Dron

Właściwie opis filmu jest adekwatny do fabuły filmu. Powstało kilka opowieści, w których drony odgrywają tytułową rolę (inferno, niewidzialny wróg itp.). Opierając się jedynie na treści tytułu można byłoby oczekiwać, że to będzie to kolejna tego typu opowieść. Nic bardziej mylnego! W początkowej części jest pokazana operacja z użyciem drona, przeprowadzana z odległości tysięcy kilometrów (ten wątek podobał mi się najbardziej) ale właściwa historia filmu rozgrywa się w domu rodzinnym jego operatora. Nie chcę zdradzać szczegółów dotyczących wizyty pakistańskiego biznesmena ale to jest clue filmu. Rzeczywiste intencje gościa, których większość oglądających domyśli się od początku, będą jasno sformułowane dopiero po około 40-50 min. projekcji. Czy warto aż tyle czekać? W tym czasie wszystko koncentruje się wokół zwykłych rozmów, właściwych dla sytuacji, w których w domu pojawia się potencjalny nabywca rzeczy wystawionej na sprzedaż. Takie grzecznościowe i nic nie znaczące rozmówki. Rozumiem intencje reżysera, który w ten sposób poznaje nas z rodziną i jej problemami. Rozumiem, że dzięki temu widz może bardziej utożsamiać się z kolejnymi wydarzeniami. Rozumiem to ale tego nie "kupuję". Ta część filmu była po prostu jałowa. Wydawać się mogło, że wreszcie, gdy cel wizyty zostanie ujawniony, zacznie się "prawdziwy" film. Historia zawiera bowiem potencjał do zbudowania mocnej dramaturgii i zwrotów akcji. To by wynagrodziło wszystkie zawiedzione oczekiwania. Coś takiego reżyser próbuje pokazać ale jest to właściwie końcówka filmu i niestety nie ma w niej czegoś co zostaje w pamięci. Myślę, że mógł pojawić się pomysł na coś co widza naprawdę wciśnie w fotel, w podziękowaniu za wytrwanie i przebrnięcie wcześniejszych dłużyzn. Dałbym ze spokojnym sumieniem 3 gwiazdki ale niech też będzie bonus za początek filmu. JJ

Dobry porusza ważny temat odpowiedzalność za czyny mimo że bezpośrednio nie jest ich uczestnikiem zachowanie po stracie rodziny polecam