CharlieChaplin

Pięć filmów zebranych na naszym DVD pochodzi z lat 1915-17. Są dowodem na nieograniczoną gagowo-slapstickową wyobraźnię Chaplina. Za rywala ma on tu zawsze ogromnego Erika Campbella, a nagrodą jest dlań przychylność Edny Purviance. W „Charlie na planie filmowym” (1916, dla wytwórni Mutual) Chaplin wrzuca oponentów do filmowej zapadni, albo obrzuca ich tortami. W „Ulicy Spokojnej” (1917, dla Mutual), jako policjant, zaprowadza porządek na najniebezpieczniejszej ulicy w mieście (giganta-rozrabiakę usypia gazem z latarni ulicznej). W„Charlie ucieka” (1917, dla wytwórni Mutual) Chaplin jest skazańcem, który ucieka z więzienia. Chcąc pozbyć się pasiastego mundurka, kradnie przypadkowemu mężczyźnie strój kąpielowy. Udając pływaka ratuje od utonięcia dwie kobiety. W „Charlie na kuracji” (1917, dla Mutual) przywozi do uzdrowiska walizkę pełną trunków (jej zawartość ląduje w źródle i wszyscy kuracjusze się upijają), nie może okiełznać drzwi obrotowych i ucieka przed masażystą-sadystą. A w „Charlie na wrotkach” (1916, dla Mutual) jest kelnerem, który najpierw doprowadza do szału klientów i resztę obsługi lokalu, a potem, jeździ na wrotkach i podaje się za arystokratę. Wszystkie te filmy oprawił muzyką Krzesimir Dębski (m.in. autor ścieżki dźwiękowej do „Ogniem i mieczem”). Jak do tego doszło? Otóż hollywoodzka firma „Limelights” (czyli „Światła rampy”), w której większościowe udziały mają spadkobiercy Chaplina, rozpisała konkurs na muzykę do 16 wczesnych, niemych fabuł Charliego. Wystartował w nim ponoć sam Michael Nyman („Fortepian”), ale wygrał właśnie Dębski. Podobno zdecydował o tym głos córki Chaplina - Geraldine, której przypadł do gustu nostalgicznie słowiański ton kompozycji polskiego muzyka.