Statek do Pireusu

Płyta Statek do Pireusa to powrót do korzeni, kiedy wszystkie utwory były skomponowane przez Pana Kostasa. To stanowi spójną piękna całość. To wspaniała podróż do Hellady z niezwykle rozwiniętym instrumentarium i wirtuozyjna gra na buzuki. Głos Pani Eleni jak zwykle zachwyca ciepła barwą. Dla fanów ta płyta to piękny prezent. A utwór Karnawałowa noc porywa do tańca. Brawo brawo i jeszcze raz brawo!!!

Wspaniała płyta Eleni. Chyba najlepsza. Ostatnie dwie Coś z Odysa i Miłości ślad były równie perfekcyjnie dopracowane muzycznie, natomiast ta zadowoli wszystkich miłośników greckiego brzmienia. Słychać nawiązania do zespołu PROMETHEUS. Wirtuozowska ekwilibrystyka Janisa na buzuki, pięknie brzmiący głos Eleni i wspaniałe teksty. Znam całą twórczość Eleni, ale ta płyta mnie powaliła. Polecam szczerze.

Piękna płyta, piękny głos, śliczna jakość artystyczna

Eleni dokonała w swojej karierze całe mnóstwo nagrań, najwięcej zapewne w latach 80. Jako znakomita artystka potrafiła zadbać zarówno o dużą ilość nagrań i płyt, jak i ich jakość artystyczną. Słuchanie utworów z tej "epoki" to wielka przyjemność, choć i późniejsze (mam tu głównie na myśli LP "Miłości ślad" z 2013 r.) to coś ciekawego. Najnowsza płyta "Statek do Pireusu" to pewnego rodzaju zaskoczenie - jest to wydawnictwo aż dwupłytowe. Nie jest to już jednak płyta przypominająca te dawniejsze... tutaj każda piosenka jest do siebie podobna. Szkoda, w latach 70 i 80 pan Kostas Dzokas dał się poznać jako znakomity kompozytor potrafiący pisać nie tylko piosenki w klimacie greckim, ale i choćby utwory dyskotekowe i zwyczajnie "popowe". Czegoś tutaj zabrakło... Najbardziej smuci fakt, jak brzmi tutaj głos Eleni, która przecież jest obecnie w bardzo dobrej kondycji wokalnej - po co więc tyle komputerowych ulepszeń typu autotune? Jeśli takie było życzenie twórców, można było wykonać taki "tuning" głosu przecież znacznie staranniej...