Zaraz będzie po wszystkim (okładka  twarda, 09.2019)

Wszystkie formaty i wydania (3): Cena:

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń

Produkt niedostępny

Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Może Cię zainteresować

Jadzia jest osiemdziesięcioletnią pensjonariuszką domu opieki. W miejscu,
w którym rytm strzępków życia wyznaczają jedynie posiłki, obchody personelu, wizyty nielicznych już przyjaciół i krewnych oraz oglądanie seriali, nie ma zbyt wielu rozrywek oprócz myślenia. A temu Jadzia oddaje się z całą zawziętością. Swoje losy – przedstawione niechronologicznie – narratorka odsłania przed nami za sprawą retrospekcji. Bohaterka relacjonuje strzępki swojego dzieciństwa przypadającego na drugą wojną światową, dorastania, dawnych, niespełnionych miłości, życia codziennego, pracy w redakcji, wychowania córki i wreszcie trudnych relacji z mężem. W historię Jadzi wplecione są dwie inne opowieści: młodego sanitariusza Tomka i czterdziestoletniej pielęgniarki Agaty.

Ośrodek to delikatna, kameralna i świetnie napisana nieduża opowieść o samotności na wielu poziomach, opowiadająca o najciemniejszych zakamarkach ludzkich dusz. Stworzony przez autora słodko-gorzki portret pensjonariuszy i pracowników domu starców jest przejmujący, dojmująco smutny, złośliwy, ale i miejscami ironicznie zabawny.

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

ID produktu: 1229511078
Tytuł: Zaraz będzie po wszystkim
Seria: Archipelagi
Autor: Uzdański Grzegorz
Wydawnictwo: Wydawnictwo W.A.B.
Język wydania: polski
Język oryginału: polski
Liczba stron: 256
Numer wydania: I
Data premiery: 2019-09-18
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 204 x 131 x 22
Indeks: 33182636
średnia 4,4
5
9
4
4
3
3
2
0
1
0
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
5 recenzji
Kolejność wyświetlania:
Od najbardziej wartościowych
Od najbardziej wartościowych
Od najnowszych
Od najstarszych
Od najpopularniejszych
Od najwyższej oceny
Od najniższej oceny
5/5
26-09-2019 o godz 00:39 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Bardzo wartościowa, poruszająca wrażliwy temat, o którym ciężko myśleć, a co dopiero mówić. Jednak warto oswoić się ze świadomością przemijania wszystkiego... również kiedyś i nas. Wspominajmy miłe chwile, ale żyjmy tu i teraz, by zdążyć ze swoimi pragnieniami, póki czas jest dla nas przychylny.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
21-11-2019 o godz 21:09 przez: Stakrs | Zweryfikowany zakup
Taka tam książeczka. Fajnie się czyta, ale zbyt duzo złego bez konsekwencji
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
17-11-2020 o godz 11:13 przez: czerwonakaja
Czy powieść o zwykłych ludziach, trudnych tematach, jakimi jest choroba i starość może wywołać i uśmiech i poruszenie? ⁣ Autor malując portrety trójki osób i trzech domów, z których wyłania się obraz samotności zrobił to w taki właśnie sposób.⁣ ⁣ Samotna jest Jadwiga, schorowana pensjonariuszka domu opieki, której życie wypełnia ból, a jedyną pociechą stają się ucieczki we wspomnienia i rozmowy w myślach. Otoczona jest innymi, którzy dzielą ten sam los, u schyłku życia zdani na łaskę pracowników przybytku, w którym przyjdzie im umierać. Jadwiga narzeka bo cierpi, bo tęskni do dawnego życia, bo przywiązana chorobą do łóżka jest uzależniona od innych.⁣ ⁣ Agata nie ma łatwo w życiu prywatnym, tym bardziej w pracy wśród jęczących, schorowanych pacjentów. Jedne zmartwienia zamienia na drugie, a i często zdarza się tak, że oba w jednym czasie zaprzątają jej głowę przynosząc straszne sny. Często śni jej się, że mąż ją zdradza, czasem nawet widzi go "z zupełnie gołą Jadzią, taką jak teraz, pomarszczoną i starą". No i Ania, córka, której problemami szkolnymi też żyje. Eh! Życie nie daje jej chwili oddechu i odpoczynku.⁣ ⁣ W końcu Tomasz. Wolontariusz, który przychodzi na kilka godzin góra dwa dni w tygodniu, by poczuć że robi coś dobrego. Jednak życie przeżywa bardziej w Internecie niż w realu martwiąc się, że ktoś go blokuje.⁣ ⁣ Każdą z postaci poznajemy z jej myśli głośno nie wypowiadanych, gdyż dyskusje toczą sami ze sobą nie mając z kim.⁣ ⁣ "Uzdański stworzył mikrokosmos domu opieki, a w nim pochował kolejne mikrokosmosy." Tak napisała Literacka Kavkai trudno nie przyznać jej racji.⁣ ⁣ Autor nie tylko rozprawia się ze sprawami ostatecznymi, ale pokazuje, że obok Nas żyją ludzie, którzy potrzebują pomocy, nie tylko Ci chorzy.⁣ ⁣ Tak sobie myślę, że nastały takie czasy, gdy wielu z Nas takie swoje mikrokosmosy tworzy, bo ciężko i trudno jest rozmawiać z innymi o swoich problemach w obawie, jak inni je odbiorą, jak Nas potraktują?⁣ Czasem właśnie przez to czujemy się samotni nawet w tłumie. Szczęście mają Ci, którym udało się trafić na osobę, która rzeczywiście wysłucha, nawet jeżeli nie ma dla nas pocieszenia, ale nie sprawi, że uciekniemy do rozmów sami ze sobą. Polecam gorąco!!!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
31-10-2019 o godz 22:24 przez: natalia włodyka
Dom opieki. Jadwiga, pensjonariuszka.Tomasz, wolontariusz. Agata, pielęgniarka. A co łączy ludzi bez względu na wiek? Oczywiście, miłość i wspomnienia. Słyszymy myśli bohaterów, kilka perspektyw a problemy podobne. Każdy ma swój odrębny świat, każdy swoje troski. Jadwiga rozbraja autoironią i dystansem do sytuacji, w której się znalazła. Bezpośrednia, złośliwa staruszka, nieprzebierająca w słowach (myślach może bardziej). Tomasz to młody człowiek, myśli w nim galopują, krew się burzy. Agata już swoje przeżyła, raczej jest na etapie rezygnacji, niż optymistycznego spojrzenia w przyszłość. Spostrzeżenia ich są prawdziwe i w głównej mierze bolesne. To książka na dwa wieczory. Proza życia. Niespełnienie, ból i samotność. Ale głównie starość, która, jak mówią, najmniej się Panu Bogu udała. Uzdański udowadnia, że można i o niej napisać z dystansem, choć smutek i tak się przebija między wierszami. Trudno tak naprawdę zaszeregować tę książkę, wymyka się bowiem schematom. Wciąga, choć przecież trudno mówić tu o akcji. Autor ma świetny, oryginalny styl pisania. Wiadomo, zdolny człowiek, magia rocznika'79 😉 Dlaczego zatem przeczytać? Dla tekstów Jadwigi, dla zatrzymania się, dla spędzenie czasu z dobrą literaturą. Zwyczajnie, dla samego przeczytania.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
16-09-2019 o godz 14:37 przez: Anonim
Grzegorz Uzdański potrafi poruszyć, nauczyć i rozbawić. "Zaraz będzie po wszystkim" to proza czuła, językowo niezwykle ciekawa i przede wszystkim uniwersalna. Taki Grzegorz to literacki skarb!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0

Zobacz także

Podobne do ostatnio oglądanego