Memento

Mało jest takich reżyserów jak złote dziecko Hollywood - Nolan (notabene Brytyjczyk). Doskonałe kino trzymające w napięciu do ostatniej minuty. Zaskakujący i po prostu dobry film.

intrygujący, zastanawiający, zaskakujący, na takie filmy się czeka

Super film

Czy wyobrażacie sobie sytuację w życiu, w którym zostaliście pozbawieni zdolności pamięci krótkotrwałej? To tak jakby wasze życie stanęło w momencie, w którym nie jesteście w stanie nauczyć się i zapamiętać niczego nowego. Znacie swoją tożsamość, wiecie kim jesteście, ale ta świadomość zatrzymała się do owego momentu utraty zdolności pamięci krótkotrwałej. Życie toczy się dalej, a wy wciąż stoicie w miejscu. A teraz wyobraźcie sobie, że dotknięci omówioną przypadłością chcecie dokonać zemsty… takiej, która wyznacza sens waszej marnej egzystencji… zemsty na mordercy kogoś wam bliskiego. Czy macie przed oczami to wyobrażenie? Jeśli nie to możecie sięgnąć po fascynujący film wprost od Christophera Nolana. Mowa o „Memento”, jednym z pierwszych filmów pełnometrażowych znakomitego angielskiego reżysera. Ten film trzyma w napięciu od początku do końca… a może powinienem napisać od końca do początku? Zrozumiecie co miałem na myśli, gdy obejrzycie „Memento”. Tu nie chodzi tylko o wciągającą historię, doborową obsadę (m.in. Guy Pearce, Carrie-Anne Moss czy Joe Pantoliano), utalentowanego reżysera, zapadające w pamięć dialogi, ale też o kapitalną narrację. To film po obejrzeniu którego powiecie – jeszcze, jeszcze, jeszcze! A może zapomnicie tak powiedzieć?

Gdy zarekomendowano mi ten film z uwagą, że ten film oglądamy niejako "od końca", byłam zaintrygowana i niedługo trzeba było mnie przekonywać, że to tytuł w sam raz dla mnie. Rzeczywiście, na samym początku filmu dowiadujemy się niewiele - główny bohater, Leonard, ma dziwną przypadłość - pamięta jedynie kilkanaście ostatnich minut swojego życia - tylko na tyle pozwala mu pamięć krótkotrwała. Nie zaczyna on jednak rejestrować od początku nowych wspomnień - ciągle zapomina przeszłość z wyjątkiem ostatnich minut. Wiemy jedynie to, co on, głównie z notatek na jego ciele. Poszukuje on mordercy swej żony. Od tego momentu nie posuwamy się naprzód, a jedynie do tyłu - poznając prawdę o tym, co umknęło już pamięci Leonarda. Film ten jest idealny dla miłośników thrillerów - mimo, że wiemy, iż bohaterowi w przyszłości nie zdarzy się nic złego, ze zgrozą odkrywamy, do czego potrafi doprowadzić zawziętość w połączeniu z brakiem wspomnień. Pozycja ta trzyma w napięciu do ostatnich minut.