Sępy - ebook PDF

Zamek wyłonił się z mgły jak kościotrup olbrzyma – nagi, poorany pęknięciami blanków, z wieżą strażniczą przechyloną ku wschodowi, jakby kłaniał się nadciągającej burzy. Brat Ansgar ujrzał go najpierw jako cień na tle ołowianego nieba, potem jako bryłę ciemności gęstszą od chmur. Wjechał na most zwodzony, który zaskrzypiał pod kopytami muła niczym żywa istota, i wtedy po raz pierwszy poczuł zapach – słodkawy, mdlący odór padliny zmieszany z wilgocią gnijącego drewna. Był mnichem z opactwa w Korbei, wędrownym kopistą, który od dziesięciu lat przemierzał kraj, spisując kroniki i testymentalne księgi dla możnych. Do zamku hrabiego Erkenwalda sprowadził go list – suchy, lakoniczny, pisany ręką, która drżała, kreśląc słowa: „Potrzebuję uczonego męża. Sprawa nie cierpi zwłoki. Zapłata hojna.” I pieczęć – wyciśnięta w czarnym wosku, przedstawiająca sępa rozdzierającego węża.