Kaskada

Kordian jest Tropicielem. Wychodzi poza mury enklawy, mierzy anomalie, które zabijają wszystko, co przekroczy ich granicę, i oddaje wyniki w okienku urzędu. Jedna z anomalii zaczyna się powtarzać. Regularnie. Co jedenaście sekund. Okres nie jest czymś, co anomalia powinna posiadać. Następnego ranka przyrząd znika, sektor zostaje zamknięty, a Kordian trafia za szybę. Zostaje mu tylko dokument, którego nie zamawiał — przesłany z adresu, który oficjalnie nie istnieje. Raport twierdzi, że kraj jest jedną maszyną utrzymującą dwa środowiska o różnych poziomach uprzywilejowania. Górna warstwa pobiera zasoby jako pierwsza. Każdy błąd, którego system nie potrafi usunąć, zostaje zapisany w warstwie przyjmującej nadmiar. Tą warstwą jest świat, w którym istnieje pogoda. Dwieście czterdzieści tysięcy ludzi śpi w wygenerowanym Ogrodzie. Wszyscy poza nim płacą za każdą godzinę ich raju. Kordian właśnie dowiedział się, ile to kosztuje — i że licznik dobiega końca.