Pamiętnik narkomanki

KOCHAM. Bardzo wstrząsająca, chwyta za serce. Nie wiem, jakim człowiekiem byłabym teraz, gdyby nie ta książka. Podczas czytania czułam się niemal... naga, gdy śledziłam losy Barbary. Wszystkie sceny stawały mi przed oczami niczym żywe, przedstawienie trwało.
Polecam ludziom gotowym na wstrząc, a ostrzegam wszystkie ciepłe kluchy przed tą książką. It's gonna change your life.

niesamowita, przeszywająca, pozbywa złudzeń!

Książka pani Barbary Rosiek pt.Pamiętnik Narkomanki bardzo mi się podobała . Bardzo przejmujący temat , i wciągająca fabuła .

Książka pani Barbary Rosiek pt.Pamiętnik Narkomanki bardzo mi się podobała . Bardzo przejmujący temat , i wciągająca fabuła .

mimo tego, iż tematyka tej książki jest bardzo przejmująca i porusza tutaj problem narkomanii, to twórczość Pani Barbary Rosiek nie przypadła mi do gustu, może to wszystko przez to, że jest pisana dziwnym językiem, jak dla mnie - nieciekawe.!

''Miłość niesie w sobie ogromny ładunek tajemnej siły, mocy, które wynosi poświęcenie ponad majestat Boga, prawa, społeczeństwa. To za jej sprawą jesteśmy pokorni, wytrwali, silni i ulegli, upadamy i podnosimy się, żyjemy, przebaczamy. ; Ma wspaniałe oczy, bez źrenic. Szklana tafle, w której odbija się cała nędza ćpuna .'' - cyt. ; książka ta nie tylko jest pełna mądrości, problemów które dotyczą coraz więcej ludzi w społeczeństwie. B. Rosiek pokazała nam prawdziwy świat, realizm. Sama przeczytałam książkę, niestety nie jestem w jej posiadaniu, ale zamierzam, na prawdę warto mieć taką niezwykłą książkę w posiadaniu .

Książka bardzo mnie wciągła. Chodź przy końcu robiła się nudna. Polecam ją, ponieważ opisuje jak łatwo mozna zniszczyć sobie życie prz narkotyki ( nie tylko bo przez inne uzywki też).

Książka na początku wciąga, lecz przy końcu robi się nudnawa..Nie jest oszałamiająca, ale można sobie poczytać

Jeśli chodzi o moją opinię to książka jest ciekawa, aczkolwiek czasami trochę nudnawa. Podziwiam tą kobietę nie za to, że dała się ponieść chwili i spróbowała, ale za to, że udało się jej z tego wyjść. Potrafiła przez długi czas utrzymać abstynencję i w końcu z tego wyszła. A jak wszyscy wiem, nie kazdemu się to udaje.

Nie lubię tej książki. Jest słaba. W ogóle książki B. Rosiek dla mnie są nieporozumieniem.

Szokująca, dramatyczna i poetycka. Do połowy książki nie da się od niej oderwać (potem trochę jakby rozwiązła). Każdy powinien przeczytać....

Uważam , że każdy ma prawo do wyrażanie wlasnej opinii. Jeżeli dziewczynę ciagnie do ćpania, to raczej jej sprawa. Każda książka wywiera inne wrażenie na człowieku. I zawsze te wrażenia będą inne . Każdy człowiek ma inny charakter. Ją ciagnie do narkotyków , czego nie popieram. Przeczytałam juz "My Dzieci z Dworca Zoo" i " Księżyc Yakuzy" i uważam tą książkę za słabą. Nie wiem czemu. Nie dostawałam gęsiej skórki jak przy czytaniu "My Dzieci z Dworca Zoo" . Przeczytam tą książkę jeszcze raz. Chce jeszcze raz ją zrozumieć. @Malwina- Nie potrafię stwierdzić, czy szanujesz kogos zdanie. Nie sugeruje niczego. Nie myśl sobie, ale troche głupio to brzmi kiedy mówisz, ze ta dziewczyna jest anormalna. Bardzo ciekawa jestem jakbyś Ty zareagowała , kiedy ktokolwiek , powidzial Ci , że jestes anormalna. :) ?
Dajcie ludziom się wypowiedziec, bo w Polsce ustawowo jest ta możliwosc, ale pośród ludzi jej nie ma, bo dość często społeczność nie akceptuje zdania innych osób. :)
Pozdrawiam Inga.

Skoro ta książka ciągnie cię do narkotyków to widać że nie jesteś normalna, ta książka przedstawia okrutny świat narkomani ona zniechęca do narkotyków a nie ciągnie. Może nie czytaj takich książek bo chyba są dla ciebie zbyt trudne i ich nie rozumiesz ; ). Pozdrawiam.

Może fabuła nie zachwyca i w ogóle monotonna. Ale w tej książce liczy sie przesłanie. Ta książka odrzuciła mnie od narkotyków, nauczyła szacunku do osób chorych psychicznie oraz nauczyła, że trzeba walczyć o siebie, swoje życie nawet jeśli jest naprawde źle... Polecam.

Przestroga... i bardzo zdziwiła mnie wypowiedź, że ktoś nabrał po jej przeczytaniu ochoty, aby ćpać...!!!! Osobiście czytałam ją ok 8 razy, mam "swoje" fragmenty do których wracam gdy mi smutno. Pamiętnik skłania mnie do refleksji i różnych przemyśleń, ale na pewno nie do ćpania! A to, iż jest trochę nie składna moim zdaniem dodaje jej uroku. Trzeba tylko umieć się w nią wczytać...

Nie zgadzam się, z recenzjami poniżej zamieszczonymi. Gdyż, Narkomanka to bardzo dobra książka, dzięki której mam obrzydzenie odo narkotyków, ale lubię czytać takie książki. Kocham się w nich zagłębiać, głębiej, i głębiej. Polecam ją, tak jak każdą książkę Basi Rosiek ! Kocham takie książki, i chcę tym kochaniem, zarazić cały świat ! :D I kosmos też, no ! :PP Hahahah. Pozdro. :D

Mam właśnie zamiar zakupić tę książkę, ale nie wiem co mam wywnioskować po waszych wypowiedziach. Trudno... Każdy ma przecież inny gust, prawda? Podejmę się i przeczytam! <lol2> xP

Jeśli ktoś ma ćpac to będzie ćpał bez książki więc nie zwalaj winy na książke bo ona jest temu winna a o gólnie polecam ją jest bardzo fajna

ta ksiązka jest potworna. przeczytałam ja, ale ona zamiast mnie chronic zainetesowała mnie narkotykami. chciało mi się ćpać. wzbudziła na mnie dziwne reakcje. ona sama jest jak narkotyk!

nawet mi sie podobala ale mnie nie zachwyciła jakos szczególnie i zgadzam sie z asią

Warto przeczytać książkę chociażby dla podniesienia poziomu własnej moralności, jednak książka ta nie zachwyciła mnie specjalnie. Napisana dosyć nieciekawie. Autorka skupia się na swoich emocjach, nie na samym problemie, co nadaje tej &quot;nudy&quot;. Trudno się dziwić, skoro był to jej pamiętnik i pisała go jadąc na narkotykach. Jednak utrudniło to zwięzłości fabuły, trudno uchwycić i złożyć sobie wszystkie zdarzenia, które tam opisuje.