Zakazany owoc (okładka miękka)

Oferta empik.com : 32,72 zł

32,72 zł 44,99 zł (-27%)
Odbiór w salonie 0 zł
Wysyłamy w 24 godziny
Szybkie zakupy bez zbędnych formalności. Wybierz opcje dostawy, formę płatności i złóż zamówienie.

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń
Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Najczęściej kupowane razem

asb nad tabami
Moyes Jojo Książki | okładka miękka
32,72 zł
asb nad tabami
Moyes Jojo Książki | okładka miękka
29,23 zł
asb nad tabami
Moyes Jojo Książki | okładka miękka
26,79 zł

3 produkty

Cena zestawu:

Dodatkowy rabat:

Wysyłamy w 24 godziny

Czasem po prostu trzeba uwierzyć z całych sił i pomóc losowi.

Daisy nie jest w stanie przejechać przez ten most, chociaż ludzie stojący za nią w korku dostają białej gorączki. To właśnie tu Daniel po raz pierwszy wyznał, że ją kocha. Ich życie było idealne, a teraz ona nie panuje nad niczym. Nad bałaganem, fryzurą, rozciągniętym dresem… Potrafi tylko rozpaczliwie tęsknić za dziewczyną, którą kiedyś była.

To oczywiście najgorszy moment, by dostać nową pracę. Daisy ma natychmiast zająć się urządzeniem wnętrza niezwykłej willi nad brzegiem morza. Ten dom odbiera jej mowę. Ach, zrobi z niego prawdziwe cudo! Już wkrótce okazuje się, że willa kryje w sobie więcej obietnic, niż Daisy mogła przypuszczać. I historię zakazanej miłości, która teraz może się powtórzyć.

Na szczęście wciąż mieszka tam kobieta, która doskonale wie, że czasami trzeba po prostu ruszyć dalej. To jedyny sposób.

Powieść Jojo Moyes, pisarki, która podbiła serca polskich czytelników książkami "Zanim się pojawiłeś", "Kiedy odszedłeś", "Moje serce w dwóch światach".

"Moyes ma niesamowity dar opowiadania."

Paula McLain

"Cudowna, romantyczna opowieść."

"Company"

"Zachwycająca, lekka lektura w subtelnym tonie."

"Publishers Weekly"

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Tytuł: Zakazany owoc
Tytuł oryginalny: Zakazany owoc
Autor: Moyes Jojo
Tłumaczenie: Malita Katarzyna
Wydawnictwo: Znak JednymSłowem
Język wydania: polski
Język oryginału: angielski
Liczba stron: 512
Numer wydania: I
Data premiery: 2021-06-02
Rok wydania: 2021
Forma: książka
Indeks: 38522499
 
średnia 4,5
5
31
4
12
3
3
2
1
1
1
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
25 recenzji
4/5
04-06-2021 o godz 09:46 Pinko dodał recenzję:
Daisy nie wie, jakim cudem znalazła się tu, gdzie jest teraz- stoi na moście, blokując drogę, a jej kilkumiesięczna córka spokojnie śpi w foteliku z tyłu samochodu. Nie może ruszyć; to właśnie w tym miejscu Daniel po raz pierwszy wyznał jej miłość. A jego już nie ma. Opuścił je obie, zaszywając się gdzieś wśród znajomych, choć obiecywał, że zawsze będą razem. Nic więc dziwnego, że Daisy jest w totalnej rozsypce. Gdy do kobiety dzwoni jej szef, Jones, dla którego -jako pracowniczy duet- mieli wyremontować dawną willę zwaną Arkadią, wbrew własnym obawom postanawia samotnie podjąć się zadania. Pakuje do samochodu cały dobytek, zabiera Ellie i wyrusza do małego miasteczka nad morzem. Tam początkowo mierzy się nie tylko z niechęcią miejscowych związaną z planami przebudowy Arkadii na luksusowy hotel, ale też ekipy budowlanej, która notorycznie wyszukuje nowe powody do przesunięcia prac. Ale Daisy nie zawsze była tylko matką, paradującą w rozciągniętym dresie i poplamionej dziecięcym jedzeniem bluzce; była kobietą, która wiedziała, czego chce. Okazuje się, że Arkadia nie tylko jest przepięknym budynkiem, ale kryje w sobie także tajemnicę sprzed lat... Twórczości pani Jojo Moyes nie muszę nikomu przedstawiać, jako że od kilku lat szturmem zdobywa rynek literacki. Rzekłabym nawet, że to taka druga Jodi Picoult- jej książki również oferują nam liczne uczuciowe uniesienia. Tym razem otoczeni przyjemną bryzą znad morza przenosimy się do Arkadii, zagłębiając się w historię willi... ale też i jej poprzednich mieszkańców. Pani Moyes w pierwszym rozdziale przybliża nam przeszłość rodziny Holden i Lottie, dziewczyny z Londynu, która zmuszona została do jego opuszczenia i zamieszkania z praktycznie obcymi ludźmi. Nie jest jej tam jednak źle- a już na pewno lepiej niż z rodzoną matką. Ma dach nad głową, jedzenie i przyjaciółkę, Celię Holden. Dziewczyny najbardziej zainteresowane są nowymi mieszkańcami Arkadii, którzy żyją wbrew konwenansom; po prostu tak, jak im się podoba. Nic więc dziwnego, że przyciągają uwagę młodych dziewczyn, co oczywiście nie podoba się pani Holden. Tym razem czuję się troszeczkę rozczarowana. Mam już za sobą kilka książek autorki i zawsze po zakończeniu przygody z którąś z nich byłam taka... rozbita. Albo płakałam w trakcie (tak, gdy coś złego działo się ze zwierzakiem, nie wińcie mnie), albo dana historia uderzyła we mnie tak mocno, że jeszcze długo o niej rozmyślałam. Tym razem... nic. Może dlatego, że Zakazany owoc to opowieść jakich wiele- rozstanie, podjęcie próby zmiany czegoś, nowy początek i tajemnica gdzieś w tle. Nie było w tym jednak nic takiego, czego czytelnik nie domyśliłby się już na początku. Historia najbardziej skupia się na toczących się w nadmorskim miasteczku sporach i samej Daisy. Kobiecie, która niby wie, czego chce, ale po czasie okazuje się, że to, czego tak mocno pragnęła, wypaliło się. Tajemnica willi Arkadia również nie szokuje aż tak bardzo, jak można by się tego spodziewać, a wręcz przeciwnie- spodziewałam się takiego rozwiązania. Zakazany owoc jest dobrą książką na spędzenie popołudnia, aczkolwiek tym razem (niestety!) nie porywa serca aż tak bardzo. Niemniej jednak wierzę w dobre pióro autorki, dlatego zamierzam kontynuować naszą literacką znajomość.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
06-06-2021 o godz 16:37 z_ksiazka_po_godzinach dodał recenzję:
Zawsze z niecierpliwością czekam, kiedy Wydawnictwo Znak poinformuje o premierze kolejnej powieści Jojo Moyes. Na szczęście na początku tego miesiąca moja cierpliwość została wynagrodzona, ponieważ do księgarń trafiło wznowienie jednej ze starszych powieści autorki pod tytułem Zakazany owoc. Od jesieni ubiegłego roku nie przeczytałam żadnej jej książki i przez to trochę zapomniałam już jaką radość potrafi sprawiać mi twórczość Jojo Moyes. Jojo Moyes traktuję już trochę jak starą dobrą znajomą. Po przeczytaniu około dziesięciu jej powieści wiem, czego mogę się po niej spodziewać i zazwyczaj mnie nie zawodzi. Na szczęście tym razem ponownie otrzymałam to, czego oczekiwałam. Moyes zabrała czytelnika do Merham, małego konserwatywnego angielskiego miasteczka położonego nad morzem. Osadziła fabułę powieści w dwóch przestrzeniach czasowych i przybliżyła historię dwóch żeńskich postaci Lottie i Daisy. Akcja powieści rozpoczyna się w latach 50-tych XX wieku. Lokalana, nielubiąca wszelkich zmian społeczność jest co najmniej zniesmaczona, kiedy w jednym z domów wystawionych na sprzedaż zwanym Arcadią zamieszkują żyjący wbrew wszelkim konwenansom ludzie z kręgu bohemy. Dla osiemnastoletniej Lottie Swift przyjętej pod opiekę przez szanowaną rodzinę z miasteczka nowi mieszkańcy są szansą na wyrwanie się z nudnej obyczajowości Merham. Córka opiekunów Lottie - Celia Holdem również chętnie odwiedza Arcadię. Dziewczęta, wbrew zakazom rodziny szybko stają się jej stałymi gośćmi. Celia zostaje wkrótce bohaterką skandalu, który wybucha po jednej z wizyt dziewcząt u nowych znajomych. Dla jego wyciszenia wyjeżdża na jakiś czas do Londynu. Jej powrót do miasteczka z narzeczonym położy cień na całym późniejszym życiu Lottie. Kilkadziesiąt lat później wokół Arcadii ponownie robi się głośno. Tym razem za sprawą planowanego otwarcia w niej nowego hotelu, który zdaniem mieszkańców Merham przyciągnie z Londynu gości o wątpliwej reputacji i zakłóci spokojne życie miasta. Nad przebiegiem remontu czuwa projektantka wnętrz Daisy Parsons, niedawno porzucona przez ojca swojej czteromiesięcznej córki. Rzucenie się w wir pracy staje się dla Daisy okazją do przewartościowania relacji z byłym partnerem. Przy okazji kobieta odkrywa, że Arcadia skrywa pewien sekret. Sekret, który ożywi bolesne wspomnienia jednej z mieszkanek Merham i odkryje skrywaną latami rodzinną tajemnicę. Pomimo tego, że to jedna z pierwszych powieści autorki, może trochę słabsza warsztatowo od późniejszych, to Zakazany Owoc był bardzo przyjemną lekturą. Z dobrze skonstruowaną fabułą, z ciekawymi, wyrazistymi bohaterami oraz przesłaniem, że czasami po prostu trzeba ruszyć dalej w swoim życiu. Warto było poczekać na rozwinięcie fabuły, która jak to u Moyes rozkręca się zawsze bardzo powoli. Historie bohaterek książki utworzyły przyjemną, aczkolwiek trochę smutną opowieść o przeznaczeniu, o zakazanej namiętności z góry skazanej na niepowodzenie. Opowieść o ponoszeniu konsekwencji swoich wyborów i o przewrotnym losie. Jeśli lubicie powieści obyczajowe, lubicie książki Jojo Moyes to Zakazany Owoc bez wątpienia powinien znaleźć się w Waszej biblioteczce. Moja kolekcja powieści Moyes jest już o niego bogatsza.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-06-2021 o godz 23:52 Maitiri dodał recenzję:
Książka podzielna jest na trzy części. W pierwszej poznajemy przybrane siostry, które często goszczą w willi zamieszkanej przez wolnych duchem artystów. Kolejna część przedstawia losy młodej dziewczyny, która pozostawiona przez partnera, próbuje jakoś się podnieść i zapewnić byt sobie i malutkiej córeczce. W tym celu podejmuje pracę przy odrestaurowaniu willi znajdującej się w pewnym nadmorskim miasteczku. Miejsce to budzi w kobiecie zachwyt. Nie wie jednak, że skrywa ono dużo więcej tajemnic, niż mogłaby się spodziewać. Te dwa wątki wydają się początkowo zupełnie pozbawione jakiegoś wspólnego mianownika. Ot, zawiłe historie miłosne, w które wplątały się nieznane sobie kobiety, które dzieli zresztą dość spory przedział czasowy, bo aż pół wieku. Dopiero w trzeciej części te dwa pozornie oddzielne wątki splatają się w jedną spójną historię o przypadku, przeznaczeniu i skomplikowanych konsekwencjach uczuć. W tej części poznajemy też skrywaną przez lata zakazaną tajemnicę. W przepiękny sposób to malownicze miejsce łączy ze sobą te dwie, pozornie oddzielne opowieści. Łączy je również postać Lottie, która pojawia się w książce najpierw jako młoda dziewczyna, a później jako starsza pani. Łączą je też trudne, a czasem wręcz niemożliwe wybory i przewijające się ciągle w książce skomplikowane uczucia. Książka jest objętościowo dość spora, bo liczy sobie aż 512 stron. Ale czyta się ją naprawdę sprawnie i bardzo przyjemnie. Fabuła, chociaż rozkręca się raczej powoli, jest ciekawa i intrygująca, a bohaterowie barwni, wyraziści, poprawnie skonstruowani. Sugestywne opisy i tętniące życiem dialogi dopełniają całości tej przejmującej, niezwykle emocjonalnej powieści. Pierwsza część, która jest jakby wprowadzeniem do właściwej historii, wydała mi się najmniej interesująca. Może dlatego, że autorka dość powoli i stopniowo odsłania wszystkie karty i tak naprawdę tajemnicę z przeszłości, która położyła się cieniem na całym życiu Lottie poznajemy dopiero pod sam koniec. W ostatniej, najbardziej interesującej części, dowiadujemy się też szczegółów tego, co wydarzyło się w Arcadii (w willi) pół wieku wcześniej. Muszę przyznać, że warto było poczekać na ten rozwój sytuacji. Powieść jest nostalgiczna i powolna, dlatego jeśli oczekujecie szybkiej akcji, ta książka może nie sprostać Waszym wymaganiom. Dużo w niej wrażliwości, tęsknoty, smutku. To opowieść o trudnych życiowych wyborach, o namiętności z góry skazanej na porażkę, o przeznaczeniu, ponoszeniu konsekwencji swoich wyborów, a także o tym, jak nasze działania determinują naszą przyszłość. To prosta i jednocześnie piękna i smutna historia z ważnym, ale prostym przesłaniem. Lottie już to wie, a Daisy musi odkryć, że czasem po prostu trzeba ruszyć dalej. Tylko tyle i aż tyle. „Zakazany owoc” to powieść z leniwym początkiem i rewelacyjnym zakończeniem, na które warto czekać. Pełna wzruszeń, skomplikowanych relacji i decyzji, które potrafią odmienić los. Nieco melancholijna, ale też dająca nadzieję i pokazująca, że czasem te najprostsze rozwiązania są dla nas najlepsze. Serdecznie polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
01-06-2021 o godz 19:50 Margarita dodał recenzję:
Jojo Moyes z każdą wydaną powieścią zdobywa serca kolejnych czytelniczek. Wielką popularność przyniosła jej zekranizowana powieść „Zanim się pojawiłeś”. W swoich powieściach Moyes porusza ważne społecznie tematy jak między innymi ekologia, emancypancja kobiet, rasizm. Za powieść „Zakazany owoc” autorka zdobyła w 2004 roku nagrodę Książki Roku Romance Novelist Association (RNA) (pod jej brytyjskim tytułem „Foreign Fruit”). Aktualnie nakładem wydawnictwa Znak JednymSłowem ukazało się nowe wydanie powieści, które po raz pierwszy na polskim rynku wydawniczym pojawiła się w 2006. Powieść zaczyna się w latach pięćdziesiątych XX wieku w konserwatywnym nadmorskim miasteczku Merham, kilka godzin drogi od Londynu. Społeczność jest zbulwersowana, gdy pusty dom w stylu art deco z lat 30. XX wieku, znany jako Arcadia, zostaje przejęty przez grupę bohemy o niejednoznacznych stosunkach domowych. Dla osiemnastoletniej Celii Holden i jej przyjaciółki Lottie Swift (mieszkająca z rodziną Celii) pojawienie się nowych mieszkańców Arcadii jest szansą na wyrwanie się z okowów konwenansów (i popołudniowych herbatek). Po małym skandalu Celia ucieka do Londonu, podczas gdy jej przyjaciółka pozostaje w miasteczku. Niedługo potem Celia wraca do Merham z narzeczonym, co powoduje wiele kontrowersji. Pięćdziesiąt lat później poznajemy historię Daisy Parsons, projektantki wnętrz, która została zatrudniona do odnowienia Arcadii jako hotelu. 28-letnia Daisy została właśnie porzucona przez ojca swojej czteromiesięcznej córki, ale musi się pozbierać i wykonać tę pracę, aby zmienić swoje życie. Odkrywając sekrety Arkadii, nie tylko pomaga zmienić Merham, ale także odkrywa swoje własne przeznaczenie i ponownie ocenia swoje życie i swoje wybory. Czy Daisy uda się odzyskać szczęście? Po raz kolejny Jojo Moyes udowadnia, że jest wspaniałą i wciągającą narratorką. Akcja powieści, podobnie jak życie w nadmorskim miasteczku płynie nieśpiesznie, pozwalając czytelnikowi zagłębienie się w powieść. Podobnie jak w poprzednich powieściach Moyes, przedstawia siłę i odwagę kobiet. Oprócz świetnie skonstruowanych głównych bohaterów w powieści niemałą rolę odgrywa samo miasteczko i jej mieszkańcy. W sennym nadmorskim miasteczku, plotki i wtykanie nosa w sprawy innych są standardem, aby uzyskać odrobinę rozrywki i złagodzić nudę i monotonię życia. Jak widać takie zachowanie, jest powszechne, nie zależnie od kraju i regionu geograficznego. Jeśli lubisz sagi o utraconej miłości i odnalezieniu miłości z dobrze napisanym tłem historycznym, to z pewnością „Zakazany owoc” przypadnie Ci do gustu Powieść polecam miłośniczkom powieści obyczajowych, no i oczywiście wszystkim wielbicielkom Jojo Moyes. Ta powieść musi znaleźć się na waszych półkach.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
05-06-2021 o godz 20:08 Anonim dodał recenzję:
„Żeby przeżyć. Czasami trzeba po prostu ruszyć dalej. To jedyny sposób." Dwie ramy czasowe, dwie bohaterki, dzieli je pół wieku. Nadmorska miejscowość Merham, tutaj życie toczy się swoim spokojnym rytmem, wszyscy się dobrze znają. Lata pięćdziesiąte ubiegłego wieku, to trudny, pokomplikowany świat Lottie. Dziewczyny, która wychowywała się w rodzinie zastępczej. Jedno z dzieci państwa Holden – jej zastępczej rodziny – jest w wieku naszej Lottie, dziewczynki szybko się zaprzyjaźniają. Lata płyną ich przyjaźń się zacieśnia. Niestety zakochują się w tym samym mężczyźnie. Jak dalej potoczy się ich relacja, kto boleśniej zostanie zraniony? Na własnej skórze Lottie poznaje, co to kłamstwo, tajemnice i namiętność. I czasy współczesne – Daisy to młoda projektantka, właśnie ma podjąć nowe wyzwanie zawodowe. Ma zająć się urządzeniem wnętrza pensjonatu. Jest to dla niej nie lada wyzwanie. Ta praca jest dla Daisy ucieczką, właśnie zostawił ją facet, z którym ma kilkumiesięczne dziecko. Kobieta wie, że teraz musi być bardzo silna, ma, dla kogo. Już wkrótce okaże się jak bardzo ten pensjonat jest niezwykły. Skrywa w sobie tajemnice zakazanej miłości. Ma on niepokojąca dużo wspólnego z historią Lottie. Czasami bardzo trudno jest zostawić przeszłość za sobą i ruszyć do przodu. Od samego początku powieść wciąga, przykuwa uwagę, nie sposób się oderwać. Wielowątkowa, a przy tym bardzo spójna. Akcja toczy się powolnym rytmem i intryguje. Retrospekcje i czasy współczesne idealnie ze sobą współgrają, wszystkie wątki się ze sobą splatają tworząc dopracowaną całość. Autorka funduje nam niesamowitą dawkę emocji. Idealnie wyważona, bez zbędnego słodzenia, szczera do bólu, chwilami wywołuje uśmiech. Nic nie jest tu łatwe, ani oczywiste. Miłość, rodzina, niepokojąca przeszłość, przeznaczenie. Czy warto trwać w związku z góry skazanym na porażkę dla dobra dziecka? Czasami tak trudno jest podjąć dobrą, właściwą decyzję. Strach przed tym, co nowe. Trudy samotnego macierzyństwa, poświęcenie, oddanie. Brak szczerych rozmów, niedopowiedzenia, które bardzo utrudniają i komplikują życie. Różne odcienie miłości, namiętność, silne, odważne kobiety. Kłamstwo, które ma swoje konsekwencje. Małe, angielskie miasteczko, mentalność ich mieszkańców w całej okazałości. Gdzie wszyscy wszystko o sobie wiedzą, życie na pokaz, plotki, pozory, bo co ludzie powiedzą. Klimatyczna, wciągająca, poruszająca, słodko-gorzka powieść obyczajowa. Kawał dobrej literatury! Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością. Powieść daje do myślenia, ukazuje, że warto podejmować wyzwania, iść w życiu do przodu. Jeżeli lubicie mądre, wartościowe, emocjonalne powieści to bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
31-05-2021 o godz 22:56 mery12345 dodał recenzję:
„Zakazany owoc” to najnowsza książka Jojo Moyes i kolejna napisana na bardzo wysokim poziomie. Autorka jawi się jako mistrzyni powieści obyczajowej i tym razem oferuje nam twór na kształt sagi rodzinnej. Akcja bowiem rozpoczyna się w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, a kończy we współczesności. Opowiada losy mieszkającej w niewielkim, nadmorskim miasteczku rodziny, która przyjmuje na wychowanie nastolatkę z Londynu. Poza młodszymi dziećmi, państwo Holden maja córkę w zbliżonym wieku i dziewczynki się zaprzyjaźniają. Pech chciał, że obie zakochują się w tym samym mężczyźnie, bogatym synu importerów owoców egzotycznych. Jak rozwinie się sytuacja? Ktoś będzie cierpiał, to pewne. Ale kto? Może wszyscy? W drugiej części poznajemy Daisy, dekoratorkę wnętrz, którą partner zostawia samą z kilkumiesięcznym dzieckiem. Twierdzi, że sytuacja go przerasta i musi wszystko przemyśleć. Kobieta postanawia być silną dla córeczki i przyjmuje zlecenie odrestaurowania pensjonatu, w małym, nadmorskim miasteczku... Można stwierdzić, że poza ludzkimi bohaterami, kolejnym z nich, pełnoprawnym, żeby nie powiedzieć głównym jest właśnie Merham. Ono żyje własnym rytmem, buntując się przeciwko zmianom. Jak to w niewielkich miejscowościach bywa, wszyscy się znają, plotkują i dbają o pozory. Niektórzy do przesady. Moyes po raz kolejny pochyla się nad losami kobiet, trudności jakim muszą sprostać jako matki, ile muszą poświecić. Książka jest niezwykle obszerna. Ma ponad pięćset stron, jednak napisana jest tak przystępnym językiem, że nie męczy. Nie wprowadza też chaosu, wszystkie fakty i postacie są uporządkowane, poukładane. I niestety często przewidywalne. Ale choć kilku wydarzeń się domyślamy, nie odbiera to bynajmniej frajdy z czytania. Kibicujemy bohaterom niczym ulubionej drużynie sportowej, a autorka usprawiedliwia ich decyzje, choć przyznać trzeba, że zazwyczaj, mimo że pogmatwanymi drogami, postępują słusznie. Jojo Moyes ma już wyrobioną markę na polskim i światowym rynku wydawniczym. W „Zakazanym owocu” akcja może dzieje się niespiesznie, ale to kawał dobrej literatury. Skłania do refleksji i pozwala zastanowić sie nad tym, jakie życiowe wybory warto zrealizować. To pochwała odwagi i siły kobiet, które jeśli trzeba poradzą sobie w każdych warunkach. Wystarczy tylko ruszyć naprzód... To zarazem potępienie postawy „co ludzie powiedzą?” i przedkładania pozorów nad własne szczęście. Nad szczęście najbliższych. Polecam niezmiennie kolejne dzieło Moyes i ostrzegam, że czytając nabierzecie ochoty na filiżankę herbaty. Bohaterowie wypijają jej na kartach powieści hektolitry... jak przystało na małe, nadmorskie, typowo angielskie miasteczko.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
08-06-2021 o godz 22:12 LiterackiPrzeszpieg dodał recenzję:
„Pamięć Arcadii”___ „Zakazany owoc” to wielowątkowa powieść o ludziach, których życiowe ścieżki swego czasu przecięły się w Arcadii. Z pewnością ta nazwa w pierwszej kolejności kojarzy się z mityczną krainą szczęścia i beztroski, ale w tym przypadku chodzi o miejsce zdecydowanie bardziej przyziemne. Arcadia to nowoczesny dom, zbudowany z rozmachem, zdecydowanie wyróżniający się na tle spokojnego miasteczka. Merham jest typowym, angielskim miasteczkiem - nudnym i konserwatywnym do bólu; jak powiadają mieszkańcy – trzyma poziom spośród nadmorskich kurortów. Tylko ta Arcadia i jej mieszkańcy… Co pewien czas chwiali ustalonym ładem społecznym. Kiedyś bohema budziła zgorszenie, teraz – plan otwarcia hotelu z barem! Książka Jojo Moyes rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych. Przeszłość poznajemy oczami Lottie – młodej dziewczyny, mieszkającej w domu sąsiadującym z Arcadią. A współcześnie ten dom przybliża nam Daisy – projektantka, która ma stworzyć w nim niepowtarzalny hotel. Lottie chce pozostać niewidzialna, a Daisy usiłuje pozbierać się po bolesnym rozstaniu. ____„Musiała nauczyć się marzyć”____ Historie Lottie, Daisy, jak i innych osób z Merham koncentrują się wokół miłości i jej różnych odcieni. To opowieść o ludziach, którzy kochali bezgranicznie, ale nie znaleźli w sobie dość siły i odwagi, by walczyć o swoje uczucia. Bo świat rzucał im kłody pod nogi, mówił, że takie zachowanie nie przystoi. Bo miłość bywała zakazana, raniąca bliskich, którzy wyciągnęli do ciebie pomocną dłoń. A dług wdzięczności, ludzka przyzwoitość czy też po prostu głos rozsądku nakazywały przedkładanie cudzego szczęścia nad swoje. To także historie ludzi zagubionych, rozczarowanych dotychczasowymi doświadczeniami życiowymi, którzy zatracili w sobie umiejętność szczerej rozmowy o swoich marzeniach i pragnieniach. _____I pomimo nieodwzajemnianych miłości, nietrafionych decyzji i niesprawiedliwych osądów ludzkich, widać światełko w tunelu. Autorka pokazuje, jak los potrafi okrutnie zakpić z ludzi, ale też dodaje otuchy. Spełnienie marzeń nie przychodzi łatwo, ale ryzyko się opłaca. Bo człowiek jest silniejszy aniżeli myśli, tylko potrzebuje czasu, by to zrozumieć. „Przypuszczam, że czasami przeznaczenie szykuje dla nas przyszłość, której nie potrafimy sobie wyobrazić. Ażeby pomóc losowi, musimy gorąco wierzyć, że kiedyś coś dobrego w naszym życiu się wydarzy”.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
15-06-2021 o godz 14:07 wybitna.marzycielka dodał recenzję:
„Czasami się zastanawiała, czy można znajdować się tak daleko od morza, a mimo to czuć, że się tonie.” . Dałabym tej książce 5/5 gdyby tylko akcja nie rozkręcała się tak wolno i nie było tyle opisów. Jojo Moyes ma dość specyficzne książki, jedne podbijają moje serce, jedne nie, a są jeszcze takie które wolno się rozkręcają, a sam pomysł na fabułę jest tak oryginalny i dobry, ze nie zapomina się szybko tej historii. . Na początku zastanawiałam się, czy wydawnictwo nie pomyliło się z opisem książki, który znajduje się z tylu na okładce.... im dalej czytałam tym byłam bardziej ciekawa o co chodzi. Otóż opowieść dzieli się na dwie strefy czasowe. Przeszłość - prawdopodobnie lata 50-60. XX wieku - i teraźniejszość. . Życie Lottie nie było łatwe odkąd była dzieckiem. Swoją szanse zyskała w Merham u nowej rodziny. Choć nie czuła się tam dość swobodnie, to była wdzięczna losowi za taką rodzine. Pewnego dnia przyjeżdża nowa rodzina do miasteczka. Mieszkanki są zaniepokojone i czuja zagrożenie, lecz Lottie i jej przyrodnia siostra Celia chętnie chodzą do Arcadii, choć wyraźnie jest im to zakazane. Jeszcze tego nie wiedzą, ale ludzie zamieszkujący ten dom, odmienia zupełnie ich życie, czy na złe czy dobre to już musicie się sami przekonać. Książka podzielona jest na 3 części. Pierwsza to zdecydowanie przeszłość, już w następnych sfery czasowe są mieszane między rozdziałami. Nie jest to napisane wprost, lecz dość łatwo da się to wychwycić w trakcie czytania. Czasami miałam wrażenie, ze było za dużo bohaterów rzuconych na raz, lecz z biegiem czytania również można było się połapać i ich sobie przyporządkować. Narracja jest trzecioosobowa, lecz najbardziej pisana oczami Lottie i Daisy. To one są tutaj głównymi bohaterkami. Daisy chyba polubiłam najbardziej, bo Lottie zachowywała się dla mnie czasami niezrozumiale. . Mimo, ze momentami ta akcja się tak ciągnęła, to nie mogłam odłożyć tej książki i ciagle czekałam co będzie dalej. Poczułam wyraźną więź z bohaterami. Czasami spodziewałam się dalszym wydarzeń, aczkolwiek częściej udało się autorce mnie zszokować. Genialny pomysł na historie. Tytuł książki jak najbardziej oddaje to, co w niej jest. . Motywy jakie są w niej poruszane to m.in.: zakazana miłość, miłość platoniczna, niespełniona miłość, toksyczne przyjaźnie, zdrady i wiele małomiasteczkowych stereotypów oraz zwyczajów. Polecam
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
05-06-2021 o godz 22:35 Izabela Wyszomirska dodał recenzję:
Książka została podzielona na trzy części. Pierwsza opowiada o losach mieszkańców nadmorskiego miasteczka Merham sprzed wieku, a w szczególności Lotti, dziewczyny którą opiekowała się pewna rodzina w czasie II wojny światowej. Lotti dorasta i zaczyna różnić się o przebranej rodziny. W drugiej części przenosimy się pół wieku do przodu. Mamy tu projektantkę i zarazem samotną matkę Daisy. Obie te części początkowo stanowiły dla mnie oddzielne historie, jakby były to dwie różne książki. Jednak później pojawia się trzecia część i wszystko zgrabnie się połączyło, ale i tak wrażenie hałosu pozostało. Momentami ciężko było mi też połapać się, kto jest kim. Poza tym trzeba dość długo poczekać nim rozkręci się fabuła. Nie można też liczyć tu na jakieś spektakularne emocje. Ale książki Jojo Moyes chyba już takie są - nostalgiczne, refleksyjne, nieco smutne, choć lekko napisane. 😊 Zwykle lubię bohaterów niejednoznacznych lub takich, którzy przechodzą jakieś metamorfozy. Tu postacie są od początku do końca albo dobrzy albo źli, nic pośrodku. 😊 "Wiesz, czasami trzeba po prostu ruszyć dalej przed siebie - stwierdziła starsza kobieta. Daisy podniosła gwałtownie głowę. - Żeby przeżyć. Czasami trzeba po prostu ruszyć dalej. To jedyny sposób." 😊 Historia ta pokazuje jak decyzje podjęte w przeszłości rzutują na przyszłość człowieka. Jak tajemnice, które po latach ujrzą światło dzienne mogą namieszać w jego życiu. Autorka wskazuje jak ważna jest rozmowa, wyjaśnienie sobie niedopowiedzeń, które mogą zmienić bieg naszego życia. Powinniśmy również doceniać to, co mamy, dostrzegać to, co najważniejsze, nie bać się swoich uczuć oraz nauczyć się walczyć o to, na czym nam zależy. 😊 "Rób to, na co masz ochotę. Nie będziesz potem niczego żałować. Bo kiedy będziesz w moim wieku, świadomość zmarnowanych szans przytłoczy cię jak głaz." 😊 "Zakazany owoc" to lekka, wzruszająca, wielowątkowa powieść obyczajowa z tajemnicą w tle o sile przeznaczenia, namiętności, utraconych szansach, tęsknocie, miłości w oparach konwenansów. Jak smakuje zakazany owoc i jaką cenę ponosi się za jego zerwanie? To już Wam pozostałem do sprawdzenia.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
18-06-2021 o godz 20:42 Ania Antosiewicz dodał recenzję:
"Zakazany owoc" to książka o niespełnionej i nieodwzajemnionej miłości, złamanym sercu i zakazanym uczuciu. Książka jest podzielona na trzy części i jakie te części są różne! Pierwsza część mi się podobała najbardziej. W historii Lottie, Guya i Celi zakochałam się bez pamięci już od pierwszych stron. Idealnie wykreowanie bohaterowie. Celia była czasami irytująca, ale do pozostałych postaci nie mam najmniejszych zastrzeżeń. Autorka w bardzo dobry sposób sposób przedstawiła zakazane uczucie między dwójką osób, a jak to się mówi "miłość nie wybiera", więc bohaterowie poszli za głosem serca. Ogólnie historia nie w moich klimatach, bo na co dzień nie czytam takich książek, ale ta mnie pozytywnie zaskoczyła. Autorka totalnie mnie kupiła i wie jak skraść serce czytelnika, wywołując falę emocji od zachwytu, przez szok i zdziwienie do łez. I nie koniecznie to były łzy szczęścia. Pierwsza część jak najbardziej zasługuje na 5 gwiazdek. W drugiej części poznajemy kolejną główną bohaterkę, tytułową Daisy, która jest rozchwiana emocjonalnie po rozstaniu z Danielem. Życie jej się zawaliło, straciła ukochaną osobę i wiadome, każdy będzie po czymś takim cierpiał, ale płacz Daisy po prostu doprowadzał mnie do szału. Kobieta była bardzo irytującą bohaterką i nie przypadła mi do gustu. Co do fabuły to myślę, że było okej. Z jednej strony trochę nudno, ale też trochę ciekawie. Co prawda wiemy, że pojawi się jakaś osoba z przeszłości, ale i tak to było takie miłe zaskoczenie. Powiew świeżości i sentymentu. Miasteczko Merham jest przedstawione w przepiękny sposób. Nie dość, że są piękne widoki, to cała społeczność była ze sobą zżyta. Każdy o każdym wszystko wiedział, a plotki były na porządku dziennym. Drugiej części dałabym 3 gwiazdki. W trzeciej części poznajemy dalsze losy Daisy i jej życia prywatnego. Autorka wprowadza element zaskoczenia, który totalnie zwala z nóg. Do końca czytałam książkę z zapartym tchem, ciekawa co się wydarzy. Przepiękna, ale również bardzo smutna książka o miłości, która nie miała prawa się nigdy wydarzyć. Trzecia część dostaje 3 gwiazdki.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
05-08-2021 o godz 21:21 Paulina dodał recenzję:
Książkę mimo swojej objętości dobrze i dość szybko się czyta. Momentami troszeczkę mnie nudziła, ale historia zawarta w powieści jest bardzo interesująca. Książka jest dobrze skonstruowana z kilkoma wątkami miłosnymi na pierwszym planie i rodzinną tajemnicą. Jak to zazwyczaj bywa z tajemnicami, krąży ona wokół rodziny kładzie się cieniem na losach bohaterów i jak zawsze przypomina o sobie po latach. Historia pozwala na refleksję nad swoją przeszłością i nad odpowiedzialnością za podjęte decyzje. Trochę denerwowało mnie zachowanie niektórych postaci np. Lottie i pani Holden, czasami również Daisy. Dwie pierwsze osoby zostały przedstawione jako denerwujące, egzaltowane damulki. Na początku trudno umieścić w czasie akcje książki, tak naprawdę to zaczęła mnie wciągać dopiero akcja, która dzieje się w współczesnych czasach. Powieść opowiada o losach trzech kobiet, które znalazły się na zakręcie życia przez nieszczęśliwie ulokowane uczucia. Daisy porzucona przez swojego partnera parę tygodni po urodzeniu dziecka podejmuje decyzje o wyjeździe z Londynu i podjęcie pracy przy remoncie nowego hotelu, który skrywa w sobie niejedną tajemnicę. Poznaje dzięki temu miłych ludzi i nawiązuje nowe przyjaźnie, poznaje też mężczyznę, który zmieni ją i jej życie. Poznajemy Lottie, która zakochuje się w narzeczonym swojej przyszywanej siostry, niestety jest to zakazana i nieszczęśliwa miłość, której owocem jest Camilla starająca się odbudować swoje małżeństwo, które zostało wystawione na ciężką próbę. Bardzo ciekawe połączenie dwóch historii na przestrzeni dzielących je lat. Mimo iż mam pewne zastrzeżenia powieść oceniam jako bardzo dobrą. Mam pewien niedosyt, inne książki autorki takie jak „Światło środku nocy” lub „Dwa dni w Paryżu” bardziej mi się podobały i szybciej wzbudziły moją sympatię. Duży plus za ciekawe i wyraziste opisy miejsc i sytuacji. „Zakazany owoc” to powieść o sile przeznaczenia i miłości, to powieść o tym jak wielką cenę trzeba zapłacić za zerwanie zakazanego owocu, którym w przypadku tej powieści jest zakazana miłość.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
29-06-2021 o godz 10:31 czytanienaplatanie dodał recenzję:
Ze słońcem i latem od dłuższego czasu kojarzą mi się okładki książek Jojo Moyes. Ich kolorystyka i wyzierająca z nich beztroska sugerują, że będą idealną wakacyjną lekturą. Nie inaczej jest z wznowioną ostatnio książką „Zakazany owoc”, a w letnie klimaty wprowadza nas też miejsce akcji. Nadmorska miejscowość wypoczynkowa teraz i przed pięćdziesięciu laty jest tłem dla rozgrywających się tam wydarzeń. Miłości, nadziei, trudnych wyborów i ludzkich dramatów. Podziału społeczeństwa na to otwarte na świat i zmiany i to konserwatywne, torpedujące wszystko co nowe, inne i nieznane. Głównymi bohaterkami są dwie kobiety, które dzieli pół wieku, ale wiele łączy. Przekonają się o tym, gdy Daisy rozpocznie remont domu należącego do niedawna do Lottie. Doświadczona okrutnie przez życie, opuszczona przez partnera Daisy, z dzieckiem na ręku podejmie się zadania, które może ją przerosnąć. I nie chodzi tylko o remont, ale i o odbudowanie zaufania do siebie, danie sobie szansy na szczęście. Lottie, której nigdy nie opuściło wyobrażenie o dawnej, niemożliwej miłości również w stanie w obliczu niełatwego wyboru. Czy sięgną po zakazany owoc? Czy nadal będą do niego wzdychać pozwalając, by kładł się cieniem na ich życiu? Czy uda im się pogodzić z samą sobą i odzyskać spokój i szczęście? O ile sam pomysł na fabułę uważam za bardzo udany, o tyle nagromadzenie opisów, bohaterów i wydarzeń wydawało się momentami nieco przytłaczające. Można to jednak autorce wybaczyć, bo to w końcu jedna z jej wcześniejszych książek. Nie zabrakło w niej natomiast świetnie wykreowanych bohaterów, znakomicie oddanych realiów społecznych i nawet pewnej dozy humoru. Przede wszystkim jednak tego za co kochamy jej książki, opowieści o kobiecej sile, determinacji i dokonywaniu niełatwych wyborów. Mamy więc piękną pogodę i książkę, po którą warto sięgnąć. Znajdźcie trochę czasu dla niej i dla siebie.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
17-07-2021 o godz 21:00 Coolturka dodał recenzję:
Tej autorki nie trzeba nikomu przedstawiać, należy ona do czołówki moich ulubionych pisarek literatury kobiecej, a jej piękne wydane książki zdobią moją biblioteczkę. Lata 50. Lottie i Celia, to dwie przyjaciółki pochodzące z zupełnie różnych środowisk. Pewnego dnia poznają niezwykle ekscentryczną aktorkę Adeline Armand, która właśnie wprowadziła się do pięknej willi Arcadia w Merham, malowniczo położonej tuż nad brzegiem morza. Bohema i młodzi ludzie, którymi otacza się artystka, budzi wielkie poruszenie wśród mieszkańców, a przyjaźń zmienia się w rywalizację, gdy dziewczyny zakochują się w tym samym mężczyźnie. Już nic nie będzie takie samo. Pół wieku później do miasteczka przybywa młoda kobieta z małym dzieckiem. Na monumentalne, mocno rozbudowane powieści od Jojo Moyes trzeba mieć czas i odpowiedni nastrój. Naszpikowane szczegółowymi opisami, niezwykle detaliczne mogą być dość nużące, więc wiele zależy od naszego nastawienia. "Zakazany owoc" to jedna z pierwszych powieści autorki (tak, to wznowienie) i jej styl różnił się od tego, do czego obecnie nas przyzwyczaiła. Jej historie są zazwyczaj połączeniem dwóch płaszczyzn: teraźniejszej i przeszłej, które okazują się mieć punkty styczne. Należy nadmienić, że są one bardzo dobrze opracowane, stąd ta drobiazgowość, ale też niezmiernie fascynujące. Bowiem pierwsze skrzypce nieodmiennie gra tutaj fabuła - złożona i niemożebnie skomplikowana oraz jej ekscytujący i nietuzinkowi bohaterowie. Nie przeszkadza mi zupełnie, że akcja snuje się leniwie i nie wiem, jak to się dzieje, ale za każdym razem jestem mocno oczarowana, wtapiam się w opowiadaną historię i staję się jej częścią. Oczywiście mogłoby to wszystko zostać przedstawione w znacznie skróconej formie, lecz czy wtedy tak bardzo zżyłabym się z wszystkimi bohaterami, a dramatyzm tego co ich spotyka, wybrzmiałby tak dosadnie?
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-06-2021 o godz 00:10 siedzewksiazkach dodał recenzję:
Powieści Jojo Moyes są bliskie mojemu sercu już od dobrych kilku lat. Z każdą kolejną mam wrażenie, że udaje mi się jeszcze lepiej poznać autorkę... Daisy niedawno urodziła córeczkę, ale nie potrafi się z tego cieszyć, bo została z nią całkiem sama. Jej partner Daniel odszedł poszukując innego sensu, a firma, którą prowadzili, zaczęła się rozpadać. Aby mieć za co żyć, Daisy podejmuje się ostatniego zlecenia i wyjeżdża, aby wyremontować wspaniałą willę nad brzegiem morza. Budynek kryje w sobie nie jedną tajemnicę i rozbudza wspomnienia. W czasie wojny Arcadię zamieszkiwali artyści, wolne dusze czerpiące z życia wszystko co najlepsze, jednak nawet oni nie zawsze byli szczęśliwi. Gdzieś w oddali snuła się historia zakazanej miłości, a teraz po wielu latach, miała ona okazję się powtórzyć... "Zakazany owoc" to naprawdę piękna opowieść tocząca się w dwóch płaszczyznach czasowych. Podzielono ją na trzy części, dzięki czemu najpierw poznajemy historię willi i jej mieszkańców, potem wkraczamy do życia Daisy, a na koniec wszystko spójnie się łączy i przeplata. Książka opowiada o uczuciu, które nie miało prawa zaistnieć, o trudach samotnego macierzyństwa, o chęci odnalezienia kogoś bliskiego, o możliwościach jakie daje nam życie. A to wszystko na kanwie niezwykle bogatych doświadczeń bohaterów. Jest tu cała plejada postaci, a każda z nich ma istotny wpływ na przebieg akcji. Muszę szczerze przyznać, że po raz kolejny jestem pod wrażeniem twórczości autorki. I choć "Zakazany owoc" nie od razu do mnie przemówił, to pod koniec wręcz nie mogłam się oderwać. Nie tylko się wzruszyłam, ale i mam wrażenie, że książka odcisnęła na mnie jakieś swoje piętno. Niezwykle podoba mi się jej przesłanie, które mówi, że czasem, aby żyć, trzeba po prostu ruszyć dalej. Jeśli jeszcze nie czytaliście, to gorąco Wam polecam.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
17-06-2021 o godz 18:02 jutka dodał recenzję:
Choć jest dość schematycznie Jojo Moyes uwodzi od pierwszych stron. Klimat nadmorskiego miasteczka urzeka, choć relacje między mieszkańcami nie zawsze są poprawne, a często zbyt konserwatywne. Dużą wartością jest próba pokazania klimatu małomiasteczkowej prowincji i obowiązujących tam zasad czy konwenansów. Można nie rozumieć wyborów Daisy, można się na nią złościć, a czasem współczuć, ale mimo to postać przyciąga uwagę czytelnika. „Zakazany owoc” świetnie wpisuje się w schemat literatury obyczajowej, aspirując do tej bardziej ambitnej. To opowieść o kobietach, o ich sile i determinacji. To też słowo na temat zakazanej miłości, nieoczywistych wyborów i toksycznych relacji. To rzecz o wyborach, stracie, tęsknocie i wewnętrznych bitwach. Gdzieś tam między wersami przewija się myśl o roli kobiety w społeczeństwie. Postaci cechuje naturalność i prawda, choć czasem jest zbyt cukierkowo i schematycznie. „Zakazy owoc” intryguje i wciąga od pierwszej strony. To idealna lektura na nadchodzące wakacje. Polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-06-2021 o godz 13:04 natunaturally dodał recenzję:
Zawsze czekam niecierpliwie na premierę kolejnego tytułu Jojo Moyes. Mimo, że "Zakazany owoc" jest na naszym rynku wydawniczym wznowieniem, to właśnie tak odebrałam tę nowość w mojej biblioteczce. Nie miałam okazji wcześniej zapoznać się w tym tytułem. Powieści Jojo Moyes to takie książki, które podtrzymują na duchu, pozwalają zapomnieć o zwykłym poniedziałku, kuszą dreszczykiem emocji, pozwalają się z nimi utożsamić. Motywują również do działania, a nawet wprowadzania odważniejszych, rewolucyjnych zmian w życiu. Bardzo bardzo lubię taką narrację, zwłaszcza, gdy uzupełniona jest licznymi wspomnieniami i sentymentalnymi nawiązaniami do przeszłości. "Zakazany owoc" nie zawodzi. Żeby nie zdradzać fabuły, napiszę jedynie, że jest tu oczywiście tajemnica, są liczne komplikacje, jest piękna willa nad morzem do urządzenia, zakazana miłość, wspomnienia i przyszłość, która nieuchronnie do tych wspomnień nawiązuje. Bardzo polecam, zwłaszcza na zbliżające się wakacyjne wyjazdy.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
06-06-2021 o godz 23:54 mariag dodał recenzję:
Anglia, lata pięćdziesiąte XX wieku. Do urokliwej acz nieco sennej nadmorskiej miejscowości przybywa bohema artystyczna. Nowi, owiani tajemnicą mieszkańcy budzą zaciekawienie dwóch nastolatek - przyszywanych sióstr. Coraz częstsze wizyty w dekadenckim domu na zawsze zmienią ich życie. Czasy współczesne, Londyn. Świeżo upieczona mama, Daisy, zostaje porzucona przez swojego niedojrzałego partnera, ojca dziecka. Nie chcąc być od nikogo zależna podejmuje się zlecenia - jako projektantka wnętrz ma przystosować obszerny nadmorski dom pod hotel dla wymagających klientów. Obie historie łączy dom położony tuż przy morzu, postać Lottie (jako młodej dziewczyny i starszej pani) oraz trudne życiowe wybory i miłosne manewry. Książkę, jak chyba każdą z powieści Moyes, czyta się łatwo i przyjemnie, choć historia osadzona we współczesności jest wyjątkowo przewidywalna i mniej wciągająca od tej z połowy XX wieku.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
2/5
06-06-2021 o godz 20:52 charlotte dodał recenzję:
Zaczęłam czytać, ale bardzo męczyłam lekturę. Powiem szczerze, że dość niechętnie do niej wracałam, bo najzwyczajniej w świecie mnie nie porwała. Rozdziały jak dla mnie długie, a doskonale wiecie, że za takimi nie przepadam. Rzadko kiedy sięgam po książki, które osadzone są w przeszłości. Nie przepadam za historią, ale staram się dobierać powieści tak, by faktycznie mi się podobały. Zazwyczaj mi się to udaje, ale tym razem niestety nie wyszło. Z bohaterami również zbytnio się nie polubiłam. Dla mnie wszyscy byli jacyś tacy nijacy. Całość wypada w moich oczach gorzej niż średnio. Póki co nie rozumiem zachwytu innych nad twórczością Autorki, ale jak najbardziej szanuję. Mam nadzieję, że w końcu trafię na taką książkę, która faktycznie skradnie moje serce ❤️
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
06-06-2021 o godz 23:11 Dominika Stryszowska dodał recenzję:
W ponownym wydawaniem książek Jojo Moyes, oprócz dostępności, fajne jest to, że możemy łatwo zaobserwować postępy jakie autorka czyni z książki na książkę. Jej pierwsze powieści najczęściej nie spotykają się z dużym entuzjazmem, bo porównujemy je do tych najnowszych. Jednak każda ta historia ma swój klimat i warta jest opowiedzenia. Książka jest podzielona na trzy części, które pozornie nie są ze sobą związane. Jednak z biegiem akcji wątki się łączą. Jest to powieść powolna, stateczna i bardzo nostalgiczna. Dużo tutaj wrażliwości, tęsknoty, trudnych wyborów. I mimo że akcja nie porywa, to ciężko się oderwać, ze względu na niepowtarzalny urok i ten specyficzny styl autorki.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
02-06-2021 o godz 15:12 jakprzezokno dodał recenzję:
Mimo, że widać w tej książce, że warsztat Moyes uległ wyszlifowaniu i jej początkowe książki są troszkę gorzej dopracowane, to ta mnie po prostu urzekła. Miałam mnóstwo emocji w sobie, bo tak jak Moyes to potrafi - przekazała je perfekcyjnie. Momentami śmiesznie, momentami poważnie. To taka słodko-gorzka opowieść, w której nic nie jest do końca jednoznaczne, w którym silne emocje targają czytelnikiem. Płakałam, śmiałam się, a co najważniejsze - czytałam z zapartym tchem. Strony same uciekały, a ja nie mogłam oderwać się od lektury. Piękna, smutna, historia, która zostawia po sobie ślad. Gorąco polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
Więcej recenzji Więcej recenzji
Prezentowane dane dotyczą zamówień dostarczanych i sprzedawanych przez empik.

O autorze: Moyes Jojo

Ostatni list od kochanka Moyes Jojo
4.8/5
30,74 zł
44,99 zł
Dwa dni w Paryżu Moyes Jojo
4.0/5
27,22 zł
42,99 zł
Zanim się pojawiłeś Moyes Jojo
4.6/5
27,25 zł
39,90 zł
Kiedy odszedłeś Moyes Jojo
4.3/5
29,23 zł
39,90 zł
Światło w środku nocy Moyes Jojo
4.4/5
28,49 zł
44,99 zł
Kolory pawich piór Moyes Jojo
4.2/5
29,80 zł
39,90 zł
Srebrna zatoka Moyes Jojo
4.4/5
29,80 zł
39,90 zł
Ostatni list od kochanka Moyes Jojo
4.4/5
29,80 zł
39,90 zł
We wspólnym rytmie Moyes Jojo
4.3/5
29,81 zł
39,90 zł
Razem będzie lepiej Moyes Jojo
4.5/5
29,80 zł
39,90 zł
Kolory pawich piór Moyes Jojo
0/5
32,30 zł
37,90 zł
Zanim się pojawiłeś Moyes Jojo
0/5
27,20 zł
31,99 zł
Srebrna Zatoka Moyes Jojo
0/5
32,30 zł
37,90 zł

Klienci, których interesował ten produkt, oglądali też

Opinie, uwagi, pytania

Jeśli masz pytania dotyczące sklepu empik.com odwiedź nasze strony pomocy.
Jeśli widzisz błąd lub chcesz uzyskać więcej informacji o produkcie skorzystaj z formularza kontaktowego: zgłoszenie błędu / pytanie o produkt

Twoja wiadomość została wysłana. Dziękujemy.

Administratorem podanych przez Ciebie danych osobowych jest Empik S.A. z siedzibą w Warszawie. Twoje dane będą przetwarzane w celu obsługi Twojej wiadomości z formularza kontaktowego, a także w celach statystycznych i analitycznych administratora. Więcej informacji na temat przetwarzania danych osobowych znajduje się w naszej Polityce prywatności.

Wybierz temat a następnie wypełnij dane formularza:

Pole Email jest wymagane

Pole imię i nazwisko jest wymagane

Pole Twoja wiadomość jest wymagane

pola wymagane

Jeśli chcesz skontaktować się z nami telefonicznie, skorzystaj z naszej infolini:

Centrum Wsparcia
Klienta
+48 22 462 72 50

+48 22 462 72 50

Czynne: pon – nd 8:00 – 23:00

* z wyjątkiem świąt ustawowo wolnych od pracy

Ostatnio oglądane

Podobne do ostatnio oglądanego

Korzystając ze strony zgadzasz się na używanie plików cookie, które są instalowane na Twoim urządzeniu. Za ich pomocą zbieramy informacje, które mogą stanowić dane osobowe. Wykorzystujemy je w celach analitycznych, marketingowych oraz aby dostosować treści do Twoich preferencji i zainteresowań. Więcej o tym oraz o możliwościach zmiany ich ustawień dowiesz się w Polityce Prywatności.