W skali od 1 do 10 (okładka miękka)

Wszystkie formaty i wydania (2): Cena:

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń

Dostępny w salonie empik

Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Może Cię zainteresować

Niezwykle prawdziwa, poruszająca historia o mrocznych stronach osobowości, przyjaźni i wybaczeniu samemu sobie.
 
Po próbie samobójczej siedemnastoletnia Tamar trafia do szpitala psychiatrycznego dla nastolatków. Dziewczyna przez lata się samookaleczała, zmagała się z ogromną nienawiścią do samej siebie i próbowała topić rozpacz w alkoholu. W trakcie pobytu poznaje wiele osób z różnymi chorobami. Zaprzyjaźnia się zwłaszcza z dwójką z nich: Jasperem, chłopakiem, który ma anoreksję, oraz Elle – nastolatką z chorobą afektywną dwubiegunową. W szpitalu nieustannie musi tam odpowiadać na pytania lekarzy: Dlaczego zaczęła się samookaleczać? Co sprawiło, że zaczęła się nienawidzić? Jak się czuje, w skali od 1 do 10? Jest jednak jedno najważniejsze pytanie, na które Tamar nie jest w stanie odpowiedzieć nawet samej sobie: czy jest winna śmierci swojej przyjaciółki Iris?
 
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Tytuł: W skali od 1 do 10
Autor: Scott Ceylan
Tłumaczenie: Byra Agata
Wydawnictwo: Wydawnictwo YA!
Język wydania: polski
Język oryginału: angielski
Liczba stron: 304
Numer wydania: I
Data premiery: 2019-06-19
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 193 x 136 x 35
Indeks: 32506174
 
średnia 3,9
5
13
4
6
3
9
2
1
1
2
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
18 recenzji
3/5
01-07-2020 o godz 22:38 anonymous dodał recenzję:
Taka monotonna ale jak ktoś ma zaburzenia psychiczne lub zmaga sie z depresją to w sumie moge polecić, bo fabuła skupia sie głównie na tym
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
1/5
03-04-2020 o godz 14:25 Dominika dodał recenzję:
Bardzo przeciętna ,nie warta uwagi. Na rynku są książki o wiele lepsze o tej samej tematyce
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
17-03-2020 o godz 23:56 Wiktoria dodał recenzję:
Super książka.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
26-02-2020 o godz 12:37 Anonim dodał recenzję:
Książka naprawdę warta przeczytania. W niektórych momentach jest ' ciężka'
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
07-10-2019 o godz 21:25 Miasto Książek dodał recenzję:
Tamar po nieudanej próbie samobójczej trafia do zakładu psychiatrycznego. Dziewczyna obwinia się o śmierć swojej najlepszej przyjaciółki i nie może poradzić sobie z poczuciem winy. Tam poznaje innych pacjentów i ich problemy, z którymi się zmagają. Czy Tamar pogodzi się ze śmiercią Irys? Czy będzie dalej chciała zakończyć swoje życie? Książka nie jest lekką i przyjemną w odbiorze. Porusza tematy współczesne i pewnie znane części nastolatkom. Pokazuje myślenie osoby, która cierpi, która obwinia się o sprawy, na które nie miała wpływu i jak wygląda pobyt w szpitalach psychiatrycznych. Może to nie jest idealne odzwierciedlenie prawy, jednak daje do myślenia. O bohaterach też ciężko mówić, ponieważ przechodzą w głowie własne piekło. Pacjenci mają różne choroby i różnie sobie z nimi radzą. Tamar jako główna bohaterka ma kompletny chaos w swoim umyśle. Nie może pogodzić się, że przyczyniła się do śmierci przyjaciółki i obwinia się, że to z jej winy. Przez co nie potrafi funkcjonować i sama chce umrzeć. Samookalecza się, a nawet próbuje skończyć swoje życie. Mimo że książka porusza naprawdę ciężkie i trudne tematy, to czyta się ją bardzo szybko. Mi udało się ją przeczytać jednego dnia. Po prostu jak już usiądziecie do niej, to chcecie wiedzieć, czy główna bohaterka da sobie radę, jakie konsekwencje będą miały jej decyzje i jak się wszystko wyjaśni. Tamar w powieści podejmuje kilka decyzji, które z jednej strony mogą zaskoczyć, a z drugiej pod pewnymi względami są, przynajmniej dla mnie, zrozumiałe. Podsumowując, “W skali od 1 do 10” to nie jest zła książka. Może po niej nie będziecie ekspertami w terapii osobom cierpiącym, ale może odrobinę lepiej będziecie rozumieć osoby z takimi problemami. To książka warta poznania, a dodatkowo nie jest ona długa i z pewnością szybko ją przeczytacie. Dlatego serdecznie Wam ją polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
13-09-2019 o godz 15:50 Kikiuuu dodał recenzję:
Książka, która trafiła w punkt i totalnie mnie poruszyła. „Tylko ty sama możesz sobie pomóc. Jak się czujesz? W skali od jednego do dziesięciu?“ Siedemnastoletnia Tamar po samobójstwie koleżanki i swojej próbie samobójczej trafia do szpitala psychiatrycznego, gdzie pod nadzorem doktora Floresa stara się wyzdrowieć. W międzyczasie poznaje innych nastolatków, którzy zmagają się z różnorakimi problemami. Zaznajamia się ona z Ele oraz Jasperem. Czy ich przyjaźń przetrwa? Czy Tay pozbędzie się swojego potwora? Muszę przyznać, że temat książki „W skali od 1 do 10” przedstawiony przez Ceylan Scott był dla mnie dość ciężki, mimo iż książkę czytało mi się sprawnie, była bardzo emocjonalna. Porusza ona między innymi problem depresji, samookaleczania, choroby dwubiegunowej, psychozy czy zaburzeń odżywiania u młodzieży, ale oczywiście wymienione problemy dotyczą niejednokrotnie również dorosłych. Pokazuje ona jak społeczeństwo traktuje osoby chore psychicznie oraz jak wyżej wymienione problemy wpływają na relację z bliskimi. Autorka dość mocno skupia się na psychice głównej bohaterki i choć fabuła nie jest dopracowana w stu procentach uważam, że w porównaniu z „13 powodami” (w której nie znajdziemy za wiele tekstu) wypada o niebo lepiej i jak najbardziej polecam każdemu zaznajomieniem się z ową lekturą, ponieważ naprawdę można z niej wyciągnąć wiele wniosków.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
31-07-2019 o godz 10:05 Anonim dodał recenzję:
Zacznijmy od tego, że te tematy są bardzo ciężkie. Ciężko się o nich mówi, a nawet pisze więc ogromne gratulacje dla autorki, że poruszyła ten temat. Coraz więcej książek powstaje z podobnymi tematami. I bałam się zacząć te książkę, nie wiedziałam czego mam się spodziewać, wątpiłam w to, że będzie tutaj pokazane coś nowego. I w pewnym stopniu miałam rację. Autorka większość opisów napisała o tym samym. Nie zawarła nic tutaj nowego, wiadomo nowi bohaterowie, fabuła itd. Jednak gdzieś tam myślałam, że książka mi się spodoba i zachwyci swoimi nowymi wątkami. Myślę, że możemy przejść do naszej główniej bohaterki. Tamar niespodziewanie trafia do szpitala psychiatrycznego. Jej najlepsza przyjaciółka popełnia samobójstwo. I całe jej samopoczucie właśnie się do tego sprowadza. Tutaj możemy zauważyć na samym początku, że nasza główna bohaterka ma objawy depresji i nie jest to ciężko zidentyfikować, nawet jeśli czytelnik nie interesuje się psychologią. Jest cicha, spokojna, nie zwraca uwagi na to co się dzieje dookoła niej. Ciągle ma w głowie swoją przyjaciółkę. Nie może zostać sama ze swoimi myślami, ponieważ ciągle nachodzą służby. Gdy już trafia do szpitala psychiatrycznego zmienia się. Zauważa, że nie tylko ona ma problem ze sobą, ale również inni. Próbuje nawiązać kontakt, ale ciężko jej jest. Według mnie główna bohaterka jest dobrze wykreowana. Jednak brakowało mi tej samodyscypliny. Bardzo łatwo ulegała swoim kolegą przez co później miała kłopoty. Nie jest to idealna bohaterka, co też przez to autorka nie stworzyła takiego cukierkowego świata.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
29-07-2019 o godz 22:42 AgaZaczytana dodał recenzję:
Okładka nie ma w sobie niczego istotnego, ale mnie do siebie przyciągnęła. Ostatnio mam zamiar ograniczyć młodzieżówki, ale są takie, które mimo wszystko chcę poznać. Czy decyzja w kwestii tego tytułu okazała się dobra? 'Tylko ty sama możesz sobie pomóc. Jak się czujesz? W skali od jednego do dziesięciu?' Po próbie samobójczej Tamar trafia do zamkniętego ośrodka psychiatrycznego. Po śmierci przyjaciółki nie potrafi sobie poradzić ze swoim życiem i zaczyna się samookaleczać, w efekcie czego po pewnym czasie postanawia targnąć się na swoje życie. W szpitalu bierze udział w sesjach terapeutycznych, które mają jej pomóc wrócić do normalności. Ale czy ocenianie swojego stanu w skali od jednego o dziesięciu może być wystarczające, aby poradzić sobie ze swoimi koszmarami? Tamar jest przykładem nastolatki z problemami. Nie jest to dziewczyna gnębiona przez otoczenie, jednak jej własny umysł nie pozwala na to, aby żyła w zgodzie z samą sobą. Właśnie dlatego trafia na oddział psychiatryczny. To leki i lekarze muszą pomóc jej w powrocie do zdrowia. Czy jej się to uda? Nie potrafię sobie wyobrazić, jak źle musi być, aby chwycić za żyletkę i niszczyć własne ciało. Jak doprowadzić się do takiej ruiny, aby własne czyny były prostą drogą do szpitala. Wszystko jednak można wyprostować. Czasami potrzebne jest właśnie określenie swojego położenia w skali od jednego do dziesięciu. Czy Tamar udźwignie swoje problemy na tyle, aby jej życie stało się normalne? 'W szpitalu psychiatrycznym czas biegnie inaczej. Tak powoli, że czasem może się wydawać, że całkiem się zatrzymał. Łzy również płyną bardzo wolno.' Historia jest jedną z tych, którą każdy powinien poznać. Szczególnie osoby w wieku przybliżonym do głównej bohaterki. Tamar jest przykładem tego, jak w młodym wieku alkohol i narkotyki mogą zniszczyć życie. Nie trzeba mieć odwagi, aby sięgnąć po żyletkę i pociąć własne ciało. Potrzeba odwagi, aby się z tego wyplątać i wrócić do normalności. 'Wcale nie jest pewien. Psychiatrzy nigdy nie są pewni, tylko udają.'
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
24-07-2019 o godz 16:30 Aleksandra Stasieńko dodał recenzję:
„W skali od 1 do 10” to bardzo poruszająca książka, opowiadająca o 17-letniej Tamar, która po próbie samobójczej trafiła do szpitala psychiatrycznego. Napisana jest w pierwszej osobie z perspektywy dziewczyny, a akcja przebiega dwutorowo – to co się dzieje z dziewczyną aktualnie oraz jej wspomnienia dotyczące wcześniejszych wydarzeń, które sprawiły, że teraz znajduje się w szpitalu. Z reguły nie przepadam za tego typu narracją, ale w tej książce w ogóle mi nie przeszkadzała. Autorka zmierzyła się z trudnym zadaniem i poruszyła temat, moim zdaniem, bardzo ważny a często pomijany. Przedstawiła kilka problemów natury psychicznej młodych ludzi, lecz głównym z nich jest oczywiście wątek Tamar. Dziewczyna opowiada o swoich przeżyciach od czasu śmierci swojej przyjaciółki. Nie została zrozumiana przez rodziców, rówieśników, a nawet większość personelu szpitala. Widać, że jest bardzo przytłoczona, nie potrafi poradzić sobie sama z własnymi uczuciami. Lekarze próbują wydobyć z niej odpowiedzi dlaczego zaczęła się samookaleczać, dlaczego odczuwa wobec siebie samej taką nienawiść, jak się czuje w skali od 1 do 10. Bardzo wielu młodych ludzi zmaga się z różnymi trudnościami i bardzo często czują się z tym sami. Ta książka, mimo że momentami frustrująca i dołująca, jest w stanie pomóc im spojrzeć bardziej pozytywnie na siebie i swoje życie. Powieść pokazuje, co odczuwają młode osoby w szpitalu psychiatrycznym oraz to, że należy zwracać uwagę na zachowania osób po przejściach, bo nawet jeśli z zewnątrz wydaje się, że wszystko jest w porządku, to w środku już niekoniecznie. Wydaje mi się, że opisane realia pobytu w szpitalu psychiatrycznym zostały dobrze ukazane. Odczucia Tamar zostały opisane w sposób bardzo realistyczny, a z samą bohaterką łatwo się dzięki temu utożsamić. We mnie wzbudziła sympatię zarówno ona, jak i jej koledzy poznani w szpitalu. W książce sporo się dzieje, czyta się ją niezwykle szybko i z dużym zainteresowaniem. Wciągnęła mnie bez reszty i skłoniła do wielu przemyśleń. Jest to książka kierowana głównie do młodzieży, lecz myślę, że i dorośli mogliby ją przeczytać z zainteresowaniem.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
09-07-2019 o godz 21:15 Snieznooka dodał recenzję:
„W skali od 1 do 10” jest powieścią z tych, które skłaniają do myślenia, do głębszego zastanowienia się nad sobą, przeanalizowania, jak krucha i zwodnicza bywa nasza psychika. Choroby duszy, jak czasem je nazywam bywają tak naprawdę przerażające, kiedy umysł płata ci figla, nie wiesz już co jest prawdziwe, a co tylko Ci się wydaje. Obecnie istnieje tak wiele schorzeń, że człowiek się w tym gubi, czasem nie zdaje sobie sprawy, że potrzebuje pomocy, zwala to na melancholie, chwilowy zły humor, gorszy okres, a to wcale nie musi być to. Bądźcie ostrożni i uważajcie na siebie, tylko wy czujecie swoje emocje na co dzień, nie wstydźcie się z kimś pogadać, to czasem pomaga i sprawi, że poczujecie się lepiej. Jak to jest z główną bohaterką książki? "Nie wyobrażam sobie, co się działo w jej głowie. Jej umysł ją pokonał." Główną bohaterką powieści jest siedemnastoletnia dziewczyna imieniem Tamar, która jest uwięziona w swoim własnym świecie pełnym negatywnych emocji, z którymi nie potrafi sobie poradzić. Przytłacza ją poczucie winy, dlatego ucieka w destrukcyjne czynności, nadużywa alkoholu i się okalecza. Czuje do siebie ogromną nienawiść, która się w niej mocno „kłębi”, a wszystko dlatego, że dziewczyna cierpi na tak zwaną osobowość borderline. Charakteryzuje się to tym, że nie potrafi poradzić sobie z negatywnymi emocjami, które mocniej odczuwa, zazwyczaj jest to gniew, złość, wściekłość, nienawiść. Zamiast działać, osoba z tym zaburzeniem ma tendencję do "tonięcia" w zniechęceniu, panice i narastającym niepokoju. Jej życie jest zazwyczaj chaotyczne, nieuporządkowane, pełne ryzykownych zachowań i niestabilnych sytuacji. Co wpłynęło na dziewczynę na tyle mocno, że postanowiła się okaleczać? Dlaczego tak bardzo cierpi, że nawet rodzice nie potrafią jej pomóc? I z jakiego powodu tak bardzo się obwinia? Co się wydarzyło, że nie widziała innego rozwiązania, jak popełnić samobójstwo? Tak, Tamar próbowała popełnić samobójstwo, co jej się nie udało, właśnie wtedy rodzice decydują, aby wysłać ją na leczenie do Lime Grove szpitala psychiatrycznego dla młodych ludzi, którym potrzebna jest pomoc. To, co pogorszyło stan dziewczyny to śmierć jej najlepszej przyjaciółki, o którą się obwinia, co ją w pewien sposób dusi i popycha ku niebezpiecznym czynom. Lime Grove może i nie jest szczytem nowoczesnej techniki, z drugiej strony, czy do leczenia psychiki jest potrzebna? To miejsce ma być azylem, zapewnić chorym dobre samopoczucie i wyprowadzenie ich na prostą. Z Tamar sprawa nie jest prosta, zaufanie lekarzom w tym hermetycznym środowisku nie należy do najłatwiejszych, czy mimo wszystko dziewczyna pozwoli im na wejście do jej świata? Czy przestanie się krzywdzić? Czy wybaczy sobie i odpuści wszystkie gniewne emocje? Czy znowu poczuje, jak wspaniałe może być jej życie? Czy poznani nowi przyjaciele w Lime Grove jej pomogą? „W skali od 1 do 10” jest przedstawiane w narracji pierwszoosobowej z perspektywy Tamar, dzięki czemu mamy bezpośrednią styczność z jej myślami, mrocznymi emocjami i samotnością, która wbrew pozorom ją dotyka. Dostrzegamy wydarzenia z przeszłości i teraźniejszości, które autorka zdecydowała się przeplatać. Podobno czasem trzeba sięgnąć dna, aby móc się od niego odbić i stopniowo wznosić się ponad tym wszystkim, co przytłacza i ciągnie w dół. „W skali od 1 do 10” to powieść inteligentna skłaniająca do refleksji nad samym sobą i innymi ludźmi, którzy dotknięci są chorobą, sprawia, że stajemy się bardziej emocjonalni i dostrzegamy problem. Myślę, że w pewien sposób człowiek podczas codziennego pędu nie zdaje sobie często sprawy z tego, jaka psychika bywa krucha, jak łatwo można kogoś złamać w środku, nawet nie będąc tego świadomym. Reakcje na traumatyczne wydarzenia są różne od szału i wylewającej frustracji, poprzez zamknięcie w sobie i wycofanie ze świata. Scott pokazuje nam, jaka ciężka bywa walka z demonami, które doskonale znają nasze słabości, ponieważ same są ich źródłem. „W skali od 1 do 10” nie jest pozbawiona wad, jednak jest bardzo interesująca i jeśli, ktoś lubi książki psychologiczne, powinien rozważyć poznanie świata Tamar i towarzyszyć jej w tej trudnej podróży do zdrowia.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
08-07-2019 o godz 15:24 Dominika Jachimowska dodał recenzję:
Siedemnastoletnia Tamar po próbie samobójczej trafia do Lime Grove – szpitala psychiatrycznego dla nastolatków. Od samego początku lekarze zasypują ją pytaniami: dlaczego zaczęła się samookaleczać? Co doprowadziło ją do takiego stanu? Jak się czuje w skali od 1 do 10? W głowie Tamar krążą jednak znacznie trudniejsze pytania, na które dziewczyna nie może znaleźć odpowiedzi: czy jest winna śmierci swojej przyjaciółki Iris? Czy to za jej sprawą ciało Iris wylądowało w rzece? Czy Tamar również powinna była tak skończyć? Książki młodzieżowe poruszające temat chorób psychicznych od zawsze z miejsca trafiały na moją listę ‘do przeczytania’. Ciężko mi stwierdzić, co mnie w nich tak fascynuje: to, że nie należy spodziewać się szczęśliwego zakończenia, a może to, że wydają mi się znacznie bardziej prawdziwe i rzeczywiste niż słodkie romanse młodzieżowe? Tak czy inaczej, gdy zobaczyłam opis W skali od 1 do 10, od razu wiedziałam, że muszę tę powieść przeczytać. Nie spodziewałam się wiele – jedynie porządnej młodzieżówki, która potraktuje poważnie temat choroby psychicznej i może przedstawi go inaczej niż inne książki tego typu. Czy tak się stało w rzeczywistości? Początek był trudny i sprawił, że podchodziłam do tej lektury z niechęcią. Sam styl autorki pozostawiał wiele do życzenia. Można stwierdzić, że był bardzo amatorski i myślę, że nie odbiegałoby to od prawdy, ponieważ Ceylan Scott ma zaledwie 21 lat, a W skali od 1 do 10 jest jej pierwszą powieścią – i to widać. Przejawia się to w dosyć ubogim słownictwie, braku fantazji w pisaniu i ogólnym miernym efekcie końcowym pracy. Początkowo bardzo kłuło mnie to w oczy i zmuszałam się do tego, aby tę książkę otworzyć, mimo że licząca sobie nieco ponad 300 stron (w egzemplarzu recenzenckim tylko trochę więcej niż 200) lektura, której pokaźna czcionka dodatkowo mogłaby służyć osobom z tak słabym wzrokiem jak mój, powinna być skończona w mgnieniu oka i raczej nie wyglądała na jedną z tych powieści, z którymi można by się męczyć długi czas. A jednak nie pasowało mi również przedstawienie tematu choroby psychicznej. Przynajmniej w pierwszej połowie książki. Zdaję sobie sprawę, że opisanie tak dramatycznych przeżyć nie jest niczym łatwym, tym bardziej, że (jak dowiedziałam się z jej profilu na Twitterze) autorka sama zmaga się z zaburzeniami osobowości typu borderline. Sądzę jednak, że jak na książkę, która w pewnym stopniu jest autobiografią autorki, a na pewno bazuje na jej własnych doświadczeniach, problem choroby psychicznej nie został przez Ceylan Scott przedstawiony wystarczająco dogłębnie i wiernie. Miałam problem ze zrozumieniem Tamar, mimo że narracja opiera się właśnie o jej postać, więc czytelnik chcąc nie chcąc nieustannie siedzi w jej głowie. Nie wystarcza to jednak, aby pojąć, co się dzieje w umyśle bohaterki. Zabrakło mi większego skupienia na genezie jej choroby: skąd się wzięła? Jak się zaczęła? Jaka była jej przyczyna? Choć gdy dłużej się nad tym zastanawiam, dochodzę do wniosku, że może taka właśnie jest specyfika chorób psychicznych – że nigdy do końca nie są wytłumaczalne? Rozczarowaniem okazało się wszystko, co związane z Iris – przyjaciółką Tamar, która (jak dowiadujemy się już z opisu na okładce) popełniła samobójstwo. Spodziewałam się, że to wokół tego zdarzenia będą obracały się główne wątki powieści; że postać Iris będzie postawiona na piedestale, a Tamar w szpitalu psychiatrycznym Lime Grove będzie powoli odkrywała, co tak naprawdę stało się tamtego wieczora, i będzie starała się pogodzić ze stratą. Okazało się jednak, że temat Iris został potraktowany po macoszemu i przez większość czasu przebywał gdzieś na uboczu. Zamiast tego obserwowaliśmy codzienność Tamar w Lime Grove, która nie wzbudzała żadnych większych emocji i wprowadzała mnie w ciągnący się stan znużenia. Właściwie dopiero pod koniec powieści dowiadujemy się, jak doszło do śmierci Iris i jaki był w niej udział Tamar, ale informacja ta wspomniana jest mimochodem i tonie w masie innych. Mimo wszystkich niebrzmiących pozytywnie słów, które napisałam o W skali od 1 do 10, muszę przyznać, że ostatnie 100 stron uratowało tę książkę. Jej mocnym punktem są bohaterowie, którzy może i nie są nie wiadomo jak fantastycznie skonstruowani ani niesamowicie wielowymiarowi (właściwie poznajemy ich jedynie przez pryzmat ich choroby), ale łatwo jest się z nimi związać. To jest ten rodzaj sympatii i współczucia, jaki odczuwa się na przykład oglądając Lot nad kukułczym gniazdem lub Przerwaną lekcję muzyki – każdy z wielu bohaterów na swój sposób zapada w pamięć i mimowolnie zaczynamy mu kibicować, aby udało mu się wyzdrowieć i wyjść na prostą. To samo czułam w stosunku do Jaspera, Elle czy Alice, którzy towarzyszyli Tamar w Lime Grove. Gdy pod koniec książki każde z nich w ten lub inny sposób odchodziło w swoją własną drogę, nie mogłam opanować wzruszenia. Ciąg dalszy: booksofsouls.blogspot.com
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
20-06-2019 o godz 22:01 Karolina Borys dodał recenzję:
Tamar to przeciętna, zwyczajna nastolatka. Uwielbia swoją przyjaciółkę, wspólne wypady i małe sekrety. Razem z nią często przesiaduje nad rzeką pijąc piwo i paląc papierosy. Wszystko jednak zmienia się w dniu, kiedy okazuje się, że przyjaciółka nie wróciła do domu, a bardzo szybko zostaje znaleziona martwa w rzece. Tamar kompletnie się załamuje. Nie potrafi sobie poradzić z natłokiem emocji i problemów. Mimo dużej chęci pomocy ze strony rodziców nie odnajduje się w otaczającym ich świecie. Zaczyna się samookaleczać, a ostatecznie usiłuje popełnić samobójstwo. Po tragicznych wydarzeniach jej rodzice decydują, że potrzebuje profesjonalnej pomocy. Oni sami nie są już w stanie nic dla niej zrobić. Tamar trafia do szpitala psychiatrycznego, gdzie może liczyć na pomoc. Jednak, czy odważy się z niej skorzystać? W końcu jest winna... W skali od 1 do 10 to książka, która z pewnością trafi do niejednego nastolatka, mającego problemy psychiczne, a także żyjącego z poczuciem winy i traumą. Nie jest to klasyczna, bylejaka młodzieżówka, o błahych problemach i głupawych nastolatkach. To wyjątkowa książka, pokazująca jak bardzo możemy czuć sie odpowiedzialni za czyjąś śmierć. Jak bardzo możemy cierpieć przez to. Ale pokazuje ona też, że śmierć kogoś bliskiego oddziałuje na wszystkich. Nie jest to chwilowy stop, po którym życie toczy się dalej, ale tragedia, z którą musimy zmagać się do końca życia. Ktoś umarł, ale i w nas coś umarło. Czy da się walczyć z własnymi emocjami? Jak poradzić się z potworem żyjącym w nas samym? Tamar musi stawić czoła tym pytaniom, ale tez my jakoś musimy sobie na nie odpowiedzieć. W szpitalu poznajemy też innych nastolatków, którzy zmagają sie z problemami psychicznymi. To mocny przekaz jak z wieloma trudnościami muszą zmierzyć się młodzi ludzie. W skali od 1 do 10 to książka dla nastolatków, ale i rodziców, którzy chcą poznać sposób myślenia swojego dziecka i mu pomóc. Temat chorób psychicznych jest trudny, ale ważny społecznie. Należy o nim mówić i to głośno. Książka nie jest długa, ale zdecydowanie warta przeczytania!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
20-06-2019 o godz 15:57 Girl-from-Stars dodał recenzję:
https://kochajacaksiazki.blogspot.com/2019/06/242-przedpremierowo-ceylan-scott-w.html Świat w zatrważającym tempie biegnie naprzód. Wszystko się zmienia, a człowiek ślepo podąża za modą i trendami. Otrzymujemy coraz więcej niepokojących informacji dotyczących wzrostu zachorowalności na choroby psychiczne, zwłaszcza wśród ludzi młodych, nastolatków. Zwiększa się również liczba samobójstw. Dlatego też cieszę się, że na rynku wydawniczym ukazują się książki dla młodzieży, poruszające właśnie te tematy. Pokazujące, że życie wcale nie jest słodkie, wręcz obtoczone w lukrze. Jedną z takich książek jest historia o intrygującym tytule: „W skali od 1 do 10”, autorstwa Ceylan Scott. Niezwykle prawdziwa, poruszająca historia o mrocznych stronach osobowości, przyjaźni i wybaczeniu samemu sobie. Po próbie samobójczej siedemnastoletnia Tamar trafia do szpitala psychiatrycznego dla nastolatków. Dziewczyna przez lata się samookaleczała, zmagała się z ogromną nienawiścią do samej siebie i próbowała topić rozpacz w alkoholu. W trakcie pobytu poznaje wiele osób z różnymi chorobami. Zaprzyjaźnia się zwłaszcza z dwójką z nich: Jasperem, chłopakiem, który ma anoreksję, oraz Elle – nastolatką z chorobą afektywną dwubiegunową. W szpitalu nieustannie musi tam odpowiadać na pytania lekarzy: Dlaczego zaczęła się samookaleczać? Co sprawiło, że zaczęła się nienawidzić? Jak się czuje, w skali od 1 do 10? Jest jednak jedno najważniejsze pytanie, na które Tamar nie jest w stanie odpowiedzieć nawet samej sobie: czy jest winna śmierci swojej przyjaciółki Iris? Historia została opowiedziana w dwóch częściach: „Teraz” i „Wtedy”. Autorka naprzemiennie przeplatała ze sobą kolejne rozdziały, dając nieco światła na przeszłość, która w znacznym stopniu przyczyniła się do powstania i rozwoju choroby psychicznej u głównej bohaterki. Tak naprawdę, do samego końca nie mamy pewności, w jakim stopniu Tamar przyczyniła się do śmierci swojej przyjaciółki Iris. „W skali od 1 do 10” według mnie zostało niejako napisane w formie pamiętnika. Mamy dokładny wgląd w umysł i psychikę głównej bohaterki. W pewnym stopniu jest to dobre, ale z drugiej strony, przez to, że pani Scott skupiła się tylko i wyłącznie na postaci Tamar, to postacie drugoplanowe całkowicie zeszły na margines. Wielka szkoda. Podczas tej krótkiej lektury poznajemy przyjaciół Tamar, zarówno tych z podwórka, jak i ze szpitala psychiatrycznego. Za pomocą tej drugiej grupy, Ceylan Scott ukazuje inne problemy, z jakimi borykają się współcześni nastolatkowie, jak np. anoreksja. Niestety, tak jak już wspomniałam, wątek ten nie został wystarczająco rozwinięty przez autorkę. Świetnym zabiegiem było podkreślenie tego, że główna bohaterka jest prostą, zwyczajną osobą, pochodzącą z dobrej i szczęśliwej rodziny, mającą przyjaciół itp., bo nie da się ukryć, że samobójstwo zazwyczaj kojarzone jest z osobami pochodzącymi z patologicznych rodzin, uzależnionych itp. To, czego zdecydowanie najbardziej mi zabrakło, to określenia, jak ta sytuacja (związana z chorobą psychiczną i próbą samobójczą Tamar) wpłynęła na jej rodziców. Choroba dziecka zawsze odbija piętno na jego opiekunów, przez co brak rozwinięcia tego wątku przez autorkę, jest dość dużą ujmą dla tej książki. „W skali od 1 do 10” to książka niebanalna, poruszająca ważny temat chorób psychicznych, które coraz częściej dotykają nastolatków. Owszem jest trochę niedopracowana i jak dla mnie autorka nie do końca wykorzystała potencjał tej historii, ale jest to dobra odskocznia od tych wszystkich przerysowanych i cukierkowych historyjek dla młodzieży, jakie oferuje rynek wydawniczy. Moja ocena: 6/10
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
20-06-2019 o godz 11:00 Emczytelnik dodał recenzję:
Jak sie czujesz w skali od 1 do 10? . Mam dzisiaj dla was opinię króciutkiej książki "W skali od 1 do 10" Ceylan Scott która wyjdzie nakładem @wydawnictwo_ya 19 czerwca. Książka jest króciutka ma w sobie 238 stron i czy jest w ną warto zainwestować? . Uważam, że owszem - jest. Ta książka jest skierowana do osób młodych które zaczynają się interesować chorobami psychicznymi. Nie jest to książka która dostarczy wam jakiejś wielkiej wiedzy w tematach takich, ale mam wrażenie, że jako "zajawka" będzie idealna. Książka dotyka coraz bardziej częstego tematu depresji u nastolatków, okaleczania się ale również zaburzeń odżywiania, których jest tu znacznie mniej ale ten temat, no też sie pojawia. Jak na tak krótką książeczkę ta historia jest trudna i przejmująca. Tak co prawda na początku nie za bardzo z tą książką nie czułam połączenia, ale im dalej tym było lepiej. Historia była ciekawie poprowadzona i podobał mi sie bardzo zabieg retrospekcji u głównej bohaterki dlaczego to doprowadziło do tego jak trafiła do szpitala psychiatrycznego. Moje myśli po przeczytaniu tej książki dokładnie takie jak obrazowała to okładka - wzburzone. Był moment gdzie łza spłynęła, ale jednak liczyłam na większy wycisk emocjonalny. Troche mi brakowało większego rozbudowania myśli bohaterki i tego co siedzi w jej głowie, ale i tak uważam to za dobrą pozycje. . Co do bohaterki to uważam, że była ona dobrze wykreowana... Chociaż można tu było jeszcze większej głebi dać. Była dobra a jej problem nie był na siłe wyolbrzymiony . W ogólnym rozrachunku, cieszę się, że przeczytałam tę książkę i że miałam okazje ją poznać. Z ręką na sercu mogę Wam ją polecić i gdy tylko nastanie premiera, śmigajcie i kupujcie! .
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
20-06-2019 o godz 10:57 Anonim dodał recenzję:
Na temat tej książki słyszałam praktycznie same opinie, że jest ona dobra, więc podeszłam do niej z nastawieniem, że będzie to historia na jeden wieczór, o której za jakiś czas zapomnę. W tym momencie naprawdę być chciała, aby tak było... Największym problemem tej książki jest to, że autorka nie do końca wiedziała o czym pisze. Gdy znajomi ze szkoły oraz nauczyciele dowiedzieli się, że Tamar- główna bohaterka, okalecz się, od razu zaczęli ją wyśmiewać oraz nienawidzić. Serio? Jest to idealny przykład stereotypu, który w rzeczywistości się nie sprawdza. Dodatkowo autorka nie dała sobie rady z wykreowaniem szpitala psychiatrycznego, w którym znajdowała się Tamar. Był wątek, gdzie główna bohaterka wraz z dwójką innych podopiecznych UCIEKA z tamtego miejsca przez NISKI płot. Musieli tylko trochę podsadzić jedną osobę, aby ta mogła przez niego przejść. Warto również dodać, że NIKT nie pilnował wtedy bohaterów. To chyba tak nie działa. Jeżeli mam być już szczera, to autorka nawet zepsuła samo wykonanie tej książki. Historia chociaż krótka, jest bardzo nudna i strasznie się dłuży. Autorka skupiła się na najmniej ważnych rzeczach, więc gdybym miała opisać fabułę, to powiedziałabym tak: Tamar wmówiła sobie, że zabiła swoją najlepszą przyjaciółkę i teraz cierpi w szpitalu psychiatrycznym. To naprawdę tyle. Jako iż uczę się psychologii, ta książka była dla mnie bardzo słaba i miała wiele niedociągnięć. Zapewne przez to na większość wątków i momentów patrzyłam sceptycznie. Osobom, które nie są wtajemniczone w tajniki psychologii, ta historia może się spodobać. Zgaduje, że młodszym czytelnikom również można ją polecić.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
19-06-2019 o godz 17:08 Monika Szulc dodał recenzję:
Siedemnastoletnia Tamar nie może poradzić sobie z poczuciem winy i coraz bardziej zatraca się w swojej chorobie. Po próbie samobójczej dziewczyna ląduje w Lime Grove, szpitalu psychiatrycznym dla nastolatków. Czy Tamar ponownie pokocha życie, czy nadal będzie krzywdzić samą siebie? „W skali od 1 do 10” to nie jest kolejna lekka młodzieżówka, a powieść poruczająca bardzo ważny temat. Choroby psychiczne nie są łatwe do wyleczenia, a terapia wymaga czasu, akceptacji i samoświadomości. W końcu dostałam książkę, w której bohaterka miała normalną rodzinę i relacje z rówieśnikami, a jednak zachorowała. Oczywiście mamy tu do czynienia z poczuciem winy, spowodowanym pewnym zdarzeniem, lecz to tylko pogorszyło stan Tamar, a nie spowodowało chorobę. Kim jest Tamar? Zwykłą nastolatką, która popełnia błędy jak każdy w jej wieku. Może za dużo pije i pali, ale tak naprawdę trudno ją oceniać i wytykać błędy, bo jak można krytykować osobę z zaburzeniami psychicznymi, która nie ma wpływu na swoje uczucia i emocje? Lime Grove jest miejscem dobrym, nie jest to najnowocześniejszy szpital na świecie, ale tak to już wygląda. Pielęgniarki muszą być zdystansowane, by w własnym domu cieszyć się rodziną i odetchnąć. Nie znaczy to, że nie dbają o swoich pacjentów, ale autorka wykreowała bardzo realne relacje pacjent – lekarz, bez zbędnego słodzenia. Akcja toczy się równym tempem, jednak tajemnica skrywana przez główną bohaterkę potęguję napięcie i nie pozwala oderwać się od lektury, bo chcę się poznać finał tej historii. Stan Tamar nie napawa optymizmem, a jej pogłębiająca się choroba wywołuje masę emocji. Dziewczyna jest narratorką i dzięki temu, mętlik w jej głowie i chaos wywołany niechcianymi uczuciami, jest bardzo widoczny dla czytelnika. Współczułam jej i chciałam, aby poczuła się lepiej, by ulgę zaznała w czymś innym niż zimnym ostrzu żyletki. Nie brak w tej książce mocnych momentów, które przyprawiają o dreszcz. Z pewnością nie jest to książka tylko dla nastolatków i każdy, kto lubi powieści wyjątkowe, które poruszają temat chorób psychicznych, powinien sięgnąć po tę lekturę, bo naprawdę warto. Książka nie jest długa i niestety zabrakło mi w niej rodziny Tamar. Relacja ta od początku mnie intrygowała, a zostało przedstawiona bardzo pobieżne, a przecież choroba dziewczyny wpłynęła również na życie jej rodziców, co nie zostało pokazane. „W skali od 1 do 10” to powieść inteligentna, która pokazuję walkę z emocjami i własnym umysłem. Zafascynowana śledziłam proces leczenia Tamar i to jak bardzo chciała wygrać w tym starciu, a czy jej się to udało? Musicie przekonać się sami! 7/10
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
13-06-2019 o godz 11:35 anonymous dodał recenzję:
Świetna! O problemach psychicznych nastolatków pisze się głównie wtedy, gdy stanie się tragedia, a ta książka przybliża psychikę nastolatków i uczula na zachowania młodych ludzi.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
12-06-2019 o godz 20:54 Anonim dodał recenzję:
Cenię sobie książki z przesłaniem, szczególnie z przesłaniem ważnym. Nie po raz pierwszy czytam o samookaleczaniu czy samobójstwie. Jedne teksty są napisane lepiej, inne gorzej, ale myślę, że nie o to tu chodzi. Tylko o to, by przybliżyć problem, wyczulić młodych ludzi. Przecież nie każdy, kto się tnie, robi to z błahego powodu. Po śmierci najlepszej przyjaciółki, Iris, stan Tamar zaczyna się pogarszać. Ma myśli samobójcze, okalecza się. Nie może pogodzić się z tym, co się stało, nie umie już normalnie funkcjonować. Postanawia popełnić samobójstwo. Po nieudanej próbie trafia do Lime Grove, szpitala psychiatrycznego dla nastolatków. Nawet tam nie chce dać sobie pomóc, ponieważ dla siebie jest tylko morderczynią. Jednak jedno pytanie nie daje jej spokoju - czy naprawdę jest winna tego, co stało się Iris? Nie jest to jakaś tam młodzieżówka z błahymi problemami typu: rzucił mnie chłopak, idę się zabić. To bolesna prawda o stracie kogoś ważnego, o tym, jak to wiele to zmienia. Niestety, na gorsze. Niekiedy czujemy się winni jak Tamar, bierzemy całą odpowiedzialność na siebie. Ale czy naprawdę tak to wygląda? Czy mieliśmy wpływ, mogliśmy coś zrobić, by to się nie stało? Są tam też poruszone problemy np. anoreksji, zaburzeń dwubiegunowych. Autorka pokazuje, że nastolatkowie też mają poważne kłopoty i nie należy bagatelizować sygnałów, zwalając to na np. chęć zwrócenia na siebie uwagi. Książka podobała mi się, ale też trochę się na niej zawiodłam. Fabuła dzieli się na dwie części. Po próbie i przed. W tych po dowiadujemy się, jak się to wszystko zaczęło. Brakuje mi tam dokładniejszego przedstawienia relacji z rodzicami, przyjaciółmi. Chociaż nawet w rozdziałach po tragedii raz na jakiś czas pojawiają się wyżej wymienione postacie. Pobieżne rozmowy, pojedyncze wydarzenia, to zdecydowanie za mało. O nich samych wspomina się niewiele, uważam, że rozbudowanie tych wątków wniosłoby wiele do fabuły i jeszcze bardziej zaciekawiło, to samo dotyczy Iris. Dowiadujemy się, dlaczego to zrobiła, co lubiła i koniec. Niewykorzystany potencjał. Kolejny minus łączy się z poprzednim. W szpitalu poznajemy Jaspera, Ellie, Alice. Stają się ważni, ale nie tak ważni, by poznać ich jeszcze lepiej. Rozumiem, że autorka skupiła się na przeżyciach Tamar, ale jak już wprowadza się nowe postacie, to warto by było przybliżyć je czytelnikowi trochę bardziej. Jak mówiłam wcześniej, książka podobała mi się i już tłumaczę, dlaczego. Otóż Tamar to zwyczajna nastolatka, mająca przyjaciół, przyszłość stoi przed nią otworem. Mogłoby się wydawać, że taka osoba w życiu nie zacznie się ciąć, a jednak. Autorka pokazała, że każdy, nawet szczęśliwy człowiek może zrobić coś takiego. A nie tylko ci, którzy cierpią cały czas. Problemy nastolatków to nie zawsze zła ocena, kłótnia z rodzicami czy rozstanie. My też możemy mieć poważne zmartwienia, Tamar to nie jedyny przypadek. Cieszę się, że powstaje coraz więcej książek na ten temat. Coraz więcej mówi się o tym i tak powinno być. To lektura, przy której warto się na chwilę zatrzymać i pomyśleć.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
Więcej recenzji

O autorze: Scott Ceylan

W skali od 1 do 10 Scott Ceylan
ebook
4.5/5
(4,5/5) 10 recenzji
24,00 zł
On a Scale of 1 to 10 Scott Ceylan
paperback
0/5
(0/5) 0 recenzji
44,49 zł

Zobacz także

Inne z tego wydawnictwa Miłość, która przełamała świat Henry Emily
4.3/5
35,99 zł
39,99 zł
premium 34,19 zł
Inne z tego wydawnictwa Slammed Hoover Colleen
4.4/5
20,99 zł
34,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Wynajmij sobie chłopaka Bloom Steve
3.6/5
24,04 zł
36,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Do zobaczenia w kosmosie Cheng Jack
3.8/5
31,49 zł
34,99 zł
premium 29,91 zł
Inne z tego wydawnictwa Blizny van Smit Lucy
4/5
22,74 zł
34,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Dziwna i taki jeden Brothers Meagan
3.7/5
31,49 zł
34,99 zł
premium 29,91 zł
Inne z tego wydawnictwa Zabójcze lato Dawson Juno
4/5
32,99 zł
36,99 zł
premium 31,34 zł
Inne z tego wydawnictwa Wieczór filmowy Courtenay Lucy
3.4/5
25,49 zł
34,99 zł
premium 24,21 zł
Inne z tego wydawnictwa This Girl Hoover Colleen
4.2/5
31,49 zł
34,99 zł
premium 21,16 zł
Inne z tego wydawnictwa So sweet challenge Rupiński Dominik
4.7/5
25,99 zł
39,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Więcej niż słowa Kemmerer Brigid
4.5/5
25,99 zł
39,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Wróć za mną Walters Meredith
4.6/5
35,99 zł
39,99 zł
premium 34,19 zł
Inne z tego wydawnictwa Do zobaczenia nigdy Lindstrom Eric
4.3/5
32,99 zł
36,99 zł
premium 31,34 zł
Inne z tego wydawnictwa Alan Cole nie tańczy Bell Eric
4.5/5
24,04 zł
36,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Alan Cole nie jest tchórzem Bell Eric
3.7/5
24,04 zł
36,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Point of Retreat Hoover Colleen
4.4/5
20,99 zł
34,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Dziewczyny nie biją Easton T.S.
4.3/5
26,99 zł
36,99 zł
premium 25,64 zł
Inne z tego wydawnictwa Wszystko razem Brashares Ann
4.5/5
35,99 zł
39,99 zł
premium 34,19 zł
Inne z tego wydawnictwa Royce Rolls Stohl Margaret
3.3/5
23,99 zł
39,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Story of my life Opracowanie zbiorowe
3.3/5
19,79 zł
32,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Super przypał Garrod Beth
3.8/5
24,04 zł
36,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Powrót do domu Stratton Allan
4.7/5
31,49 zł
34,99 zł
premium 29,91 zł
Inne z tego wydawnictwa Skrzynia ofiarna Stewart Martin
4.4/5
24,04 zł
36,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Chłopaki nie dziergają Easton T.S.
4.2/5
32,99 zł
36,99 zł
premium 31,34 zł
Inne z tego wydawnictwa The Resolutions Garcia Mia
0/5
24,04 zł
36,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Bomba Charbonneau Joelle
3.7/5
24,69 zł
37,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Prawie zupełnie nikt Sutcliffe William
4.3/5
27,94 zł
42,99 zł
premium
Inne z tego wydawnictwa Historia pewnej dziewczyny Zarr Sara
3.7/5
31,49 zł
34,99 zł
premium 29,91 zł
Inne z tego wydawnictwa Czas wyborów Mathias Tracey
4/5
31,49 zł
34,99 zł
premium 29,91 zł

Opinie, uwagi, pytania

Jeśli masz pytania dotyczące sklepu empik.com odwiedź nasze strony pomocy.
Jeśli widzisz błąd lub chcesz uzyskać więcej informacji o produkcie skorzystaj z formularza kontaktowego: zgłoszenie błędu / pytanie o produkt

Twoja wiadomość została wysłana. Dziękujemy.

Administratorem podanych przez Ciebie danych osobowych jest Empik S.A. z siedzibą w Warszawie. Twoje dane będą przetwarzane w celu obsługi Twojej wiadomości z formularza kontaktowego, a także w celach statystycznych i analitycznych administratora. Więcej informacji na temat przetwarzania danych osobowych znajduje się w naszej Polityce prywatności.

Wybierz temat a następnie wypełnij dane formularza:

Pole Email jest wymagane

Pole imię i nazwisko jest wymagane

Pole Twoja wiadomość jest wymagane

pola wymagane

Jeśli chcesz skontaktować się z nami telefonicznie, skorzystaj z naszej infolini:

Centrum Wsparcia
Klienta
+48 22 462 72 50

+48 22 462 72 50

Czynne całą dobę

* z wyjątkiem świąt ustawowo wolnych od pracy

Ostatnio oglądane

Podobne do ostatnio oglądanego

Korzystając ze strony zgadzasz się na używanie plików cookie, które są instalowane na Twoim urządzeniu. Za ich pomocą zbieramy informacje, które mogą stanowić dane osobowe. Wykorzystujemy je w celach analitycznych, marketingowych oraz aby dostosować treści do Twoich preferencji i zainteresowań. Więcej o tym oraz o możliwościach zmiany ich ustawień dowiesz się w Polityce Prywatności.