Dubler

„Dubler” Roberta A. Heinleina to książka, która początkowo wygląda na lekką, sensacyjną science fiction, lecz szybko ujawnia znacznie poważniejsze ambicje. Pod warstwą intrygi i futurystycznej otoczki kryją się pytania o władzę, odpowiedzialność i cenę, jaką płaci zwykły człowiek wciągnięty w wielką politykę. Dodam, że to dla mnie już piąte spotkanie z twórczością Heinleina. Akcja powieści toczy się w roku 2100. Lawrence Smythe jest przeciętnym aktorem, który wciąż liczy na przełomową rolę. Los – w postaci politycznej intrygi o międzyplanetarnej skali – daje mu taką szansę w najmniej spodziewanej formie. Po porwaniu lidera opozycji, Johna Bonefortea, Lawrence zostaje zmuszony do jego zastąpienia podczas kluczowego wydarzenia politycznego. Stawką jest utrzymanie pokoju między Ziemią a Marsem. Heinlein sprawnie łączy political thriller z science fiction. Intryga rozwija się powoli, a ciężar narracji spoczywa na bohaterze, który musi grać polityka, wiedząc, że jeden błąd może mieć katastrofalne skutki. Forma pierwszoosobowego pamiętnika wzmacnia napięcie i sprawia, że czytelnik niemal nie opuszcza myśli Lawrence’a. Podczas lektury trudno uciec od skojarzeń z „Karierą Nikodema Dyzmy” – oczywiście w wersji science fiction. Motyw człowieka z przypadku, wciągniętego na szczyt politycznej gry, jest tu wyraźny i ciekawie poprowadzony. Książka ma jednak słabsze strony. Z niedosytem przyjąłem ograniczone rozwinięcie rywalizacji między Partią Ekspansjonistyczną a Partią Ludzkości – konflikt o dużym potencjale pozostaje jedynie tłem. Również język powieści jest raczej surowy i poprawny, bez literackiego rozmachu znanego z najlepszych dzieł autora. Na minus wypada także strona edytorska: drobna czcionka i ciasny skład znacząco obniżają komfort czytania. Mimo tych zastrzeżeń „Dubler” to powieść warta uwagi, szczególnie dla czytelników zainteresowanych science fiction dotykającą polityki i mechanizmów władzy.