Dziwna myśl w mej głowie (okładka  twarda, 11.2015)

Potrzebujesz pomocy w zamówieniu?

Zadzwoń

Produkt niedostępny

Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Może Cię zainteresować

Od ponad czterdziestu lat Mevlut Karataş za dnia ima się dorywczych prac, a nocami trudni się obnośną uliczną sprzedażą buzy – tradycyjnego tureckiego napoju. Do Stambułu przeniósł się z małej wsi w okolicach Konyi. Jako nastolatek marzył, że w tym „centrum świata” czeka na niego wielka fortuna. Skoro innym się udało, to czemu nie jemu?

Przez trzy lata pisał listy miłosne do poznanej na weselu dziewczyny, po czym przez pomyłkę uprowadził i poślubił jej siostrę. Jednakże bogactwo nie było mu widać pisane i Mevlut pozostaje skazany na żywot domokrążcy. Wędrując ulicami Stambułu, co i rusz doświadcza dziwności. Wyobcowany i nieswój widzi wokół siebie duchy i inne nadprzyrodzone stworzenia. Jest też świadkiem drastycznych zmian, jakim na przestrzeni kilku dekad podlegała turecka metropolia, dlatego tytułowej dziwności towarzyszy nierozerwalnie nostalgia za utraconym bezpowrotnie Stambułem dawnych lat.


Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

ID produktu: 1113527691
Tytuł: Dziwna myśl w mej głowie
Autor: Pamuk Orhan
Tłumaczenie: Kawulok Piotr
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Język wydania: polski
Język oryginału: angielski
Liczba stron: 700
Numer wydania: I
Data premiery: 2015-11-04
Rok wydania: 2015
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 220 x 57 x 157
Indeks: 18016963
średnia 4,6
5
15
4
3
3
0
2
2
1
0
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
16 recenzji
Kolejność wyświetlania:
Od najbardziej wartościowych
Od najbardziej wartościowych
Od najnowszych
Od najstarszych
Od najpopularniejszych
Od najwyższej oceny
Od najniższej oceny
5/5
02-02-2016 o godz 13:34 przez: Joanna Wawrzyniak | Zweryfikowany zakup
Nostalgiczno-romantyczna opowieść. Jedna z lepszych książek Pamuka i jak zwykle odmienna od pozostałych.
Polecam wszystkim, którzy lubią się rozmarzyć i oderwać od europejskiego życia, dodać szczyptę filozofii i doprawić sentymentalną podróż po Stambule miłością. A może zasmakować buzy, czy może pilawu?!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 1
26-12-2015 o godz 11:27 przez: Explorator | Zweryfikowany zakup
Pamuk znaczy bawełna, z której przedzie się magiczny acz realny świat Stambułu. Pyszna lektura.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
08-12-2015 o godz 14:52 przez: Karolina Piechota | Zweryfikowany zakup
Przeczytałam jednym tchem. Nie mogłam się od niej oderwać. Polecam każdemu
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
10-11-2019 o godz 10:28 przez: KATARZYNA GABOREK | Zweryfikowany zakup
Napiszę krótko:polecam.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
14-01-2016 o godz 19:31 przez: Izabela
Turcja. Państwo tak mi odległe, jak obce. Mieszanka kulturowa, religijna, narodowościowa. Stambuł to miejsce akcji najnowszej powieści Orhana Pamuka. Stambuł to miejsce ostatniego zamachu, w którym zginęli turyści. Stambuł to kompletnie inny świat. „Dziwna myśl w mej głowie” przeprowadziła mnie przez ten świat na przestrzeni pięćdziesięciu lat. Pierwsze spotkanie z Pamukiem, siedemset stron kilkupokoleniowej historii i porządek o jaki trudno w większości ciężkich powieści. Stambuł nie jest mi już tak obcy, lecz może jawi się jako nieco dziki i niebezpieczny, taki do podziwiania z daleka.

Mevlut to jeden z ostatnich sprzedawców buzy na ulicach Stambułu. Jest on wieloma osobami. Mevlut to syn, mąż, ojciec, kochanek, sprzedawca, idealista, szczęściarz i pechowiec, tradycjonalista, brat, przyjaciel, zagubiony w nowym świecie mężczyzna w średnim wieku. Jest dość przyziemny, skromny, nie wymaga nic ponad stan. Jego życie toczy się jednostajnym rytmem, od przygody do przygody, od szczęścia do nieszczęścia. Codzienne spacery z buzą tłocznymi ulicami uspakajają go i dają poczucie równowagi w życiu. Mevlut żyje na skraju biedy. Wierzy, że dobro i uczciwość zapewnią mu szczęście, zapewnią bogactwo. Tego samego uczy swoje dzieci. Czy jednak styl życia jaki praktykuje jest już tradycją czy wchodzeniem bez końca do tej samej rzeki?

„Dziwna myśl w mej głowie” obejmuje ogromny wycinek historii Stambułu, od lat sześćdziesiątych do roku 2012. Działo się wtedy wiele, było kilka konfliktów, z początku Turcja nienaznaczona była wpływami z Europy, uczniowie w szkole nie mieli żadnego szacunku do ich uczących, chłopcy uciekali z ładnymi dziewczętami w imię miłości, a Mevlut sprzedawał buzę. Parał się jednakże sprzedażą jogurtu czy pilawu, lecz to właśnie buza, tradycyjny turecki napój, ma tu duże znaczenie. Nogi niosą Mevluta w przeróżne miejsca, od tych dobrze znanych, do niebezpiecznych, do nowych, do nieznanych, do sentymentalnych stambulskich wycieczek. To te podróże właśnie czynią go szczęśliwym. Samym szczęściem jednak rodziny nie utrzyma. Mevlut jest ojcem dwóch dziewcząt i mężem Rayihy, kobiety, którą pokochał, lecz kochać nie zamierzał. Jego życie to sploty okoliczności, pomyłki, niespodzianki, które przyjmuje bez żadnych zastrzeżeń. Mevlut jest poczciwym mężczyzną. Czy kluczem do szczęścia jest oddanie spraw w ręce losu?

„Dziwna myśl w mej głowie” nie jest jednak historią jedynie o Mevlucie. To Stambuł zmieniający się na przestrzeni lat. Gdy rodzina Mevluta przenosi się do miasta z małej wiejskiej prowincji, społeczeństwo przeżywa wiele rewolucji. Stambuł przeobraża się w miasto dwudziestego pierwszego wieku, jogurt zaczyna być sprzedawany w sklepach, a nie na ulicach, zmieniają się obyczaje, zmieniają się życiowe cele, zmieniają się sami stambułczycy. Nawet te zbudowane przez imigrantów gecekondu znikają, by ustąpić miejsca wieżowcom, nowoczesnym budynkom czy galeriom handlowym. W Stambule przestaje się żyć tradycją, pewna era umiera, wkrótce już nikt nie będzie kupował buzy, a Mevlutowi trudno dać odejść nadziei, której kurczowo trzymał się przez całe swoje życie. Mieszkańcy Stambułu wypełniają nowoczesność starymi historiami o miłościach, tych nieodwzajemnionych i tych szczęśliwych, porwaniach pięknych dziewczyn z sąsiedztwa, ogromnych rodzinach i przyjaźniach na całe życie. Stambuł może być miastem kontrastów, może być i piękny, i brzydki. Stambuł żyje własnym życiem, a w słowach Pamuka jest nawet żywiołem.

Dla Turków Europa jest dwuznaczna. Dla starszego pokolenia jest symbolem zepsucia i degeneracji, śmiercią dla tradycji i czczonych wcześniej wartości. Młodzi widzą w tym kontynencie powiew nowoczesności, lata lepsze, bardziej wyzwolone i bogatsze. Orhan Pamuk opowiada wiele historii. Tę o porwaniu niewłaściwej dziewczyny, tę o szczęśliwym małżeństwie, tę o śmierci, zdradzie, przywiązaniu, o pokoleniowej mądrości. O Mevlucie. Człowieku prostym, łagodnym, skromnym i do bólu przyziemnym. Z pospolitości tworzy coś wyjątkowego. „Dziwna myśl w mej głowie” jest powieścią niełatwą, momentami ciężką, lecz nieskomplikowaną. Kunszt tkwi w słowach. Słowa te tworzą niebanalną codzienność.

[jasubiektywnie.blogspot.com]
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
08-11-2015 o godz 08:00 przez: Joanna Szarańska
Orhan Pamuk urodził się w 1952 roku w Stambule. W 2006 roku jego dorobek literacki został doceniony Literacką Nagrodą Nobla. Po pięciu latach pisarskiego milczenia powraca do swoich czytelników z nową powieścią, powieścią piękną i niebanalną. Dziwna myśl w mojej głowie jest historią epicką i głęboką, nie ma w niej miejsca na powierzchowność i bylejakość. Równocześnie przedstawia nic innego, jak życie. Życie ubogiego sprzedawcy buzy i życie Stambułu.

Nie bez powodu Orhan Pamuk określany jest mianem komentatora społecznego, doskonale daje temu wyraz na kartach swej najnowszej powieści. Dziwna myśl w mojej głowie to wielostronicowa saga rodzinna, jakiej osią stają się losy krewniaków, którzy w poszukiwaniu lepszego życia przybyli z ubogiej wsi do Stambułu. Mevlut Karatas, podobnie jak wcześniej jego ojciec, zostaje ulicznym sprzedawcą jogurtu i buzy. Każdego dnia przemierza stambulskie ulice i zaułki roznosząc swój towar po domach klientów i nawołując rzewnym głosem. Sprzedaż buzy jest jednym z elementów przemijających tradycji, ofiar przemian, jakie dokonują się na oczach Mevluta i jego rodziny w tureckiej stolicy. Sam bohater obserwuje te zmiany z dziwną mieszanką nostalgii i dumy. W przeciwieństwie do bardziej obrotnych krewniaków, Mevlut nie potrafi rozstać się z zajęciem ulicznego sprzedawcy i po krótszych bądź dłuższych przerwach zawsze do niego wraca. Nie jest w stanie zgromadzić majątku sprzedając jogurt, pilaw czy nawet buzę... "Będę sprzedawał buzę aż po sądny dzień" - mówi sam o sobie. Zawód ulicznego sprzedawcy wydaje się być wpisanym w jego przeznaczenie.

Na kartach powieści Pamuka regularnie pojawiają się wypowiedzi innych bohaterów tej historii, jego żony, krewniaków, przyjaciół. W większości komentują oni wydarzenia istotne dla Mevluta, rodziny i miasta, a ich relacje przywodzą na myśl dialog z samym czytelnikiem. Samemu Mevlutowi towarzyszą różne myśli i wątpliwości, ma swoje lęki i obawy. To interesujący, złożony bohater, który w czytelniku wzbudza wiele emocji. Jego przywiązanie do tradycji, miłość do córek i lojalność wobec ukochanej żony poruszają te czulsze struny. To człowiek, którego dotyka wiele niepowodzeń, a nawet nieszczęść, jednak nie zostaje złamany.Wciąż zakłada na ramiona charakterystyczne nosidło na pojemniki z buzą i wyrusza w trasę...

Kolejnym, trudno określić mniej ważnym czy najważniejszym, bohaterem tej książki jest sam Stambuł. Stambuł, w którym dzieją się rzeczy ważne, dochodzi do przewrotów politycznych, puczów, Stambuł, który przyciąga ludzi z ubogich prowincji, którzy pragną zająć w jego obrębie spłachetek ziemi, posadzić drzewo i postawić prymitywny dom składający się z czterech ścian i dachu. Stambuł, jako stolica pulsująca życiem, poszerzająca swoje granice, rozrastająca się i przyjmująca kolejne pokolenia imigrantów. Stambuł uosabiający marzenia o bogactwie, spokoju, dobrych warunkach bytowych i postępie. Stambuł, w którym w miejsce wąskich uliczek i starych kamienic, pojawiają się szerokie aleje i strzeliste wieżowce. Na tle nowoczesnego Stambułu obarczony misami Mevlut wydaje się być wyrazistym symbolem tradycji i dawnych czasów.

Powieści Pamuka nie przeczytacie szybko, to niemal 700 stron historii Mevluta, jego rodziny, przyjaciół i miasta, w którym przyszło im żyć. Nie znajdziecie tutaj wyrazistej i dynamicznej akcji, biegnie ona raczej tempem niespiesznym, własnym. Piękny, a zarazem nieskomplikowany język książki sprawia jednak, że jest to długa, aczkolwiek przyjemna uczta i warto do niej zasiąść. Idealna okazja, by zapoznać się z obrazem Stambułu i tureckiego społeczeństwa na tle historii ostatniego półwiecza.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
03-11-2015 o godz 09:08 przez: Agnieszka Chmielewska-Mulka
Autor pracował nad tą powieścią 6 lat. To jego dziewiąty już utwór. Głównym bohaterem jest Mevlut, jeden z ostatnich ulicznych handlarzy tradycyjnego tureckiego napoju. Można go nawet nazwać "sprzedawcą nostalgii". Jednak to zajęcie nie zapewnia mu środków do utrzymania rodziny zatem wykonuje także dodatkowe prace. Historia ukazuje lata 1969-2012. Zmieniający się Stambuł widzimy tu oczami Mevluta. Jesteśmy świadkami burzenia i budowania, możemy przyjrzeć się życiu migrantów, obserwujemy ciągłą transformację, przebieg konfliktów politycznych, przewroty wojskowe. A nasz bohater bez względu na wszystko, każdego dnia wyrusza w miasto aby sprzedawać. Stara się zrozumieć otaczający go świat. Rozmyśla nad tym czym jest miłość, czym jest szczęście...

Tempo akcji jest akuratne. Ani za szybkie, ani za wolne. Historia nie jest też nazbyt szczegółowa mimo że występuje tu wiele postaci. Wszystkie elementy wydają się być tu w harmonii. Tempo narracji zdaje się naśladować tempo ukazanego tu życia. Słyszymy historię wielu bohaterów. Samotny, zamknięty w sobie, dobroduszny Mevlut, który doświadcza dziwności w swym umyśle jest moim zdaniem ciekawą postacią. Dlatego ucieszyłam się, gdy pozbawiony cynizmu, inteligentny i spostrzegawczy bohater wziął mnie za rękę i zaczął pokazywać mi swój świat. To właśnie dzięki niemu ujrzałam to co znajome w nieznany, nieraz nawet dziwny sposób. Nie brak tu krytyki. Melvut pragnie być jednocześnie religijny i nowoczesny. Jednak pozostaje wierny sobie mimo że jest "uwięziony" pomiędzy dwoma światami: tradycją a nowoczesnością. Jego postać może być uważana jako antidotum na realizm Turcji. Autor nawet twierdzi w jednym z wywiadów, że "Turcja jest pełna Mevlutów, że wszyscy jesteśmy Mevlutami".

Stambuł tu opisany nie jest bardzo piękny i godny podziwu. Można za to odczuć tu wiele miłości, przywiązania do tego miejsca. Dowiadujemy się co ludzie jedzą, jak pracują, co się dzieje w kuchni czy w salonie. Z kart książki wyczytać można także, że Turcja to kraj skorumpowany. Z ust Mevluta można usłyszeć, że "ktoś, kto jest uczciwy nie może być bogaty" i "że najlepszą rzeczą na świecie jest bycie Turkiem". Dzięki temu, że nasz główny bohater jest otoczony przyjaciółmi zarówno o poglądach prawicowych i lewicowych poznajemy tu ich tak różniące się od siebie przekonania. Dodatkowo trzeba wspomnieć o tym, że książka ta nie idealizuje romantycznej miłości. Skupia się natomiast na ukazaniu związku opartego na wspólnym spędzaniu czasu.

Utwór Orhana Pamuka można odczytywać jako powieść społeczną lub jako rozmowę o Stambule. Miasto staje się tu żywe, prawie jak człowiek. To także jakby kronika przewrotów wojskowych, walk kurdyjsko-tureckich i oczywiście rozbudowy, która zmieniła panoramę miasta. Bohaterowie snują rozważania o tym czym jest życie, co jest w nim najważniejsze. W tle jego proza nawiązuje do wielu problemów społecznych związanych z kulturą czy tradycją. To także jakby rodzaj dziennika, pamiętnika. Styl Pamuka wizualizuje treść. Czułam się jakbym brała udział w filmie. Jego proza jest dowcipna i ironiczna. Książka jest napisana w czasie przeszłym. Większość tej historii jest opowiedziana w narracji trzecioosobowej. Nie ma tu zbyt wiele dialogów. Anegdoty kulturalne są zabawne i interesujące. Dobrze czułam się w towarzystwie Mevluta...
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
29-11-2015 o godz 21:31 przez: Zielono Mi
Przejechałam kiedyś z południowej na północną część Polski, a najdalej udałam się do Grecji przez Serbię. Ale to nie znaczy, że nie chciałabym być tu-czy-tam i że nie jestem ciekawa świata. Jestem i to bardzo.
I jest to drugi z powodów, dla których sięgnęłam po najnowszą powieść Pamuka - „Dziwna myśl w mej głowie…” (pierwszym są oczywiście chęć i konieczność poznania książki noblisty – już ten tytuł jest dla mnie wystarczającą rekomendacją). Po spotkaniu z jego „Stambułem” wiedziałam, że „Dziwna…” będzie historią zupełnie odmienną od tych zazwyczaj przeze mnie czytywanych.
Już bardzo rozbudowany tytuł mówi, że to książka nietypowa, a jej bohaterem nie jest jeden z dygnitarzy czy notabli a zwykły, prosty i zapracowany człowiek. Jest nim Mevlut Karatas, którego życie poznajemy z kliku perspektyw czasowych. W taki niechronologiczny sposób dowiadujemy się między innymi o jego dzieciństwie w typowo tureckiej wiosce, burzliwych początkach udanego małżeństwa, życiu z ojcem w wielkim Stambule, relacjach z mieszkającym tam wujostwem, tajnikach obnośnego handlu tradycyjną buzą (coś na kształt jogurtu sprzedawanego na wagę bezpośrednio z dużych pojemników), lokatorskich problemach typowych dla chcących na dobre zapuścić korzenie w Stambule… - jak na dobrze skonstruowaną sagę rodzinną przystało jest niemało wątków i niemało motywów.
Ale „Dziwna…” nie jest rozbudowaną, obszerną w szczegóły opowieścią o typowym i pełnym młodzieńczej fantazji, mieszkańcu Stambułu, który we wczesnej młodości – w poszukiwaniu wykształcenia – przyjechał z ojcem do tego wielkiego, wciąż rozbudowującego się miasta. Jak dla mnie to w dużej mierze książka o wielkiej, kolorowej, zróżnicowanej – głównie pod względem ekonomicznym – Turcji, która przechodziła niemałe zmiany gospodarcze, demograficzne, oświatowe i polityczne. Na przykładzie losów Mevluta poznajemy kawałek historii egzotycznego, jak dla mnie, państwa, które dzielnie szło z nurtem historii i wciąż zadziwia odmiennie barwną kulturą, obyczajami oraz tradycjami – nie trzeba daleko szukać, wystarczy wspomnieć o całym zachodzie z koniecznością uprowadzenia ukochanej, by móc się z nią ożenić. Opowieści tego typu sprawiają, że najnowsza książka Pamuka nie jest nudnym wykładem z zakresu kulturoznawstwa czy historii Turcji a opowieścią o barwnym i nienudnym życiu pewnego sprzedawcy buzy, który zaznał tak biedę, jak i wygody życia we wciąż powiększającym się Stambule.
Nie ulega wątpliwości, że „Dziwna…” to literacka perełka, której nie można przeczytać przy jednym podejściu. To wielopoziomowa, wielowątkowa i wieloproblemowa powieść o państwie, które wciąż jest mi tajemnicą i bajkową krainą, a Mevlut jest jednym z jej mieszkańców.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
15-11-2015 o godz 12:05 przez: booksofmeworld
Nie miałam okazji poznać twórczości autora, a nawet muszę przyznać, że o nim nie słyszałam. Orhan Pamuk pracował nad tą powieścią sześć lat, co mogłoby tłumaczyć stopień w jakim książka została dopracowana. Jednak z pewnością nie jest to powieść dla każdego, a ja do tych osób należę.

Historia opowiada o losach Mevluta, jednego z ostatnich handlarzy buzy, czyli tradycyjnego tureckiego napoju. Nie jest to zajęcie, które przynosi duże zyski, dlatego Mevlut zmuszony jest to wykonywania innych prac. Cała powieść zawiera opis okresu od 1969 do 2012 roku, oczami głównego bohatera jesteśmy świadkami różnych sytuacji, upadków, wzlotów, możemy poznać życie migrantów i to jak wyglądało, a także zobaczyć jakie zmiany przynosiły konflikty polityczne.

W całej powieści poznajemy wielu bohaterów - przyjaciół, znajomych, rodzinę, nauczycieli Mevluta - i oni również dodają coś do całej historii. Miałam wrażenie, że akcja rozwija się bardzo wolno. Z samego początku ukazany jest Mevlut jako dorosły człowiek, a następnie autor wrócił do jego dzieciństwa i opisywał to jak toczyło się jego życie. Momentami opisy te były monotonne i nie zawsze miałam ochotę przez nie brnąć.

Główny bohater to postać specyficzna, walcząca sama ze sobą. Z jednej strony chce być tradycjonalistą, podążać ścieżką, która była mu wpajana od zawsze, kierować się religią. Z drugiej jednak strony kusi go świat nowoczesny i to, co ze sobą niesie.

W książce Stambuł nie jest opisany jako piękne miejsce, ale za to sporo można się dowiedzieć o kulturze i tradycjach jakie panowały na przełomie lat, w których rozgrywa się akcja. Właściwie po wypowiedziach głównego bohatera można zobaczyć drugie dno i wychodzi na to, że Stambuł to skorumpowane miasto, tak jak całą Turcja, bo uczciwy człowiek nie może być bogaty. Chociaż tu akurat można się sprzeczać i powiedzieć, że w większości państw tak jest. Jeśli ktoś ma nadzieję dodatkowo na romantyczne wątki to może o nich zapomnieć. Nawet małżeństwo Mevluta, który uprowadził swoją żonę było zawarte z rozsądku, "bo tak trzeba" niż z miłości, a to dlatego, że uprowadził nie tę kobietę, którą trzeba, ale było już za późno żeby się wycofać.

Nie oceniam Dziwnej myśli w mej głowie źle, bo to dobra książka. Po prostu nie trafiła w moje gusta czytelnicze, ale na pewno będą osoby, które zachwyci. Sama oceniam ją ze względu na całą zawartość, a nie przez pryzmat tego czy akcja była wartka, monotonna czy wyważona.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
26-10-2015 o godz 10:06 przez: erka
Wielowątkowa saga o tureckiej rodzinie urzekła mnie od pierwszej strony.
Bo któż mógłby się oprzeć Melvutowi, który porywa dziewczynę, aby się z nią ożenić, po czym okazuje się, że porwał przez pomyłkę kogoś zupełnie innego niż zamierzał.
Oczywiście ślub następuje, szczęśliwe zakończenie, śliczne dwie córeczki to dodatkowy bonus.
Uliczny handlarz wędrujący krętymi uliczkami Stambułu i krzyczący: Buza!" musi się bardzo starać, aby sprzedać swojego towaru tyle, aby zapewnić godne życie sobie i swojej rodzinie. To widok dosyć rzadki, więc nasz bohater ma początkowo szczęście.
Poznajemy życie miasta na przestrzeni 50 lat.
Rodzina Melvuta, jego wujkowie, ciotki, kuzyni, ich dzieci i dzieci ich dzieci, wszyscy ci ludzie to bohaterowie tej książki.
Stambuł na przestrzeni tych lat zmieniał się nieustająco.
Slamsy zamieniły się w lśniące wieżowce, w innym miejscu powstały nowe, zaludnione przez przybyłych w poszukiwaniu pracy i lepszego życia migrantów.
Pucze wojskowe, zamachy stanu, akty przemocy, to wszystko wpływało na bohatera i umacniało go równocześnie.

Piękna powieść, pełna jakiegoś wewnętrznego uroku.Autor zaczarował dla nas swoje ukochane miasto i uczynił z niego miejsce pełne żarliwości, ludzi dobrych i złych, pełne smutku, radości i wiary w to, że mimo tego co los nam szykuje, nasze życie zależy przede wszystkim od nas i naszych wyborów.
Polecam szczerze, jest to moja pierwsza powieść autora, uważanego za najważniejszego twórcę tureckiego.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
16-11-2015 o godz 00:00 przez: KomodoreDragon | Empik recenzuje
Po "Dziwną myśl w mej głowie" sięgałem bez żadnych wątpliwości, gdyż Orhan Pamuk jest mi pisarzem dobrze znanym. Nie bez powodu został wyróżniony Literacką Nagrodą Nobla - jego powieści zasługują na to, aby je nobilitować. Mevlut Karatas - główny bohater powieści - to zwykły człowiek, który przeżywa część swojego życia na oczach czytelnika. Jest postacią nietuzinkową, złożoną, coraz lepiej poznajemy go przewracając kolejne strony książki. Obserwujemy jego wzloty i upadki, towarzyszymy w jego codzienności. Dużą rolę odgrywają również drugoplanowi bohaterowie powieści. Poza tym, że "Obca myśl w mojej głowie" jest opowieścią o ludziach, możemy z niej wydobyć bardzo ciekawy, prawdziwy obraz Stambułu. Dla mnie osobiście to ogromna wartość tej książki, bo Turcja interesuje mnie, a nawet fascynuje, już od bardzo dawna. I na koniec - nie polecam tej książki osobom, które szukają lektury "na szybko", na jeden wieczór. Akcja "Obcej myśli..." biegnie powoli, należy tę książkę czytać bez pośpiechu. Myślę, że tylko wtedy można z niej wyczytać to wszystko, co autor chciał przekazać.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
22-01-2016 o godz 00:00 przez: Aleksandra Kaczmarek
Książka może niektórych zniechęcić ilością stron - ale oby tak nie było! Mnie ta powieść nie nużyła ani przez chwilę mimo to, że nie czytałam jej szybko. Delektowałam się tą książką - to najlepsze określenie. Dla miłośników Pamuka, dla wielbicieli Turcji, dla fanów pięknej, ambitnej literatury. Prawdziwa literacka uczta!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
16-11-2015 o godz 00:00 przez: Sage
Zachęcona poprzednio przeczytanymi przeze mnie książkami Orhana Pamuka sięgnęłam i po Dziwną myśl w mej głowie. Jest to rzeczywiście dość obszerna, ale bardzo wciągająca rodzinna opowieść, bogata w treść i wątki, przesycona obyczajowością i klimatem Stambułu. Do tego zaś mamy piękny, obrazowy styl Pamuka, polecam,.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
22-11-2015 o godz 20:44 przez: popola
Piękna epicka opowieść o zwykłych niezwykłych ludziach i niezwykłym mieście. Czyta się bardzo dobrze.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
29-06-2017 o godz 19:07 przez: popola
Wg mnie najlepsza powiesc Pamuka. Niezwykla atmosfera i historie, ktore zapadaja w pamiec. Polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
19-11-2015 o godz 18:06 przez: ela
Bardzo dobra ksiązka. Wciągnęła mnie całą. Polecam. Mocno polecam.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
Więcej recenzji

Zobacz także

Inne z tego wydawnictwa Chołod
4.5/5
30,57 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Empuzjon
4.6/5
34,75 zł
54,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Wiatrołomy
4.7/5
29,43 zł
48,00 zł
Inne z tego wydawnictwa Krzyżacy
5/5
34,34 zł
54,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Wawel. Biografia
4.7/5
46,08 zł
69,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Księgi Jakubowe
5/5
60,56 zł
89,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Śnieżna siostra
4.8/5
43,99 zł
59,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Niepowstrzymani
4.3/5
34,67 zł
54,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Solaris
4.7/5
27,21 zł
39,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Życie
4.6/5
43,41 zł
69,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Szafa
5/5
25,66 zł
34,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Niezwyciężony
5/5
23,79 zł
34,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Lalka i perła
5/5
26,18 zł
34,90 zł

Podobne do ostatnio oglądanego