Ostra - audiobook

„Ostra” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Marka Krajewskiego. W normalnych okolicznościach pewnie nie sięgnęłabym po tę publikację, ale tak się złożyło, że potrzebowałam przeczytać książkę autora, którego inicjały są identyczne z moimi, by zaliczyć wyzwanie w ramach wrześniowej edycji akcji #celowaniewczytanie, dlatego wybór padł na tę, której fabuła osadzona jest we współczesnym świecie. Czy zatem publikacja przypadła mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem. Muszę przyznać, że gdyby nie rzeczone wyzwanie, najpewniej nie dokończyłabym tej książki. Dlaczego? Głównie dlatego, że całość była przeraźliwie nudna, akcja — jeżeli w ogóle można tak nazwać to, co się tam działo, wlokła się niczym samochód w pięciokilometrowym korku, a co za tym idzie, mniej więcej przez 3/4 publikacji modliłam się w duchy, aby ta mordęga wreszcie dobiegła końca. Pod koniec sytuacja nieco się zmieniła, coś zaczęło się w końcu w tej książce dziać, natomiast było już za późno, aby zmieniło to mój ogólny odbiór całości. A szkoda, bo sam pomysł wydawał się całkiem przyzwoity, bo wszak któż nie chciałby przeczytać wciągającej historii dwóch przyjaciółek — pani detektyw i pani adwokat, które wspólnie próbują wyjaśnić okoliczności tajemniczego podpalenia, które na pierwszy rzut oka może wygląda na nieszczęśliwy wypadek, ale dość szybko okazuje się, że jest to tylko jeden z elementów skomplikowanej przestępczej gry. Intrygujące prawda? Niestety, szkoda, że za świetnym pomysłem, nie poszło także świetne wykonanie. Właściwie jedyny pozytyw, jaki znalazłam w tej historii, to język, jakim posługiwał się autor. Od razu dało się zauważyć, że specjalizuje się on w literaturze osadzonej w zupełnie innej epoce, gdyż w dzisiejszych czasach mało kto używa takich słów, jak chociażby paroksyzm, utensylia, czy chociażby pantofle. I nie będę ukrywać, że troszkę poczytałam na jego temat i okazało się, że po prostu wybrałam nie tę lekturę, którą powinnam, ponieważ dwa cykle retro kryminałów autora — Eberhard Mock i Edward Popielski zbierają zdecydowanie lepsze oceny. Niemniej jednak tak jak już kiedyś wspominałam, staram się nie przekreślać autorów po przeczytaniu tylko jednego dzieła ich autorstwa, więc z pewnością kiedyś jeszcze sięgnę po publikacje napisane przez pana Krajewskiego, jednak z pewnością nie będzie to nic, co zostało fabularnie osadzone we współczesności, ponieważ z tym rodzajem kryminałów, autorowi jest zdecydowanie nie po drodze.

Nie ma 0 więc jest 1. Autor powinien się zająć czymś na czym się zna. Pisanie, zwłaszcza z kobiecej perspektywy to nie jego domena. Świadczy o tym choćby fragment gdzie zgwałcona przez partnera swojej koleżanki kobieta, chce za fakt bycia zgwałconą przeprosić partnerkę sprawcy. Nazwać takie gadanie dziaderskim mizoginizmem nie wystarczy, ale wyrażać się nie będę. Autor sam to zrobił.

Klasa !!!! Bardzo dobrze napisana, wielowątkowa i pełna ciekawych opisów. Lektorka na medal. Polecam

Nic ciekawego się nie dzieje. Nie dało się skończyć.

Skomplikowana historia acz bardzo interesująca

Dobrze napisana i świetnie przeczytana.

średnio w treści, ale napisana super.

fabuła ok.lektorka bezpłuciowa !

Trzyma w napięciu Polecam

mammieszane uczucia

Słabizna.

Nudy