Opowiem o niej (okładka  miękka, 01.2016)

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń

Produkt niedostępny

Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Może Cię zainteresować

Losy, pragnienia i marzenia o miłości trzech kobiet uwikłane w burzliwą historię Polski. 

Największą miłością Heleny był teatr. Najdotkliwiej przekonała się o tym jej córka. Choć Helena pragnęła stworzyć małej Glorii prawdziwy dom, nie potrafiła być matką. Marzyła o graniu wielkich ról na najświetniejszych scenach, a dziecko było tylko przeszkodą w drodze do sławy. Gloria, odtrącona przez mamę, całą swoją miłość przelała na babcię Różę – silną i kochającą kobietę, która przeżyła dwie wojny i powstanie warszawskie. Pani Róża stała się dla wnuczki najlepszą matką, najbliższą przyjaciółką i mentorką. To właśnie jej ciepłe i mądre słowa były dla dziewczynki otuchą w ciężkich chwilach. Czy jednak rady babci wystarczą, by Gloria odnalazła siebie i swoje szczęście?


Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

ID produktu: 1118411243
Tytuł: Opowiem o niej
Autor: Guse Jolanta
Wydawnictwo: Prószyński Media
Język wydania: polski
Język oryginału: polski
Liczba stron: 304
Numer wydania: I
Data premiery: 2016-01-19
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 10 x 150 x 150
Indeks: 18607727
średnia 4,1
5
4
4
3
3
1
2
1
1
0
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
9 recenzji
Kolejność wyświetlania:
Od najbardziej wartościowych
Od najbardziej wartościowych
Od najnowszych
Od najstarszych
Od najpopularniejszych
Od najwyższej oceny
Od najniższej oceny
5/5
21-02-2016 o godz 22:47 przez: manesz11 | Zweryfikowany zakup
Nie zawiodłam się! Kolejna powieść Jolanty Guse to kwintesencja naszych czasów. Autorka na 300 stronach w znakomirty sposób opisała to co przeżywaliśmy i to co się zmienia wokół nas na przestrzeni ponad 50-lat naszych losów. Wielkim walorem powieści jest pokazanie postaci tak, jak jest w życiu. Nikogo nie potępia ani nie gloryfikuje. rzy kobiety. Każda inna. Babcia - przedstawicielka odchodzącego pokolenia. Kobieta dla, której najważniejsza jes rodzina. Jej córka Helena - kobieta zupełnie inna i nieprzystająca do wizerunku "matki Polki", dla niej najważniejszy był eatr i temu poświęciła całe swoje życie. I w końcu główna bohaterka Gloria. Jej życie nie oszczędziło. Warto przeczytać aby poznać ich losy. I to udowne zzakónczenie - 21 stycznia... nie napiszę do końca. Czyajcie, a dowiecie się.. Polecam gorąco!
Anna W.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
17-01-2016 o godz 20:18 przez: PaniKa
Trzy kobiety i trzy pokolenia. Róża, Helena i Gloria. Babcia, córka i wnuczka. Choć łączyły je więzy krwi, to jednak każda z nich była zupełnie inna.

Helena od zawsze kochała teatr i nie wyobrażała sobie innego życia niż na scenie. Niespodziewana ciąża przeszkodziła jej w budowaniu kariery, jednak kobieta nie zamierzała rezygnować ze swoich planów. Zdecydowała się zostawić małą Glorię pod opieką swojej matki. I tak wychowaniem dziewczynki zajęła się babcia Róża. I choć Gloria bardzo kochała babcie, cały czas tęskniła za nieobecną w jej życiu matką i za nieznanym ojcem. Róża starała się jak mogła by wychować dziewczynkę, choć tak naprawdę sama wiele przeszła w swoim życiu. Przeżyła wojnę, ale niestety straciła ukochanego męża. Na Glorię przelała całą swoją miłość. Udzielała jej cennych rad i wskazówek, przy okazji opowiadając jej o wydarzeniach z historii Polski i tego co sama przeszła w tamtym trudnych czasach. Jednak Gloria wciąż nie potrafiła pogodzić się z tym, że została odrzucona przez matkę. Czy uda się jej odnaleźć szczęście? Czy babcia będzie w stanie zastąpić jej matkę?

Gdy sięgałam po książkę Jolanty Guse, liczyłam na całkiem dobrą, ale nie powalającą lekturę. Nie przypuszczałam, że „Opowiem o niej” okaże się prawdziwą emocjonalną bombą. Ta książka jest po prostu fenomenalna. Piękna, lekka i niezwykle realna. Wchodzimy do świata trzech spokrewnionych ze sobą kobiet, śledzimy losy każdej z nich, przy okazji poznając burzliwą historię Polski. Tym samym uzyskujemy wyśmienitą powieść obyczajową, z odrobiną historii w tle.

Mówiąc szczerze, nie jestem zwolenniczką książek których akcja rozgrywa się w czasach wojny, jednak Jolanta Guse, w przemyślany sposób wplotła wydarzenia historyczne w życie głównych bohaterów. Minione wydarzenia i traumatyczne przeżycia ukształtowały jej charakter babci Róży, sprawiając że stała się silną kobietą. Choć bardzo kochała swoją córkę Helenę, nie potrafiła zrozumieć jej postępowania, gdy ta zdecydowała się opuścić małą Glorię. Róża wiedziała, że będzie musiała zająć się dziewczynką i z wielką miłością i oddaniem poświęciła jej swoje życie, dzieląc się z nią swoimi wspomnieniami z czasów wojny. Róża sama przeszła bardzo wiele w przeszłości. Jej mąż został brutalnie zamordowany, jednak kobieta tak naprawdę nigdy nie pogodziła się ze swoją stratą. Udziela Glorii cennych wskazówek i rad, mając nadzieję że przydadzą się jej w przyszłości. Niestety dziewczyna wciąż żyje wspomnieniami, a tęsknota za matką jest wręcz niewyobrażalna. Dorosła już Gloria stara się zrozumieć postępowanie swojej rodzicielki i odnaleźć w swoim życiu nową drogę która pozwoli jej być szczęśliwą.

„Opowiem o niej” to książka, która zawiera całkiem sporą liczbę wątków. Patrząc na jej niewielką objętość, można pomyśleć, że większość z nich nie została jednak dopracowana. Nic bardziej mylnego. Każdy z wątków został przedstawiony z niezwykłą starannością i skrupulatnością. Autorka przedstawiając minione i teraźniejsze wydarzenia, starała się by wszystko wyglądało realnie i prawdziwie. Również obraz historii Polski został ukazany w niekonwencjonalny sposób, tak by czytelnik nie został zasypany zbyt dużą ilością faktów historycznych. Czasy w których autorka osadziła akcję swojej książki, nie należały do łatwych. Bohaterowie musieli się zmagać z przeciwnościami losu, z bólem i cierpieniem po stracie ukochanych osób. Wojna z Rosjanami, druga wojna, okupacja niemiecka, powstanie warszawskie i okres stalinizmu - czasy krwawych i brutalnych zbrodni, nękania, lęku i wszechobecnego strachu. Jolanta Guse nie szczędzi swoim bohaterkom przykrości i bólu, niejednokrotnie będą musiały stawić czoło przeciwnościom losu, podjąć trudne decyzje i zawalczyć o swoje szczęście. A zwłaszcza Gloria, wokół której toczy się cała ta historia.

Książka Jolanty Guse zachwyciła mnie i bardzo poruszyła. Choć nie należy do łatwych lektur, to jednak czyta się ją niezwykle lekko i przyjemnie. Od pierwszej strony wciąga i mocno intryguje, wzbudza ciekawość i nie pozwala jej odłożyć na bok. Przeczytałam ją w jeden wieczór, a im dalej zagłębiałam się w książkę, tym bardziej mnie pochłaniała. Ta niebanalna i niezwykła historia zawładnęła mną całkowicie.

„Opowiem o niej” to wyjątkowa lektura i jestem pewna, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie. To piękna i przesycona emocjami historia, opowiadająca o miłości, macierzyństwie i budowaniu rodzinnych więzi. Zachęcam Was do lektury, bo naprawdę warto ją przeczytać.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
3/5
12-01-2016 o godz 23:15 przez: anas161
W literaturze kobiecej, tak polskiej, jak i światowej, tematyka relacji między matką a córką, opisywana była już wielokrotnie. Chociażby niedawno miałam okazję recenzować książkę Joanny Sykat "Jutro zaświeci słońce", w której właśnie o takiej destrukcyjnej relacji między matką a córką, można się było sporo dowiedzieć. Wiemy wszyscy doskonale, jak bardzo nasze dzieciństwo i emocje z tamtego okresu odbijają się na dorosłym życiu i relacjach z drugim człowiekiem. Kiedy więc przeczytałam opis najnowszej książki Jolanty Guse "Opowiem o niej", spodziewałam się właśnie czegoś w klimacie powieści obyczajowo-psychologicznej, jednak nie do końca trafiłam.

"Opowiem o niej" to historia trzech pokoleń kobiet. Róża – nestorka rodu, to urodzona na Syberii polska patriotka, kobieta silna i dumna, której nie złamały ciężkie koleje losu. Jej córka Hanna to aktorka, zmysłowa artystka i marzycielka. W wyniku ciąży musi zrezygnować ze swoich ambicji i planów, czego nigdy nie wybaczy swojej córce. Najmłodsza, Gloria, jako owoc romansu Hanny, nie może liczyć na matczyną miłość, co jednak stara się jej zrekompensować babcia Róża. Czy jednak nawet najsilniejsza miłość babci, może zastąpić tę matczyną?

Główną bohaterką książki jest Gloria i to wokół niej skupia się cała historia, jednak autorka opisała także losy Róży i Hanny, jeszcze sprzed narodzin dziewczynki. I tak, w około trzystustronicowej książce, znajdziemy i opisy trudnego losu syberyjskich zesłańców, i ciężkie czasy wojny i reperkusje wobec AK-owców, aż po okrucieństwa stanu wojennego. Jakby tego było mało, pojawia się również wątek alkoholizmu i tolerancji wobec osób homoseksualnych. Pomysłów (i to bardzo dobrych!) wystarczyłoby na trylogię, a tutaj czytelnik otrzymuje wyłącznie 300 stron.

Jak dla mnie mnogość tematów, bez należytego ich rozwinięcia i opisania, sprawia, że historia wydaje się wyjątkowo płaska. Wrażenie potęgują jednocześnie krótkie zdania i prosty język, jaki charakteryzuje rozmowy małej Glorii z babcią, a które towarzyszą nam w zasadzie w całej książce. Nie zrozumcie mnie jednak źle – sama historia bardzo mi się podoba, a książka zdecydowanie zaostrzyła apetyt na więcej. Żałuję, że autorka nie zdecydowała się na stworzenie trylogii – każdy tom poświęcony mógłby zostać jednej z niesamowitych kobiet. Książkę czyta się bardzo szybko, a nieco „rwany” początek płynnie przechodzi w opowieść o dorosłej Glorii i jej życiu, która napisana została znacznie lepiej.

Reasumując, książka pozostawiła mnie z uczuciem czytelniczego niedosytu, a przedstawiona w niej historia zasługuje na dłuższą opowieść. Mam wrażenie, że autorka postanowiła w tej książce na zbyt wiele wątków, które niestety ledwie musnęła w treści, co niestety odbiło się negatywnie na mojej ocenie. Podkreślić należy jednak, że sama historia jest niezwykle interesująca i z całą pewnością przypadnie do gustu przeciwnikom rozwlekłych opisów (a tych, o ile wiem, jest całkiem sporo). Mogę ją też śmiało polecić fanom książek Katarzyny Michalak, mnie bowiem skojarzyła się stylistycznie właśnie z tą autorką i jej "Nie oddam dzieci!".
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
14-01-2016 o godz 13:08 przez: Malwina Czyta
Trudne relacje rodzinne to temat wielokrotnie powtarzany w literaturze. Czytałam już wiele książek o podobnej tematyce, ale z całą pewnością " Opowiem o niej" wprowadza odrobinę świeżości w świat rodzinnych tajemnic opisanych w książkach. Jest inna niż wszystkie, ponadczasowa i wyzwala w czytelniku liczne emocje. Nie do końca była w moim klimacie, ale przeczytałam z ciekawością.

Trzy pokolenia kobiet, babcia, matka i córka. Trzy różne kobiety, każda inna i walcząca o to, co dla niej najlepsze. Helena od zawsze pragnęła zostać aktorką, teatr był dla niej wszystkim, spełnieniem marzeń, drogą do sukcesu i miłości. Kiedy zaszła w ciążę nie była zadowolona. Dziecko przeszkadzało jej w karierze aktorki, dlatego małą Glorią zajęła się babcia Róża. Dziewczynka była wychowywana przez ukochaną babcię, ale ciągle tęskniła za miłością matki. Róża starała się jak mogła, by w tych trudnych czasach zapewnić wnuczce wszystkie dobra, nie mogła zastapić jej rodziców. Sama wiele przeszła, straciła ukochanego męża podczas wojny, musiała stawić czoła wielu przeciwnościom losu. Pokochała całym sercem Glorię i żyła dla niej, opowiadała jej o swoim życiu i udzielała cennych rad, ale nie mogła sprawić, by wnuczka przestała czuć się opuszczona i samotna. Brak matki sprawił, że dziewczynka nie wierzyła w siebie, czy wreszcie odnajdzie szczęście i będzie mogła żyć normalnie?

Jolanta Guse napisała powieść o skomplikowanej relacji matka- córka. Helena wybrała aktorstwo, zostawiając swoją córkę na wychowanie swojej matce. Gloria mimo, że kochała babcię całym sercem to bardzo tęskniła za matką. Każde dziecko potrzebuje matki, koniec i kropka. Chociaż babcie, to cudowne i kochające osoby, często nawet rozpieszczające ponad normę, to nie zastąpią mamy. Autorka opisała trudne wybory, jakich musiały dokonywać bohaterki w swoim życiu. Nie tylko Helena dokonała wyboru, Róża poświęciła swe życie dla wnuczki, przelewając całą swoją miłość na nią i poświęcając dla niej wszystko. Dla Glorii również było to bolesne zmierzenie się z rzeczywistością, rozumiała więcej, niż mogłoby się wydawać, tęskniła, zadawała pytania, żyła nadzieją. To wszystko odbiło się na jej dalszym życiu, bo jak mogło być inaczej?

"Opowiem o niej" to książka, która zawiera wiele wątków, pomimo, że nie ma dużej ilości stron. Wprowadza czytelnika w świat dawnych lat, za chwilę przeplatając się ze współczesnością. Opowiedziana przez Jolantę Guse historia jest bardzo realna, wywołuje wiele wzruszeń i emocji, ale mnie nie poruszyła, tak jak się tego spodziewałam. Drażniły mnie bardzo krótkie i banalne dialogi małej Glorii z babcią.Spodziewałam się chyba czegoś więcej po tych rozmowach. Wątków też było dużo i miałam wrażenie, że czasem są jakby wrzucone do fabuły na siłę. To moje osobiste odczucie, nie mniej jednak uważam, że "Opowiem o niej" znajdzie rzeszę swoich fanów. Jest to historia, która będzie się podobała, bo jest ponadczasowa i porusza wiele ważnych kwestii. Czytało mi się bardzo dobrze, jednak to za mało na najwyższą ocenę.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
01-04-2016 o godz 07:25 przez: Bookendorfina Izabela Pycio
Bardzo ciepła, wzruszająca, przepełniona nadzieją i miłością opowieść o losach trzech pokoleń kobiet. W książce zaczytujemy się niemal natychmiast, z uwagą śledzimy różne scenariusze życia napisane przez historyczne uwarunkowania, współzależności z bliskimi i bolesne decyzje. Doskonale widzimy jak na przestrzeni dziesiątków lat, od drugiej wojny światowej do czasów współczesnych, zmieniało się społeczeństwo, zasady, normy i przyjęte wzorce zachowań, a także możliwości samorozwoju kobiet. Dostrzegamy ogromny wpływ na osobiste życie otaczającej nas rzeczywistości, dokonywane wybory i możliwości wykorzystania szans danych od losu. Czujemy atmosferę opisywanych czasów, ograniczeń lub swobody, poczucia bycia kimś gorszym lub lepszym, zabieranych przywilejów lub korzystania z nich w pełnym wymiarze.

Róża, przedstawicielka pokolenia dotkniętego tragediami wojennymi, zmuszona do odnalezienia się w warunkach odmiennych od przedwojennych, tęskni za pełną rodziną, całym sercem oddana jest córce i wnuczce, stara się przekazać jak najwięcej mądrości życiowych, wypełnić życie bliskich szczęściem, stworzyć im możliwości osiągania własnych dróg spełnienia. Helena, artystyczna dusza, dla której teatr staje się największą wartością w życiu, bez niego nie potrafi funkcjonować, to kwintesencja poczucia jej własnej wartości, samorealizacji, spełnienia potrzeby bycia sławną i podziwianą, na życie patrzy z perspektywy osobistych potrzeb i wymagań, bez względu na uczucia innych realizuje pragnienia i marzenia o karierze. Gloria, żyje z bolesną świadomością odtrącenia przez rodziców, nieustannie poszukuje własnej tożsamości, głęboko wierzy w rodzinne wartości i stara się żyć w zgodzie z nimi, walczy o dobro swoich synów, redefiniuje przekonania o prawie każdego do pozostawania sobą.

Kobiety noszą w sercu głębokie rany, dotknięte przez los za wszelką cenę starają się, każda na swój sposób, dotrzeć do źródeł zrozumienia, akceptacji, miłości i szczęścia. W większym lub mniejszym stopniu pogubiły się, zatraciły cząstkę własnego ja, nie będąc dumnymi z niektórych swoich postaw i zachować, starają się uciszyć wyrzuty sumienia i znaleźć sposób na naprawienie wyrządzonych innym krzywd. Wbrew pozorom, babcię, córkę i wnuczkę łączy bardzo wiele, nie tylko więzi rodzinne, ale również wewnętrzna siła, determinacja w realizowaniu zamierzeń, walka o własne przekonania, odnalezienie siebie i swojego miejsca na ziemi. Bohaterki powieści bardzo przekonują złożoną osobowością i autentycznością, to prawdziwe kobiety, reprezentantki swoich pokoleń. Płynnie zazębiające się wątki i sposób ich zamknięcia, malowniczo opisane uczucia, uchwycone najbardziej wrażliwe barwy duszy, podkreślone znaczenie najcenniejszych ludzkich wartości, to bardzo mocne walory powieści. Książka wciągnęła mnie, poczułam żal, że to już koniec opowieści o tych z jednej strony niesamowitych a z drugiej całkiem zwyczajnych kobietach, w których wiele możemy dostrzec nas samych.

bookendorfina.blogspot.com
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
25-01-2016 o godz 14:12 przez: Bernardeta Łagodzic-Mielnik
Ta powieść to świetna lektura, która sprawiła mi miłą czytelniczą niespodziankę. Książka opowiada o trzech kobietach, które łączą więzy krwi - babci, córce i wnuczce. Śledząc ich losy mamy okazję zagłębić się w rewelacyjną opowieść z najnowszą historię Polski w tle. To też książka o macierzyństwie i jego różnych obliczach.
Róża i jej rodzice przeszli wiele, wojna ograbiła ich z majątku. Córce Różny przyszło żyć już w innej rzeczywistości - pozornie wolnej. Jednak jabłko padło daleko od jabłoni. Helena okazała się inną osobą niż jej matka. Marzącą o tym, by stanąć na deskach teatru i grać. A aktorstwo miało stać się całym jej życiem. Romans mający otworzyć jej drogę ku wielkiej sławie i międzynarodowym występom odmienił jej los. Skończył się szybko i boleśnie. I coś po nim pozostało - małe dziecko. Niechciane i nieplanowane. Komplikujące życie. Gloria nie miała łatwego dzieciństwa i kochającego domu. Jak potoczyły się losy tych kobiet? Zajrzyjcie do lektury...

Dla mnie okazała się ona prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Powieścią, która mocno wcisnęła mnie w fotel. Książką mocno okraszoną emocjami i zwyczajnym życiem, które bywa skomplikowane. I przez los i przez nas samych. W treści poruszona jest niezwykle ważna kwestia - problem macierzyństwa. Czy wszystkie kobiety mają predyspozycje by być dobrą mamą? I życie i fabuła powieści Jolanty Guse pokazują, że nie. Do macierzyństwa trzeba dojrzeć, dorosnąć i być gotowym. Inaczej bywa ono udręką. Brzemieniem, które czasem trudno nieść. I nie jest miło ani dziecku ani jego rodzicielce. Na szczęście w powieści pojawia się doskonała babcia, ale i tak Glorii bywa smutno, trudno i źle. Czy można krytykować Helenę? To już dylemat trudny do rozwiązania. Powinna być odpowiedzialna za swoje czyny, powinna myśleć co robi i jakie mogą być tego konsekwencje. Może i ma ona na swoją obronę jakieś swoje racje, ale jak pokazuje powieść nic na siłę w sferze uczuć nie da się zrobić.
Co jeszcze urzekło mnie w tej lekturze to splecenie losów bohaterów z historią Polski. Związanie z wydarzeniami, które częściowo pamiętam z dzieciństwa. Właśnie m.in. dzięki książce takiej jak ta lepiej rozumiem to co działo się pod koniec XX wieku w naszym kraju. Podręczniki historyczne podają suche fakty, autorka wskazuje jak polityka wpływała na rodziny, na małżeństwa, na życie tych, którzy chcieli walczyć o lepszą przyszłość dla swoich dzieci.
To była zajmująca, ciekawa i przyjemna lektura. To książka, która zostawiła po sobie pewien ślad w mojej czytelniczej duszy, która zaintrygowała mnie i którą polecam tym, którzy gustują w dobrej polskiej prozie obyczajowej.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
12-01-2016 o godz 23:57 przez: Niebieska zakładka
„Książka, która umili ci wieczór… i noc, bo gdy zaczniesz czytać, nie przestaniesz… aż skończysz” – taką opinię Marii Ulatowskiej można znaleźć na okładce „Opowiem o niej”. Zwykle nie zwracam uwagi na rekomendacje innych autorów, ale w tym przypadku trudno się nie zgodzić. Od najnowszej książki Jolanty Guse naprawdę ciężko się oderwać, a potem ciężko o niej zapomnieć.

To wciągająca historia trzech kobiet: matki, córki i babci, które pogubiły się w swoich relacjach. Ta z nich, która powinna być babcią, została przybraną matką, wnuczka zaczęła pełnić rolę jej córki, a matka usunęła się w cień. Pytanie tylko, jaki to miało wpływ na życie ich wszystkich? I jak w ogóle do tego doszło?

Helena (matka) od zawsze chciała zostać sławną aktorką. Interesowało ją głównie życie na scenie i kariera. Dlatego, kiedy dowiedziała się, że jest w ciąży, w pierwszej chwili postanowiła, że nie urodzi tego dziecka, by nie stracić szansy na intratny kontrakt. Do zmiany decyzji namówiła ją dopiero jej matka Róża. Pomimo starań, Helena nigdy jednak nie pokochała swojej córki Glorii.

Wbrew pozorom, nie jest to prosta historia o złej matce, dobrej babci i pogubionej córce, ale raczej przedstawienie dylematów moralnych z wielu stron. Bardzo podobało mi się, że Jolanta Guse położyła nacisk na wielowymiarowość postaci. Helena jest tu nie tylko kobietą, która nie potrafi zaopiekować się dzieckiem, ale i osobą pełną marzeń, która „żyje po swojemu”. Czy można ją winić za depresję poporodową i brak uczuć? Autorka nie daje wyraźnej odpowiedzi na to pytanie i nie staje po niczyjej stronie. Pokazuje za to, że nic nie jest tylko czarne lub białe, a paleta szarości nie ma końca.

„Opowiem o niej” to bardzo emocjonalna książka, napisana w pięknym stylu. Czyta się ją fenomenalnie, a dodatkowym atutem są różne płaszczyzny czasowe (od 1946 do 2009 roku) oraz ciekawe ukazanie również innych problemów bohaterek. Takich jak chociażby: rozstania z ukochanymi, śmierć bliskich, czy wpływ Historii przez duże „H” na życie pojedynczego człowieka.

Jedyną rzeczą, która nie pasuje mi w tej książce jest brak równowagi lub inaczej „zgrzyt kompozycyjny”. Spodziewałam się, że temat relacji trzech kobiet będzie domeną całej powieści, tymczasem od mniej więcej połowy książki opisane jest dorosłe życie Glorii, bez ukazania większego wpływu matki i babci na ukształtowanie się jej charakteru. Więcej dowiadujemy się o jej mężu, dzieciach oraz sytuacji politycznej niż o pokiereszowanej psychice osoby niekochanej przez matkę. Pozostał mi więc niedosyt, bo rozbudowania właśnie tego aspektu spodziewałam się najbardziej.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
11-01-2016 o godz 21:01 przez: Aneta Wiśniewska
Jestem oczarowana. Piękny portret trzech pokoleń kobiet, które choć całkowicie różne, to jednak inspirujące. A to wszystko umiejscowione w trudnych czasach dopiero rodzącej się demokratycznej Polski.

Róża, Helena i Gloria. Babcia, matka i córka.

Życiem Heleny jest scena, teatr. Nie widzi życia poza tym i nawet narodziny córki tego nie są w stanie zmienić. Zamiast pokochać tą małą bezbronną istotkę, potraktowała ją jako osobę, która zniweczy jej marzenia i nie pozwoli się rozwijać. Kobieta pozbawiona instynktu macierzyńskiego, oddaje małą Glorię pod opiekę babci. Babcia starała się jak mogła zapewnić dziewczynce szczęśliwe dzieciństwo i pokazać, że to, że mama nie ma dla niej czasu, nie znaczy, ze mała jest niekochana. W skrócie, to Róża stała się zarówno mamą i tatą.

To porywająca opowieść. Prowadzi czytelnika przez polską historię. Po wojnę i powstanie w opowieściach Róży, po internowania czy polityczne zagrywki polski ludowej których ofiarą jest Gloria. To też problemy, o których dopiero niedawno zaczęto głośniej mówić. O depresji poporodowej, o tym, że nie każda kobieta chce i powinna być matką.

Helena nie była idealną matką. Można powiedzieć, że w życiu córki nie było jej w ogóle. Ciąża pojawiła się przypadkiem burząc wielką życiową szansę. Stanęła przed wyborem: dziecko bądź teatr. Wybrała. Czy słusznie? Wstrzymajcie się z oceną. Każda decyzja zostawia swój ślad, a ta nie należała z pewnością do najprostszych. Jak się później okaże, czasem nic nie jest tylko czarne bądź białe.

Urok ma to, że portrety tych kobiet nie są bez skaz. Są życiowe i przez to prawdziwe. Idąc przez życie z Glorią widzimy nie tylko jej decyzje, ale też to, jak została ukształtowana przez dwie najważniejsze kobiety w jej życiu. Obserwujemy, jak ona spełnia się w rodzinie, na co zwraca uwagę i czego się boi.

Opowiem o niej to książka niosąca ze sobą wiele mądrości. Zawiera w sobie tak wiele elementów w których może odnaleźć się każda kobieta – bez względu na wiek. Jest przy tym tak ciepła i pełna uroku, że ma się ochotę nią dzielić z każdą kobietą, która jest Ci w jakiś sposób bliska.

Ja z przyjemnością polecam.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
2/5
22-02-2016 o godz 11:32 przez: M.Chocolate
Poniższy fragment recenzji pochodzi z bloga:
http://spotkanieprzyliteraturze.blogspot.com/
Całość recenzji dostępna jest pod linkiem:
http://spotkanieprzyliteraturze.blogspot.com/2016/02/6-czytam-kupuje-legalnakultura-opowiem.html

(...) Nastawiłam się na czytanie o dramacie rozgrywającym się między niewinną córką, wyrodną matką i kochającą babcią, który pobudzi moją wyobraźnię i wywoła wszystkie negatywne emocje. Chciałam rozbudowanych opisów i dokładnej charakterystyki każdej z bohaterek. Stworzoną historię zamknięto jednak w małej
i cienkiej książeczce z niewielką ilością tekstu na stronie. Autorka miała bardzo dobry pomysł na fabułę, lecz nieodpowiednio go wykorzystała. Już na samym początku odniosłam wrażenie, że tekst został napisany specjalnie na potrzeby kobiet przynajmniej o kilka lat starszych ode mnie, zapracowanych i zajętych domowymi obowiązkami, który będą one mogły szybko czytać w chwilach wytchnienia przy porannej lub poobiedniej kawie, a równie dobrze podczas mieszania zupy w garnku
z łyżką w jednej dłoni i lekturą w drugiej. Opis każdego wydarzenia przedstawionego w książce jest dla mnie zbyt powierzchowny i płytki. Wszystko, co powinno zostać odebrane jako złe i przykre zostało przysłonięte słodką mgiełką pogodności(...)
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0

Zobacz także

Inne z tego wydawnictwa Żony Konstancina Ewelina Ślotała
2.6/5
25,26 zł
39,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Gra w ludzi Eva Minge
4.2/5
26,54 zł
42,00 zł
Inne z tego wydawnictwa Autoboyography Christina Lauren
4.4/5
28,21 zł
43,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Doktor sen King Stephen
5/5
9,46 zł
14,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Czarny flaming Dean Atta
4.2/5
29,18 zł
45,00 zł
Inne z tego wydawnictwa Odwet Santini Angela
4.9/5
29,17 zł
44,99 zł
Inne z tego wydawnictwa One Last Stop McQuiston Casey
4.3/5
26,93 zł
42,00 zł
Inne z tego wydawnictwa Billy Summers King Stephen
4.7/5
30,67 zł
44,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Carrie King Stephen
5/5
11,72 zł
16,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Islamskie fatum Igor Kaczmarczyk
4.5/5
29,17 zł
44,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Bruno Whatever Gramski Leo
4.2/5
25,92 zł
39,99 zł
Inne z tego wydawnictwa Outsider King Stephen
4.7/5
35,03 zł
47,00 zł
Inne z tego wydawnictwa Dom Robinson Marilynne
5/5
29,82 zł
44,99 zł

Podobne do ostatnio oglądanego