To, co zostało (okładka miękka)

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń

Produkt niedostępny

Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Może Cię zainteresować

„To, co zostało” Jodi Picoult to wzruszająca opowieść o kobiecie, która staje przed trudnym dylematem życiowym.

Główna bohaterka powieści jest osamotniona Sage Singer, która ciężko przechodzi śmierć matki. Zaprzyjaźnia się z Josefem, emerytowanym nauczycielem, który jest ulubieńcem lokalnej społeczności. Pewnego dnia Josef zdradza jej tajemnice swojego pochodzenia i prosi, by pomogła mu umrzeć...

Czy Sage mu pomoże czy go powstrzyma? W jakich kategoriach będzie rozpatrywany jej czyn?


Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Tytuł: To, co zostało
Seria: Kobiety to czytają!
Autor: Picoult Jodi
Tłumaczenie: Moltzan-Małkowska Magdalena
Wydawnictwo: Prószyński Media
Język wydania: polski
Język oryginału: angielski
Liczba stron: 560
Numer wydania: I
Data premiery: 2013-09-10
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 196 x 35 x 122
Indeks: 13535827
 
średnia 4,7
5
45
4
15
3
2
2
0
1
0
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
59 recenzji
5/5
27-09-2013 o godz 11:54 przez: ireneuszslaski11
Tak naprawdę „To, co zostało” to trzy spójne, przeplatające się i precyzyjnie powiązane ze sobą opowieści. Mnie osobiście najbardziej spodobał się wątek z czasów okupacji i Holocaustu. Był przerażający i na swój sposób wzruszający. Dość powiedzieć, że czytając losy Minki wzruszyłem się - a rzadko mi się to zdarza. Może to dlatego, że Jodi Picoult opowiedziała tę część z niezwykłą wręcz wirtuozerię. Niemal czujemy się przeniesieni do ogarniętej wojną Łodzi a potem do Oświęcimia. Jodi Picoult napisała chyba kolejny bestseller, tak myślę. Ta książka moim zdaniem ma wszystko, co bestseller mieć powinien, a więc ważki, wciąż bardzo aktualny temat (ściganie i sądzenie zbrodniarzy nazistowskich), bardzo ciekawą, niebanalną formę (trzy historie wzajemnie powiązane), wyraziste postaci oraz sam sposób opowiadania, bardzo emocjonalny, ciepły, wciągający i pozwalający na przeżycie i utożsamienie się z problemami bohaterów.
Czy ta recenzja była przydatna? 9 0
5/5
13-09-2013 o godz 12:15 przez: kasandra_85
Jodi Picoult to pisarka, która nie boi się poruszać kontrowersyjnych, nietypowych tematów a jej książki przesiąknięte są silnymi, często skrajnymi emocjami. Tak też było i w przypadku „To, co zostało”. Jestem pod wrażeniem opisanej tu historii. Jest to przesycona realizmem, głębokimi refleksjami, jak i wojennymi wspomnieniami opowieść, która zmusza czytelników do zastanowienia się nas złożonością ludzkiej natury, wywołuje lawinę pytań i wewnętrznych dylematów, szokuje i zastanawia. Autorka swoją lekturą zadaje pytania o fundamentalnym znaczeniu. Czym jest przebaczenie i czy każdy na nie zasługuje? Czy przeszłość może zostać zapomniana? Jak bardzo człowiek potrafi się zmienić, zarówno w obliczu skrajnych sytuacji, jak również pod wpływem traumatycznych przeżyć? Niesamowite sylwetki bohaterów, świetny język oraz genialna tematyka. Polecam serdecznie!!
Czy ta recenzja była przydatna? 8 0
5/5
02-10-2013 o godz 10:31 przez: Rumunka1970
Czytałam tę książkę z wypiekami na twarzy. Po pierwsze dla tego, że Picoult umie opowiadać i tworzyć frapujące historie i bohaterów. Po drugie przejęła mnie historia babki głównej bohaterki, tak po ludzku jej współczułam, cały czas się bałam o jej losy i chciałam, by udało jej się przeżyć ten najstraszniejszy czas w historii ludzkości. Po trzecie dlatego, że zafrapował mnie pomysł autorki - to, że zbrodniarz szuka Żydówki, która pomogłaby mu umrzeć i tym samym choć w niewielkim stopniu odkupić jego winy.
Czy ta recenzja była przydatna? 8 0
5/5
16-09-2013 o godz 12:05 przez: KinGa!
Jestem szczęśliwą posiadaczką już wielu tytułów Jodi Picoult ale "To, co zostało" zdecydowanie zagości na podium. Niesamowicie prawdziwie poruszająca. Wplatanie w rozdziały opowieści o Ani dało niesamowity efekt. Nie lubię książek typowo wojennym, historycznych... tutaj historia II wojny światowej strasznie mnie wciągnęła. Do tego wątki miłosne, wszechobecna śmierć... Powieść przeczytałam jednym tchem. NA pewno do niej wrócę. Książka na miarę "bez mojej zgody". GORĄCO POLECAM!
Czy ta recenzja była przydatna? 7 0
4/5
08-10-2013 o godz 09:45 przez: high heeles
To, co zostało zaczyna się frapująco i równie frapująco się kończy. Jodi Picoult jest sprawną i pisarką, dzięki czemu dostajemy powieść pod każdym względem udaną. Jej dużą zaletą jest to, że od razu się identyfikujemy z bohaterką, choć przecież nie każdy ma jakąś bliznę, której się wstydzi. Potem jest opowieść babki Sage i tu znów trudno nie utożsamić się z bohaterką. Dla mnie to jedna z ważniejszych lektur ostatnich lat. Może uznacie to za przesadę, ale ja uważam, że ta książka, albo przynajmniej jej fragmenty powinny się znaleźć w spisie lektur szkolnych. Bo zmusza ona do myślenia. Jest bardzo współczesna, atrakcyjna pod względem literackim, ale jednocześnie może stanowić dobry asumpt do kształtowania postaw wśród młodzieży. Ma na pewno tę wartość, że uczy refleksyjnego podejścia do oceny wydarzeń historycznych.
Czy ta recenzja była przydatna? 6 0
5/5
06-10-2013 o godz 13:34 przez: OgnistaXXXXX
Często się pisze, że ta książka szokuje. Nie jestem pewna czy tak rzeczywiście jest. Jeśli nawet szokuje to na pewno nie jest to tandetna prowokacja pod publiczkę, czy by zrobić jakiś szum. Ta książka w bardzo poważny, odpowiedzialny i pełen szacunku dla ofiar, rodzin ofiar podejmuje temat nazistowskich, esesmańskich zbrodni. Ja nie czułam się zaszokowana a raczej wstrząśnięta. Ale wiem, że ten wstrząs był konieczny. Nie da się zadać tak ważnych pytań w sposób pozbawiony emocji.
Czy ta recenzja była przydatna? 6 0
4/5
08-10-2013 o godz 13:44 przez: hannah1967
No dobrze to książka o dylemacie moralnym o nazistach zbrodniach. Ale przecież nie tylko! Znajdziemy w niej piękną apologię rodziny, podkreśloną także na początku w motto. Mały bardzo ciekawie opisaną relację córki z ojcem, miłości do chleba. Bardzo fajny był ten motyw kiedy Sage rzuca studia i postanawia zostać piekarzem, bo poczuła zapach chleba. Niesamowita historia! Sama bym chciała coś takiego przeżyć!
Czy ta recenzja była przydatna? 6 0
5/5
08-10-2013 o godz 23:00 przez: Mokka
Picoult nie boi się trudnych tematów. Podobnie jest w tym przypadku. Rozwiązanie problemow bohaterów tkwi w przeszłości uwikłanej w historie z czasow II wojny światowej. Ta poruszającą historię mamy okazje poznać z opozycyjnych względem siebie perspektyw – oprawcy i ofiary. Więcej już nie zdradzam, żeby nie psuć nikomu przyjemności czytania.
Czy ta recenzja była przydatna? 6 0
5/5
01-10-2013 o godz 19:15 przez: Amanda Górniak (Cassiel)
To, co zostało to powieść z duszą. Cieszę się, że została napisana oraz wydana u nas w kraju, ponieważ może wywoła u nas, Polaków, nowe dyskusje i tematy do rozważań. Powinna nam uświadomić wiele kwestii i zachęcić do odpowiedzenia samemu sobie na pytania, które zadane są na jej okładce. Uważam że, jest to lektura ważna, która powinna być przez nas przeczytana i polecana kolejnym osobom. Może to być Twój pierwszy kontakt z tą autorką, albo dwudziesty - ale nie zwlekaj i czytaj, bo naprawdę, naprawdę warto poświęcić jej trochę czasu. Dla mnie jest pewnym arcydziełem literatury i nie mam do niej żadnych uwag. Gorąco zachęcam do sięgnięcia po nią i podzielenia się swoimi spostrzeżeniami po lekturze - jestem ogromnie ciekawa Twojego zdania na jej temat.
Czy ta recenzja była przydatna? 5 0
5/5
05-10-2013 o godz 11:28 przez: LetniaUlka
Jak to się przeczyta to trudno nie zacząć myśleć. O tragedii narodu żydowskiego, o milionach ofiar, o ocalałych z Holocaustu, o zbrodniarzach dekujących się dekadami na wszystkich kontynentach, o organizacjach, ludziach ich ścigających. Trudno też nie myśleć o samych zbrodniarzach o ich psychice, życiu po wojnie. To, co mnie szczególnie uderzyło to to jak Jodi Picoult pokazała zbrodniarza. Dla społeczności w której żyje, w której znalazł pracę i „spokój” jest wzorowym obywatelem. Choć na sumieniu ma współudział w mordowaniu milionów niewinnych i... własnego brata.
Czy ta recenzja była przydatna? 5 0
5/5
08-10-2013 o godz 22:32 przez: Moniccca
Zdecydowanie najlepsza książka na mojej półce! Picoult ma niezwykły talent do kreowania bohaterów, którzy jednocześnie wzbudzają odrazę i litość. To, co zostało to niezwykła opowieść o lęku przed teraźniejszością, próba pogodzenia się ze swoimi błędami z przeszłości, wewnętrzna walka serca i rozumu. Polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 5 0
5/5
10-10-2013 o godz 09:37 przez: Dudniąca9
Co mnie pozostało po lekturze nowej Picoult? Chyba wrażenie, że mam do czynienia z książką do której autorka podeszła bardzo ambicjonalnie, niemal osobiście. Robi wrażenie napisanej z jakiejś głębokiej, wewnętrznej potrzeby zrozumienia siebie, świata, być może swojej rodziny. Z pewnością jest to powieść bardzo emocjonująca, choć może lepiej powiedzieć wzruszająca. Skojarzyła mi się ta książka z Wyborem Zofii, ale to taka uwaga na marginesie. Z pewnością styl Picoult bardzo dobrze pasuje do tego tematu. Ciepła, pełna zrozumienia opowieść o woli przetrwania bez względu na okoliczności. Także o stosunku do oprawców. Bardzo trudnym stosunku, bo wpisane jest w niego jakieś samoograniczenie się. Ofiara sądząc kata jest w o wiele trudniejszej sytuacji. I o tym według mnie jest ta książka.
Czy ta recenzja była przydatna? 4 0
5/5
09-10-2013 o godz 11:45 przez: Urwiska
A gdybym ja poznała Josefa Webera...? Ojej boję się tej myśli. Ale głęboko współczuję tej dość mocno doświadczonej przez los dziewczynie. Sage mimo młodego wieku wiele wycierpiała. Oczywiście paralela z jej babką i obozem śmierci nie jest możliwa, ale mają one obie jakiś rys ofiary. To na pewno czytelnika do nich zbliża, pozwala się z nim zidentyfikować, współczuć im i stać po ich stronie.
Czy ta recenzja była przydatna? 4 0
5/5
08-10-2013 o godz 21:28 przez: Katie
Uwielbiam powieści Jodi Picoult i jej najnowsza również mnie nie zawiodła. Jest głęboka, mądra i wymagająca od czytelnika skupienia i refleksji. Świetnie napisana historia ludzi, których życie nie oszczędzało i którzy sami innym życia nie oszczędzali.
Czy ta recenzja była przydatna? 3 0
30-09-2013 o godz 15:54 przez: harkness
Choć od czasu, kiedy odłożyłam tę książkę na półkę nie minęło jeszcze dużo czasu, już teraz mogę stwierdzić, że to jedna z najlepszych powieści, jakie czytałam w tym roku. Nie jestem w stanie wyrzucić jej z głowy; myślę o niej przed pójściem spać i po przebudzeniu, i chyba wcale nie chcę przestać o niej rozmyślać. Naprawdę warto po nią sięgnąć i najchętniej polecałabym ją każdej napotkanej na ulicy osobie. Ta historia o ludzkiej odwadze, poświęceniu i cierpieniu paraliżuje, przeraża, wzbudza rozpacz i smutek, lecz także daje iskierkę nadziei i pozwala nieco inaczej spojrzeć na świat. Osobiście jestem pod wielkim wrażeniem.
Czy ta recenzja była przydatna? 2 0
5/5
11-10-2013 o godz 19:00 przez: fenicjanka9000
Moja ocena w skrócie: bardzo ciekawy pomysł fabularny i kompozycyjny. Dobry, lekki język. Ujmujący sposób opowiadania. I bardzo dobrze oddane realia historyczne. Myślę, że fanki Jodi Picoult będą bardzo zadowolone z tej powieści, bo można się przy niej i zasmucić, wzruszyć, ale także pomyśleć o życiu. A to przecież kobiety bardzo lubią. Poza tym książka jest gruba, więc przyjemności obcowania z językiem Picoult jest naprawdę dużo.
Czy ta recenzja była przydatna? 2 0
4/5
11-10-2013 o godz 07:45 przez: licealistka
Po tej książce nabrałam autentycznej ochoty więcej poczytać o wojnie, gettach żydowskich, obozach koncentracyjnych. To ważne, by poznać najnowszą historię nieco głębiej. I za ten impuls jestem autorce bardzo wdzięczna. Sama powieść uwiodła mnie niebanalną historią i postaciami. Trzeba przyznać, że ten pomysł z prośbą jest znakomity. Jest nośny fabularnie, etycznie, intelektualnie.
Czy ta recenzja była przydatna? 2 0
4/5
25-11-2014 o godz 15:10 przez: G.P. Vega
„To, co zostało” Jodi Picoult, to książka, która trafiła na moją półkę niedługo po swojej premierze w naszym kraju. Przyciągnęła mnie tematyka, gdyż uwielbiam dylematy moralne, jednak swoje musiała odczekać. Jest napisana w pierwszej osobie, co długo mnie zniechęcało, a w dodatku nie czytałam wcześniej niczego autorstwa Jodi Picoult i obawiałam się, że cały szum wokół jej książek jest, jak to często bywa, zwyczajnie przesadzony.

Czy i w tym przypadku?

II wojna światowa zostawiła wiele blizn na naszym kraju. Obozy zagłady wpisały się na wieczność w naszą historię i nie sądzę, by kiedykolwiek ten temat przestał nas przerażać, napawać złością i smutkiem. Nie da się bowiem zobojętnieć na temat ludobójstwa.

„To, co zostało”, to kilka połączonych ze sobą historii. Mamy Sage, która ukrywa się w piekarni, pracuje w nocy i przesypia dnie, by zakryć nie tylko szramę na twarzy, ale i samą siebie. Romansuje z żonatym mężczyzną sądząc, że tylko na to zasługuje. To też historia Josefa Webera, sędziwego nauczyciela niemieckiego, uwielbianego przez okoliczną społeczność, skrywającego przeszłość, o jaką nikt by go nawet nie podejrzewał. Człowieka przeżartego, jak się wydaje, poczuciem winy i pragnieniem śmierci. Historia Minki, babci Sage, opowiadającej nam o horrorze jaki przeszła podczas wojny, o wszystkich, których straciła i tym, co musiała przetrwać, by przeżyć. Jest tu Leo, prawnik pracujący w Departamencie Sprawiedliwości, zawodowo ścigając zbrodniarzy wojennych, mężczyzna po przejściach, widzący w Sage wiele więcej, niż ona sama. I jest jeszcze Ania i Alek, historia napisana przez Minkę w okresie wojny. Historia o miłości do potwora, podczas gdy zło wcale nie jest takie znowu zdecydowanie złe.

To pierwsza książka, która wywołała u mnie koszmary. Do końca nie wiem dlaczego skoro przeczytałam w swoim życiu kilka nawet bardziej szokujących historii. A jednak to ta, z jakiegoś powodu, trafiła do mnie tak mocno, że nawet we śnie zaprezentowała swój potencjał.

Myślałam, że będę ją czytać długo, tymczasem gdybym mogła, połknęłabym ją na raz. Styl autorki jest fenomenalny. Pisze zarówno prosto, jak i lirycznie, przy czym nie ma w tym przesady. Bohaterowie są pełnokrwiści, zdawałoby się, niemal żywi. Można ich potępiać, ale nie sposób ich nie docenić. Jodi Picoult zadaje w swojej książce naprawdę trudne pytania, a swoich bohaterów zmusza do podejmowania niemożliwych decyzji. Prawo - oko za oko, ząb za ząb - przestało funkcjonować nie małą wieczność temu, ale czy na pewno? Czy można wybaczyć, kiedy chodzi o tak wielką ilość ofiar jaką przyniosły obozy zagłady? Jak nienawidzić, by w tym uczuciu nie utonąć i dalej żyć? Czym jest miłość? Moralność? Do czego, tak naprawdę, jest zdolny człowiek? Czy potwory rodzą się potworami, a może życie ich zmusza, by się nimi stać? W tej książce mamy tyle punktów widzenia i tyle odniesień, że żadna odpowiedź na tego typu pytania nie jest już tak prosta, jak mogłoby się wydawać.

Jedyne, na co mogłabym ponarzekać, to zakończenie, którego się domyśliłam, jak dla mnie zbyt wcześnie, ale nawet to nie ma wpływu na moją ocenę. To ten tym książki, w której wady są przygniecione przez zalety i nie mają znaczenia. Mamy tu bowiem doskonale wykreowane postacie, pełne sprzeczności i cech, które można odbierać dwojako. Mamy dobrze odwzorowaną wojenną rzeczywistość. Mamy emocje przelewające się przez strony. Jest tu czas na śmiech, na łzy, wzruszenie, potępienie i złość. Nie można podczas czytania nie zastanawiać się, co my byśmy zrobili na miejscu bohaterów. Nie sposób nie dostrzec w co poniektórych z nich kogoś więcej od chłodnych morderców. I wracając do zakończenia, nie chciałabym chyba żadnego innego. Biorąc pod uwagę wydarzenia, autorka musiałaby je ocenić, jakoś sklasyfikować, a tak pozostawiła to czytelnikowi.

Z całą pewnością sięgnę po inne powieści Jodi Picoult, udowodniła mi bowiem, że w pełni zasługuje na uznanie.
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
30-11-2013 o godz 18:43 przez: Alicja
Jedna z lepszych książek Jodi Picoult. Sięgając po nią nie wiedziałam czego sie spodziewać. Przeczytałam wszystkie książki tej autorki , która nie boi sie poruszać kontrowersyjnych tematów. Zerkając na opis założyłam, że może być ciężko przebrnąć. Że trudno opisywać w sposób zaskakujący to co było opisane wielokrotnie.
I znowu Jodi mnie zaskoczyła. Jak nikt inny potrafi opisywać ludzkie charaktery, uczucia . Jak nikt udowadnia , że poza kolorem czarnym i białym jest jeszcze szary.
Jak zwykle mnie zaskoczyła zakończeniem, choć nie myślałam że znowu dam sie ' złapać '. Oczywiście jak każda z jej książek , zapadła na długo w pamięć i wywołała dyskusje w moim domu.
Pani Jodi zawarła coś więcej niż fakty. Sprawiła , że zadałam sobie fundamentalne pytanie ' co ja bym zrobiła na miejscu tych ludzi? Jakich wyborów bym dokonała, żyjąc w tych przerażających czasach ? Czy przemówiło przez nich zło i bestialstwo, czy też wychowanie i wiara w słuszność?
Każdy musi sobie sam odpowiedzieć .
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
12-10-2013 o godz 11:14 przez: 007Matrioszka
Wydawałoby się, że autorka taka jak Jodi Picoult nie powinna napisać takiej książki jak „To, co zostało”. Dlaczego? Bo przyzwyczaiła swoje czytelniczki do nieco innej tematyki. Ale napisała. I co ważne napisała w sposób brawurowy. Nie spłaszczyła do poziomu popowej papki swoich bohaterów, nie zbanalizowała fabuły. Napisała za to książkę mądrą i trochę prowadzącą z czytelnikiem grę. Jednym słowem jak mówi młodzież dała radę. W pełni się z tym zgadzam. Chciałabym przeczytać kontynuację tej powieści! Zżyłam się z tą bohaterką, pokochałam jej wady, zalety i jej zdolności kulinarne :-) Fajnie byłoby przeczytać kolejną powieść o losach Leo Steina i Sage Singer. Chciałabym dowiedzieć się jak potoczyły się ich prywatne losy... oj no jakoś mnie ujął ten wątek miłosny, nie powiem że nie. Poza tym mogliby stanowić fajny duet zawodowo. Razem ścigaliby kolejnych zbrodniarzy wojennych. Może z innych polskich gett i obozów, z Krakowa, Warszawy...
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
Więcej recenzji Więcej recenzji

O autorze: Jodi Picoult

Zobacz także

Opinie, uwagi, pytania

Jeśli masz pytania dotyczące sklepu empik.com odwiedź nasze strony pomocy.
Jeśli widzisz błąd lub chcesz uzyskać więcej informacji o produkcie skorzystaj z formularza kontaktowego: zgłoszenie błędu / pytanie o produkt

Twoja wiadomość została wysłana. Dziękujemy.

Administratorem podanych przez Ciebie danych osobowych jest Empik S.A. z siedzibą w Warszawie. Twoje dane będą przetwarzane w celu obsługi Twojej wiadomości z formularza kontaktowego, a także w celach statystycznych i analitycznych administratora. Więcej informacji na temat przetwarzania danych osobowych znajduje się w naszej Polityce prywatności.

Wybierz temat a następnie wypełnij dane formularza:

Pole Email jest wymagane

Pole imię i nazwisko jest wymagane

Pole Twoja wiadomość jest wymagane

pola wymagane

Jeśli chcesz skontaktować się z nami telefonicznie, skorzystaj z naszej infolini:

Centrum Wsparcia
Klienta
+48 22 462 72 50

+48 22 462 72 50

Czynne: pon – nd 8:00 – 23:00

* z wyjątkiem świąt ustawowo wolnych od pracy

Ostatnio oglądane

Podobne do ostatnio oglądanego