przekuć w doświadczenie i siłę. Choć tak uwierają na dnie duszy, choć strata rani tak dotkliwie, choć opresyjne dylematy moralne tak wyniszczają, a śmierć staje się nieodłączną towarzyszką podróży… To proza piękna w swojej brutalnej wizji egzystencjalnego przetrwania, inspirująca do wolnego od paraliżującego strachu zrzucenia łańcuchów ograniczeń, refleksyjnie nakreślająca wewnętrzną metamorfozę determinowaną zderzeniem się z realiami dorosłości – mimo że osadzona w oderwanej od rzeczywistości scenerii, nierozerwalnie korelująca z naturą, to tak bliska odbiorcy i wiarygodna. To powieść o niewoli, która przybiera nie tylko dosłowne formy więzienia w miejscu i czasie, ale w otchłani, z której nie da się uciec i uwolnić – we własnym umyśle. Literacka kreska baśniowości ewidentnie się tu zaciera, nietuzinkowy język znów zniewala artystycznym słowotwórstwem, a przejmująca treść mimowolnie chwyta za serce. Fabule niewątpliwie nie brak dynamizmu, ale i melancholijnych rozważań, iskrzy się tu indywidualizm nakreślonych postaci, ale również skąpane w zawiłych emocjach relacje. Fragmentarycznie solidnie zakorzeniona w autentyzmie, innym razem intencjonalnie oderwana, chaotyczna i kuriozalna – książka pisana kontrastami, z magnetyzmem opowiadająca o sprawach nie do końca przeniknionych i tajemniczych. Teraz czas na ostateczne imago tego okazu!

IG: @zaczytana_archiwistka „Agla. Aurora” autorstwa Radka Raka (wraz z poprzednią częścią) to jedna z tych książek, która na pierwszy rzut oka wydawała się pozycją, z którą się niestety nie polubię. Czy tak się stało? Nie, wydarzyło się coś magicznego, wręcz zakochałam się w tej historii oraz stylu pisania autora. Nie sądziłam, że historia pełna metafor sprawi, że będę wręcz rozpływać się po każdym kolejnym zdaniu. Sofja, zesłana na Daleką Północ, pozna prawdę o dramatycznych losach ekspedycji naukowej swojego ojca. W rzeczywistości, w której liczy się po prostu przetrwanie, Sofja musi zachować w sobie iskrę człowieczeństwa. Przede wszystkim będzie musiała zmierzyć się z pragnieniami swego serca. Tymian zaś za wszelką cenę chce udowodnić, że nie jest tchórzem, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Oboje nie są już tymi samymi osobami, co na początku pierwszego tomu (Agla. Alef). Przechodzą złożone wewnętrzne metamorfozy – odmieniają się i zmieniają świat wokół siebie. „Agla. Aurora” oraz „Agla. Alef” to jedne z tych książek, które zdecydowanie wyróżniają się na tle innych pozycji, które miałam okazję przeczytać w ciągu tych ostatnich 10 lat. Pierwszy elementem, który rzucił mi się w oczy po skończeniu lektury to przede wszystkim gatunek oraz krąg potencjalnych odbiorców tego tytułu. Dostaniecie tutaj elementy powieści obyczajowej, fantastyki oraz young adult - przez ten miks gatunkowy wydaje mi się, że jest to pozycja dla starszych jak i młodszych czytelników. Czemu? Ponieważ jest to jedna z tych powieści, którą każdy z nas odbierze na swój sposób. Skąd to wiem? Ponieważ rozmawiałam o tej książce z moją koleżanką, która tę lekturę ma już dawno za sobą i okazało się, że niektóre sceny każda z nas odebrała zupełnie inaczej. Przyznam, że autor bardzo ciekawie przedstawił świat, który jest pełen mroku, tajemnic i zupełnie inny od tego, który znamy, a dodane do niego elementy fantastyczne sprawiły, że nie raz musiałam odłożyć czytnik, by poukładać wszelkie ochy i achy, które spowodował światy przedstawiony. Niestety mam dość mieszane uczucia, co do bohaterów. Oczywiście nie wrzucam każdej postaci do jednego worka, ponieważ znajdziecie tutaj bohaterów, którzy zdobędą Wasze serca, jednak znajdzie się też kilka takich, w których charakterystyce zabrakło mi przysłowiowej kropki nad i. Radek Rak bawi się nie tylko swoimi bohaterami, ale również słowem. Dobór wyrazów, a do tego liczne metafory są po prostu cudowne. Do tej pory jestem w szoku, jaką ucztą zmysłów była dla mnie ta lektura. „Agla. Aurora” to również pozycja, której fabuła może i na pierwszy rzut oka wydaje się nieskomplikowana, to jednak im więcej stron przeczytacie, tym zaczniecie coraz bardziej rozumieć, że cała historia jest tylko przykrywką, pod którą ukrywa się drugie dno, które każdy czytelnik zrozumie zupełnie inaczej. Czy książkę polecam? Tak, „Agla. Aurora” to prawdziwa uczta dla wymagających czytelników. Do tej pory nie potrafię uwierzyć jak szybko złapałam wspólny język z tą pozycją - Radek Rak ma dar do tworzenia historii, które zdecydowanie każdy z nas zrozumie na swój sposób oraz przeżyje całym sobą.

Przed oczami staje mi dziewczyna, która jeszcze nie weszła w wiek dorosły, a już od pewnego czasu naiwność młodości musiała zostawić za sobą. Otacza ją mróz pogody oraz serc ludzi, a doświadczenie uwięzienia w łagrze wypala na niej piętno. Przed oczami staje mi chłopak, który odcina własną pępowinę, by poświęcić swoje bezpieczeństwo na rzecz czegoś, co wydaje mu się konieczne. Porzuca dziecinne spojrzenie na rewolucję, by w końcu zrozumieć złożoność świata, w którym żyje. Przed oczami stają mi jednostki o dobrych zamiarach i nie do końca moralnie właściwych działaniach. Jednostki, które stają się marionetkami w systemie totalitaryzm, które pragną jedynie spokoju, ale nie potrafią bezrefleksyjnie funkcjonować w świecie, który je otacza. Ich losy nieustannie się przeplatają, a szczęśliwe zakończenie nie jest obiecane nikomu. Drugi tom Agli jest jeszcze mroczniejszy i poważniejszy, więcej w nim brutalności czy polityki, a mniej humoru, który i tym razem jest nieco czarny i wyważony. Dziury w historii losów Sofji i Tymiana powoli się zapełniają, a wokół nich pojawiają się nowi bohaterowie, którzy niejedno mogą zdradzić na temat świata, w którym żyją. Rozdział po rozdziale wyłania się obraz rzeczywistości jeszcze mroczniejszej, jeszcze groźniejszej niż po pierwszym tomie podejrzewaliśmy. Wszystko to nadchodzi niespiesznie, w tempie, którego autor nie stara się przyspieszać. Każdy element ma swoje miejsce i swój czas, w którym znajdować się powinien, więc tam jest. Radek Rak wykazuje bowiem wyjątkową kontrolę nad fabułą, a przy tym nie zapomina o dawce emocji, garści humoru czy ogromnych pokładach kreatywności do mieszania w dobrze znanej nam rzeczywistości, by przetworzyć ją i poukładać na nowo, na własną modłę. Jak podpowiada wydawnictwo: „«Agla. Aurora» to książka o tym, jak dobrzy ludzie przez przypadek budują totalitaryzm. I o tym, że odpowiedzi na nasze pytania brzmią często inaczej, niż sobie życzymy“. Podsumowanie to jest na tyle zgrabne, że zamiast dobierać samej słowa, zdecydowałam się na przytłoczenie go. Dodać do tego należy jeszcze, że Radek Rak niezmiennie mnie zachwyca i budzi mój ogromny podziw przez swój kunszt literacki, a gdy już to wiemy — „Agla“ to jedna z najlepszych serii fantastycznych, jakie w życiu spotkałam. Mało tego! To jedna z niewielu serii, która niezmiennie wzbudza tak dużą moją sympatię. Wszystko w niej jest na najwyższym poziomie.

Opowiem Wam dziś o serii "Agla" 📚 autorstwa Radka Raka, która w moim mniemaniu wyrasta na jedną z najbardziej wartościowych w swoim gatunku 😍 i która potwierdza pozycję autora jako jednego z najzdolniejszych polskich twórców fantastyki. "Agla. Alef" wprowadza nas w świat Sofji, córki uniwersyteckiego profesora, mieszkającej w alternatywnym XIX-wiecznym Krakowie. 😯 Dziewczyna, zaniepokojona długą nieobecnością ojca, który udał się na wyprawę badawczą, postanawia odkryć, co stoi za jego zniknięciem. Jej poszukiwania przeradzają się w skomplikowaną wyprawę przez świat pełen magii i niebezpieczeństw. 😳 W "Agla. Aurora" Sofja zostaje zesłana na Daleką Północ. Dziewczyna poznaje dramatyczną prawdę o ekspedycji swego ojca 🫣 oraz musi stawić czoła własnym emocjom i pragnieniom. Równolegle śledzimy losy Tymiana, którego determinacja w udowodnieniu własnej wartości prowadzi do nieoczekiwanych konsekwencji. 🫢 Tę serię po prostu trzeba przeczytać, bo nijak nie da się o niej opowiedzieć. 🤷‍♀️ Jest to nietuzinkowa historia ze wspaniałym, rozbudowanym światem i świetnie wykreowanymi, autentycznymi bohaterami. 🤩 Wyobraźnia autora stanęła na wysokości zadania, łącząc brutalne, mroczne, XIX-wieczne realia z elementami fantasy ✨️ oraz tworząc niezwykłą atmosferę balansującą na granicy rzeczywistości i snu. Jednym z najbardziej intrygujących aspektów powieści jest sposób wykorzystania motywu przemiany. 🐛🦋 Koncepcja owadziego przeobrażenia jest znakomitą metaforą dorastania Sofji i odkrywania przez nią własnej tożsamości. Styl pisania Radka Raka jest równie fascynujący, jak wykreowany przez niego świat. 🥰 Autor posługuje się sugestywnymi obrazami, które silnie oddziałują na wyobraźnię. Jego proza jest pełna mroku, ale nie brakuje w niej też humoru i zmysłowości. 🫦 Serią "Agla" Radek Rak udowodnił, że polska literatura fantasy ma się znakomicie. Obie powieści zachwycają oryginalnością, odwagą i literackim kunsztem i niesamowicie hipnotyzują. 😍 Gorąco polecam❗️☺️

Tymiana Drakowa dręczą myśli o losie Sofji Kluk, która najprawdopodobniej trafiła do łagru. Sam mierzy się z ogromnymi wyrzutami sumienia i postanawia, że już nigdy nie będzie tchórzem. Chłopak chodzi na korepetycje do maga - rodzice chcieliby, by zdał egzaminy i dostał się na studia - by w przyszłości zostać Taumaturgiem. Myśl o zawodzie czyniącym cuda byłaby dla większości wielce kusząca, ale nie dla głównego bohatera, który w głowie ma chęć zmiany. Jego ojciec, Dymitr dba o bezpieczeństwo Miasta Cara i podejrzewa syna o spiskowanie i dążenie do zamachu stanu. Dom Drakowów jest dość specyficznym miejscem, a jednocześnie przedstawia obraz rodziny dosyć często spotykany - gdzie młoda osoba, musi zachowywać się jak dorosła. Martwiłam się, że to będzie zbyt przytłaczająca lektura - nic bardziej mylnego! Podobały mi się niemal wszystkie poruszane wątki. Ani opis, ani kilka przeczytanych opinii nie przygotowały mnie na to co dostanę, ale już wiem, że ciężko streścić tak gęstą, przemyślaną, doprawioną - dużą ilością nazw, osób, zagadnień - historię. Ciekawie było śledzić życie bohaterów w niesprzyjających warunkach politycznych, które od czasu do czasu miesza się z magią. Urząd Bezpieczeństwa walczący z plagą goblinów? Co za pomysł! Nawiązanie do Asimova? W punkt! Tymian dojrzewa na kartach powieści, szuka swojej drogi, buntuje się, jego poglądy się klarują. Jednocześnie mierzy się z wieloma emocjami oraz stratą swojej pierwszej miłości. To przede wszystkich mądra książka! Czytelnik może sam wyciągać wnioski, kopać głębiej, uczyć się. Dla mnie to idealna mieszanka fantastyki z literaturą piękną. Mój ulubiony cytat: ,,Do wielkich spraw potrzeba wielkich samotników."

Lubicie, gdy powieść nawiązuje do innych książek lub filmów? Ja bardzo, zwłaszcza, gdy zrobione jest to w sposób nienachalny, tylko dobrze przemyślany 😏 Tak to jest właśnie w serii Agla Radka Raka. Odkrywając kolejne nawiązania można się dobrze bawić, choć sama historia nie jest zbyt zabawna. Początkowo obserwujemy losy Tymiana Drakowa, który po wydarzeniach z końca pierwszej części nie może się pogodzić z tym co spotkało Sofję. Ma wyrzuty sumienia, które powodują u niego chęć zmiany dotychczasowego życia, chęć działania... W drugiej części tej powieści przenosimy się do miejsca, w którym przebywa Sofja. Dowiadujemy się jak wygląda teraz jej życie oraz jakie niebezpieczeństwa na nią czyhają. Nie będę jednak zdradzała losów tej dwójki bohaterów, sami musicie przeczytać przez co muszą przechodzić... Brakowało mi jednak pewnej postaci - Haruna, choć zdaję sobie sprawę, że w tej części nie było dla niego po prostu miejsca 😔 Mam jednak nadzieję, że jeszcze kiedyś uda się go spotkać 😉 Bohaterowie Agli przechodzą przemianę, poszukują własnej drogi i starają się przetrwać. Nie mogą postępować tylko dobrze i wspaniałomyślnie, by to zrobić, choć starają się nie utracić swojego jestestwa. Kim będą na końcu swojej drogi? Na to pytanie może dostaniemy odpowiedź w kolejnym tomie 😁 Co do samej fabuly: totalnie zaskoczyło mnie to, co zrobiła matka głównej bohaterki, za to los ojca Sofji przewidziałam już w pierwszej części 😏 Przyznam jednak, że nie mam najmniejszego pojęcia jak ta cała historia się skończy 🤷 Pomimo faktu, iż pierwszy tom podobał mi się bardziej, z niecierpliwością będę czekać na kolejną część, licząc na ponowne spotkanie kilku bohaterów

Radek Rak niepodważalnie ma w swoich powieściach coś, co przyciąga, hipnotyzuje i nie pozwala odejść od historii chociaż na chwilę. Po zaskakującej pierwszej części “Agla. Alef” przyszedł czas na kontynuację pt. “Agla. Aurora”. Tym razem całość rozpoczyna wątek Tymiana, którego przygody związane z próbami obalenia rządu przynoszą nie do końca spodziewane efekty. W tym samym czasie, Sofja Kluk, zesłana na Daleką Północ, nie tylko daje nam szansę bliższego poznania jej pobytu w łagrach, ale również sama poznaje tajniki wyprawy jej zaginionego ojca. Tak jak i w przypadku pierwszej części, tak i tutaj ciężko jest znaleźć elementy, którymi nie da się zachwycać. Powieść jest oczywiście typowo fantastyczna, mamy stworzony świat (bardzo rozbudowany), multum postaci, wielowątkowość, ale wszystko to zbudowane jest na solidnym warsztacie pisarskim, który zaliczyć można w tym wypadku raczej do literatury pięknej. Oniryczność, motywy przygodowe, walka z caratem, trudy przebywania w więzieniu, wątki podróżnicze, kolejne romanse, zdrady i ból po stracie, a także duża dawka polityki i rozważań nad tym, co dobre, a co złe, przynajmniej z perspektywy osób, które nad tym dywagują. Radek Rak pokazuje, że nie ma dobrych odpowiedzi, nie ma poprawnych działań, a chodzenie utartymi ścieżkami nie zawsze jest tą bezpieczniejszą opcją. Widzimy również, że każda decyzja ma istotny wpływ na naszą przyszłość, nawet jeśli w danym momencie może się nam wydawać nieznacząca. Historia tajemniczej Agli nie dobiegła jeszcze końca, mamy więc nadzieję, że Autor nie każe nam zbyt długo czekać na kontynuację cyklu.

Najnowsze książki Radka Raka nie da się tak do końca opisać słowami, można i trzeba ją poczuć całym sobą. * Przy jej lekturze bowiem serce zamiera, oddech przyśpiesza, a myśli krążą gdzieś daleko, próbując znaleźć odpowiedź na wszystko to, co spotkało Sofiję. * Kiedy uzmysłowimy sobie, że w tym magicznie wykreowanym świecie, zapisany jest pewien uniwersalizm ludzkich losów już nigdy nie zapomnimy tej powieści. * "Agla. Aurora" to mroźna, przejmująca, pouczająca i pełna wielowymiarowych postaci historia o potrzebie wolności, o micie założycielskim, o przemianie i o przeznaczeniu, które trzeba wypełnić. * Radek Rak po raz kolejny porwał mnie do świata swojej wyobraźni. Urzekł lirycznością, stylem i językiem, w którym można znaleźć mnóstwo neologizmów, budujących klimat całej opisywanej historii. * Jego niezwykły dar pisania sprawia, że losy głównej bohaterki jego najnowszej powieści rozbrzmiewają w nas jak echo, które niesie się po mroźnym, opuszczonym lesie. * To echo powtarza słowa, za którymi nie można podążyć w mrok leśnej krainy, jeśli się chce zachować iskrę człowieczeństwa... * Czy głównej bohaterce się to uda? Zachęcam Was do lektury 📖 * "Agla. Aurora" to "książka, o tym jak dobrzy ludzie przez przypadek budują totalitaryzm. I o tym, że odpowiedzi na nasze pytania brzmią często inaczej, niż sobie życzymy. Radek Rak przygodową opowieścią zajmująco, dowcipnie i pięknie mówi o tym, że nie trzeba być uwięzionym, by życiu zniewoleniu." * Serdecznie polecam!

To już drugi tom powieści Radka Raka i muszę przyznać, że w życiu nie spodziewałabym się, że jakakolwiek Polska fantastyka tak bardzo przypadnie mi do gustu. Mimo, że książka jest naprawdę obszerna, to nie ma w niej nic co nie byłoby potrzebne. Momentami mnogość postaci zaczynała mnie przytłaczać, jednak przy tak wielkim świecie, jaki stworzył dla nas autor jest to po prostu nieuniknione. Szczerze mówiąc w książce dzieje się tak wiele, że trudno byłoby mi wspomnieć o wszystkim w recenzji, ale niech was to nie zniechęca, bo jak już wspomniałam jest to naprawdę ogromny świat i kawał dobrej fantastyki, w której z całą pewnością się zakochacie. Na początku książki tęskno było mi do perspektywy Sofji Kluk, jednak uważam, że możliwość towarzyszenia Tymianowi w jego przygodach było równie wspaniałym doświadczeniem. Ciężko mi powiedzieć, kogo historia porwała mnie bardziej, przez co która cześć książki, była dla mnie lepsza. Myślę, że powieść wypada świetnie pod każdym względem. Brakowało mi rozwinięcia niektórych wątków, jednak mnogość innych całkowicie mi to zrekompensowała. Myślę, że jeśli jesteście fanami fantastyki, to książka przypadnie wam do gustu. Osobiście bawiłam się przy niej absolutnie genialnie. To ten typ książki, którego nijak nie da się opisać słowami, trzeba po prostu przeczytać i przeżyć tę powieść wraz z bohaterami. Zrobiła na mnie autentycznie ogromne wrażenie i mam nadzieję, że na was również zrobi ❤️

"Agla. Aurora" Radek Rak Jak ten autor pisze! No jak? Wspaniale, porywająco, magicznie, zabawnie, inteligentnie... I te nawiązania do Wiedźmina i Tolkiena. Ostatecznie zaczęłam się zastanawiać czy "Agla" będzie podzielona na sześcioksiąg tak jak "Władca Pierścieni" (na ten moment są 4 księgi). Jako fanka czuję się ogromnie ukontentowana. Dwie sceny skojarzyły mi się z szalonymi pomysłami Jamesa Gunna. Jeśli oglądaliście jakikolwiek jego film, to na pewno wiecie, że to połączenie szaleństwa, epickości i porcji abstrakcji. I taka właśnie jest "Agla". To po prostu niesamowita historia! Ten tom jest jeszcze lepszy niż poprzedni. Mieszają się tutaj ścieżki wielu postaci, odkrywają kolejne sekrety. Następują zmiany, które śledziłam z uwagą i entuzjazmem. Sofja Kluk przeżywa naprawdę fascynującą przygodę, ale również brutalną szkołę życia, a prawda która wychodzi na jaw, aż mnie wbiła w fotel. Nie spodziewałam się tak mocnego plot twistu. Ależ to było dobre! Nie mogę się doczekać tego, co dostanę w finale tej trylogii. Jestem pewna, że zarówno poziom, jak i kolejne zaskoczenia będą tak samo dobre, jak do tej pory. Polecam każdemu podjąć się przeczytania "Agli". To wyjątkowe książki, pełne wartościowych cytatów, porywające i odcinające połączenie z rzeczywistością na długie godziny. Cokolwiek napiszę, czuję, że to wciąż za mało. To trzeba po prostu samemu przeżyć i doświadczyć magii słów autora.

„W samotności, ciszy i ciemności wszystko widać jaśniej. Bezsenna noc odziera ze złudzeń i pozwala stanąć wobec prawdy, zwykle twardej, trudnej do przeżucia i zgrzytającej między zębami”. Drugi tom Agli, czyli „Agla. Aurora” to dla mnie zupełnie inna bajka niż poprzednia część. Tu jest mroczno i straszno, losy Sofji Kluk i Tymiana Dymitrowicza Drakowa plątają się z każdą chwilą coraz bardziej, a świat stworzony przez autora ma wiele tajemnic, których odkrywanie potrafi przysporzyć czytelnikowi sporo wrażeń i emocji. Radek Rak nadal jest w szczytowej formie, jego szalona wyobraźnia, żywy język (momentami ostry!) i poczucie humoru nie pozwalają się nudzić. Choć to bardzo udana kontynuacja, to jednak moje serce bardziej bije dla pierwszego tomu. Wiosna nadeszła i długi weekend trwa w najlepsze więc słuchajcie Wielkiego Mistrza, który prawi, że nie ma ważniejszych rzeczy od wina i całowania się z dziewczynami. Kiedy, jak nie teraz, najlepiej robić głupstwa i marnować czas? „Serce jest bowiem czymś, co przypomina duszę, ale rządzą nim namiętności i służy tylko do wprowadzania zamętu; jest zasłoną, utrudniającą dostęp do prawdziwej duszy, drzemiącej w człowieku niczym perła niezwykłej wartości”.

świetne !