Zero Starań

Kilka lat temu przekonałam się, że płyty, jak książki, nie należy oceniać po okładce. Stare CD gdzieś posiałam, więc możliwość zakupu wersji digit bardzo mnie ucieszyła. Aż wstyd, że tak tanio... sorry Mariusz. :) Ci, co znają dokonania Sariusa nie tylko z trzech ostatnich płyt, też pewnie chętnie wracają do starszych utworów. Zupełnie niepowtarzalny klimat... Koszmary i Pręga... ciężkie tematy, cynizm i dowcip wersów powala niezmiennie. Z każdym kolejnym odsłuchem tej epki odkrywam dla siebie coś nowego. Intro z Innych chętnie ustawiłabym jako sygnał budzika. No a okładka po latach też jest już zupełnie inna w odbiorze.