Pisarka. Trylogia autorska. Tom 1 (okładka miękka)

Oferta empik.com : 29,74 zł

29,74 zł 39,90 zł (-25%)
Odbiór w salonie 0 zł
Produkt w magazynie Empiku
Wysyłamy w 24 godziny
Szybkie zakupy bez zbędnych formalności. Wybierz opcje dostawy, formę płatności i złóż zamówienie.

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń
Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Najczęściej kupowane razem

3 produkty

Cena zestawu:

Dodatkowy rabat:

Wysyłamy w 24 godziny

Każdy ma swoją opowieść. Spraw, by twoja była wyjątkowa.

Słowa mogą niszczyć, ale mogą też ocalić. Oto historia Pisarki, która spośród tysięcy słów wybiera te najpiękniejsze, by je splatać w niezapomniane historie. To również opowieść o dwojgu młodych ludziach – Weronice i Wiktorze – którzy mają tylko siebie, pragną jedynie poczucia bezpieczeństwa i prawa do miłości. Czy mogą zwyciężyć w nierównej walce z losem?

"Książka, którą oddaję do Waszych rąk, jest wyjątkowa. Nie tylko dlatego, że to czterdziesta powieść w moim dorobku, jest też najbardziej osobista ze wszystkich dotychczasowych. Nie muszę dodawać, że włożyłam w nią mnóstwo emocji i serca?

Nie zgadujcie, ile Katarzyny Michalak jest w „Pisarce”. Po prostu dajcie się porwać powieści pełnej miłości i nienawiści. Mam nadzieję, że historia snuta na jej kartach porwie Was, tak jak mnie porwała, a jej bohaterowie zapadną Wam w serce i pamięć. Szczególnie pewien czarnooki drań i pewna rudowłosa dziewczyna…"
Katarzyna Michalak, autorka

"»Pisarka« to opowieść o kobiecie, która nade wszystko pragnęła miłości. Nawet nie próbuję zgadywać, które wydarzenia opisane w książce były udziałem Katarzyny Michalak, a które nie. Mimo to mam wrażenie, że po przeczytaniu jej najnowszej powieści, znam ją nieco lepiej, a jej osoba stała się jeszcze bliższa mojemu sercu…"
OlgaS

"Jest to jedna z najpiękniejszych książek, jakie dotąd czytałam. Pełna miłości, bólu, nienawiści i namiętności. Nie przerwiecie czytania »Pisarki«, dopóki nie przewrócicie ostatniej strony, a potem będziecie zawiedzeni, że już się skończyła!"
Klaudia1998

"Piękna opowieść o tym, jak człowiek staje się tym, kim od zawsze chciał być – wbrew wszystkiemu. Wzruszycie się przy niej i uśmiechniecie. Nigdy jej nie zapomnę…"
Ja-Anka


Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Tytuł: Pisarka. Trylogia autorska. Tom 1
Seria: Trylogia Autorska
Autor: Michalak Katarzyna
Wydawnictwo: Wydawnictwo WM
Język wydania: polski
Język oryginału: polski
Liczba stron: 360
Numer wydania: I
Data premiery: 2019-01-30
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 35 x 206 x 148
Indeks: 30872318
 
średnia 4,4
5
86
4
12
3
6
2
0
1
12
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
71 recenzji
5/5
07-01-2019 o godz 16:42 paulinadrawska1990 dodał recenzję:
Miałam tę ogromną przyjemność, by czytać tę książkę zaraz po tym, gdy Autorka ją napisała. "Pisarka" to najpiękniejsza spośród wszystkich powieści K. Michalak. Niesie ze sobą ogromny ładunek emocjonalny. Po prostu wspaniała!
Czy ta recenzja była przydatna? 2 0
5/5
31-01-2019 o godz 23:49 werka777 dodał recenzję:
Pisze Pisarka i pisze codzienność, historię przepełnioną niesprawiedliwością losu. Już sama otoczka tej powieści podpowiada, że będzie to lektura inna, niż wszystkie dotychczasowe. I faktycznie tak jest. Nie tylko pod względem świadomości ukrytej pomiędzy słowami prawdy, ale także jakości tekstu, w którym brakuje tego, na co fanom autorki czasami zdarza się narzekać. To nie jest książka o naiwnej, dobrotliwej i ślepej na istniejące realia dziewczynie. Weronika, moja imienniczka swoją drogą, owszem, jest uczynna, dobra, bardzo pracowita, ale nieirytująca. Bo na etapie jej tworzenia udało się uniknąć skrajnej słodyczy, podobnie jak i w przypadku Wiktora udało się wystrzec generalizowania, kolorowania czernią czy bielą. Są szarości! Przestępca, a jednocześnie człowiek, który chciałby kochać. Zapewniający o bezpieczeństwie, a jednak zdolny do ranienia. Zdemoralizowany, a może niesprawiedliwie oceniany? To mężczyzna, który może skraść serce poruszając przy tym morze wątpliwości. Na początek czytelnik zapoznaje się z obrazem stojącej przed pewnym dylematem pisarki. Czy ukrywa się pod jej postacią sama Katarzyna Michalak? Na to pytanie starałam się odpowiedzieć sobie nieraz, ale jak radziła autorka, zbędne to, bo przecież nie znalazłam odpowiedzi. Rzeczywistość wyjęta z życia znanej pisarki, nadchodząca wena, próbujący się przypodobać wydawca, który – nie da się ukryć – liczy na spore zyski. Potem przechodzimy do sedna sprawy zderzając się z obrazem smutnej rzeczywistości dzieci, które zamiast cieszyć się ciepłem rodzinnego domu przeżywają katusze w starciu z rodzicami. A ci karzą za wszystko i wszelakimi metodami. Takimi, które pozostawiają po sobie piętno na długie lata, na zawsze. Na tym etapie rodzi się dziecięca przyjaźń. Poruszone są kwestie rodzinnych patologii, konfrontacja ze szkolnym środowiskiem i wpływ kolejnych zdarzeń na psychikę. Na owoce, efekty tego wszystkiego nie trzeba długo czekać. Autorka zabiera nas ze sobą kilka lat w przód i to właśnie tutaj dramaty przeszłości urastają do rangi tragedii, dylematów, oczekiwań, zawodów i szarości. To na pewno nie jest słodka opowieść i na pewno nie ma też w niej naciąganych na potrzeby historii zbiegów okoliczności, które czasami w książkach Katarzyny Michalak dają nam popalić. To bardzo wiarygodna i emocjonująca powieść, kończąca się w takim momencie, że nie ma żadnych wątpliwości - będzie kolejny tom. A potem jeszcze jeden. Polecam fankom autorki, bo mając już jakieś pojęcie na temat jej prozy wyraźnie można dostrzec przełom jej twórczości i odmienność tej książki względem poprzedniczek. Polecam i tym, którzy zdążyli w autorkę zwątpić. Co ukryło się w paczce wraz z książką? Zobaczcie - https://ktoczytaksiazki-zyjepodwojnie.blogspot.com/2019/01/pisarka-katarzyna-michalak.html
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
12-02-2019 o godz 12:11 Anonim dodał recenzję:
ewa1may /EwaCzyta/ Jestem świeżo po lekturze powieści "Pisarka" Katarzyny Michalak i cóż... mogłabym pisać o ciekawej konstrukcji tej książki, narracji, wątkach i fabule..... Tylko po co? Ta powieść jest po prostu niesamowita i wciągająca, koniec i kropka😉💛💛💛💛 Autorka wspaniale "gra" na emocjach czytelnika, zmuszając go jednocześnie do refleksji...., a wniosków nasuwa się wiele. Główną bohaterką jest pisarka, która pisze powieść o swoim życiu. Nie do końca wiadomo, czy wszystkie te wydarzenia jednak Jej dotyczą, co jest prawdą, a co fikcją literacką - i jest to taki chwyt marketingowy.... Pisarka opisuje więc swoje smutne dzieciństwo i młodość, pierwszą miłość do chłopaka, który pochodzi z równie dysfunkcyjnej /delikatnie mówiąc/, choć zupełnie innej rodziny.... Dla mnie jednak najciekawsze są tu losy trzech pokoleń kobiet: małej Pisarki - Weroniki, jej okropnej matki, komunistucznej prokuratorki - Marzeny i wspaniałej babci Stefanii, w które autorka bardzo subtelnie i trafnie wplata zdarzenia historyczne i układy polityczno-spoleczne. Wspomina m.in. o rzezi wołyńskiej, konspiracji podczas II wojny światowej, prześladowaniach w ubeckich katowniach. Nie jest to więc lekka powiastka, a liczba nieszczęść spadających na Weronikę i jej jedynego przyjaciela Wiktora jest ogromna... Mimo to nie sposób się od tej książki oderwać, jest wzruszająca, pełna emocji i porywająca... #pisarka @katarzynamichalak_pisarka to pierwsza część trylogii autorskiej, czekamy więc na Zagubioną i Marzycielkę💛 Na uwagę zasługuje też ta niesamowita okładka, że złotymi literami - piękna jak w każdym z 40 bestsellerów Pani Katarzyny. Polecam Ewa K.
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
26-01-2019 o godz 20:42 zetbasia dodał recenzję:
Ta książka jest nieodkładalna! Chciałam wieczorem przeczytać kilka stron ale przeczytałam całą i już chcę następną część. ☺ Znana pisarka na prośbę swojego wydawcy i z potrzeby serca pisze swoją autobiografię, która tak całkiem autobiografią nie jest... podobno. Weronika wychowuje się w zimnym, nieczułym domu, nie kocha jej ani matka, ani ojciec, nigdy nie mają dla niej dobrego słowa. Matka jest dumna, że w jej domu się dziecka nie bije, ale karą jest stanie w kącie z rękami w górze np. przez godzinę. Wiktor jest rówieśnikiem Weroniki, mieszka w mieszkaniu obok, przez ścianę słychać płacze i protesty kobiety i dziecka, gdy pijany ojciec "wymierza sprawiedliwość". Weronika i Wiktor siedzą w jednej ławce, przyjaźnią się od pierwszego dnia w szkole, są dla siebie wsparciem, zawsze razem. Gdy Weronikę zabiera babcia nie zapominają o sobie. Tracą ze sobą kontakt, odnajdują się. Przyjaźń staje się miłością. Każde z nich zaznaje wielu trudów i nieprzyjemności, ale miłość jest zawsze światełkiem w tunelu. Tylko, że takie uczucie niektórym jest solą w oku i zrobią wszystko by je zniszczyć. Emocji w tej książce nie brakuje, pełna jest miłości i nienawiści, namiętności i zazdrości, bólu i życzliwości. Weronika jest dzielną dziewczyną, która konsekwentnie dąży do wyznaczonego celu, wbrew temu, że los ciągle rzuca jej kłody pod nogi. Tę książkę trzeba przeczytać, szczerze polecam! Wzruszenia gwarantowane!
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
28-01-2019 o godz 22:28 Anonim dodał recenzję:
„Pisarka” to powieść dojrzała pisana przeżyciami, wspomnieniami ukrytymi na dnie serca. Zarówno tymi z samego dna, z dzieciństwa, jak i z życia dorosłego. To powieść, która jest swoistym powrotem do przeszłości, połączonym z rozdrapywaniem niedawno zagojonych ran. To powieść o tęsknocie za prawdziwą miłością, tą pierwotną , bo matczyną, oraz opowieścią o nauce miłości do drugiego człowieka. Pisarka” to jedna z tych książek, które wywołują erupcję emocji, spływających lawą wzruszenia, złości, oburzenia, bezsilności, ale też radości i nadziei. Dlaczego? Na to składa się wiele czynników. Po pierwsze okładka, która jest idealnym dopełnieniem niezwykle prawdziwej, namacalnej wręcz historii, zawartej na kartach. Ten klimat tworzy przepiękna kolorystyka i fragment odwróconej kobiety, a całość mocno rozbudza wyobraźnię. Złote litery dodają szyku i elegancji. Na pewno będzie się też wyróżniać na tle innych, wcześniejszych powieści Katarzyny Michalak. Po drugie treść…. Więcej na http://ukatji.blogspot.com/
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
23-07-2019 o godz 09:40 rozalia_blue dodał recenzję:
Michalak, Witkiewicz, Gargaś - jakie my mamy cudowne autorki powieści obyczajowych. Pisarka, Zagubiona i wkrótce Marzycielka, to powieści, których można się zatracić. Wciągające i piękne powieści, w których każda kobieta znajdzie coś dla siebie. Czytałam i nie mogłam uwierzyć, że można być dla własnego dziecka takim potworem, ale to nie wymysł. Tacy ludzie, tacy ludzie się zdarzają. Ta powieść każe szeroko otworzyć oczy i wyjść ze swojej komfortowej bańki. Polecam bardzo :)
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
23-07-2019 o godz 09:32 agata_zio dodał recenzję:
Czytam naprawdę dużo i zauważyłam, że wiele książek powiela schematy. Katarzyna Michalak ryzykuje, jest odważna w swojej prozie, wyłamuje się i pisze sercem. To wszystko świetnie ze sobą gra i to fenomen. Naprawdę polecam! Przeczytałam ja i moja mama, a do tego tuzin koleżanek :) Wow!
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
13-02-2019 o godz 13:42 Aleksandra Kubiak dodał recenzję:
Kolejna świetna książka Katarzyny Michalak która opowiada historię różnych ludzi ich wzloty, upadki oraz miłości i nienawiści. Polecam Wszystkim "Pisarke"
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
23-07-2019 o godz 09:24 jusssi dodał recenzję:
Przepiękna, pełna emocji , a właściwie to od pierwszej do ostatniej strony napisana emocjami. Książka dla której warto zarwać noc.
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
09-08-2019 o godz 09:08 kaffka dodał recenzję:
Zakochałam się w tej serii. Jest absolutnie przepiękna, pisana szczerymi emocjami i uczuciami <3
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
07-07-2019 o godz 20:40 Anonim dodał recenzję:
Wspaniała książka polecam wciągneła jak każda książka tej pisarki.
Czy ta recenzja była przydatna? 1 0
5/5
02-04-2019 o godz 22:23 czytamwpociagu dodał recenzję:
Weronikę Nocyk poznajemy jako małą dziewczynkę, która zaczyna swoją szkolną przygodę w czasach komuny. Niestety nie miała tego szczęścia i nie zaznała prawdziwej rodzicielskiej miłości od samego początku - jej matka, pani prokurator z piekła rodem nie posiada w sobie pozytywnych uczuć, które mogłaby przelać na córkę. Niezwykle surowa dla dziecka, istna zołza w pracy - od najmłodszych lat lubiła donosić na znajomych, co zostało jej w krwi i zrobiła z tego poniekąd sposób na życie. Wyszła za mąż za wcale nie lepszego od niej człowieka. I to małżeństwo nie miało nic wspólnego z miłością, ono raczej narodziło się z potrzeby, może odrobinę z "rozsądku", które miało dosyć specyficzne znaczenie. Oboje traktowali córkę jako kogoś, kto tylko przeszkadza, ale dbali o to, by uchodzili za dobrych rodziców - Weronika zawsze była schludnie ubrana, miała bardzo dobre oceny, a za złe w domu dostawała burę. Aczkolwiek może to spore niedopowiedzenie, bo klęczenia z rękami w górze nie można nazwać zwykłą karą. To była tortura, znęcanie się nad dzieckiem, które nie było chciane. W życiu Niki pojawił się chłopiec imieniem Wiktor. Od początku między tą dwójką pojawiła się nić porozumienia, która zawiązała prawdziwą przyjaźń. Wiele tych dwoje łączyło, między innymi sytuacja w domu, która nie była u żadnego kolorowa. Ojciec Wiktora nie stronił od alkoholu, a i bić najbliższych bardzo lubił. Chłopiec był zahukany w sobie, co sprawiło, że stał się kozłem ofiarnym dla rówieśników. Dzieci niesamowicie nawzajem się wspierały, mimo małych kłótni nadal pałali do siebie sympatią. Miło było czytać o takiej szczerej przyjaźni, bez podtekstów i wzajemnych korzyści chociaż one były - tylko młodzi z pewnością nie zwracali na nie uwagi. Po zakończeniu roku szkolnego Weronikę odwiedza babcia zwana Bunią. Niestety trafia na bardzo przykry moment, bowiem widzi na własne oczy jak w ramach kary jej wnuczka klęczy z rękami podniesionymi do góry. Dla kogoś, kto przeżył wojnę i widział ją na własne oczy to było coś strasznego. Coś, co nie powinno się wydarzyć. Bunia szybko podejmuje decyzję o tym, że zabierze małą do siebie na wieś, na wakacje. Oczywiście rodzice Niki nie mają nic przeciwko, nawet ich ten obrót sprawy cieszy, ale jest ktoś, kto najchętniej zabroniłby jej wyjeżdżać... Tak jak się tego spodziewałam - pobyt na wsi, mimo ciężkiej pracy na gospodarstwie, daje dziewczynce niesamowitą radość i sprawia, że mała odżywa. Nie choruje, cieszy się z małych rzeczy, sprowadza do domu ranne i porzucone zwierzęta, a w wolnym czasie zaczyna pisać książki i opowiadania. Mimo młodego wieku Nika ma ogromną wyobraźnię, a historie, które tworzy są barwne i nie pozwalają odłożyć się "na później". Jednak wszystko co dobre szybko się kończy. Tak też wakacje dobiegają końca i zbliża się czas powrotu do szarej rzeczywistości z katami zamiast rodziców, którzy nawet nie odwiedzili przez cały ten czas jedynej córki. Czy Bunia pozwoli ukochanej wnuczce na powrót do "domowego więzienia"? A jeśli nie, to co na to surowa pani prokurator? Odetchnie z ulgą, że pozbyła się problemu, czy może będzie wściekła? I przede wszystkim - co z przyjaźnią z Wiktorem? W dobie bez telefonów i na odległość może być ciężko ją utrzymać... I w tym momencie mogłabym Wam dalej opowiadać o tym, jak toczą się losy bohaterki, ale nie lubię spojlerów, więc pozostawię Was w niewiedzy. Książkę początkowo czytało mi się ciężko, co jest myślę celowym zabiegiem autorki. Opisuje ona dosyć drastycznie dzieciństwo głównej bohaterki, a moja wyobraźnia lubi galopować i tworzyć w mojej głowie obrazy, które do przyjemnych nie należą. Ale wraz z dorastaniem dziewczynki, a właściwie od jej pierwszych dni wakacji na wsi czytanie było czystą przyjemnością z cięższymi przerywnikami. Powieść jest niezwykle emocjonująca, ale... No właśnie, zawsze musi być jakieś ale. W "Pisarce" powtarzają się zdarzenia z innych książek Kasi. Nie uznaję tego za wadę - wręcz przeciwnie, ale miałam nieodparte wrażenie, że albo autorka nie ma nowych pomysłów (co jest raczej niemożliwe, bo wielokrotnie pokazała, jak wiele ich ma), albo przelała w swoją "najmłodszą" wydarzenia ze swojego życia. Tak jak prosiła, nie będę się doszukiwała autobiografii w pierwszej części trylogii, bo tu nie o to chodzi. Czytelnik ma czerpać z lektury radość i mądrości życiowe, a w tym przypadku właśnie tak jest. Z przyjemnością patrzyłam, jak ta mała dziewczynka dorasta i stawia się przeciwnościom losu. Powiem Wam, że charakterna z niej babka i z niecierpliwością czekam na kolejne części. O tym, że warto przeczytać "Pisarkę" nie muszę wspominać, bo Kasia Michalak to klasa sama w sobie. Podziwiam ją jako autorkę, bo drogę, jaką pokonała miała wyboistą, a mimo to dała i nadal daje radę. Ciągle się rozwija, co widać po jej książkach. Jestem pewna, że niejeden pisarz chciałby być właśnie w takim miejscu, w jakim znalazła się ona.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
10-02-2019 o godz 01:31 Popkulturka Osobista dodał recenzję:
Twórczość Katarzyny Michalak obecna jest w moim życiu już od jakiegoś czasu. Jak można dość łatwo zgadnąć, obok okrągłej, czterdziestej książki nie mogłam przejść obojętnie! Nie byłabym po prostu sobą, gdybym od razu po nią nie sięgnęła! Niezmiernie zaciekawiło mnie, że w Pisarce pojawiają się wątki autobiograficzne, lecz mimo wszystko nie jest to książka opowiadająca wyłącznie o przeszłości autorki. Chyba nie ma sensu, by zastanawiać się, co jest prawdą, a co fikcją... Trzeba po prostu zagłębić się w fabułę. Jest to powieść trudna, przepełniona ludzkimi problemami, słabościami, a także gonitwą za swoimi marzeniami. To wszystko czyni najnowszą książkę autorki wyjątkową. Historia zainteresowała mnie już od pierwszych stron, a samą książkę przeczytałam bardzo, bardzo szybko (i przez to strasznie ubolewam nad tym, że nie jest dłuższa!). Wszystko zaczyna się, gdy Ewa, pisarka, dostaje zadanie, by napisać autobiografię. Brzmi niezbyt zachęcająco i dość nudno? Nic bardziej mylnego! Autorka nie jest jednak aż tak otwartą osobą i postanawia, że swoją historię opowie na przykładzie fikcyjnych bohaterów. To właśnie wtedy Pisarka diametralnie się zmienia. Poznajemy Weronikę - dziewczynkę z domu, w którym ,,nie stosuje się przemocy", choć i tak na jej kolankach co rusz pojawiają się okropne krwiaki. Drugim bohaterem jest Wiktor - syn alkoholika i sadysty znęcającego się nad nim i jego matką. Ta dwójka młodych ludzi odnajduje jednak w tym wszystkim wspólny język i wspiera siebie nawzajem podczas każdej nieprzyjemnej sytuacji w ich domach. Przyznam, że wątek ich dzieciństwa był jednym z wielu, które czytałam z zapartym tchem. Katarzyna Michalak świetnie przedstawiła konfrontację dziecka z brutalnym, niesprawiedliwym światem, gdzie nic nie jest wyłącznie czarno-białe. Bardzo podobał m się również wątek Stefanii, babci głównej bohaterki. Jest to naprawdę sympatyczna i wrażliwa na cierpienie innych osoba, która całym sercem troszczy się o dobro swojej jedynej wnuczki. Książka stała się o wiele cieplejsza, gdy Weronika przebywała na wsi. Autorka świetnie przedstawiła proste, swojskie życie, gdzie ciężką pracę wynagradza piękno natury i niepowtarzalny, wiejski klimat. Do gustu przypadł mi również pamiętnik Stefanii, w którym kobieta opisywała wszystkie swoje przeokropne przeżycia. To dodało temu tytułowi naprawdę wiele realizmu. Nie będę nic zdradzać, to po prostu trzeba samemu przeczytać i przeżyć! To wszystko nie zmienia faktu, że pozostałe fragmenty były równie dobre, oraz tak samo chwytały za serce i grały na emocjach czytelnika! Pisarka z początku może wydawać się prostą historią, jednak skrywa ona o wiele więcej sekretów, niż na pierwszy rzut oka widać. Książka ta różni się od innych dzieł autorki, to widać na pierwszy rzut oka. Czuć w niej o wiele inną energię i klimat. Być może nie zadziwiła mnie ona brutalnością w takim stopniu, jak chociażby (również przeze mnie recenzowany) Ścigany, jednak i tak można w niej odnaleźć walkę z przeciwnościami losu i niesprawiedliwością świata. Do gustu przypadły mi również dopiski przy niektórych rozdziałach, które są czymś na styl komentarza autorki do danej sytuacji. Dodało to tytułowi osobisty ton i spowodowało, że zaczęłam patrzeć na niektóre fragmenty zupełnie inaczej. Zaczęłam współczuć autorce tego wszystkiego, co musiała przeżyć... Niejeden na pewno by się załamał. Widać w tej książce emocje. Każdy może teraz jedynie spekulować, ile z tych wydarzeń zdarzyło się naprawdę, lecz czy to ma w ogóle sens? Może lepiej nie zgadywać i po prostu cieszyć się z lektury? Zwłaszcza, że autorka sama wspomina, by się nad tym nie zastanawiać! Trzeba to uszanować. Pisarkę czyta się naprawdę szybko i można ją pochłonąć praktycznie w jeden dzień! Gdy się już ją zacznie, nie można jej odłożyć, dopóki się nie skończy! Wydarzenia dzieją się dość szybko, nie ma czasu, by się podczas lektury nudzić! Jedynie nie podobało mi się zakończenie... Ale by zrozumieć mój ból, trzeba samemu przeczytać ten tytuł! Katarzyna Michalak stworzyła historię o sile ducha i podnoszeniu się z kolan nawet podczas najgorszej życiowej sytuacji. Podziwiam, że postanowiła zmierzyć się z trudną przeszłością, by pokazać nam, że nigdy nie można się poddawać i trzeba walczyć do końca. Z niecierpliwością czekam również na zapowiedzianą jeszcze przed premierą kontynuację - Zagubioną. Historia Weroniki i Wiktora bardzo mnie wciągnęła i nie mogę się doczekać, co czeka na mnie w kolejnej części! Pisarkę polecam każdemu, kto lubi twórczość Katarzyny Michalak, a także tym, którzy swoją historię z tą autorką dopiero zamierzają zacząć. Pozwoli to im spojrzeć na nią zupełnie inaczej... Po więcej recenzji zapraszam na bloga - http://popkulturkaosobista.blogspot.com/
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
15-05-2019 o godz 19:43 Joanna Aftanas dodał recenzję:
„Pisarka” Katarzyny Michalak premierę miała w styczniu br. Dziś w dniu premiery drugiego tomu tej serii przychodzę do Was z recenzją, która zalegała w mej świadomości jak uwierające ziarenko piasku. Dlaczego? Zaraz Wam opowiem. KAŻDY MA SWOJĄ OPOWIEŚĆ. SPRAW, BY TWOJA BYŁA WYJĄTKOWA. Słowa mogą niszczyć, ale mogą też ocalić. Oto historia Pisarki, która spośród tysięcy słów wybiera te najpiękniejsze, by je splatać w niezapomniane historie. To również opowieść o dwojgu młodych ludziach, Weronice i Wiktorze, którzy mają tylko siebie, pragną jedynie poczucia bezpieczeństwa i prawa do miłości. Czy mogą zwyciężyć w nierównej walce z losem? Jak mówiła sam autorka: „Książka, którą oddaję do Waszych rąk, jest wyjątkowa. Nie tylko dlatego, że to czterdziesta powieść w moim dorobku, jest też najbardziej osobista ze wszystkich dotychczasowych. Nie muszę dodawać, że włożyłam w nią mnóstwo emocji i serca.„ „Pisarka” we wszystkich księgarniach, ale i nie tylko, bo również na łamach powieści określana jest mianem nie-autobiografii. Co sprawia, że czytelnik zaczyna się zastanawiać ile w tym prawdy. Ile jest Katarzyny Michalak w „Pisarce” i ile z „Pisarki” jest w autorce. Jak jest naprawdę? Tego nie wie nikt, poza samą Katarzyną. Ja jednak zaufam w tej kwestii własnej intuicji i zamierzam się tego trzymać do ostatniej strony całej serii. „Pisarka” to piękna powieść, naznaczona wieloma wątkami, ale przede wszystkim przesiąknięta jest ogromem emocji i wewnętrznej wrażliwości. Napisana jak zawsze z sercem. Narracja powieści jest trzecioosobowa, co jakiś czas przepleciona wspomnieniami i przemyśleniami Ewy – autorki w pierwszej osobie. Zabieg ten z pewnością nadaje tej historii realizmu i osobistego tonu. To właśnie dlatego, ta powieść jest nieco inna niż pozostałe autorstwa Katarzyny Michalak. Niby nie-autobiografia...a jednak, osobiste wstawki przemyśleń Ewy podkręcają atmosferę i odbiór czytelnika do najwyższego poziomu. Nie będę zaprzeczać, że i ze mną tak się stało! „Pisarka” jest wyjątkowa bez dwóch zdań. Pięknie emocjonalna, pełna wzruszających scen, niekiedy drastycznych (jako i życie bywa), czasem posypanych słodyczą marzeń i odrobiną miłości zaklętej w niewiadomej przyszłości. Wzbudziła we mnie pełen wachlarz refleksji i uczuć, które chwilami sięgały zenitu. „Nie możemy obrażać się na los, że dla jednych jest łaskawy, dla nas zaś parszywy. Takie wylosowaliśmy karty. Nasza w tym głowa, by mimo wszystko wygrać nimi życie…” "Pisarka" to wzruszająca, pełna ciepła, ale i smutku powieść, o trudach życia, o powrocie do przyszłości, o tęsknocie za miłością, o potrzebie akceptacji oraz przyjaźni. Katarzyna Michalak poruszyła wiele trudnych tematów: przemoc domowa, zarówno ta fizyczna, jak i psychiczna, wygórowane ambicje rodziców wobec dzieci czy role nauczyciela w szkole. Nie znajdziecie w tej książce, moim zdaniem, żadnych przypadków, do których autorka zdążyła już nas przyzwyczaić. Czytając ją wyczuwałam tę subtelną różnicę względem pozostałych powieści autorki. Tu jest prawdziwość, realizm, szarość życia, ale i wielka, przeogromna wiara. Wyraźnie widać, że ta książka jest przemyślana i dojrzała. Nie ma co – trzeba czasem coś przeżyć na własnej skórze, by móc o tym pisać, bądź należy zrobić bardzo głęboki reaserch z czyjegoś życia, by z taką dokładnością nacechować każdą literę ładunkiem emocjonalnym. „Pisarka” w mojej opinii jest najlepszą powieścią autorki jaką do tej pory przeczytałam (a było ich wiele). Co tu dużo mówić. Skradła mi serce! Już wiem, że to moja ulubiona seria Katarzyny Michalak. Za egzemplarz do recenzji serdecznie dziękuję Autorce oraz Wydawnictwu Mazowieckiemu. https://przeczytajka.blogspot.com/2019/05/pisarka-katarzyna-michalak.html
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
16-02-2019 o godz 17:36 Izabela Wyszomirska dodał recenzję:
Słowa mogą niszczyć, ale mogą też ocalić. Oto historia Pisarki, która spośród tysięcy słów wybiera te najpiękniejsze, by je splatać w niezapomniane historie. To również opowieść o dwojgu młodych ludziach, Weronice i Wiktorze, którzy mają tylko siebie, pragną jedynie poczucia bezpieczeństwa i prawa do miłości. Czy mogą zwyciężyć w nierównej walce z losem? "Nie możemy obrażać się na los, że dla jednych jest łaskawy, dla nas zaś parszywy. Takie wylosowaliśmy karty. Nasza w tym głowa, by mimo wszystko wygrać nimi życie…" Już od pierwszych stron można zauważyć, iż książka napisana jest sercem. Z miejsca wciągnęła mnie ta historia. Szczerze mówiąc to nie spodziewałam się aż takiej lektury! Zaskoczona jestem ilością emocji, jakich doświadczyłam podczas poznawania tej historii. Pojawiło się wzruszenie, smutek, złość, bezsilność, ale i radość i nadzieja. Pomysł z pamiętnikiem, który pisała babcia Stefania to według mnie udany zabieg. Niezwykle trudno było mi czytać te fragmenty. Ba, samej Weronice nie było łatwo. Okazały się one dla mnie ważną lekcją historii, w której autorka przytacza rzeź wołyńską. Temat niełatwy, ale dzięki niemu książka nabiera realności. "Powiada się, że co nas nie zabije, to wzmocni. Powiada się, że człowiek może znieść wszystko. Tylko samobójcy o tym nie wiedzą. Powiada się, że najlepszą szkołą przetrwania jest samo życie." Bardzo polubiłam parę głównych bohaterów, zżyłam się z nimi na tyle, że jeszcze po skończeniu lektury chciałam poznawać ich dalsze losy. Ale na to trzeba będzie jeszcze trochę poczekać. Jedno jest pewne - to w nich tkwi siła powieści, gdyż są namacalni, posiadają wady i zalety, a przede wszystkim nie są irytujący. Pojawiają się również negatywne postacie, które wprowadzają element różnorodności i emocji, które nie pozostawiają nas obojętnymi na przedstawione wydarzenia i sytuacje z ich udziałem. I jest jeszcze niezwykle ciepła babcia Stenia. Jestem pewna, że tak jak ja, tak i Wy ją pokochacie. "Nasze serca są nieprzewidywalne. Potrafią kochać bez względu na wszystko nawet tych, którzy nie zasługują na cień miłości." Katarzyna Michalak ubrała tę historię we wszystkie detale, które tworzą spójną całość. Poruszyła wiele trudnych tematów, jak chociażby przemoc domowa, zarówno ta fizyczna, jak i psychiczna, ambicje rodziców wobec dzieci czy roli nauczyciela w szkole. Nie znajdziecie tu żadnych zbiegów okoliczności, do których autorka zdążyła już nas przyzwyczaić. Tu jest prawdziwość, szarość życia i to obok bohaterów kolejny mocny atut powieści. Wyraźnie widać, że książka jest przemyślana, dojrzała i tak bardzo różna od jej innych powieści. I jak to zazwyczaj bywa u autorki, napisana została lekkim stylem, i mimo iż pojawiają się trudne wątki, to nadal czyta się szybko i przyjemnie. "Mój talent - jestem pewna, że odkryła go już w pierwszym wypracowaniu - musiał ją nieźle sfrustrować. Jako wychowawca powinna schować własne niespełnione ambicje do kieszeni i pomóc uczennicy rozwinąć taki dar, ale… tego nie zrobiła. Tak jak tysiące jej podobnych nauczycieli, rodziców, trenerów, którzy nie widzą albo nie potrafią docenić wyjątkowych umiejętności dzieci." "Pisarka" to wzruszająca, ciepła, ale i smutna oraz bolesna powieść o trudach życia, o powrocie do przyszłości, o tęsknocie za prawdziwą miłością, o potrzebie akceptacji oraz przyjaźni. "Pisarka" to pierwsza część trylogii autorskiej. Mam nadzieję, że kolejne tomy "Zagubiona" i "Marzycielka" będą równie emocjonujące, a historia Wiktora i Weroniki jeszcze niejeden raz mnie zaskoczy. sza-terazczytam.blogspot.com
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
25-02-2019 o godz 11:10 Agnieszka Caban dodał recenzję:
Ewa Kotowska dostaje od swojego wydawcy propozycję nie do odrzucenia. W zamian za ekranizację jednej ze swoich książek ma napisać autobiografię. Mimo że kobieta nigdy nie zamierzała zdradzać szczegółów swojego prywatnego życia, zgadza się na wybieg " to nie jest autobiografia...ale..." W dalszych częściach powieści poznajemy losy niezwykłych, czasem bardzo zranionych postaci, małej Weroniki, przyjaciela z dzieciństwa Wiktora, oraz niezwykle przejmującej historii najlepszej pod słońcem babci i opiekunki Stefanii. Książki Katarzyny Michalak, jak pewnie wiecie, mają zarówno tabuny wielbicieli jak i zaciętych wrogów. Osobiście, znam jej twórczość bardzo dobrze, niegdyś nawet kolekcjonowałam jej książki. Zgodzę się jednak, że ma na swoim koncie i lepsze, i słabsze tytuły, jednak sam fakt, że ma tak ogromną sprzedaż o czymś świadczy. "Pisarka" to zdecydowanie jeden z lepszych tytułów jej autorstwa. Samo to, że czytelnik próbuje rozwikłać, ile w tej książce jest prawdziwej Katarzyny Michalak, robi ją jeszcze ciekawszą. Losy bohaterów są bardzo wciągające i emocjonalne. Życie małej Weroniki jest przerażające. Mieć tak zimnych, przerażających wręcz rodziców nie życzyłabym najgorszemu wrogowi. Jej losy, to dowód na to, że nie tylko przemoc fizyczna potrafi ranić, i zostawić blizny na całe życie. Gdyby nie anioł w postaci babci Steni, trudno sobie wyobrazić jak wyglądałoby życie tej dziewczyny. Do tego dołóżmy postać małego, równie pokrzywdzonego chłopca, który pewnego dnia postanawia walczyć o siebie, co nie do końca wyszło, jak planował. Przyjaźń Weroniki i Wiktora od najmłodszych lat nie była prosta. Lata rozłąki jednak tylko umacniają ich uczucie, które daję im siłę do walki, jednocześnie wciąż muszą pokonywać wiele przeszkód na swoje drodze życia. Autorka w jednej książce zamknęła tak wiele ważnych tematów, emocji i historii, że chciałoby się opowiedzieć o wszystkich. Krzywda w tylu odsłonach łapie za serce coraz mocnej z każdym, kolejnym rozdziałem. Krzywda dziecka, młodego mężczyzny, młodej dziewczyny. Do tego jakże dramatyczne losy dziewczyny z pamiętnika, gdzie znajdziemy m.in. wpisy na temat rzezi wołyńskiej, to prawdziwe losy Steni. Do tego ogrom miłości. Czasem bardzo wymagającej i trudnej, ale takiej, która pokona wiele przeszkód. Miłość babci do wnuczki, która robi wszystko, by wychowywała się kochana, i chronić przez własnymi rodzicami jest tutaj taka oczywista, prawdziwa. Natomiast miłość dwojga młodych ludzi taka delikatna, nieśmiała i często bolesna. Nie wiem jak to możliwe, że w czterdziestej, napisanej przez Katarzynę Michalak książce wciąż znajduję coś nowego, coś co sprawia, że czytam z przyjemnością i czekam na kolejny tom tej trylogii czyli tytuł "Zagubiona". Polecam! https://papierowestrony.blogspot.com/2019/02/pisarka-katarzyna-michalak-142019-94.html
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
28-02-2019 o godz 09:34 MamaNaPetardzie dodał recenzję:
"Każdy ma swoją opowieść. Spraw, by Twoja była wyjątkowa." Książki Pani Kasi zaliczają się do tych, które czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Kiedy do moich rąk trafiła "Pisarka" bałam się, że będzie to monotonna opowieść o tym jak zacząć pisać lub kształtować swój warsztat. Nic bardziej mylnego... "Nie możemy obrażać się na los, że dla jednych jest łaskawy, dla nas zaś parszywy. Takie wylosowaliśmy karty. Nasza w tym głowa, by mimo wszystko wygrać nimi życie..." Cała historia rozpoczyna się w chwili, gdy poczytna pisarka otrzymuje od swojego wydawcy propozycję napisania swojej autobiografii, która doczeka się ekranizacji. Co z pewnością jest marzeniem każdego pisarza. Jednak historia opowiedziana przez autorkę nie jest usłana różami. Ewa Kotowska zaczyna swoją opowieść od najdalszych wspomnień z dzieciństwa, które już wtedy zamiast przepełnione miłością rodziców i szczęściem małej dziewczynki, odbiega drastycznie od tego schematu. Jedynym wspomnieniem jest ból, cierpienie i odrzucenie, które odbije się na tej młodej dziewczynce w późniejszej pewności siebie. W szkole od samego początku zaprzyjaźnia się ze swoim sąsiadem, rówieśnikiem, który w domu przechodzi jeszcze więcej krzywd niż ona sama. Jednak kiedy z rodzinnego domu ratuje ją babcia, musi wtedy porzucić przyjaciel i wyjechać. Mimo odległości, żadne z nich nigdy o sobie nie zapomni a ich losy jeszcze nie raz się ze sobą przetną. Tylko czy wszystko będzie między nimi takie piękne jak przed rozstaniem? Książka przepełniona jest bólem, który czuć już od pierwszych stron. Jednak to, co znajdujemy tam z każdym przeczytanym zdaniem w pewnym momencie szokuje, do tego stopnia, że czytelnik nie potrafi się oderwać od tej lektury. Bardzo spodobał mi się pomysł z opisem pamiętników babci. Spodobał a jednocześnie zszokował. To, co zostało tam opisane jest wprost niewyobrażalne i na pewno pozostanie długo w pamięci każdego. "Bądź wierna. Idź." "Pisarka" to prawdziwy rollercoaster emocji. Miłość, przyjaźń, problemy rodzinne, ból, strata i kiedy w końcu już pojawia się to światełko w tunelu, niestety nic nie jest takie jak się wtedy wydaje. Zły los nie odpuszcza nawet, kiedy to szczęście już puka do drzwi. Historia poruszy czytelnika do głębi i na długo pozostanie w pamięci, gdyż karty tej książki skrywają straszne tajemnice. Katarzyna Michalak stworzyła piękną historię, jak sama stwierdziła opartą na faktach. Powiem szczerze, że nie chcę nawet myśleć co tam jest prawdą a co literacką fikcją. Z ciekawością czekam na kolejny tom tej serii i zdecydowanie polecam każdemu aby zapoznał się z tą historią. Za egzemplarz książki dziękuję autorce i wydawnictwu.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
29-05-2019 o godz 23:29 MIKA dodał recenzję:
Kiedy dostałam "Zagubioną" wiedziałam że muszę najpierw sięgnąć po "Pisarkę", bowiem to właśnie od niej zaczyna się najnowsza trylogia Katarzyny Michalak. "Pisarka" to niesamowita opowieść o kobiecie, która pisząc swoją nie-autobiografię zabiera nas w świat swoich przeżyć. W świecie tym, przepełnionym skrajnym emocjami poznajemy małą dziewczynkę, której nie dane jest żyć w domu pełnym miłości i zrozumienia. Ból i cierpienie, jakie zadają jej rodzice znosi w milczeniu. Na drodze Niki pojawia się Wiktor, jej sąsiad, który katowany przez ojca i prześladowany przez kolegów ze szkoły, za sprawą swojej małej przyjaciół postanawia zawalczyć o siebie. Od pierwszej chwili kiedy dzieci się poznały zrodziła się między nimi silna więź która towarzyszyć im będzie aż do dorosłości. Niestety zarówno Weronice jak i Wiktorowi życie pod nogi wciąż rzuca kłody. Świat okazuje się mało przyjazny i choć chwilami wydaje się że wszystko idzie w dobrą stronę, to nagłe zwroty akcji zmieniają wszystko w jednej chwili. Muszę przyznać, że dawno nie czytałam historii tak przepełnionej emocjami. Ból, cierpienie, zarówno to fizyczne jak i psychiczne wypływają z każdej stronicy tej książki. Smutek, niekiedy okraszony zostaje promykiem miłości. Miłości do ukochanej Babci, która wyszarpuje Weronikę z piekła rodzinnego domu. Miłości koleżeńskiej jaka zrodziła się pomiędzy dziewczynką a jej małym przyjacielem, czy wreszcie miłości tej dorosłej, dojrzałej, podszyte namiętnością... Trudno opowiedzieć tę książkę, trzeba ją po prostu przeczytać, bo chyba nikt inny nie potrafi tak pisać o uczuciach jak Pani Kasia. Czytając, cierpiałam razem z bohaterami, czułam ich ból, piekły mnie ich łzy... Czułam też ciepło babcinej miłości, przyjaźń przepełniającą serce i radość z każdego dobrego momentu w życiu bohaterów. Koniecznie trzeba przeczytać by zrozumieć... Uprzedzam, dawka emocji olbrzymia.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
28-08-2019 o godz 21:22 weź_przeczytaj dodał recenzję:
Ewa jest utalentowaną pisarką, która właśnie rozpoczęła pisanie swojej nie-autobiografii. To historia Weroniki i Wiktora, którzy od dzieciństwa są ciężko doświadczani przez los. Tylko uczucie jakie ich połączyło pozwala im przetrwać i daje siłę do walki. Ile w tej historii jest prawdziwych faktów o Ewie? To ma pozostać tajemnicą. Czy Weronika i Wiktor mają jakąkolwiek szansę na spokojną i bezpieczną przyszłość? Ewa musi stworzyć swoją autobiografię. Jednak oficjalnie ma to być opowieść tak skonstruowana, aby zasiać w czytelniku nutkę niepewności i dać do myślenia, które z przeżyć Weroniki i Wiktora są przeżyciami samej autorki. Jest to przepełniona bólem i cierpieniem historia dwojga nastolatków, którzy od wczesnego dzieciństwa są brutalnie doświadczani przez los. Muszą mierzyć się z przemocą fizyczną jak i psychiczną, z brakiem szacunku, zrozumienia i przede wszystkim z brakiem miłości. Książka emocjonująca, wzruszająca i smutna. W przeważającej części dzieją się złe rzeczy, dlatego być może nie każdemu przypadnie do gustu. Jednak nad bohaterami wychodzi też czasami słońce. Weronika jest niezwykle silną dziewczyną. Doświadczyła przemocy psychicznej i odrzucenia ze strony rodziców. Dopiero babcia dała jej prawdziwy dom i otoczyła miłością. Wiktor był bity i poniżany, bardzo przeżył rozstanie z przyjaciółką. Los nie był dla niego łaskawy, lecz mimo to w głębi serca jest dobrym i uczuciowym chłopakiem. Tych dwoje musi stoczyć wiele bitw ze światem i ludźmi, którzy nie życzą im dobrze. Polubiłam ich i mocno im kibicuję. Lekki styl pisania autorki sprawia, że książka jest wciągająca i czyta się ją bardzo szybko. Zakończenie jest tajemnicze i niejednoznaczne. Jestem ciekawa jak dalej potoczyły się ich losy.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
15-05-2019 o godz 23:59 MIKA dodał recenzję:
"Pisarka" to niesamowita opowieść o kobiecie, która pisząc swoją nie-autobiografię zabiera nas w świat swoich przeżyć. W świecie tym, przepełnionym skrajnym emocjami poznajemy małą dziewczynkę, której nie dane jest żyć w domu pełnym miłości i zrozumienia. Ból i cierpienie, jakie zadają jej rodzice znosi w milczeniu. Na drodze Niki pojawia się Wiktor, jej sąsiad, który katowany przez ojca i prześladowany przez kolegów ze szkoły, za sprawą swojej małej przyjaciół postanawia zawalczyć o siebie. Od pierwszej chwili kiedy dzieci się poznały zrodziła się między nimi silna więź która towarzyszyć im będzie aż do dorosłości. Niestety zarówno Weronice jak i Wiktorowi życie pod nogi wciąż rzuca kłody. Świat okazuje się mało przyjazny i choć chwilami wydaje się że wszystko idzie w dobrą stronę, to nagłe zwroty akcji zmieniają wszystko w jednej chwili. Muszę przyznać, że dawno nie czytałam historii tak przepełnionej emocjami. Ból, cierpienie, zarówno to fizyczne jak i psychiczne wypływają z  każdej stronicy tej książki. Smutek, niekiedy okraszony zostaje promykiem miłości. Miłości do ukochanej Babci, która wyszarpuje Weronikę z piekła rodzinnego domu. Miłości koleżeńskiej jaka zrodziła się pomiędzy dziewczynką a jej małym przyjacielem, czy wreszcie miłości tej dorosłej, dojrzałej, podszyte namiętnością... Trudno opowiedzieć tę książkę, trzeba ją po prostu przeczytać, bo chyba nikt inny nie potrafi tak pisać o uczuciach jak Pani Kasia. Czytając, cierpiałam razem z bohaterami, czułam ich ból, piekły mnie ich łzy... Czułam też ciepło babcinej miłości, przyjaźń przepełniającą serce i radość z każdego dobrego momentu w życiu bohaterów. Koniecznie trzeba przeczytać by zrozumieć... Uprzedzam, dawka emocji olbrzymia.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
Więcej recenzji Więcej recenzji
Prezentowane dane dotyczą zamówień dostarczanych i sprzedawanych przez empik.

O autorze: Katarzyna Michalak

Katarzyna Michalak to urodzona w Warszawie w 1969 roku pisarka, która jest autorką typowo kobiecej literatury - serii powieści określanych jako słoneczne, owocowe i z kokardką. Zadebiutowała książką "Poczekajka", która na rynek trafiła w 2008 roku i bardzo szybko pojawiła się na bestsellerowych listach empiku. Autorka wciąż pracuje nad nowymi tomami i cały czas rozwija swoje serie kobiecej prozy.

Zobacz także

Najczęściej kupowane Zakazany owoc Moyes Jojo
4.2/5
30,85 zł
44,99 zł
Najczęściej kupowane Arabska Żydówka Valko Tanya
4.7/5
26,93 zł
42,00 zł
Najczęściej kupowane Powrót Sparks Nicholas
4.4/5
24,18 zł
39,90 zł
Najczęściej kupowane Stulecie Winnych Grabowska Ałbena
4.4/5
36,72 zł
69,90 zł
Najczęściej kupowane Siedem sióstr Riley Lucinda
4.7/5
27,23 zł
41,90 zł
Najczęściej kupowane Gdzie poniesie wiatr Hannah Kristin
4.7/5
38,81 zł
42,90 zł
Najczęściej kupowane Zjadacz czerni 8 Grochola Katarzyna
4.4/5
26,69 zł
44,90 zł
Najczęściej kupowane Matki i córki Grabowska Ałbena
4.3/5
24,10 zł
37,90 zł
Najczęściej kupowane Niespodzianki losu Mirek Krystyna
4.8/5
24,08 zł
39,90 zł
Najczęściej kupowane Tylko ty Gargaś Gabriela
5/5
23,42 zł
39,90 zł
Najczęściej kupowane Wrogowie Tijan
4.8/5
26,44 zł
39,90 zł

Klienci, których interesował ten produkt, oglądali też

strona produktu - rekomendacje Ścigany Michalak Katarzyna
4.4/5
27,19 zł
39,90 zł
strona produktu - rekomendacje Trzy życzenia Michalak Katarzyna
4.6/5
25,83 zł
39,90 zł
strona produktu - rekomendacje Bezdomna Michalak Katarzyna
4.5/5
27,17 zł
39,90 zł
strona produktu - rekomendacje Mistrz Michalak Katarzyna
4.1/5
26,47 zł
36,90 zł
strona produktu - rekomendacje Kropla nadziei Michalak Katarzyna
4.3/5
26,30 zł
36,90 zł
strona produktu - rekomendacje Lato w Jagódce Michalak Katarzyna
4.4/5
27,68 zł
36,90 zł
strona produktu - rekomendacje Nie oddam dzieci Michalak Katarzyna
4.5/5
34,14 zł
39,90 zł
strona produktu - rekomendacje Nadzieja Michalak Katarzyna
4.5/5
26,02 zł
39,90 zł
strona produktu - rekomendacje Rok w Poziomce Michalak Katarzyna
4.5/5
27,68 zł
36,90 zł
strona produktu - rekomendacje Okno z widokiem Kordel Magdalena
4.0/5
24,05 zł
37,99 zł
strona produktu - rekomendacje Serce w obłokach Kordel Magdalena
4.3/5
28,78 zł
37,90 zł

Opinie, uwagi, pytania

Jeśli masz pytania dotyczące sklepu empik.com odwiedź nasze strony pomocy.
Jeśli widzisz błąd lub chcesz uzyskać więcej informacji o produkcie skorzystaj z formularza kontaktowego: zgłoszenie błędu / pytanie o produkt

Twoja wiadomość została wysłana. Dziękujemy.

Administratorem podanych przez Ciebie danych osobowych jest Empik S.A. z siedzibą w Warszawie. Twoje dane będą przetwarzane w celu obsługi Twojej wiadomości z formularza kontaktowego, a także w celach statystycznych i analitycznych administratora. Więcej informacji na temat przetwarzania danych osobowych znajduje się w naszej Polityce prywatności.

Wybierz temat a następnie wypełnij dane formularza:

Pole Email jest wymagane

Pole imię i nazwisko jest wymagane

Pole Twoja wiadomość jest wymagane

pola wymagane

Jeśli chcesz skontaktować się z nami telefonicznie, skorzystaj z naszej infolini:

Centrum Wsparcia
Klienta
+48 22 462 72 50

+48 22 462 72 50

Czynne: pon – nd 8:00 – 23:00

* z wyjątkiem świąt ustawowo wolnych od pracy

Ostatnio oglądane

Podobne do ostatnio oglądanego

Korzystając ze strony zgadzasz się na używanie plików cookie, które są instalowane na Twoim urządzeniu. Za ich pomocą zbieramy informacje, które mogą stanowić dane osobowe. Wykorzystujemy je w celach analitycznych, marketingowych oraz aby dostosować treści do Twoich preferencji i zainteresowań. Więcej o tym oraz o możliwościach zmiany ich ustawień dowiesz się w Polityce Prywatności.