Zakazany owoc (okładka  miękka, 06.2021)

Oferta empik.com : 29,24 zł

29,24 zł 44,99 zł (-35%)
Odbiór w salonie 0 zł
Wysyłamy w 24 godziny

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń
Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Czasem po prostu trzeba uwierzyć z całych sił i pomóc losowi.

Daisy nie jest w stanie przejechać przez ten most, chociaż ludzie stojący za nią w korku dostają białej gorączki. To właśnie tu Daniel po raz pierwszy wyznał, że ją kocha. Ich życie było idealne, a teraz ona nie panuje nad niczym. Nad bałaganem, fryzurą, rozciągniętym dresem… Potrafi tylko rozpaczliwie tęsknić za dziewczyną, którą kiedyś była.

To oczywiście najgorszy moment, by dostać nową pracę. Daisy ma natychmiast zająć się urządzeniem wnętrza niezwykłej willi nad brzegiem morza. Ten dom odbiera jej mowę. Ach, zrobi z niego prawdziwe cudo! Już wkrótce okazuje się, że willa kryje w sobie więcej obietnic, niż Daisy mogła przypuszczać. I historię zakazanej miłości, która teraz może się powtórzyć.

Na szczęście wciąż mieszka tam kobieta, która doskonale wie, że czasami trzeba po prostu ruszyć dalej. To jedyny sposób.

Powieść Jojo Moyes, pisarki, która podbiła serca polskich czytelników książkami "Zanim się pojawiłeś", "Kiedy odszedłeś", "Moje serce w dwóch światach".

"Moyes ma niesamowity dar opowiadania."

Paula McLain

"Cudowna, romantyczna opowieść."

"Company"

"Zachwycająca, lekka lektura w subtelnym tonie."

"Publishers Weekly"

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

ID produktu: 1267941013
Tytuł: Zakazany owoc
Tytuł oryginalny: Zakazany owoc
Autor: Moyes Jojo
Tłumaczenie: Malita Katarzyna
Wydawnictwo: Znak JednymSłowem
Język wydania: polski
Język oryginału: angielski
Liczba stron: 512
Numer wydania: I
Data premiery: 2021-06-02
Rok wydania: 2021
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 205 x 33 x 145
Indeks: 38522499
średnia 4,6
5
151
4
37
3
14
2
2
1
3
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
33 recenzje
Kolejność wyświetlania:
Od najbardziej wartościowych
Od najbardziej wartościowych
Od najnowszych
Od najstarszych
Od najpopularniejszych
Od najwyższej oceny
Od najniższej oceny
5/5
04-04-2022 o godz 20:16 przez: Barbara Waszczuk | Zweryfikowany zakup
Kolejna książka tej autorki, którą przeczytałam. Czyta się lekko i jak zwykle szybko :)
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-09-2021 o godz 19:28 przez: Piotr Kapusta | Zweryfikowany zakup
Kolejna dobra i pelna emocji książka tej Autorki. Kupiona na prezent i się podobało
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
04-08-2021 o godz 17:16 przez: Magda | Zweryfikowany zakup
Jak każda książka Moyes, lekka i warta poświęcenia jej czasu. Polecam.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
14-07-2021 o godz 18:12 przez: Ela G | Zweryfikowany zakup
Piękna, wzruszająca i pełna emocji powieść. Polecam ogromnie
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
1/5
08-12-2021 o godz 20:29 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup
Pierwsza książka tej autorki która mi się nie podobała
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
15-12-2021 o godz 10:25 przez: Sylwia Muszioł | Zweryfikowany zakup
Czeka w kolejce do przeczytania ....
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
05-09-2021 o godz 14:41 przez: iza_lek | Zweryfikowany zakup
Świetna jak wszystkie tej autorki!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
23-05-2022 o godz 18:45 przez: Beata Woroszyło | Zweryfikowany zakup
Jedna z moich ulubionych autorek.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
04-07-2022 o godz 10:36 przez: Sylwia | Zweryfikowany zakup
Książka bardzo mi się podobała
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
04-06-2021 o godz 23:14 przez: Ewa Beksińska | Zweryfikowany zakup
Jeszcze nie zaczęłam czytać
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
04-06-2021 o godz 09:46 przez: Pinko
Daisy nie wie, jakim cudem znalazła się tu, gdzie jest teraz- stoi na moście, blokując drogę, a jej kilkumiesięczna córka spokojnie śpi w foteliku z tyłu samochodu. Nie może ruszyć; to właśnie w tym miejscu Daniel po raz pierwszy wyznał jej miłość. A jego już nie ma. Opuścił je obie, zaszywając się gdzieś wśród znajomych, choć obiecywał, że zawsze będą razem. Nic więc dziwnego, że Daisy jest w totalnej rozsypce. Gdy do kobiety dzwoni jej szef, Jones, dla którego -jako pracowniczy duet- mieli wyremontować dawną willę zwaną Arkadią, wbrew własnym obawom postanawia samotnie podjąć się zadania. Pakuje do samochodu cały dobytek, zabiera Ellie i wyrusza do małego miasteczka nad morzem. Tam początkowo mierzy się nie tylko z niechęcią miejscowych związaną z planami przebudowy Arkadii na luksusowy hotel, ale też ekipy budowlanej, która notorycznie wyszukuje nowe powody do przesunięcia prac. Ale Daisy nie zawsze była tylko matką, paradującą w rozciągniętym dresie i poplamionej dziecięcym jedzeniem bluzce; była kobietą, która wiedziała, czego chce. Okazuje się, że Arkadia nie tylko jest przepięknym budynkiem, ale kryje w sobie także tajemnicę sprzed lat... Twórczości pani Jojo Moyes nie muszę nikomu przedstawiać, jako że od kilku lat szturmem zdobywa rynek literacki. Rzekłabym nawet, że to taka druga Jodi Picoult- jej książki również oferują nam liczne uczuciowe uniesienia. Tym razem otoczeni przyjemną bryzą znad morza przenosimy się do Arkadii, zagłębiając się w historię willi... ale też i jej poprzednich mieszkańców. Pani Moyes w pierwszym rozdziale przybliża nam przeszłość rodziny Holden i Lottie, dziewczyny z Londynu, która zmuszona została do jego opuszczenia i zamieszkania z praktycznie obcymi ludźmi. Nie jest jej tam jednak źle- a już na pewno lepiej niż z rodzoną matką. Ma dach nad głową, jedzenie i przyjaciółkę, Celię Holden. Dziewczyny najbardziej zainteresowane są nowymi mieszkańcami Arkadii, którzy żyją wbrew konwenansom; po prostu tak, jak im się podoba. Nic więc dziwnego, że przyciągają uwagę młodych dziewczyn, co oczywiście nie podoba się pani Holden. Tym razem czuję się troszeczkę rozczarowana. Mam już za sobą kilka książek autorki i zawsze po zakończeniu przygody z którąś z nich byłam taka... rozbita. Albo płakałam w trakcie (tak, gdy coś złego działo się ze zwierzakiem, nie wińcie mnie), albo dana historia uderzyła we mnie tak mocno, że jeszcze długo o niej rozmyślałam. Tym razem... nic. Może dlatego, że Zakazany owoc to opowieść jakich wiele- rozstanie, podjęcie próby zmiany czegoś, nowy początek i tajemnica gdzieś w tle. Nie było w tym jednak nic takiego, czego czytelnik nie domyśliłby się już na początku. Historia najbardziej skupia się na toczących się w nadmorskim miasteczku sporach i samej Daisy. Kobiecie, która niby wie, czego chce, ale po czasie okazuje się, że to, czego tak mocno pragnęła, wypaliło się. Tajemnica willi Arkadia również nie szokuje aż tak bardzo, jak można by się tego spodziewać, a wręcz przeciwnie- spodziewałam się takiego rozwiązania. Zakazany owoc jest dobrą książką na spędzenie popołudnia, aczkolwiek tym razem (niestety!) nie porywa serca aż tak bardzo. Niemniej jednak wierzę w dobre pióro autorki, dlatego zamierzam kontynuować naszą literacką znajomość.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
06-06-2021 o godz 16:37 przez: z_ksiazka_po_godzinach
Zawsze z niecierpliwością czekam, kiedy Wydawnictwo Znak poinformuje o premierze kolejnej powieści Jojo Moyes. Na szczęście na początku tego miesiąca moja cierpliwość została wynagrodzona, ponieważ do księgarń trafiło wznowienie jednej ze starszych powieści autorki pod tytułem Zakazany owoc. Od jesieni ubiegłego roku nie przeczytałam żadnej jej książki i przez to trochę zapomniałam już jaką radość potrafi sprawiać mi twórczość Jojo Moyes. Jojo Moyes traktuję już trochę jak starą dobrą znajomą. Po przeczytaniu około dziesięciu jej powieści wiem, czego mogę się po niej spodziewać i zazwyczaj mnie nie zawodzi. Na szczęście tym razem ponownie otrzymałam to, czego oczekiwałam. Moyes zabrała czytelnika do Merham, małego konserwatywnego angielskiego miasteczka położonego nad morzem. Osadziła fabułę powieści w dwóch przestrzeniach czasowych i przybliżyła historię dwóch żeńskich postaci Lottie i Daisy. Akcja powieści rozpoczyna się w latach 50-tych XX wieku. Lokalana, nielubiąca wszelkich zmian społeczność jest co najmniej zniesmaczona, kiedy w jednym z domów wystawionych na sprzedaż zwanym Arcadią zamieszkują żyjący wbrew wszelkim konwenansom ludzie z kręgu bohemy. Dla osiemnastoletniej Lottie Swift przyjętej pod opiekę przez szanowaną rodzinę z miasteczka nowi mieszkańcy są szansą na wyrwanie się z nudnej obyczajowości Merham. Córka opiekunów Lottie - Celia Holdem również chętnie odwiedza Arcadię. Dziewczęta, wbrew zakazom rodziny szybko stają się jej stałymi gośćmi. Celia zostaje wkrótce bohaterką skandalu, który wybucha po jednej z wizyt dziewcząt u nowych znajomych. Dla jego wyciszenia wyjeżdża na jakiś czas do Londynu. Jej powrót do miasteczka z narzeczonym położy cień na całym późniejszym życiu Lottie. Kilkadziesiąt lat później wokół Arcadii ponownie robi się głośno. Tym razem za sprawą planowanego otwarcia w niej nowego hotelu, który zdaniem mieszkańców Merham przyciągnie z Londynu gości o wątpliwej reputacji i zakłóci spokojne życie miasta. Nad przebiegiem remontu czuwa projektantka wnętrz Daisy Parsons, niedawno porzucona przez ojca swojej czteromiesięcznej córki. Rzucenie się w wir pracy staje się dla Daisy okazją do przewartościowania relacji z byłym partnerem. Przy okazji kobieta odkrywa, że Arcadia skrywa pewien sekret. Sekret, który ożywi bolesne wspomnienia jednej z mieszkanek Merham i odkryje skrywaną latami rodzinną tajemnicę. Pomimo tego, że to jedna z pierwszych powieści autorki, może trochę słabsza warsztatowo od późniejszych, to Zakazany Owoc był bardzo przyjemną lekturą. Z dobrze skonstruowaną fabułą, z ciekawymi, wyrazistymi bohaterami oraz przesłaniem, że czasami po prostu trzeba ruszyć dalej w swoim życiu. Warto było poczekać na rozwinięcie fabuły, która jak to u Moyes rozkręca się zawsze bardzo powoli. Historie bohaterek książki utworzyły przyjemną, aczkolwiek trochę smutną opowieść o przeznaczeniu, o zakazanej namiętności z góry skazanej na niepowodzenie. Opowieść o ponoszeniu konsekwencji swoich wyborów i o przewrotnym losie. Jeśli lubicie powieści obyczajowe, lubicie książki Jojo Moyes to Zakazany Owoc bez wątpienia powinien znaleźć się w Waszej biblioteczce. Moja kolekcja powieści Moyes jest już o niego bogatsza.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-06-2021 o godz 23:52 przez: Maitiri
Książka podzielna jest na trzy części. W pierwszej poznajemy przybrane siostry, które często goszczą w willi zamieszkanej przez wolnych duchem artystów. Kolejna część przedstawia losy młodej dziewczyny, która pozostawiona przez partnera, próbuje jakoś się podnieść i zapewnić byt sobie i malutkiej córeczce. W tym celu podejmuje pracę przy odrestaurowaniu willi znajdującej się w pewnym nadmorskim miasteczku. Miejsce to budzi w kobiecie zachwyt. Nie wie jednak, że skrywa ono dużo więcej tajemnic, niż mogłaby się spodziewać. Te dwa wątki wydają się początkowo zupełnie pozbawione jakiegoś wspólnego mianownika. Ot, zawiłe historie miłosne, w które wplątały się nieznane sobie kobiety, które dzieli zresztą dość spory przedział czasowy, bo aż pół wieku. Dopiero w trzeciej części te dwa pozornie oddzielne wątki splatają się w jedną spójną historię o przypadku, przeznaczeniu i skomplikowanych konsekwencjach uczuć. W tej części poznajemy też skrywaną przez lata zakazaną tajemnicę. W przepiękny sposób to malownicze miejsce łączy ze sobą te dwie, pozornie oddzielne opowieści. Łączy je również postać Lottie, która pojawia się w książce najpierw jako młoda dziewczyna, a później jako starsza pani. Łączą je też trudne, a czasem wręcz niemożliwe wybory i przewijające się ciągle w książce skomplikowane uczucia. Książka jest objętościowo dość spora, bo liczy sobie aż 512 stron. Ale czyta się ją naprawdę sprawnie i bardzo przyjemnie. Fabuła, chociaż rozkręca się raczej powoli, jest ciekawa i intrygująca, a bohaterowie barwni, wyraziści, poprawnie skonstruowani. Sugestywne opisy i tętniące życiem dialogi dopełniają całości tej przejmującej, niezwykle emocjonalnej powieści. Pierwsza część, która jest jakby wprowadzeniem do właściwej historii, wydała mi się najmniej interesująca. Może dlatego, że autorka dość powoli i stopniowo odsłania wszystkie karty i tak naprawdę tajemnicę z przeszłości, która położyła się cieniem na całym życiu Lottie poznajemy dopiero pod sam koniec. W ostatniej, najbardziej interesującej części, dowiadujemy się też szczegółów tego, co wydarzyło się w Arcadii (w willi) pół wieku wcześniej. Muszę przyznać, że warto było poczekać na ten rozwój sytuacji. Powieść jest nostalgiczna i powolna, dlatego jeśli oczekujecie szybkiej akcji, ta książka może nie sprostać Waszym wymaganiom. Dużo w niej wrażliwości, tęsknoty, smutku. To opowieść o trudnych życiowych wyborach, o namiętności z góry skazanej na porażkę, o przeznaczeniu, ponoszeniu konsekwencji swoich wyborów, a także o tym, jak nasze działania determinują naszą przyszłość. To prosta i jednocześnie piękna i smutna historia z ważnym, ale prostym przesłaniem. Lottie już to wie, a Daisy musi odkryć, że czasem po prostu trzeba ruszyć dalej. Tylko tyle i aż tyle. „Zakazany owoc” to powieść z leniwym początkiem i rewelacyjnym zakończeniem, na które warto czekać. Pełna wzruszeń, skomplikowanych relacji i decyzji, które potrafią odmienić los. Nieco melancholijna, ale też dająca nadzieję i pokazująca, że czasem te najprostsze rozwiązania są dla nas najlepsze. Serdecznie polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
01-06-2021 o godz 19:50 przez: Margarita
Jojo Moyes z każdą wydaną powieścią zdobywa serca kolejnych czytelniczek. Wielką popularność przyniosła jej zekranizowana powieść „Zanim się pojawiłeś”. W swoich powieściach Moyes porusza ważne społecznie tematy jak między innymi ekologia, emancypancja kobiet, rasizm. Za powieść „Zakazany owoc” autorka zdobyła w 2004 roku nagrodę Książki Roku Romance Novelist Association (RNA) (pod jej brytyjskim tytułem „Foreign Fruit”). Aktualnie nakładem wydawnictwa Znak JednymSłowem ukazało się nowe wydanie powieści, które po raz pierwszy na polskim rynku wydawniczym pojawiła się w 2006. Powieść zaczyna się w latach pięćdziesiątych XX wieku w konserwatywnym nadmorskim miasteczku Merham, kilka godzin drogi od Londynu. Społeczność jest zbulwersowana, gdy pusty dom w stylu art deco z lat 30. XX wieku, znany jako Arcadia, zostaje przejęty przez grupę bohemy o niejednoznacznych stosunkach domowych. Dla osiemnastoletniej Celii Holden i jej przyjaciółki Lottie Swift (mieszkająca z rodziną Celii) pojawienie się nowych mieszkańców Arcadii jest szansą na wyrwanie się z okowów konwenansów (i popołudniowych herbatek). Po małym skandalu Celia ucieka do Londonu, podczas gdy jej przyjaciółka pozostaje w miasteczku. Niedługo potem Celia wraca do Merham z narzeczonym, co powoduje wiele kontrowersji. Pięćdziesiąt lat później poznajemy historię Daisy Parsons, projektantki wnętrz, która została zatrudniona do odnowienia Arcadii jako hotelu. 28-letnia Daisy została właśnie porzucona przez ojca swojej czteromiesięcznej córki, ale musi się pozbierać i wykonać tę pracę, aby zmienić swoje życie. Odkrywając sekrety Arkadii, nie tylko pomaga zmienić Merham, ale także odkrywa swoje własne przeznaczenie i ponownie ocenia swoje życie i swoje wybory. Czy Daisy uda się odzyskać szczęście? Po raz kolejny Jojo Moyes udowadnia, że jest wspaniałą i wciągającą narratorką. Akcja powieści, podobnie jak życie w nadmorskim miasteczku płynie nieśpiesznie, pozwalając czytelnikowi zagłębienie się w powieść. Podobnie jak w poprzednich powieściach Moyes, przedstawia siłę i odwagę kobiet. Oprócz świetnie skonstruowanych głównych bohaterów w powieści niemałą rolę odgrywa samo miasteczko i jej mieszkańcy. W sennym nadmorskim miasteczku, plotki i wtykanie nosa w sprawy innych są standardem, aby uzyskać odrobinę rozrywki i złagodzić nudę i monotonię życia. Jak widać takie zachowanie, jest powszechne, nie zależnie od kraju i regionu geograficznego. Jeśli lubisz sagi o utraconej miłości i odnalezieniu miłości z dobrze napisanym tłem historycznym, to z pewnością „Zakazany owoc” przypadnie Ci do gustu Powieść polecam miłośniczkom powieści obyczajowych, no i oczywiście wszystkim wielbicielkom Jojo Moyes. Ta powieść musi znaleźć się na waszych półkach.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
05-06-2021 o godz 20:08 przez: Anonim
„Żeby przeżyć. Czasami trzeba po prostu ruszyć dalej. To jedyny sposób." Dwie ramy czasowe, dwie bohaterki, dzieli je pół wieku. Nadmorska miejscowość Merham, tutaj życie toczy się swoim spokojnym rytmem, wszyscy się dobrze znają. Lata pięćdziesiąte ubiegłego wieku, to trudny, pokomplikowany świat Lottie. Dziewczyny, która wychowywała się w rodzinie zastępczej. Jedno z dzieci państwa Holden – jej zastępczej rodziny – jest w wieku naszej Lottie, dziewczynki szybko się zaprzyjaźniają. Lata płyną ich przyjaźń się zacieśnia. Niestety zakochują się w tym samym mężczyźnie. Jak dalej potoczy się ich relacja, kto boleśniej zostanie zraniony? Na własnej skórze Lottie poznaje, co to kłamstwo, tajemnice i namiętność. I czasy współczesne – Daisy to młoda projektantka, właśnie ma podjąć nowe wyzwanie zawodowe. Ma zająć się urządzeniem wnętrza pensjonatu. Jest to dla niej nie lada wyzwanie. Ta praca jest dla Daisy ucieczką, właśnie zostawił ją facet, z którym ma kilkumiesięczne dziecko. Kobieta wie, że teraz musi być bardzo silna, ma, dla kogo. Już wkrótce okaże się jak bardzo ten pensjonat jest niezwykły. Skrywa w sobie tajemnice zakazanej miłości. Ma on niepokojąca dużo wspólnego z historią Lottie. Czasami bardzo trudno jest zostawić przeszłość za sobą i ruszyć do przodu. Od samego początku powieść wciąga, przykuwa uwagę, nie sposób się oderwać. Wielowątkowa, a przy tym bardzo spójna. Akcja toczy się powolnym rytmem i intryguje. Retrospekcje i czasy współczesne idealnie ze sobą współgrają, wszystkie wątki się ze sobą splatają tworząc dopracowaną całość. Autorka funduje nam niesamowitą dawkę emocji. Idealnie wyważona, bez zbędnego słodzenia, szczera do bólu, chwilami wywołuje uśmiech. Nic nie jest tu łatwe, ani oczywiste. Miłość, rodzina, niepokojąca przeszłość, przeznaczenie. Czy warto trwać w związku z góry skazanym na porażkę dla dobra dziecka? Czasami tak trudno jest podjąć dobrą, właściwą decyzję. Strach przed tym, co nowe. Trudy samotnego macierzyństwa, poświęcenie, oddanie. Brak szczerych rozmów, niedopowiedzenia, które bardzo utrudniają i komplikują życie. Różne odcienie miłości, namiętność, silne, odważne kobiety. Kłamstwo, które ma swoje konsekwencje. Małe, angielskie miasteczko, mentalność ich mieszkańców w całej okazałości. Gdzie wszyscy wszystko o sobie wiedzą, życie na pokaz, plotki, pozory, bo co ludzie powiedzą. Klimatyczna, wciągająca, poruszająca, słodko-gorzka powieść obyczajowa. Kawał dobrej literatury! Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością. Powieść daje do myślenia, ukazuje, że warto podejmować wyzwania, iść w życiu do przodu. Jeżeli lubicie mądre, wartościowe, emocjonalne powieści to bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
31-05-2021 o godz 22:56 przez: mery12345
„Zakazany owoc” to najnowsza książka Jojo Moyes i kolejna napisana na bardzo wysokim poziomie. Autorka jawi się jako mistrzyni powieści obyczajowej i tym razem oferuje nam twór na kształt sagi rodzinnej. Akcja bowiem rozpoczyna się w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, a kończy we współczesności. Opowiada losy mieszkającej w niewielkim, nadmorskim miasteczku rodziny, która przyjmuje na wychowanie nastolatkę z Londynu. Poza młodszymi dziećmi, państwo Holden maja córkę w zbliżonym wieku i dziewczynki się zaprzyjaźniają. Pech chciał, że obie zakochują się w tym samym mężczyźnie, bogatym synu importerów owoców egzotycznych. Jak rozwinie się sytuacja? Ktoś będzie cierpiał, to pewne. Ale kto? Może wszyscy? W drugiej części poznajemy Daisy, dekoratorkę wnętrz, którą partner zostawia samą z kilkumiesięcznym dzieckiem. Twierdzi, że sytuacja go przerasta i musi wszystko przemyśleć. Kobieta postanawia być silną dla córeczki i przyjmuje zlecenie odrestaurowania pensjonatu, w małym, nadmorskim miasteczku... Można stwierdzić, że poza ludzkimi bohaterami, kolejnym z nich, pełnoprawnym, żeby nie powiedzieć głównym jest właśnie Merham. Ono żyje własnym rytmem, buntując się przeciwko zmianom. Jak to w niewielkich miejscowościach bywa, wszyscy się znają, plotkują i dbają o pozory. Niektórzy do przesady. Moyes po raz kolejny pochyla się nad losami kobiet, trudności jakim muszą sprostać jako matki, ile muszą poświecić. Książka jest niezwykle obszerna. Ma ponad pięćset stron, jednak napisana jest tak przystępnym językiem, że nie męczy. Nie wprowadza też chaosu, wszystkie fakty i postacie są uporządkowane, poukładane. I niestety często przewidywalne. Ale choć kilku wydarzeń się domyślamy, nie odbiera to bynajmniej frajdy z czytania. Kibicujemy bohaterom niczym ulubionej drużynie sportowej, a autorka usprawiedliwia ich decyzje, choć przyznać trzeba, że zazwyczaj, mimo że pogmatwanymi drogami, postępują słusznie. Jojo Moyes ma już wyrobioną markę na polskim i światowym rynku wydawniczym. W „Zakazanym owocu” akcja może dzieje się niespiesznie, ale to kawał dobrej literatury. Skłania do refleksji i pozwala zastanowić sie nad tym, jakie życiowe wybory warto zrealizować. To pochwała odwagi i siły kobiet, które jeśli trzeba poradzą sobie w każdych warunkach. Wystarczy tylko ruszyć naprzód... To zarazem potępienie postawy „co ludzie powiedzą?” i przedkładania pozorów nad własne szczęście. Nad szczęście najbliższych. Polecam niezmiennie kolejne dzieło Moyes i ostrzegam, że czytając nabierzecie ochoty na filiżankę herbaty. Bohaterowie wypijają jej na kartach powieści hektolitry... jak przystało na małe, nadmorskie, typowo angielskie miasteczko.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
08-06-2021 o godz 22:12 przez: LiterackiPrzeszpieg
„Pamięć Arcadii”___ „Zakazany owoc” to wielowątkowa powieść o ludziach, których życiowe ścieżki swego czasu przecięły się w Arcadii. Z pewnością ta nazwa w pierwszej kolejności kojarzy się z mityczną krainą szczęścia i beztroski, ale w tym przypadku chodzi o miejsce zdecydowanie bardziej przyziemne. Arcadia to nowoczesny dom, zbudowany z rozmachem, zdecydowanie wyróżniający się na tle spokojnego miasteczka. Merham jest typowym, angielskim miasteczkiem - nudnym i konserwatywnym do bólu; jak powiadają mieszkańcy – trzyma poziom spośród nadmorskich kurortów. Tylko ta Arcadia i jej mieszkańcy… Co pewien czas chwiali ustalonym ładem społecznym. Kiedyś bohema budziła zgorszenie, teraz – plan otwarcia hotelu z barem! Książka Jojo Moyes rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych. Przeszłość poznajemy oczami Lottie – młodej dziewczyny, mieszkającej w domu sąsiadującym z Arcadią. A współcześnie ten dom przybliża nam Daisy – projektantka, która ma stworzyć w nim niepowtarzalny hotel. Lottie chce pozostać niewidzialna, a Daisy usiłuje pozbierać się po bolesnym rozstaniu. ____„Musiała nauczyć się marzyć”____ Historie Lottie, Daisy, jak i innych osób z Merham koncentrują się wokół miłości i jej różnych odcieni. To opowieść o ludziach, którzy kochali bezgranicznie, ale nie znaleźli w sobie dość siły i odwagi, by walczyć o swoje uczucia. Bo świat rzucał im kłody pod nogi, mówił, że takie zachowanie nie przystoi. Bo miłość bywała zakazana, raniąca bliskich, którzy wyciągnęli do ciebie pomocną dłoń. A dług wdzięczności, ludzka przyzwoitość czy też po prostu głos rozsądku nakazywały przedkładanie cudzego szczęścia nad swoje. To także historie ludzi zagubionych, rozczarowanych dotychczasowymi doświadczeniami życiowymi, którzy zatracili w sobie umiejętność szczerej rozmowy o swoich marzeniach i pragnieniach. _____I pomimo nieodwzajemnianych miłości, nietrafionych decyzji i niesprawiedliwych osądów ludzkich, widać światełko w tunelu. Autorka pokazuje, jak los potrafi okrutnie zakpić z ludzi, ale też dodaje otuchy. Spełnienie marzeń nie przychodzi łatwo, ale ryzyko się opłaca. Bo człowiek jest silniejszy aniżeli myśli, tylko potrzebuje czasu, by to zrozumieć. „Przypuszczam, że czasami przeznaczenie szykuje dla nas przyszłość, której nie potrafimy sobie wyobrazić. Ażeby pomóc losowi, musimy gorąco wierzyć, że kiedyś coś dobrego w naszym życiu się wydarzy”.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
15-06-2021 o godz 14:07 przez: wybitna.marzycielka
„Czasami się zastanawiała, czy można znajdować się tak daleko od morza, a mimo to czuć, że się tonie.” . Dałabym tej książce 5/5 gdyby tylko akcja nie rozkręcała się tak wolno i nie było tyle opisów. Jojo Moyes ma dość specyficzne książki, jedne podbijają moje serce, jedne nie, a są jeszcze takie które wolno się rozkręcają, a sam pomysł na fabułę jest tak oryginalny i dobry, ze nie zapomina się szybko tej historii. . Na początku zastanawiałam się, czy wydawnictwo nie pomyliło się z opisem książki, który znajduje się z tylu na okładce.... im dalej czytałam tym byłam bardziej ciekawa o co chodzi. Otóż opowieść dzieli się na dwie strefy czasowe. Przeszłość - prawdopodobnie lata 50-60. XX wieku - i teraźniejszość. . Życie Lottie nie było łatwe odkąd była dzieckiem. Swoją szanse zyskała w Merham u nowej rodziny. Choć nie czuła się tam dość swobodnie, to była wdzięczna losowi za taką rodzine. Pewnego dnia przyjeżdża nowa rodzina do miasteczka. Mieszkanki są zaniepokojone i czuja zagrożenie, lecz Lottie i jej przyrodnia siostra Celia chętnie chodzą do Arcadii, choć wyraźnie jest im to zakazane. Jeszcze tego nie wiedzą, ale ludzie zamieszkujący ten dom, odmienia zupełnie ich życie, czy na złe czy dobre to już musicie się sami przekonać. Książka podzielona jest na 3 części. Pierwsza to zdecydowanie przeszłość, już w następnych sfery czasowe są mieszane między rozdziałami. Nie jest to napisane wprost, lecz dość łatwo da się to wychwycić w trakcie czytania. Czasami miałam wrażenie, ze było za dużo bohaterów rzuconych na raz, lecz z biegiem czytania również można było się połapać i ich sobie przyporządkować. Narracja jest trzecioosobowa, lecz najbardziej pisana oczami Lottie i Daisy. To one są tutaj głównymi bohaterkami. Daisy chyba polubiłam najbardziej, bo Lottie zachowywała się dla mnie czasami niezrozumiale. . Mimo, ze momentami ta akcja się tak ciągnęła, to nie mogłam odłożyć tej książki i ciagle czekałam co będzie dalej. Poczułam wyraźną więź z bohaterami. Czasami spodziewałam się dalszym wydarzeń, aczkolwiek częściej udało się autorce mnie zszokować. Genialny pomysł na historie. Tytuł książki jak najbardziej oddaje to, co w niej jest. . Motywy jakie są w niej poruszane to m.in.: zakazana miłość, miłość platoniczna, niespełniona miłość, toksyczne przyjaźnie, zdrady i wiele małomiasteczkowych stereotypów oraz zwyczajów. Polecam
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
05-06-2021 o godz 22:35 przez: Izabela Wyszomirska
Książka została podzielona na trzy części. Pierwsza opowiada o losach mieszkańców nadmorskiego miasteczka Merham sprzed wieku, a w szczególności Lotti, dziewczyny którą opiekowała się pewna rodzina w czasie II wojny światowej. Lotti dorasta i zaczyna różnić się o przebranej rodziny. W drugiej części przenosimy się pół wieku do przodu. Mamy tu projektantkę i zarazem samotną matkę Daisy. Obie te części początkowo stanowiły dla mnie oddzielne historie, jakby były to dwie różne książki. Jednak później pojawia się trzecia część i wszystko zgrabnie się połączyło, ale i tak wrażenie hałosu pozostało. Momentami ciężko było mi też połapać się, kto jest kim. Poza tym trzeba dość długo poczekać nim rozkręci się fabuła. Nie można też liczyć tu na jakieś spektakularne emocje. Ale książki Jojo Moyes chyba już takie są - nostalgiczne, refleksyjne, nieco smutne, choć lekko napisane. 😊 Zwykle lubię bohaterów niejednoznacznych lub takich, którzy przechodzą jakieś metamorfozy. Tu postacie są od początku do końca albo dobrzy albo źli, nic pośrodku. 😊 "Wiesz, czasami trzeba po prostu ruszyć dalej przed siebie - stwierdziła starsza kobieta. Daisy podniosła gwałtownie głowę. - Żeby przeżyć. Czasami trzeba po prostu ruszyć dalej. To jedyny sposób." 😊 Historia ta pokazuje jak decyzje podjęte w przeszłości rzutują na przyszłość człowieka. Jak tajemnice, które po latach ujrzą światło dzienne mogą namieszać w jego życiu. Autorka wskazuje jak ważna jest rozmowa, wyjaśnienie sobie niedopowiedzeń, które mogą zmienić bieg naszego życia. Powinniśmy również doceniać to, co mamy, dostrzegać to, co najważniejsze, nie bać się swoich uczuć oraz nauczyć się walczyć o to, na czym nam zależy. 😊 "Rób to, na co masz ochotę. Nie będziesz potem niczego żałować. Bo kiedy będziesz w moim wieku, świadomość zmarnowanych szans przytłoczy cię jak głaz." 😊 "Zakazany owoc" to lekka, wzruszająca, wielowątkowa powieść obyczajowa z tajemnicą w tle o sile przeznaczenia, namiętności, utraconych szansach, tęsknocie, miłości w oparach konwenansów. Jak smakuje zakazany owoc i jaką cenę ponosi się za jego zerwanie? To już Wam pozostałem do sprawdzenia.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
18-06-2021 o godz 20:42 przez: Ania Antosiewicz
"Zakazany owoc" to książka o niespełnionej i nieodwzajemnionej miłości, złamanym sercu i zakazanym uczuciu. Książka jest podzielona na trzy części i jakie te części są różne! Pierwsza część mi się podobała najbardziej. W historii Lottie, Guya i Celi zakochałam się bez pamięci już od pierwszych stron. Idealnie wykreowanie bohaterowie. Celia była czasami irytująca, ale do pozostałych postaci nie mam najmniejszych zastrzeżeń. Autorka w bardzo dobry sposób sposób przedstawiła zakazane uczucie między dwójką osób, a jak to się mówi "miłość nie wybiera", więc bohaterowie poszli za głosem serca. Ogólnie historia nie w moich klimatach, bo na co dzień nie czytam takich książek, ale ta mnie pozytywnie zaskoczyła. Autorka totalnie mnie kupiła i wie jak skraść serce czytelnika, wywołując falę emocji od zachwytu, przez szok i zdziwienie do łez. I nie koniecznie to były łzy szczęścia. Pierwsza część jak najbardziej zasługuje na 5 gwiazdek. W drugiej części poznajemy kolejną główną bohaterkę, tytułową Daisy, która jest rozchwiana emocjonalnie po rozstaniu z Danielem. Życie jej się zawaliło, straciła ukochaną osobę i wiadome, każdy będzie po czymś takim cierpiał, ale płacz Daisy po prostu doprowadzał mnie do szału. Kobieta była bardzo irytującą bohaterką i nie przypadła mi do gustu. Co do fabuły to myślę, że było okej. Z jednej strony trochę nudno, ale też trochę ciekawie. Co prawda wiemy, że pojawi się jakaś osoba z przeszłości, ale i tak to było takie miłe zaskoczenie. Powiew świeżości i sentymentu. Miasteczko Merham jest przedstawione w przepiękny sposób. Nie dość, że są piękne widoki, to cała społeczność była ze sobą zżyta. Każdy o każdym wszystko wiedział, a plotki były na porządku dziennym. Drugiej części dałabym 3 gwiazdki. W trzeciej części poznajemy dalsze losy Daisy i jej życia prywatnego. Autorka wprowadza element zaskoczenia, który totalnie zwala z nóg. Do końca czytałam książkę z zapartym tchem, ciekawa co się wydarzy. Przepiękna, ale również bardzo smutna książka o miłości, która nie miała prawa się nigdy wydarzyć. Trzecia część dostaje 3 gwiazdki.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
Więcej recenzji Więcej recenzji
Prezentowane dane dotyczą zamówień dostarczanych i sprzedawanych przez empik.

O autorze: Moyes Jojo

Zobacz także

Inne z tego wydawnictwa Panna z Bajki Michalak Katarzyna
4.6/5
28,80 zł
44,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Trup w wannie Sayers Dorothy L.
4.0/5
25,95 zł
39,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Cesarzowa wdowa Cixi Chang Jung
4.7/5
35,98 zł
54,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Mao. Nieznana historia Chang Jung
4.3/5
51,91 zł
69,99 zł

Klienci, których interesował ten produkt, oglądali też

Podobne do ostatnio oglądanego