Wichrowe wzgórza (okładka twarda)

Oferta empik.com : 28,31 zł

28,31 zł 44,90 zł (-36%)
Odbiór w salonie 0 zł
Wysyłamy w 24 godziny

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń
Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Akcja "Wichrowych wzgórz" rozgrywa się na przełomie XVIII i XIX w. Earnshaw, właściciel majątku Wuthering Heights (tytułowe Wichrowe Wzgórza), przywozi do domu bezdomnego, cygańskiego chłopca, którego znalazł na ulicach Liverpoolu i nakazuje własnym dzieciom traktować go jak brata. Pomiędzy przybyszem a małą Cathy rodzi się więź tak silna, że z czasem przestają się liczyć nie tylko z konwenansami, ale i z ludźmi, wśród których żyją. Namiętność Heathcliffa i Catherine obnaża mroczną stronę ludzkiej natury, jest mściwa, wszechogarniająca i dzika jak wrzosowiska Yorkshire. Bohaterowie powieści Brontë płacą za to najwyższą cenę, a za ich błędy musi odpokutować następne pokolenie…

„Od paru dni powoli, więc z namysłem, lecz i z rosnącym zachwytem czytam Wichrowe Wzgórza Emily Brontë. Nie wiem, dlaczego nigdy po tę książkę nie sięgnąłem. Ale wcale się nie martwię, że się tak właśnie działo. Latom starszym też się należą odkrycia i chociaż odmienny zazwyczaj posiadają charakter od rewelacji przeżywanych za młodu — przecież coś najbardziej istotnego z wielkich oczarowań tak charakterystycznych dla uniesień młodzieńczych spływa na zachwyt lat późniejszych i kto wie, czy ów coraz rzadziej dany do przeżycia blask nie promieniuje zwielokrotnionym natężeniem światła, już z tej choćby przyczyny, że bywa mało powszedni, posiada zatem charakter uroczystości świątecznej. Myślę, iż mądrzy lekarze zamiast skomplikowanych recept powinni swoim nieuleczalnym pacjentom przepisywać wielką sztukę.”
                                                                                                                                  Jerzy Andrzejewski

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Tytuł: Wichrowe wzgórza
Tytuł oryginalny: Wuthering Heights
Autor: Bronte Emily
Tłumaczenie: Grzesik Piotr
Wydawnictwo: Wydawnictwo Mg
Język wydania: polski
Język oryginału: angielski
Liczba stron: 448
Numer wydania: I
Data premiery: 2021-04-14
Rok wydania: 2021
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 154 x 35 x 213
Indeks: 37623586
średnia 4,7
5
117
4
33
3
7
2
2
1
0
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
22 recenzje
Kolejność wyświetlania:
Od najbardziej wartościowych
Od najbardziej wartościowych
Od najnowszych
Od najstarszych
Od najpopularniejszych
Od najwyższej oceny
Od najniższej oceny
5/5
24-07-2021 o godz 20:15 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
,,Nie umiem tego wyrazić, ale z pewnością i ty, i każdy ma przeświadczenie, że jest albo powinna być jakaś egzystencja, która jest nasza, ale jest poza nami. Jakiż sens miałoby stworzenie mnie, jeślibym była całkowicie zamknięta tutaj?”. Jest to jeden z moich ulubionych cytatów z ,,Wichrowych Wzgórz”. Czytając tę książkę, towarzyszył mi dziwny nastrój. Czułam się, że siedzę sama na stromym klifie gdzieś na końcu świata, a pode mną wzburzone, ciemne morze uderza o ostre skały i próbuje porwać mnie w swoje czeluści. Kiedy zaczynałam ,,Wichrowe Wzgórza”, spodziewałam się zwykłego romansu. Jeżeli czytaliście tę książkę, z pewnością zaśmialiście się pod nosem. Zwykły romans, ha! Uczucie między Heathcliffem a Catherine było dzikie i mroczne, zawiłe i trudne do pojęcia, mroczne i szalone. To była miłość tragiczna, płomienna, ale jakże mocna, szczera i prawdziwa! Pokuszę się o stwierdzenie, iż w książce tej więcej było nienawiści niż samej miłości. Losy głównych bohaterów śledziłam z zapartym tchem, trudno było mi się oderwać od lektury. Historia jest niezwykle ciekawa, opiera się głównie na silnych emocjach, takich jak gniew, złość, nienawiść, które nawzajem się przeplatają i napędzają akcję. Niektórym książka może się nie spodobać, gdyż momentami jest pogmatwana, czasem zbyt brutalna. Klimat tej powieści jest ciężki, mistyczny, czuć, że z każdej strony pomalutku, kawałek po kawałku przygniata nas nastrój grozy, za rogiem czai się niebezpieczeństwo. Podsumowując, ,,Wichrowe wzgórza” to historia opowiadająca o tym, jak niespełniona miłość może doprowadzić do szaleństwa, obłędu. Pokazuje ciemną stronę człowieka, tę dziką i zwierzęcą, okrutną. Historię, którą opisała nam Emily Bronte, przeżywa się całym sobą i nie da się o niej zapomnieć.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
06-11-2021 o godz 11:06 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Charlotte Brontë używając słów „Pełne dzikości i zawiłe, jak korzenie, z których wyrastają wrzosowiska.” pięknie określiła powieść swojej siostry Emily Brontë. „Wichrowe Wzgórza” to książka pełna uczuć, pełna smutku, goryczy, gniewu, ale także miłości i w końcu szczęścia. Sięgając po „Wichrowe Wzgórza” możecie się spodziewać wielu niespodzianek, wielokrotnie byłam zaskoczona pewnymi wydarzeniami rozgrywającymi się na stronicach tej właśnie powieści. Emily Brontë swoim stylem pisarskim wkrada się w głąb czytelnika, niejednokrotnie podejmuje próbę zajrzenia w duszę odbiorcy i często robi to z powodzeniem. Carlos Ruiz Zafón w jednej ze swoich książek rzekł „Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to co, już masz w sobie.” W „Wichrowych Wzgórzach” możecie ujrzeć jeszcze więcej. Nie wiem czy jakiekolwiek słowa są w stanie wyrazić mój absolutny zachwyt ową książką, ale zapewniam Was, że „Wichrowe Wzgórza” pomimo swej zawiłości zostaną ze mną na długie lata. „Ich małe duszyczki wspierały się nawzajem, znajdując myśli lepsze od tych, które mnie mogłyby przyjść do głowy, chyba żaden pastor w świecie nie zdołałby tak pięknie opisać nieba, jak one potrafiły to zrobić w swej niewinnej paplaninie. I kiedy słuchając tego, płakałam, nie mogłam nie pragnąć, abyśmy się kiedyś wszyscy bezpiecznie tam odnaleźli.”
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
17-08-2021 o godz 11:06 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Cudowne wydanie, piękna i niezapomniana powieść skłaniająca do refleksji nad światem jaki i relacjami międzyludzkimi. Jej metafizyczna strona głęboko mnie zachwyciła oraz nadała tej historii dodatkową głębie. Polecam każdemu kogo interesują te zagadnienia jak i tym, którzy sięgają po tą powieść ze względu na romans między głównymi bohaterami.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
06-11-2021 o godz 15:20 przez: bkarys | Zweryfikowany zakup
Książka bardzo mnie zaskoczyła. Spodziewałam się ckliwej historii a tu literatura mroku, jak na czasy w których powstała jestem w dużym podziwie dla autorki, ponieważ tak się kiedyś z pewnością nie pisało. Książka warta polecenia. Wielka szkoda, że to jedyne dzieło autorki.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
26-02-2022 o godz 13:02 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Spodziewałam się, ze książka nie spodoba mi się- myliłam się! Kupiłam ze względu, ze jest to literatura piękna, jednak nie zwróciłam uwagi na wątek romantyczny, jednak jako osoba niecierpiąca tego wątku, nie zwróciłam na to dużej uwagi. Narracja w 1os, czasie przeszłym :)
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
04-01-2022 o godz 20:31 przez: Henryk Tybuszewski | Zweryfikowany zakup
❤️❤️❤️ cudnie, piekne opisy, przenosi w inny świat, warta przeczytania! Ile nienawiść może zmienic w życiu!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
27-07-2021 o godz 09:08 przez: Iwona Nadolska | Zweryfikowany zakup
Fenomenalna książka, na której regularnie wracam dlatego warto mieć ją na własność w bibliotece.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
09-11-2021 o godz 19:34 przez: anna | Zweryfikowany zakup
Klasyka gatunku - na liście książek , które warto przeczytać.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
12-11-2021 o godz 13:08 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Piękna, klimatyczna powieść. Na długo pozostająca w pamięci.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-11-2021 o godz 14:16 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Piękna historia i ładne wydanie.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-02-2022 o godz 21:23 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Ujmujacy utwor
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
26-06-2021 o godz 12:15 przez: paula
Nikt nie przypuszczał, że jeden wyjazd, jedna decyzja tak mocno wpłynie na losy domowników i przyszłe pokolenia. Kiedy właściciel majątku wraca z podróży przywozi ze sobą małego, bezdomnego chłopca. Swoim dzieciom każe traktować go jak brata i członka rodziny. Nie jest to proste, ponieważ rozpieszczone pociechy nie są tym uradowane i robią wszystko, by utrudnić mu życie. Na szczęście łapie bardzo dobry kontakt z Cathy. Rodzi się nimi mocna więź i nie zwracają już oni na nic uwagi. Ta relacja nie prowadzi do niczego dobrego, a może sprowadzić mnóstwo kłopotów... Niezmiernie trudno pisze się recenzję książki, którą kojarzy znaczny odsetek osób. Jest to światowy klasyk, dlatego może ta recenzja nie będzie taką klasyczną, tylko wymienię kilka powodów, dlaczego warto ją przeczytać, jeśli jeszcze tego nie zrobiliście. Osobiście wątpię bym napisała jeszcze coś odkrywczego o tej pozycji. 1. Światowy klasyk Wiadomo, że każdy czyta to, na co ma ochotę. Wiele osób nie lubi klasyki przez złe wspomnienie ze szkoły i zmuszaniu uczniów do czytania lektur. Jednak odkąd sama z siebie do matury ustnej zabrałam się za znane powieści, to zaczęłam je kompletnie inaczej odbierać. Anarchiczny język nagle nie był problemem, nie musiałam pamiętać "jaki kolor płaszcza miał Wokulski przy pierwszym spotkaniu z Izabelą", tylko mogłam cieszyć się z fabuły i sama go analizować. Nie miałam odgórnego limitu czasu na zapoznanie się z tekstem, także same plusy. A powiem szczerze, nie wszystkie lektury są dobrze dobrane. Jeśli chodzi o Wichrowe Wzgórza, to powieść o wręcz toksycznych uczuciach, poczuciu niesprawiedliwości, niespełnionej miłości, dla wszystkich miłośników romansów, zwłaszcza tych nieszczęśliwych, to zdecydowany must read. Dla mnie to drugi raz kiedy się z nią zapoznałam i to w dwóch różnych przekładach. 2. Nowe wydanie Wydawnictwo MG zdecydowało się wydać ten tytuł w nowej, pięknej i twardej oprawie w nowym także przekładzie. Nie oszukujmy się, jest cudowne i z innymi tytułami wygląda przepięknie! We wstępie znajdziecie informację o różnicach wynikających z innych wydań. Zaś na końcu jest posłowie od autora tłumaczenia, który bardzo dokładnie analizuje wszystko od postaci, fabuły po znaczenia (super gratka na osób, które szukają rzetelnych informacji o książce) 3. Czy warto? Tak jak wcześniej wspomniałam, teraz czytałam ją po raz drugi i nie żałuję tego, a więcej podejrzewam, że będę do niej wracać jeszcze niejednokrotnie. To jeden z tych tytułów, przy których za każdym razem można co innego znaleźć, gdzie różne osoby będą odbierać ją zupełnie inaczej, co innego dostrzegać i interpretacje będą się różnić. Za pierwszym razem skupiamy się na na głównej linii fabularnej, a z kolejnym już co innego przykuwa uwagę. To książka, która nie będzie się nudzić. Jest ponadczasowa i może odnosić się do różnorakich wydarzeń. 4. Archaizmy Dla wielu to wielki strach, słowa które wyszły z użycia sprawią, że nie rozumiemy fabuły, będzie potrzebny słownik i wydłuży to czytanie. Otóż nie! Na szczęście to nie treny Kochanowskiego czy Wesele Wyspiańskiego. Jasne, akcja toczy się na przełomie XVIII/XIX wieku, jednak jest napisane na tyle prostym językiem, że raczej nie powinna sprawić większych trudności, a wręcz ten styl sprawia, że można bardziej odczuć klimat fabuły. 5. Romantyczni bohaterowie Postaci w powieści przewija się mnóstwo. Czas w jakim przewija się akcja to przełom romantyzmu a pozytywizmu. Jednak nie martwcie się, nie będzie tutaj tylko takich zachowań jak Weter, że zabija się z nieszczęśliwej miłości. Pewnie, opira się ona na miłości, ale w zupełnie innej formie. Tym bardziej, przy tylu bohaterów na pewno znajdziecie kogoś z kim będziecie mogli się utożsamić lub podzielać jego zdanie. Paleta charakterów jest ogromna i jednocześnie często się zmieniają, w zależności od wydarzeń. Także nie warto osądzać ich po pierwszym spotkaniu. Dlatego, jeśli jakimś cudem nie czytaliście tego tytułu, to nie obawiajcie się go. Ja do klasyków jeszcze niedawno miałam takie podejście jak każdy uczeń, one są ble, nudne i bez sensu, na siłę są szukane tam ukryte motywy, które tylko poloniści znają. Jednak odkąd zaczęłam z własnej woli czytać ich więcej, zaczęłam je inaczej odbierać i coraz chętniej po nie sięgać. Naprawdę dzięki nim znajdziecie mnóstwo motywów, które już wcześniej były wykorzystane, a współcześni pisarze się nimi inspirują. Także mi nie pozostaje nic innego niż gorąco Wam ją polecić i liczyć na to, że skusicie się na nią i przeczytacie :)
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
30-05-2021 o godz 12:09 przez: Pinko
Dzieci z niecierpliwością oczekiwały powrotu ojca; obiecał im bowiem wybrane przez nich wcześniej zabawki, co było ich małą tradycją i osłodą czasu spędzonego bez niego. Tym razem jednak pan Earnshaw, właściciel majątku Wuthering Heights miał dla swoich pociech zupełnie inny podarek... małego, cygańskiego chłopca, którego spotkał pośród uliczek Liverpool'u. Nie mogąc odnaleźć jego rodziców, postanowił zabrać zabiedzone stworzonko ze sobą. Od tej pory jego dzieci mają traktować przybłędę jak brata, co nie wszystkim odpowiada. Mała Cathy mimo początkowej niechęci szybko przekonuje się do Cyganiątka, nazwanego Heathcliff'em; między tą dwójką rodzi się nierozerwalna więź, która może zaprowadzić ich prosto do Piekła... Dziwnie pisze się recenzję książki, którą prawdopodobnie zna jakieś 80% świata. Jeżeli nawet nie wersję literacką, to pewnie film. Dla mnie jest to niezaprzeczalny must read nie tylko jako klasykę, ale i twórczość sióstr Bronte. Nie od dziś krążą bowiem plotki, iż to wcale nie Emily jest autorką Wichrowych Wzgórz, a jej siostra Charlotte. Ale to temat na zupełnie inną dyskusję. Jak zrecenzować książkę, którą czytało się co najmniej cztery razy? Mam wrażenie, że Wichrowe Wzgórza za każdym razem skłaniają mnie do refleksji na zupełnie inny temat. Przy moim pierwszym i drugim podejściu do lektury skupiłam się głównie na wątku fantastycznym, czyli znaną nam obecnością duchów/ widziadeł. Temat do tej pory przeze mnie jednoznacznie nierozstrzygnięty- pokutujące dusze a może zwyczajne zamiłowanie ludzi do ubierania smutnych wydarzeń w barwy nadprzyrodzoności? Pamiętajcie, że mamy przełom XVIII i XIX wieku. Wtedy nawet historie o duchach smakowały jakoś tak... intensywniej. Kilka lat temu po raz kolejny sięgnęłam po tę książkę, a wówczas już moja uwaga skupiła się na relacji między Cathy a Heathcliff'em. Pamiętam jeszcze swoje święte oburzenie na postawę dziewczyny wobec niego, na jej despotyczny charakter i egoistyczne podejście do życia. Teraz, po kolejnych kilku latach przerwy od Wichrowych Wzgórz moje myśli podczas lektury płynęły w jeszcze innym kierunku. Swoją drogą to jest dopiero ciekawe (i dobre!) jak jedna książka może podarować czytelnikowi zupełnie różne odczucia, refleksje po kilkuletniej przerwie od lektury. Ciekawa jestem, czy mam tak tylko z tą konkretną pozycją, czy rzecz podobnie miałaby się z każdą inną. Tym razem moją uwagę przyciągnął Heathcliff. Cygańskie, osierocone i wyrwane ze znanego mu, biednego świata dziecko, przez całe dzieciństwo w rodzinie Earnshaw'ów nie miał lekko. Poszturchiwany, wyśmiewany, a z drugiej strony ulubieniec seniora rodu i małej Catherine. Prawdziwa gehenna rozpoczęła się jednak dopiero po śmierci pana Earnshaw'a, gdy do głosu doszedł dziedzic rodu, Hindley. To on był najzaciekliwszym wrogiem przybłędy. Jestem ciekawa, czy Heathcliff urodził się zły, czy nabył owych "umiejętności" w trakcie swojego nielekkiego życia? To fakt, że jeżeli ktoś ma w sobie choć ociupinkę mściwości, to wykorzysta ją do cna przeciwko swojemu wrogowi. Zniszczy wszystko, o co ta osoba dbała przez całe swoje życie. Heathcliff należy do osób bardzo pamiętliwych, a zemsta w jego wykonaniu jest straszna. Krzywdzi nawet tych, którzy mieli pośredni związek z jego katem. Nie cofnie się przed niczym. Nie ma dla niego czegoś takiego jak sentyment, zrozumienie, współczucie, wybaczenie. Jest tylko on i kotłujący się pod jego skórą ogień. Zastanawiam się, czy tą wszechogarniającą chęcią zemsty sam sobie nie zrobił największej krzywdy- wiadomo, że nie każdemu powinno się wybaczać, aczkolwiek złe emocje mężczyzny pociągnęły za sobą o wiele więcej niewinnych ofiar. Co z kolei nie przyniosło mu wymarzonej ulgi. Na ile również udział w zniszczeniu pozostałych drobinek dobroci w Heathcliff'ie miała sama Catherine? Ta Cathy, która kochała przybłędę i nie umiała bez niego żyć, a jednocześnie każdą swoją decyzją strącała go do bram piekielnych? Myślę, że w Wichrowych Wzgórzach każdy z Was znajdzie coś dla siebie- tematów do rozmyślań nie brakuje. Najważniejsze, by nie skupiać się wyłącznie na wątku miłosnym, lecz spojrzeć wgłąb historii.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
17-09-2021 o godz 16:50 przez: Natalia
Wydaje mi się, że książka ta nie miała na celu rozbawiać do łez. Nie zmienia to jednak faktu, że niesamowicie się na niej ubawiłam. Całkiem możliwe, iż idealnie trafiła ona w mój humor i jest to powód do dumy. Mój związek z klasykami jest dość burzliwy. Miałam okazję pokochać kilka pozycji, ale kiedy trafiłam na "Dumę i uprzedzenie" troszeczkę się zraziłam. Przez to bałam się sięgnąć po coś innego. Nie chciałam znowu poczuć zawodu. Nie mogłam bardziej się mylić. Od pierwszych stron wiedziałam, że pokocham tę historię. Może nie bohaterów, ale do tego wrócę później. Sama historia i świat przedstawiony w książce jest magiczny i bez dwóch zdań ma swój własny niepowtarzalny klimat. Mimo dawnych czasów i wyraźnego wyobrażenia o klasycznych książkach ta konkretna pozycja ukazała mi, że to może wyglądać zupełnie inaczej. Może bawić, dostarczyć rozrywki i wciągać. Czytelnik może wczuwać się w zaistniałe sytuacje i poczuć na własnej skórze niesamowitość tych powieści. Jest to książka o dwóch pokoleniach, pełnych bólu, cierpienia, niezrozumienia i straty najbliższych. Zaczynając czytać tę książkę wiedziałam o niej kilka rzeczy, ale okazało się, iż niepoprawnie przypisałam własne myśli do rzeczywistej historii, co trochę wprawiło mnie w zagubienie. Jednakże było to jak najbardziej przyjemne uczucie. Narracja z mniej oczywistej perspektywy skradła moje serce, po prostu spodobała mi się. Dzięki niej możemy poczuć się jak jeden z bohaterów twórczości Emily Brontë. W "Wichrowych Wzgórzach" opowieść zaczyna się z perspektywy Pana Lockwooda, który zaczyna wynajmować posiadłość od Pana Heatcliffa. Później zaś historia ukazywana jest przez pokojówkę, która opowiada o przeszłości swojemu nowemu Panu. Właśnie w ten sposób stajemy się częścią powieści. Słuchając opowiadania wraz z jednym z bohaterów. Historia sama w sobie ma trochę zwrotów akcji, które trzymają w napięciu. Znaleźć w niej można również niestety mało przyjemne postacie. Kiedyś usłyszałam, iż książka ta posiada bohaterów, których nie da się lubić. Niestety to prawda, każdy z nich jest trudną osobą i bardzo zmienną emocjonalnie. Koniec końców znalazła się wyłącznie dwójka mężczyzn godnych polubienia i zrozumienia, lecz to tyle. Reszta postaci bywa bardzo irytująca, a podejmowane przez nich decyzje są ciężkie do zrozumienia, nawet jak na ich czasy. Lecz w żaden sposób nie wpływa to na poziom powieści. W samej książce był chyba tylko jeden, malutki mankament, ale dość znaczący, gdyż zmienił on moją ocenę. Mianowicie nie spodobało mi się zakończenie. Zważywszy na całość historii liczyłam na więcej dramatyzmu, na akcję i walkę o majątek. Otrzymałam przyjemne i zbyt proste rozwiązanie sprawy jak na tę książkę. Lecz mimo wszystko pokochałam "Wichrowe Wzgórza" i jak najbardziej planuję kontynuować poznawanie twórczości sióstr Brontë. Mam do nich wielkie nadzieje. Jeżeli jesteś osobą bojącą się czytania klasyków, gdyż obawiasz się, że nie spełnią twoich oczekiwań, uważam, iż sięgnięcie po tę pozycję będzie jak najbardziej rozsądnym posunięciem.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
25-06-2021 o godz 09:31 przez: Anonim
„Wichrowe Wzgórza” to obowiązkowy klasyk dla czytelników, którzy nie boją się zagłębić w historię tak piękną, a zarazem tragiczną, która pozostaje w pamięci już na zawsze. Jedyna i niepowtarzalna powieść Emily Brontë to przede wszystkim piękna historia o miłości, dopiero potem możemy doszukiwać się znaczniej głębszych, wręcz metafizycznych odniesień. „Wichrowe Wzgórza” na rynku książki pojawiały się bardzo często, a to okładka zmieniona, a to w twardej oprawie, jednak przekład cały czas pozostawał ten sam. Tym razem, tłumacz – Piotr Grzesik, jak sam pisze, starał się podejść bardzo rzetelnie i przede wszystkim nowocześnie do przekładu „Wichrowych Wzgórz”. Wszystko krok po kroku, bardzo szczegółowo zostało zawarte w przedmowie do powieści, a także – zaskoczenie, na końcu znajdziemy pewien bardzo osobisty prezent od tłumacza. Jedyne co tak naprawdę zostało niezachwiane to oryginalne nazewnictwo. Jak dobrze wiemy nazwa Wichrowe Wzgórza oraz Drozdowe Gniazdo pojawiające się na kartach książki, funkcjonowało przez bardzo długi czas, utrwalone przez jednego tłumacza, a właściwie tłumaczkę – Janinę Sujkowską. Piotr Grzesik skupił się przede wszystkim na określeniu geograficznym, a także rozgraniczeniu obszarów posiadłości i ziem do nich przyległych, dlatego w tym wydaniu możemy znaleźć nazewnictwo: „Wuthering Hights” oraz „Thrushcross Grange”, co moim zdaniem świetnie funkcjonuje na przestrzeni całej powieści. Natomiast co najbardziej mnie zaciekawiło to ujęcie „Wichrowych Wzgórz” i bohaterów w sensie metafizycznym, nie bez przyczyny pierwsze wydanie powieści nosiło tytuł – „Szatańska miłość”. Nagle czytelnikowi zostaje przedstawiony znacznie szerszy kontekst tej wspanialej historii, porównałabym ją nawet do historii powstania człowieka. Oprócz szaleńczej, wręcz chorej miłości aż po sam grób, bohaterowie – Heatcliff, Edgar, Cathy oraz Hareton posiadają pewną głębię. Zło, dobro, duch wolności i człowiek, to pierwowzory, których oddźwięk można zauważyć podczas czytania, natomiast sama powieść i wydarzenia w niej zawarte to kształtowanie się człowieczeństwa, swoisty początek ery istoty ludzkiej. Tak jak wcześniej wspomniałam, „Wichrowe Wzgórza’ to powieść wypalająca się nie tylko w pamięci, ale i także w sercu, nie sposób jej nie pokochać. Piękne arcydzieło samo w sobie zachwyca nieustannie przez lata, po drodze zmieniając jedynie swoją szatę graficzną. Jako czytelnik, który już zna na pamięć treść „Wichrowych Wzgórz” dopiero pierwszy raz zetknęłam się z przekładem, gdzie tłumacz postanowił pozostawić oryginalne nazewnictwo i muszę tutaj przyznać rację Panu Piotrowi Grzesikowi, ta decyzja okazała się bardzo dobrą. Dzieło, które swój początek miało w epoce romantyzmu, znudzenia życiem, idealizacji kochanków, a także pewnego rodzaju sztampowości. „Wichrowe Wzgórza” wybija się naprzód jako powieść o życiu i o miłości, a co najważniejsze nadal jest aktualna. Gorąco polecamy: Dobre Recenzje
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
18-04-2021 o godz 21:15 przez: ammyslinska89
Wichrowe Wzgórza Emily Brontë to niewątpliwe jedno z najważniejszych dzieł dziewiętnastowiecznej literatury brytyjskiej. Opowieść o dwóch rodzinach, Earnshawów i Lintonów, których losy zostają połączone przez pojawienie się małego śniadego chłopca, Heathcliffa, i jego wielkiej niespełnionej miłości do Catherine, to nie tylko jedna z najlepszych i najtragiczniejszych historii miłosnych epoki. To również studium traumy i zemsty, która dotyka kolejne pokolenia. Osadzona na wrzosowiskach Yorkshire historia jest niesamowicie uniwersalna - bo czy też motywy uprzedzenia, zemsty, pogardy, obłudy i bigoterii są już nam zupełnie obce? Wręcz przeciwnie, Brontë udaje się w swojej jedynej powieści zawrzeć wiele trafnych obserwacji i spostrzeżeń na temat ludzkich uczuć i motywacji - dlaczego kochamy, dlaczego się pobieramy i dlaczego nienawidzimy. Te współczesne rozważania ubrane są co prawda w dziewiętnastowieczne kostiumy, ale również dobrze można by było przenieść akcję tej książki do współczesności, i po paru zmianach dekoracji, nikt by się nie domyślił, że oryginał powstał prawie dwa wieki temu. O samej powieści nie zamierzam pisać więcej, poza tym, że mogę ją gorąco polecić. Chciałabym teraz skupić się na tym konkretnym wydaniu. Mianowicie do tej pory polski czytelnik mógł poznać Wichrowe Wzgórza i ich mieszkańców dzięki przekładowi Janiny Sujkowskiej z 1929 roku. Każdy przekład jest sprawą trudną, szczególnie w przypadku powieści takiego formatu. I jak każdy, ma swoje wady. Przekład J. Sujkowskiej wydawał się mieć głównie na celu oddanie jak najwierniej języka epoki - w związku z tym polszczyzna użyta w przekładzie jest równie monumentalna, co może utrudnić jego odbiór. Tutaj język został uproszczony, jednak nie zupełnie odarty z wyrażeń powszechnie uznawanych za archaiczne, co pozwala lepiej wczuć się w atmosferę powieści. Jedyne, z czym mam problem, to potraktowanie postaci Josepha. Jak wyjaśnia sam tłumacz, nawet użycie stylizowanej gwary z konieczności stwarza pewną sztuczność, umowność (Posłowie, str. 442). No i ta sztuczność moim zdaniem jednak tutaj się wkrada - mnie osobiście wszystkie jego kwestie wytrącały z rytmu czytania, właśnie przez nadmierną stylizację języka. Ale zaznaczam, że to tylko i wyłącznie moja osobista preferencja, nie ujmując tutaj absolutnie przekładowi jako całości. Ponadto sama książka jest rzeczywiście pięknie wydana - z pewnością dołączą do niej wydania powieści siostry Emily, Charlotte Brontë, z tej samej serii Wydawnictwa MG. Na koniec należy wspomnieć, że poza samą powieścią i Posłowiem od tłumacza, w Apendyksie czytelnik znajdzie trzy krótkie recenzje Wichrowych Wzgórz, w tym jedną napisaną przez samą Virginię Woolf. Dlatego też zarówno samą powieść, jak i po konkretne wydanie, mogę z czystym sumieniem polecić każdemu miłośnikowi i miłośniczce dobrej literatury.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
05-05-2021 o godz 11:41 przez: _extremely_books_
Autor: Emily Jane Brontë Tytuł: Wichrowe wzgórza Wydawnictwo: Wydawnictwo MG Właściciel majątku Wuthering Heights (tytułowe Wichrowe Wzgórza), przywozi do domu bezdomnego, cygańskiego chłopca, którego znalazł na ulicach Liverpoolu i nakazuje własnym dzieciom traktować go jak brata. Pomiędzy przybyszem a małą Cathy rodzi się więź tak silna, że z czasem przestają się liczyć nie tylko z konwenansami, ale i z ludźmi, wśród których żyją. Namiętność Heathcliffa i Catherine obnaża mroczną stronę ludzkiej natury, jest mściwa, wszechogarniająca i dzika jak wrzosowiska Yorkshire. Bohaterowie powieści Brontë płacą za to najwyższą cenę, a za ich błędy musi odpokutować następne pokolenie… Już od dawna chciałam przeczytać tę pozycję. W końcu mi się to udało! Została ona napisana dość ciężkim językiem, dlatego czytało mi się ją dłużej. Nic w tym dziwnego, ponieważ książka została napisana w takim, a nie innym roku. Ma ona bardzo ciekawą fabułę. Z początku nie mogłam wczuć się w nią, jednak minęło to po pewnym czasie. W kilku momentach pogubiłam się, lecz później wszystko mi się wyjaśniła. Na samym początku mamy do czynienia z rodzeństwem Earnshawów. Nie spodobała mi się Catherina, ponieważ od pierwszego momentu wydawała się być samolubną kobietą. Bardzo irytowało mnie jej dziecinne zachowanie. Kilkukrotnie chciałam na nowo sprawdzić, czy moje uczucia względem jej się poprawią, niestety nie. Przez całą książkę nie rozumiałam tego, co robi, bardzo działał mi na nerwy. Heathcliff wydawało się, że jest miłym mężczyzną, jednak jego oblicze się zmieniło, stał się agresywny i samolubny. Jedyne co czułam, gdy się pojawił to złość. Nie lubię, gdy ktoś zachowuje se w taki sposób. Miałam przez to ochotę odłożyć książkę, lecz tylko na chwilę, by odpocząć. Losy bohaterów poznajemy od ciekawej strony. Byłam zaintrygowana do poznania tego, co wydarzy się między bohaterami. Nie myślałam nawet, że Catherine wybierze na męża kogoś bogatego. Mimo tego, że kochała Heathcliff'a potrafiła odejść od niego. Po tym odrzuceniu mężczyzna wyjeżdża bez słowa, zostawiając ukochaną w ramionach innego. Po długim czasie unikania w końcu wraca, lecz teraz jeszcze bardziej zdenerwowany i żądzy zemsty. Nie spodziewałam się, że jest zdolny do takich czasów, by pokazać, że kobieta go zraniła. Co wydarzy się między bohaterami? Tego możecie dowiedzieć się podczas czytania. Wtedy zaczęłam cieszyć się, że kobieta wyszła za innego mężczyznę. Nie potrafię sobie nawet wyobrazić co spotkałoby ją w takim związku. Zakończenie było dla mnie dobre. Cieszyłam się, że wydarzyło się tak, a nie inaczej. Autorka doskonale pokazała nam oblicze ludzi. Zostawiła ona we mnie mnóstwo emocji. Ocena 8/10
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
26-04-2022 o godz 00:51 przez: kiiki.books
Drugi klasyk, który udało mi się przeczytać i tutaj niestety miałam trochę cięższą przeprawę przez początek. 😅 Powiedzmy to sobie wprost. Na starcie totalnie nie mogłam się połapać w rozgrywających się wydarzeniach! Później było lepiej, choć zdarzały nam się takie małe kryzysy. Jednak finalnie jestem naprawdę zadowolona z lektury. Jak bardzo jedna decyzja, jeden wyjazd i chęć pomocy małemu bezdomnemu chłopcu może zaważyć na losach całej rodziny oraz jej przyszłości? Oj bardzo. „Wichrowe wzgórza” to historia mająca w sobie wiele wątków, które mogą przykuć główną uwagę czytelnika. Chociażby burzliwa relacja Heathcliffa z Catherine, która była okropną egoistką. Nie ukrywam, że jej postać wzbudzała we mnie w większości same negatywne odczucia. Sama postać Heathcliffa wydaje się intrygująca - jego historia i to jak potoczyło się jego życie. W końcu jako mały, dziki wręcz chłopiec trafił do domu obcych sobie ludzi, którzy postanowili włączyć go do swojej rodziny. Miał bardzo ciężkie żywot, a jeszcze cięższy w nim start. Mamy też lekki wątek fantastyczny - obecność duchów. Są pogmatwane relacje rodzinne, które zmieniają się jak w kalejdoskopie. W pewnym sensie też momentami mroczna. Było w niej wiele negatywnych emocji - smutku, gniewu i nienawiści. Możemy też wniknąć w społeczność z przełomu XVIII i XIX wieku. To jak funkcjonowało to wszystko od kuchni, chociaż autorka w głównej mierze skupiła się na raczej na uczuciach i toksycznej relacji. Bardzo spodobało mi się otoczenie rozgrywających wydarzeń. Skłaniało mnie do głębszych refleksji nad powieścią. Jednak ogarniał mnie wtedy trochę melancholijny nastrój. Dla mnie była to historia z jednej strony ciężka, a z drugiej bardzo intrygująca. Z pewnością były ważne wątki, które pominęłam skupiając się na innych równie ważnych. Myślę, że jest to opowieść, której nie da się w całości poznać za jednym razem, że trzeba do niej wrócić ponownie z otwartą głową i przeczytać ją jeszcze raz. Czy do niej jeszcze kiedyś wrócę? Z pewnością.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
19-08-2021 o godz 21:27 przez: aannaa_czyta
Nazwisko Brontë przeszło do historii literatury dzięki trzem siostrom: Charlotte, Emily i Anne. Ich dzieła zostały uznane za klasyki literatury angielskiej, a im samym została przypisana międzynarodowa sława. Do tej pory miałam okazję przeczytać dzieła Charlotte Brontë, jednak w ostatnim czasie sięgnęłam po „Wichrowe Wzgórza”, których autorką jest Emily Brontë. I to chyba najbardziej znana książka sióstr... To klasyk do którego niejednokrotnie odwołują się współcześni autorzy, nawet Ci polskiego pochodzenia. W takim razie w czym tkwi jej wyjątkowość, czy wręcz ponadczasowość? Całą akcja książki rozgrywa się na przełomie XVIII /XIX wieku, kiedy to Wuthering Heights przywozi do domu bezdomnego chłopca. Swoim rodzonym dzieciom przykazuje, aby traktowały go jak członka rodziny. Chłopiec dorasta otoczony tytułowymi Wichrowymi Wzgórzami, aż pomiędzy nim a Cathy – towarzyszką zabaw, rodzi się uczucie. Ta wspomniana miłość rozwija się do czasu, gdy na drodze pojawia się panicz Linton… To historia miłosna, która nie została pozbawiona mroku, ale też powieść pełna emocji i uczuć, gdzie podczas lektury czuć ten „przejmujący wiatr znad wrzosowisk Yorkshire”. Czytelnik sam musi zdecydować czy miłość, która doprowadziła do nienawiści czy wręcz antagonizmu jest tutaj podłożem całego zła przechodzącego na kolejne pokolenie. Zgromadzonych emocji jest tutaj tak dużo, że odnoszę wrażenie, iż one same napędzały całą akcję książki. Nie wydarzenia, nie bohaterowie tylko emocje… Niemniej jednak mamy tutaj obraz tego jak niespełniona miłość potrafi doprowadzić do nieokiełznanego obłędu… Niezwykła historia o sile uczucia, którego nie jest w stanie przerwać nawet śmierć… Czytaliście? Macie w planach?
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
25-05-2021 o godz 09:46 przez: Anonim
Żaden człowiek nie rodzi się zły... więc co sprawia, że właśnie taki się staje? Wichrowe Wzgórza są odzwierciedleniem dzikości, nie tylko otoczenia wzgórz, lecz również ludzi, którzy nie są akceptowani społecznie i żyją z dała od surowych reguł cywilizacji, nadając tej historii ciemnych, nieustraszonych barw. Odnajdziemy tutaj mroczne elementy gotyckie pod postacią upiornej narracji, nawiedzonych budowli, śmierci, szaleństwa oraz choroby, które przeszywają czytelnika grozą, a mnie do głębi zahipnotyzowały. Dodatkowo autorka oplata czytelnika pięknem myśli i opisów, które całkowicie zachwycają. Według mnie, Emily Brontë uczy w Wichrowych Wzgórzach o cyklu przemocy, agresji oraz obsesji na punkcie jedynej osoby, która kiedykolwiek okazała głównemu bohaterowi dobroć. Lecz poza egoistyczną dobrocią odnajdujemy w niej te same, negatywne cechy charakteru. Prawda jest taka, że autorka nie skupia się na romantyzowaniu niegodziwości, lecz okazuje ludzką mękę i niedolę. W mojej opinii, że każdy czytelnik potrafi się utożsamić z tym cierpieniem, a niekiedy nawet pokochać bohaterów, którzy nie zostali stworzeni do miłowania. Słowem, jest to powieść dla miłośników najskrytszych ludzkich uczuć i myśli, którą osobiście zaczęłam doceniać dopiero po wielu latach od pierwszej styczności z tą historią. Utonęłam w jej upiornym pięknie, szczerości i bólu, przeżywając wiele odmiennych emocji. Jest to książka zdecydowanie jedyna w swoim rodzaju, z którą każdy powinien się zapoznać, a którą ja polecam z głębi serca. Instagram: @illectum
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
Więcej recenzji Więcej recenzji
Prezentowane dane dotyczą zamówień dostarczanych i sprzedawanych przez empik.

Zobacz także

Inne z tego wydawnictwa Dobre żony Alcott May Louisa
4.5/5
28,31 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Martwe dusze Gogol Mikołaj
5/5
33,04 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Biesy Dostojewski Fiodor
5/5
31,46 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Pokrewne dusze Virginia Woolf
5/5
31,46 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa W stronę Swanna Proust Marcel
5/5
28,31 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Mali mężczyźni Alcott May Louisa
4.5/5
28,31 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Idiota Dostojewski Fiodor
4.7/5
31,46 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Chłopcy Jo Alcott May Louisa
4.6/5
28,31 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa U brzegów jazzu Tyrmand Leopold
5/5
28,94 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Dziennik 1954 Tyrmand Leopold
5/5
28,94 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Agnes Grey Bronte Anne
4.4/5
25,16 zł
39,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Bracia Karamazow Dostojewski Fiodor
3.0/5
31,46 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Ośmioro kuzynów Alcott May Louisa
4.5/5
28,31 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Alfabet Tyrmanda Tyrmand Leopold
5/5
32,16 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Profesor Bronte Charlotte
4.7/5
29,98 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Villette Bronte Charlotte
4.5/5
31,46 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Shirley Bronte Charlotte
4.5/5
31,46 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Lokatorka Wildfell Hall Bronte Anne
4.9/5
31,46 zł
49,90 zł

Klienci, których interesował ten produkt, oglądali też

Podobne do ostatnio oglądanego