Django

Dobry tytuł dla fanów Tarantino. Specyficzne, krwawe przedstawienie scen dla tego reżysera. Historia niewolnika, który staje się łowcą.

Klasyczne kino Quentina. Jeśli podobają się wam inne filmy tego reżysera, zdecydowanie polecam.

Rewelacyjny Film

Denzel Washington gra w Django??? wow!! oglądałam ten film dwa razy i jakimś cudem go nie zauważyłam...

Tarantino został ogłoszony geniuszem przez krytyków już dawno, jednak w przeciwieństwie do wielu innych twórców, którzy także zostali tak sklasyfikowani, Tarantino każdym kolejnym filmem udowadnia, że nie były to słowa na wyrost. Dla mnie każdy kolejny jego film jest coraz lepszy i właśnie dlatego jego najnowsze osiągnięcie – „Django” – uważam za jego najlepszy film. Obraz pełen nawiązań do innych filmów, komentujący i wykorzystujący różne konwencje, nie bojący się potraktowania trudnej tematyki niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych w sposób świeży i nieortodoksyjny, udowadnia, że Tarnatino jest twórcą inteligentnym, który nie tworzy filmów jedynie dla prostej rozrywki – dla dociekliwego widza, „Django” (tak jak i inne wcześniejsze filmy reżysera), stanowi wyzwanie, zaproszenie do udziału w filmowej grze, którą Tarantino przygotował dla swoich fanów w najdrobniejszych detalach. Jednak nawet geniusz Tarantino nie uniósłby tego filmu; to, co sprawia, że ten film ożywa, to aktorzy. Christopher Waltz, Leonardo di Caprio, Samuel L. Jackson, Jamie Foxx – to nazwiska, których nie trzeba żadnemu kinomaniakowi przedstawiać; w najnowszym filmie Tarantino po raz kolejny udowadniają, że należą do jednych z najbardziej utalentowanych aktorów, którzy bardzo zręcznie potrafią wykorzystać talent Tarantino do tworzenia wyjątkowych i niepowtarzalnych postaci. Kolejnym aspektem filmu, w którym Tarantino także ujawnia swój geniusz, jest ścieżka dźwiękowa, która idealnie pasuje do filmu, już od pierwszych chwil słychać, że wszystkie utwory do filmu były wybierane starannie i nieprzypadkowo. Jednak tak naprawdę tym, co najbardziej mi się podoba w najnowszym dziele Tarantino jest historia; jest to historia może i mało prawdopodobna, ale jednocześnie jest to film, który nie boi się pokazać okrucieństwa niewolnictwa ani kontrowersji związanych z tym tematem, Tarantino daje tym filmem okazję do przeżycia katharsis swoim ciemnoskórym rodakom, którzy po raz pierwszy mają okazję na wielkim ekranie zobaczyć byłego niewolnika, który bez skrupułów rozlicza rachunki z ludźmi winnymi niewolnictwa. Wszystkich aspektów „Django”, które w moich oczach świadczą o wybitności najnowszego filmu Tarantino, nie potrafiłbym wyliczyć (a przynajmniej zajęłoby mi to bardzo dużo czasu), także kończę już z nadzieją, że każdym kolejnym filmem Tarantino po raz kolejny udowodni mi, że to jeszcze nie wszystko, na co go stać.